PG 147, col. 947
γὰρ ἐστι τὴν πρὸς Θεὸν καταλλαγὴν και οἰκεῖωσιν Α ἐτάχθημεν. Εἰ δέ τις Νικὸδημος ἄλλος ὀφθείη quin.
ἄλλως ἡμᾶς ἐντυχεῖν, εἰ μὴ πρότερον πρὸς ἑαυτοὺς, νεικῶν ἐν τούτοις. καὶ λέγων ⁸ Πῶς δύναταί τις,
ὅσον τὸ ἐφ’ ἡμῖν, litavi-9.01.419), ἢ μᾶλλον εἰσέλθω· ἓν τῇ καρδίᾳ εἱσελευσόμενος. ἐκεῖ ἐργάζεσθαι. ἦ
μιν · τὸ γάρ παράδοξον, ἀπὸ τῆς τοῦ κόσμου περι- διατρίϐειν; ὥςπερ ἐκεῖνος τῷ Σωτῆρι ἁντέςρησε,
φορᾶς, καὶ τῆς ματαίας μερίμνης guunt); ἀποσχξ- ι Πῶς δύναταί τις εἰς τὴν κοιλίαν τῆς μητρὸς αὐτοῦ
ζοντες, πρὸς δὲ τὴν ἐντὸς ἡ μῶν οὖσαν βασιλείας τῶν δεύτερον εἰσελθεῖν, καὶ γεννηθῆναι γέρων ὢνς »ἀκού-
οὐρανῶν, ἁσυγχωρὴτως κατέχοντες. Διὰ τοῦτο γὰρ , σεται καὶ αὐτός· ὅτι Τὸ Πνεῦμα, ὅπου θέλει πνεῖ.
τέχνη τεχνῶν, καὶ ἐπιστήμη ἐπιστημῶν ἡ μοναδικὴ Καὶ εἰ εἰς τὰ τῆς πρακτικῆς ἔργα, οὕτως ἀμσιεάὶᾶρς
πολιτεία ὠνόμασται, ἐπειδὴ οὐχ ὁμοίως τῶν φθειρο· μεν ἀπιστοῦντες, πῶς τὰ τῆς θεωρίας ἡμῖν ἑπελεὺο
μένων τουτωνὶ πραγμάτων, ἐστὶν ἡμῖν πρόξενος-ἠ σεται; θεωρίας γὰρ ἐπίϐασις πρακτική. Ἐπεὶ δὲ
ὅσια αὕτη, ἵνα καὶ πρὸς αὐτὰ τὸν νοῦν ἡμῶν ἀπὸ γραφικῶν ἀποδείξεων ἄνευ, πληροφορηθῆναι τῷοὖτως
τῶν κρειττόνων μετοχετεύσαντες. καταχωννύω· διαπιστοῦντι ἀδύνατον, φέρε τοὺς τῶν ἁγίων βξους
μεν ἀλλά ξένα τινὰ καὶ ἀπὸῥρητα ἀγαθὰ ἡμῖν καὶ τὰ ἐγγράφως ὑπ’ αὐτῶν ἐκτεθέντα. εἰς πολλῶν
ἐπαγγέλλεται ’ ι ’Δ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε, καὶ οὖς οὒκ ὠφέλειαν ὲν τούτῳ τῷ λόγῳ ἐντάξωμεν, ἵνα ἐκ τούτου
ἢκουσε, καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέϐη. Κάνο πληροφορούμενος πᾶσαν ἀμφιδο).ἱαν ἀπώσηται.
