PG 151, col. 1346
mentes praedictae definitioni, postremam additio-
nem, et simpliciter ponentes beatitudinem, com-
plexionem esse bonorum hominis , nituntur aggre-
gare ad beatam vitam explendam, et corporea om
nia, ct externa, quasi sine istis nequaquam illa in-
tegra valeat esse. Qui vehementer errare convin-
cuntur, ex bis quae communiter et naturaliter de.
beata vita sentimus. Beatitudinem enim tanquam
summum bonum omnes intelligimus; quo ipsa res
summe bona suo genere eflicitur. Ergo et summum
hominis bonum intelligendum est, cujus praesentia
τε, Β homo summe bonus homo edicitur. Sola: ergo vir-
tutes beatitudinis obtinentprincipatum.
CAP. XVI. Beatus qualis esse debeat. ι
Item volumus illum, quem perfecte beatum intel-
ligimus, tutum esse, inexpugnabilem. septum, mu-
nitum, suis bonis inerrabiliter confidentem. semper
habere quod vult,ct nunquam, quod non vult :ntIn—-
quam dubitare, utrum adest sibi integre beatitudo.
an non ; nunqu‘am timere. ne invitus amittat eam ;
forti, et robusto, et excelso, ct magno animoessc,
semperque in animo tranquillitatem, ct securita-
tem, et placidissimam pacem, et constantem hila-
ritatem habere, et terroribus et angoribus et ιιτωέ
stitia vacuum esse.
CAP. XVII. Quid in se contineat beatitudo.
Haec autem omnia continet sententia coril'cctre
conclusionis. Nam si quis, cum sit virtuosus, ita
conclusam de beatitudine sententiam, vivam et el.
licaccm habet, ct totum animum per omnes partes
penetrantem, ut et omnis appetitus sitconsonus
illi, et aliqua repugnans opinio non sit animo la-
tens, qua: possit aliquando ad contrarium appeti-
tum animum distrahere: hic cum nihil habeat in
bonis nisi virtutem, et quod ea agatur , reliqua-
rum vero rerum, nihil sibi bonum vel tnalum re-
putet, videatque quod solum bonum norit. semper
sibi totum praesens, et amitti inivito non patiens,
necesse estutomitia illa ei contingant, qua! exposui~
ι) ntus connuunitcr vere de beato intelligi. Talis cnim
tutus est, inexpugnabilis, inerrabiliter illis qum sua
bona scit, conlidens: semper habet quod vult. ct
nunquam, quodnon vult. Vacat enim vitiis. qme
non vult habere, et siterrores, et nimstitirc, ctan-
gorps, et alia: perturbationes, qua: contingunt υ.
minibus, propter corporeus et externas res: quia
putant eas malas vel bonas esse, et pertinere ad
suum bonum vel malum statum: manifestum cst,
quod si quis huiusmodi opinionem ct appetitum ab
iisdem rebus penitus removerit, nihil quoquo modo
acciderit, terrere et perturbare eum valebit; aut
angi, ct a constantia egredi, et moerere faciet. Et
ilco setnper erit tranquillus sibique placatus.
Propterea fortis magnanimusque, setnpcrinvictns,
nem, et simpliciter ponentes beatitudinem, com-
plexionem esse bonorum hominis , nituntur aggre-
gare ad beatam vitam explendam, et corporea om
nia, ct externa, quasi sine istis nequaquam illa in-
tegra valeat esse. Qui vehementer errare convin-
cuntur, ex bis quae communiter et naturaliter de.
beata vita sentimus. Beatitudinem enim tanquam
summum bonum omnes intelligimus; quo ipsa res
summe bona suo genere eflicitur. Ergo et summum
hominis bonum intelligendum est, cujus praesentia
τε, Β homo summe bonus homo edicitur. Sola: ergo vir-
tutes beatitudinis obtinentprincipatum.
CAP. XVI. Beatus qualis esse debeat. ι
Item volumus illum, quem perfecte beatum intel-
ligimus, tutum esse, inexpugnabilem. septum, mu-
nitum, suis bonis inerrabiliter confidentem. semper
habere quod vult,ct nunquam, quod non vult :ntIn—-
quam dubitare, utrum adest sibi integre beatitudo.
an non ; nunqu‘am timere. ne invitus amittat eam ;
forti, et robusto, et excelso, ct magno animoessc,
semperque in animo tranquillitatem, ct securita-
tem, et placidissimam pacem, et constantem hila-
ritatem habere, et terroribus et angoribus et ιιτωέ
stitia vacuum esse.
CAP. XVII. Quid in se contineat beatitudo.
Haec autem omnia continet sententia coril'cctre
conclusionis. Nam si quis, cum sit virtuosus, ita
conclusam de beatitudine sententiam, vivam et el.
licaccm habet, ct totum animum per omnes partes
penetrantem, ut et omnis appetitus sitconsonus
illi, et aliqua repugnans opinio non sit animo la-
tens, qua: possit aliquando ad contrarium appeti-
tum animum distrahere: hic cum nihil habeat in
bonis nisi virtutem, et quod ea agatur , reliqua-
rum vero rerum, nihil sibi bonum vel tnalum re-
putet, videatque quod solum bonum norit. semper
sibi totum praesens, et amitti inivito non patiens,
necesse estutomitia illa ei contingant, qua! exposui~
ι) ntus connuunitcr vere de beato intelligi. Talis cnim
tutus est, inexpugnabilis, inerrabiliter illis qum sua
bona scit, conlidens: semper habet quod vult. ct
nunquam, quodnon vult. Vacat enim vitiis. qme
non vult habere, et siterrores, et nimstitirc, ctan-
gorps, et alia: perturbationes, qua: contingunt υ.
minibus, propter corporeus et externas res: quia
putant eas malas vel bonas esse, et pertinere ad
suum bonum vel malum statum: manifestum cst,
quod si quis huiusmodi opinionem ct appetitum ab
iisdem rebus penitus removerit, nihil quoquo modo
acciderit, terrere et perturbare eum valebit; aut
angi, ct a constantia egredi, et moerere faciet. Et
ilco setnper erit tranquillus sibique placatus.
Propterea fortis magnanimusque, setnpcrinvictns,