PG 151, col. 635
ἥτις αῠτδν μετά βραχῦ καὶ τῆς ζωῆς ὑπεξάγει. Α προαπονεκρωθέντα, ὡς μηδὲν ἀποδεῖν καὶ ταῦτα-τῆς
ἐφίλει τε, γὰρ ’ἀξίως καὶ ἀπεφιλείτο θαυμαστῶς
ὐπ’ ἐκείνου, καθά δὴ κα)⁸ φθάσας εἰρήκειν ο τά θεῖα
καὶ ὖψηλά συένήθως ἐκτελῶν οὐκ ἀνίει, διδάσκων,
ίερουργῶν τῖῖς ἱεραῖς τελεταῖς τῶν θείων μυστη-
ρίων, ἐμπομπεύων τε καῖ’ πανηγυρίζων, καὶ διά
πάντων τὸν ἐαυτοῦ καταρτίζων λαὸν καὶ καθαγιά-λ,
ζων. Ἀλλ’ ἐπεὶ κάκεῖνον, ἄνθρωπον πεφυκότα, καὶ
τῆς φύσεως ἐχρῆν ἡττηθῆναι ποτε, ῖνα μὴ καὶ θεία
τις δόξῃ φύσις ὑποκρινομένη τὴν. ἀνθρωπείαν,
ἡττᾶταιμόλις τῆς νόσου, καὶ κλινοπετὴς ὢν καὶ πρὸς
τὴν ἔξοδον βλέπων, χρῆται καὶ αὖθις τά τελευταῖα
τῇ θαυμαστῇ γλώττῃ· περὶ πειρασμῶν τε καὶ καρ-
τερίας πρὶς τοὺς συνόντας φιλοσοφεῖ θαυμαστῶς, ἐκ
τε τῶν θείων Γραφῶν καὶ λογισμῶν καὶ ἀποδείξεων
ἀναγκαίων πολυτρόπως ὑποδεικνὺς τὸ ἐξ αὐτῶν
κέροος, καὶ τοὺς περὶ ζωῆς καὶ θανάτου καὶι ψυχῆς
προστίθησι λόγους,’καὶ οὕτω τὴν ἐκδημίαν ἐπὶ⁵ πᾶσι
προλέγει, μυηθεὶς ἀνωθεν καὶ μυήσας, ᾡς καὶ τὴν
ἡμέραν αὐτὴν ἐκείνην ’πολλαῖς¹ πρότερον ἡμέραις
προαγγεῖλαιτοῖς φίλοις, μετά τὴν τοῦ Χρυσορῤήμο-
νος αὐτίκα θείαν τελετὴν καὶ τὴν κοίμησιν οὖσαν,
ὃς δήπου καὶπρὸς ἐαυτὸν ὡς όμότροπόν τε καὶ⁵ _
προσφιλῆ καὶ σύνοικον φθάσας ἐκάλει τὸν μέγαν·
οὕτω καὶ γάρ ό πρδρῤηθείς μοι πρὸς αὐτὸν κατὰ
τοὺς ὕπνους ἐδήλου θεῖος χρησμός. ·
Ἔκειτο τοίνυν όδτοῦ Θεοῦ ἀρχιερεὺς ῆδη τάδτελευ-
ταῖα πνέων. πρδςαούρανόν τε ⁷καί⁵ τὰ ουύράνια ἐπει- ο καὶ κοινὸν καὶ ἀδάπανον ἰατρεῖον, τδν ίερδνυ ἐκείνου
γόμενος, καὶ οὐδέν τι τὸ παράπαν ἀλλο, πλὴν τῆς
ἀπαγούσης ἐκεῖσε μελετῶν τε καὶ φανταζόμενος⁸
ού μὴν ἀλλά καλ. γλώττῃ τοῦτε αὐτὸ συνεχῶς ὕπο-
ψιθυρίζων, καὶτοῖς συνοῦσι κάντεῦθεν παραδεικνὺς,
ὅποι δὴ καὶ τὴν τελευταίαν ταυτηνὶ στέλλεται · ὡς
γὰρ οίλ παρόντες, τῇ καλῇ γλώττῃ, καθάπερ ἐφην,
ὑποψιθνριζούᾶῃ τᾲ τελευταῖα προσέσχον, οὐδενὸς
ἄλλον πυκύά προσίόντος εἶχον ἀκούειν ἐκεῖθεν, εί
μὴ τοῦ θαυμαστοῦ καὶ θείου γε ἀντος ἐκείνου λέξε..