τεῦθεν. οὐδὲ ήπάλη ἡμῖν ἐστι πρὸς αἷμα καὶ σάρκα. Β ’Δνωθεν δὲ ἐξ αὐτοῦ τοῦ [ἰατρὸς ἡμῶν τοῦ μεγάλου
ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχὰς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, ῖπρδς τοὺς τὸν λόγον ἀρξαμενοι, ἐπὶ τοὺς καθεξῆς. ὅσον ἐστὶν
κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου. ι Et ἐμοκιδυνατδν, τοὺς ὶόγους καὶ τὰς πράξεις τούτων
οὖν σκότος ὁ παρὼν αἰὼν. φευξώμεθα ἀπ’ αὐτοῦ.. μερικῶς συλλέξαντες, πρὸς πίστωσιν παραθὼμεθα.
φευξώμεθα δὲ τῷ νοήματι· μηδὲν κοινὸν ἡμῖν καὶ ⁷ ⁷ ’
τῷ ἐχθρῷ τοῦ Θεοῦ ⁸ ὁ γὰρ βουληθεὶς φιλιάσαι αὐτῷ,
ἐχθρὸς τοῦ Θεοῦ καθίσταται, τῷ δὲ ἐχθρῷ γεγονότι
θεοῦ τίς βοηθῆσαι δύναταις Διὰ τοῦτο μιμησὼμεθα ε
τοὺς πατέρας ἡμῶν, καὶ τὸν ἐντὸς τῶν καρδιῶν Εἰσήρχοντό ποτε πρὸς τὸν άὸὅᾶν Ἀντώνιον δύο
ἡμῶν θησαυρὸν, ὡς κάκεῖνοι, ζητήσωμεν ⁸ καὶ τοῦ- ἀδελφοι · καὶ λείψαντος αὐτοῖς ὲν τῇ ὀδῷ τοῦ ὕδατος,
τον εὑρόντες, κρατῶμεν κραταιῶς ἄγαν, ἐργαζόμε· ὁ μὲν εἷς ἀπέθανε, ὁ δὲ ἕτερος ἔμελλε · μηκέτι γοῦν
νοι ὁμοῦ καὶ φυλάσσοντες* εἰς τοῦτο γὰρ ἐξ ἀρχῆς ἰσχύων ὁδεύειν, ἔκειτο καὶ αὐτὸς ἐπὶ τῆς γῆς τεθνή-
ονυηίυιιο summa respuentes; non enim reconci- intra corda nostra defossum prout ipsi fecerunt,
liatiouem nostri cum Deo, et familiaritatem ejusC omni diligentia quaramus: et hunc postquam
consequi unquam poterimus, nisi nos prius, quau- invenerimus fortissime teneamus, operantes simul
tum eritin nobis, reversi fuerimus, aut potius
primum. et praeter anteriorem nsum ingressi viam
sursum rectam a stulta per circuitum deerratione,
qua mundus abducitur, et a cura rerum saeculi
nos ipsos abscindentes; in constituto autem intra
nos Dei regno mentem inilivulse nostram tenentes
atllxam. Propter hoc enim ars artium et scientia
scientiarum vita monastica nominata est. Non entm
sancta inec disciplina simile habet quidquam
cum vulgaribus hominum institutis atque indu-
striis, cunctis in id intentis'ut tuentem nostram a
melioribus deflexam in iuta terrenaque dejiciant;
vermn,.alio longe ducens, mira et inetiabilia os-
teutat et promittit bona, qualia ι Nec oculus vidit, Ῑ) persuaderi talia non possunt, age, deinceps ο
tn'c auris audivit, neque in cor hominis ascende-
runt,” unde neque «Colluetstio nobis est adver-
’sus carnem et sanguinem, sed adversus principa-
tus et potestates, adversus mundi rectores tenebra-
rum hujus'saecnlih Si ergo praesens swculum tene-
hra: est, fugiamus ab ipso tte cum ipso pereamus. Fu.
giamus corpore, lugiamus sermone, fugiamus ιεοεί-
talione; nihil mini commune sitcum Dei hoste.Qui
enituvoluerit atuico illo uti, inimicus Dei constio
tuitur. Ei porro qui Deo fuerit inimicus, quis auxi-
liari potest i γ
Quare imitemur Patres nostros. ᾳ thesaurum
' 1 Cor. tt, 9. ' Ephes. vt, {2.
