PG 147, col. 948
Ἐκ τοῦ ,βίου τοῦ όσίιέυ Πατρός τὶμῶτὲ 'Ar.
των ου.
τωνιου.
et custodientes; .iu id enim a principio sumus
geniti. Si autem alius quidam Nicodemus conten-
tiosus velit esse argutando dicens : Quomodo potest
aliquis in cor ingressus suum ibi aperari et habita-
re ? ut et illevetus Salvatori se opponens dixit : ι Quo-
modo potest homo rursus introire in ventrem matris
et renasci cum sit senex τ ρ audiet et hic : «8ρίτί-
tus ubi vult spirat’.» Et si circa vita: praetium
opera sic dubitamus increduli. quomo to intellecta
venire nobis poterunt contemplationis arcana?
Contemplationis quippe fundamentum vita est
practica.
Quoniam vero sine scriptis testimonia certo
Vitis sanctorum. et ex iis qme scripto ipsi consi—
gnata reliquerunt ad multorqu utilitatem, qna:-
dama Magno Antonio serie continua singillatim
exsequentes dicta factaque illustria quae fidem fa-
corc dictorqu a nobis queant.
Ea: sila S. Patris nostri Antonii.
Ibant aliquando ad abbatem Antonium in tuente
degentem duo fratres, quos cum aqua defecisset in
itinere, eorum unus quidem mortuus est, alter
extreme laborans, nec valens ambulare amplius,
jacebat in terra, mortem proximam exspectans.
Atsanctus Antonius, sedens in monte, vocavit duos ς
των ου.
τωνιου.
et custodientes; .iu id enim a principio sumus
geniti. Si autem alius quidam Nicodemus conten-
tiosus velit esse argutando dicens : Quomodo potest
aliquis in cor ingressus suum ibi aperari et habita-
re ? ut et illevetus Salvatori se opponens dixit : ι Quo-
modo potest homo rursus introire in ventrem matris
et renasci cum sit senex τ ρ audiet et hic : «8ρίτί-
tus ubi vult spirat’.» Et si circa vita: praetium
opera sic dubitamus increduli. quomo to intellecta
venire nobis poterunt contemplationis arcana?
Contemplationis quippe fundamentum vita est
practica.
Quoniam vero sine scriptis testimonia certo
Vitis sanctorum. et ex iis qme scripto ipsi consi—
gnata reliquerunt ad multorqu utilitatem, qna:-
dama Magno Antonio serie continua singillatim
exsequentes dicta factaque illustria quae fidem fa-
corc dictorqu a nobis queant.
Ea: sila S. Patris nostri Antonii.
Ibant aliquando ad abbatem Antonium in tuente
degentem duo fratres, quos cum aqua defecisset in
itinere, eorum unus quidem mortuus est, alter
extreme laborans, nec valens ambulare amplius,
jacebat in terra, mortem proximam exspectans.
Atsanctus Antonius, sedens in monte, vocavit duos ς