σιν αὐταῖς οὑτωσί πως συντεθειμένου, τά ἐπουρά-
νια είς τὰ ἐπουράνια· καὶ τοῦτο πυκνῶς καὶ πολλά-
κις, ὥσπερ ἐν περιόδῳ τινὶ καὶ στροφῇ κύκλου, ἕως
ὴ ἐνοικοῦσῆ τῇ οὐρανίᾳ ψυχῇ θεία καὶ ύπερουράνιος
χάρις, τοῦς καταλειφθέντος χοὸς καὶ τῆς συμφυοῦς
αὐτὴν διαλύσασα συζυγίας, τὴν καὶ διαθέσει καὶ
πράξει πάλαι θαυμαστῶς ἐκείνων ἀπεῤῥωγυῖαν διὰ
τῶν οὐρανίων ἀγγέλων είς οὐρανὸν ἀξίως μετέστησε
καὶ τά ἐπουράνια · τρία μὲν ἐτη καὶ ἐξήκοντα τὰ
πάντα συγγεγονυῖαν τῷ συμφύτῳ σαρκίῳ, δυοκαί-
δεκα δ’ ἐκ τούτων αὐτῶν κατά τὴν τῆς Ἑκκλησίσς
θαυμαστὴν προστασίαν ἐκείνῳ συνδιηγωνισμένην
πρός τὸ ἦμισυ. ,
Ἐπισημαίνει γε μὴν καὶ τοῖς ἐκτὸς ἐξαισίιιὶς ὴ
παντουργδς οὔτηρτοῦ Πνεύματος χάρις κάκεῖναοιυ- κείας. Τί τὸ ἐντεῦθεν; Ἀπαγορεύει μὲν ό μοναχδς
ἡ φωτὶ μέν πεῖιλάμψασα τὸ τὸν νεκρὸν ἔχον ἐκείνου
δωμάτιόν, ἅμα τῇ ἐξόδῳ τῆς ψυχῆᾼξένῳ ⁶ καταλάμ-
ψασα δὲ καὶ τὰ ἐκείνου νπρόσωπα. καὶ καινῶς ἀλ-
λοιώσασα τῷ περιόντι τῆς αἴγλης, καίτοι γε καὶ
προεκτετηκότα, καὶ προνεκρώσει καὶ 1τὸ πλεῖστον
ἐφίλει τε, γὰρ ’ἀξίως καὶ ἀπεφιλείτο θαυμαστῶς
ὐπ’ ἐκείνου, καθά δὴ κα)⁸ φθάσας εἰρήκειν ο τά θεῖα
καὶ ὖψηλά συένήθως ἐκτελῶν οὐκ ἀνίει, διδάσκων,
ίερουργῶν τῖῖς ἱεραῖς τελεταῖς τῶν θείων μυστη-
ρίων, ἐμπομπεύων τε καῖ’ πανηγυρίζων, καὶ διά
πάντων τὸν ἐαυτοῦ καταρτίζων λαὸν καὶ καθαγιά-λ,
ζων. Ἀλλ’ ἐπεὶ κάκεῖνον, ἄνθρωπον πεφυκότα, καὶ
τῆς φύσεως ἐχρῆν ἡττηθῆναι ποτε, ῖνα μὴ καὶ θεία
τις δόξῃ φύσις ὑποκρινομένη τὴν. ἀνθρωπείαν,
ἡττᾶταιμόλις τῆς νόσου, καὶ κλινοπετὴς ὢν καὶ πρὸς
τὴν ἔξοδον βλέπων, χρῆται καὶ αὖθις τά τελευταῖα
τῇ θαυμαστῇ γλώττῃ· περὶ πειρασμῶν τε καὶ καρ-
τερίας πρὶς τοὺς συνόντας φιλοσοφεῖ θαυμαστῶς, ἐκ
τε τῶν θείων Γραφῶν καὶ λογισμῶν καὶ ἀποδείξεων
ἀναγκαίων πολυτρόπως ὑποδεικνὺς τὸ ἐξ αὐτῶν
κέροος, καὶ τοὺς περὶ ζωῆς καὶ θανάτου καὶι ψυχῆς
προστίθησι λόγους,’καὶ οὕτω τὴν ἐκδημίαν ἐπὶ⁵ πᾶσι
προλέγει, μυηθεὶς ἀνωθεν καὶ μυήσας, ᾡς καὶ τὴν