'Joan. ut, 4, 5.
ἄλλως ἡμᾶς ἐντυχεῖν, εἰ μὴ πρότερον πρὸς ἑαυτοὺς, νεικῶν ἐν τούτοις. καὶ λέγων ⁸ Πῶς δύναταί τις,
ὅσον τὸ ἐφ’ ἡμῖν, litavi-9.01.419), ἢ μᾶλλον εἰσέλθω· ἓν τῇ καρδίᾳ εἱσελευσόμενος. ἐκεῖ ἐργάζεσθαι. ἦ
μιν · τὸ γάρ παράδοξον, ἀπὸ τῆς τοῦ κόσμου περι- διατρίϐειν; ὥςπερ ἐκεῖνος τῷ Σωτῆρι ἁντέςρησε,
φορᾶς, καὶ τῆς ματαίας μερίμνης guunt); ἀποσχξ- ι Πῶς δύναταί τις εἰς τὴν κοιλίαν τῆς μητρὸς αὐτοῦ
ζοντες, πρὸς δὲ τὴν ἐντὸς ἡ μῶν οὖσαν βασιλείας τῶν δεύτερον εἰσελθεῖν, καὶ γεννηθῆναι γέρων ὢνς »ἀκού-
οὐρανῶν, ἁσυγχωρὴτως κατέχοντες. Διὰ τοῦτο γὰρ , σεται καὶ αὐτός· ὅτι Τὸ Πνεῦμα, ὅπου θέλει πνεῖ.
τέχνη τεχνῶν, καὶ ἐπιστήμη ἐπιστημῶν ἡ μοναδικὴ Καὶ εἰ εἰς τὰ τῆς πρακτικῆς ἔργα, οὕτως ἀμσιεάὶᾶρς
πολιτεία ὠνόμασται, ἐπειδὴ οὐχ ὁμοίως τῶν φθειρο· μεν ἀπιστοῦντες, πῶς τὰ τῆς θεωρίας ἡμῖν ἑπελεὺο
μένων τουτωνὶ πραγμάτων, ἐστὶν ἡμῖν πρόξενος-ἠ σεται; θεωρίας γὰρ ἐπίϐασις πρακτική. Ἐπεὶ δὲ
ὅσια αὕτη, ἵνα καὶ πρὸς αὐτὰ τὸν νοῦν ἡμῶν ἀπὸ γραφικῶν ἀποδείξεων ἄνευ, πληροφορηθῆναι τῷοὖτως
τῶν κρειττόνων μετοχετεύσαντες. καταχωννύω· διαπιστοῦντι ἀδύνατον, φέρε τοὺς τῶν ἁγίων βξους
μεν ἀλλά ξένα τινὰ καὶ ἀπὸῥρητα ἀγαθὰ ἡμῖν καὶ τὰ ἐγγράφως ὑπ’ αὐτῶν ἐκτεθέντα. εἰς πολλῶν
ἐπαγγέλλεται ’ ι ’Δ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε, καὶ οὖς οὒκ ὠφέλειαν ὲν τούτῳ τῷ λόγῳ ἐντάξωμεν, ἵνα ἐκ τούτου
ἢκουσε, καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέϐη. Κάνο πληροφορούμενος πᾶσαν ἀμφιδο).ἱαν ἀπώσηται.
τεῦθεν. οὐδὲ ήπάλη ἡμῖν ἐστι πρὸς αἷμα καὶ σάρκα. Β ’Δνωθεν δὲ ἐξ αὐτοῦ τοῦ [ἰατρὸς ἡμῶν τοῦ μεγάλου
ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχὰς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, ῖπρδς τοὺς τὸν λόγον ἀρξαμενοι, ἐπὶ τοὺς καθεξῆς. ὅσον ἐστὶν
κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου. ι Et ἐμοκιδυνατδν, τοὺς ὶόγους καὶ τὰς πράξεις τούτων
οὖν σκότος ὁ παρὼν αἰὼν. φευξώμεθα ἀπ’ αὐτοῦ.. μερικῶς συλλέξαντες, πρὸς πίστωσιν παραθὼμεθα.