ἡμέραν αὐτὴν ἐκείνην ’πολλαῖς¹ πρότερον ἡμέραις
προαγγεῖλαιτοῖς φίλοις, μετά τὴν τοῦ Χρυσορῤήμο-
νος αὐτίκα θείαν τελετὴν καὶ τὴν κοίμησιν οὖσαν,
ὃς δήπου καὶπρὸς ἐαυτὸν ὡς όμότροπόν τε καὶ⁵ _
προσφιλῆ καὶ σύνοικον φθάσας ἐκάλει τὸν μέγαν·
οὕτω καὶ γάρ ό πρδρῤηθείς μοι πρὸς αὐτὸν κατὰ
τοὺς ὕπνους ἐδήλου θεῖος χρησμός. ·
Ἔκειτο τοίνυν όδτοῦ Θεοῦ ἀρχιερεὺς ῆδη τάδτελευ-
ταῖα πνέων. πρδςαούρανόν τε ⁷καί⁵ τὰ ουύράνια ἐπει- ο καὶ κοινὸν καὶ ἀδάπανον ἰατρεῖον, τδν ίερδνυ ἐκείνου
γόμενος, καὶ οὐδέν τι τὸ παράπαν ἀλλο, πλὴν τῆς
ἀπαγούσης ἐκεῖσε μελετῶν τε καὶ φανταζόμενος⁸
ού μὴν ἀλλά καλ. γλώττῃ τοῦτε αὐτὸ συνεχῶς ὕπο-
ψιθυρίζων, καὶτοῖς συνοῦσι κάντεῦθεν παραδεικνὺς,
ὅποι δὴ καὶ τὴν τελευταίαν ταυτηνὶ στέλλεται · ὡς
γὰρ οίλ παρόντες, τῇ καλῇ γλώττῃ, καθάπερ ἐφην,
ὑποψιθνριζούᾶῃ τᾲ τελευταῖα προσέσχον, οὐδενὸς
ἄλλον πυκύά προσίόντος εἶχον ἀκούειν ἐκεῖθεν, εί
μὴ τοῦ θαυμαστοῦ καὶ θείου γε ἀντος ἐκείνου λέξε..
σιν αὐταῖς οὑτωσί πως συντεθειμένου, τά ἐπουρά-
νια είς τὰ ἐπουράνια· καὶ τοῦτο πυκνῶς καὶ πολλά-
κις, ὥσπερ ἐν περιόδῳ τινὶ καὶ στροφῇ κύκλου, ἕως
ὴ ἐνοικοῦσῆ τῇ οὐρανίᾳ ψυχῇ θεία καὶ ύπερουράνιος
χάρις, τοῦς καταλειφθέντος χοὸς καὶ τῆς συμφυοῦς
αὐτὴν διαλύσασα συζυγίας, τὴν καὶ διαθέσει καὶ
πράξει πάλαι θαυμαστῶς ἐκείνων ἀπεῤῥωγυῖαν διὰ
τῶν οὐρανίων ἀγγέλων είς οὐρανὸν ἀξίως μετέστησε
καὶ τά ἐπουράνια · τρία μὲν ἐτη καὶ ἐξήκοντα τὰ
πάντα συγγεγονυῖαν τῷ συμφύτῳ σαρκίῳ, δυοκαί-
δεκα δ’ ἐκ τούτων αὐτῶν κατά τὴν τῆς Ἑκκλησίσς
θαυμαστὴν προστασίαν ἐκείνῳ συνδιηγωνισμένην
πρός τὸ ἦμισυ. ,
Ἐπισημαίνει γε μὴν καὶ τοῖς ἐκτὸς ἐξαισίιιὶς ὴ
παντουργδς οὔτηρτοῦ Πνεύματος χάρις κάκεῖναοιυ- κείας. Τί τὸ ἐντεῦθεν; Ἀπαγορεύει μὲν ό μοναχδς
ἡ φωτὶ μέν πεῖιλάμψασα τὸ τὸν νεκρὸν ἔχον ἐκείνου
δωμάτιόν, ἅμα τῇ ἐξόδῳ τῆς ψυχῆᾼξένῳ ⁶ καταλάμ-
ψασα δὲ καὶ τὰ ἐκείνου νπρόσωπα. καὶ καινῶς ἀλ-
λοιώσασα τῷ περιόντι τῆς αἴγλης, καίτοι γε καὶ
προεκτετηκότα, καὶ προνεκρώσει καὶ 1τὸ πλεῖστον