φευξώμεθα δὲ τῷ νοήματι· μηδὲν κοινὸν ἡμῖν καὶ ⁷ ⁷ ’
τῷ ἐχθρῷ τοῦ Θεοῦ ⁸ ὁ γὰρ βουληθεὶς φιλιάσαι αὐτῷ,
ἐχθρὸς τοῦ Θεοῦ καθίσταται, τῷ δὲ ἐχθρῷ γεγονότι
θεοῦ τίς βοηθῆσαι δύναταις Διὰ τοῦτο μιμησὼμεθα ε
τοὺς πατέρας ἡμῶν, καὶ τὸν ἐντὸς τῶν καρδιῶν Εἰσήρχοντό ποτε πρὸς τὸν άὸὅᾶν Ἀντώνιον δύο
ἡμῶν θησαυρὸν, ὡς κάκεῖνοι, ζητήσωμεν ⁸ καὶ τοῦ- ἀδελφοι · καὶ λείψαντος αὐτοῖς ὲν τῇ ὀδῷ τοῦ ὕδατος,
τον εὑρόντες, κρατῶμεν κραταιῶς ἄγαν, ἐργαζόμε· ὁ μὲν εἷς ἀπέθανε, ὁ δὲ ἕτερος ἔμελλε · μηκέτι γοῦν
νοι ὁμοῦ καὶ φυλάσσοντες* εἰς τοῦτο γὰρ ἐξ ἀρχῆς ἰσχύων ὁδεύειν, ἔκειτο καὶ αὐτὸς ἐπὶ τῆς γῆς τεθνή-
ονυηίυιιο summa respuentes; non enim reconci- intra corda nostra defossum prout ipsi fecerunt,
liatiouem nostri cum Deo, et familiaritatem ejusC omni diligentia quaramus: et hunc postquam
consequi unquam poterimus, nisi nos prius, quau- invenerimus fortissime teneamus, operantes simul
tum eritin nobis, reversi fuerimus, aut potius
primum. et praeter anteriorem nsum ingressi viam
sursum rectam a stulta per circuitum deerratione,
qua mundus abducitur, et a cura rerum saeculi
nos ipsos abscindentes; in constituto autem intra
nos Dei regno mentem inilivulse nostram tenentes
atllxam. Propter hoc enim ars artium et scientia
scientiarum vita monastica nominata est. Non entm
sancta inec disciplina simile habet quidquam
cum vulgaribus hominum institutis atque indu-
striis, cunctis in id intentis'ut tuentem nostram a
melioribus deflexam in iuta terrenaque dejiciant;
vermn,.alio longe ducens, mira et inetiabilia os-
teutat et promittit bona, qualia ι Nec oculus vidit, Ῑ) persuaderi talia non possunt, age, deinceps ο
tn'c auris audivit, neque in cor hominis ascende-
runt,” unde neque «Colluetstio nobis est adver-
’sus carnem et sanguinem, sed adversus principa-
tus et potestates, adversus mundi rectores tenebra-
rum hujus'saecnlih Si ergo praesens swculum tene-
hra: est, fugiamus ab ipso tte cum ipso pereamus. Fu.
giamus corpore, lugiamus sermone, fugiamus ιεοεί-
talione; nihil mini commune sitcum Dei hoste.Qui
enituvoluerit atuico illo uti, inimicus Dei constio
tuitur. Ei porro qui Deo fuerit inimicus, quis auxi-
liari potest i γ
Quare imitemur Patres nostros. ᾳ thesaurum
' 1 Cor. tt, 9. ' Ephes. vt, {2.
'Joan. ut, 4, 5.