PG 151, col. 691
ωομεν-υ- Οὖ⁷ωτ καῖ Θεοῦ ΥΞὸν τὸν Κύριον ήμῶν Α ὅλως τούτων ὲν τοῖς τοιούτοις καθαπτόμενος, τῇ
θεότητι προσμαρτυροῦντες. Φασὶ δὲ καὶ Μασ-
σαλιανοὺς καὶ Βωγομίλους τὴν ὑπὸ τοῦ. Κυρίου
τοῖς ἁγίοις αὑτοῦ. μαθηταῖς καὶ ἀποστόλοις παρα-
δεδομένην εὔχεσθαι εύχήν. Τί οὖν; ἁποσχώμεθα
ταύτης ἡμεῖς διὰ τοῦτο, καὶ καταπροδῶμεν τοῖς
κεκλοφόσι κακῶς τὰ ἡμέτερα, καὶ διὰ τοὺς ὑπο-
κρινομένους ὲν λόγοις τὸ εὐσεϐὲς, τῶν ὅντως εὐσε-
εῶν ἡμεῖς ἀποστῶμεν φωνῶνς ’Ἄπαγε τῆς αίσχί-
στης κακοϐουλίας-ί Ἀλλ’ ἐπειδὴ Παράκλητον ἔχομεν
πρὸς τὸν Πατέρα Ἰησοῦν Χριστὸν δίκαιον, καὶ αὑ-
ἠτος ἱλασμός ἔστι περὶτῶν ἁμαρτιῶν ήμῶν, μετ’
’ἷὲλπίδος ὲπικαλεσόμεθα τὸ ὄνομα αὑτοῦ. Καὶ σωτη-
ρεας ἐκ τῆς τοιαύτης ἐπικλήσεως τευξόμεθα κατὰ
τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ Προφήτου, Καὶ ἕσται, πᾶς
ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου σωθήσε-
ταιι. Καὶ ἐπειδήπερ of»: ἐστιν ὄνομα ἕτερον τὸ
δεδομένου έν ἁνθρώποις,“ὲν ᾧ δεῖ σωθῆναι ᾑμᾶς,
ικαὶ οὐδεὶς δύναται είπεϊν Κύριον Ἰησοῦν εἰ μὴ ὲν
Πνεύματι ἁγίῳ, καὶ, Ἐν τῷ όνόμκατι Ἰησοῦ Χρι-
στοῦ πᾶν κβγυ κάμψει, ἐπουρανίων, καὶ ἐπι-
τείων, ναὶματαχθονίων ο μακάριος ὁ διὰ τῆς διη-
ungi; μελέτης τοῦ πολυυμνήτουτούτου ὀνόματος,
ε-ιοικον ἔχων ὲν ἑαυτῷ τὸν Θεόν ’δ’ Εἰς αἰῶνα γὰρ,
φησὶν, ἁγαλλιάσονται, ,καί κατασκηνώσεις ἐν
αὺτσιῖς, καὶικιιυχήσονῖται ἐν σοὶ cl ἀγαπῶντες
τὸ ὅίόμά (ζου Πῶς δ’ οὐκ ἂν γένοιτο Πνεύματος C τῇ συνόδῳ κληθέντος μου, καὶ πρίιενεγκόντος τινὰ
ἁγίου πλήρης ό τὸ θεῖον τοῦτο καὶ ὑπερδεδοξα-
σμένον ονομα κατέχειν έν τῇ καρδίᾳ σπεύδων ἠμέ-
ρας καὶ νυκτὸς, τοῦ Κυρίου ὲν Εὑαγγελίοις λέγον-
τος, ὅτιῙ διῦσει Πνεῦμα ἅγιον τοῖς αἰτοῦσιν αὑτὸν
⁴ἡμέρας καὶ νυκτός ;
va'. Ἀνειράνη οῦν καὶ ἀπηλέγχθη ἐκ τούτων ὁ
Βαρλαὰμ βλασφήμως καὶ⁸ κακοδόξως λαλῶν περί τε
τοῦ έν τῷ Θαόωρίῳ θείου φωτὸς, καὶ ὧν κατὰ τῶν
μοναχῶν περὶ τῆς μελέτωμένης αὑτοῖς καὶ¹ προφε-
ρομένης συχνῶς ῑερᾶς εὐχῆς συνεγράιρετο. Οἱ δὲ
μοναχοὶ ἀπεδείχθησαν ἀνώτεροι τῆς κατηγορίας
αὑτοῦ, ώς στέργοντες και ἐμμένοντες ταῖς περὶ
τούτων τῶν ἁγίων Πατέρων ἐξηγήσεσι. καὶ παρα-
δόσεσι, καθὼς καὶ αὐτοὶ ἀριδήλως διωμολόγησαν
καὶ διεδεδαιώσαντο. Ἔνθεν τοι καὶ κοινῇ συνοδικῇ
ψήφῳ ac: κακῶς καὶ ἐπισφαλῶς τοῖς θείοις ἐπιϐα-
λὼν ὁ αὐτὸς Βαρλαάμ, ὼς εἴρηται, καταψηφισίέεὶς,
συγγνώμην επὶ. τούτοις δῆθεν ᾐτήσατο. Καὶ γοῦν
ἀποφαινόμεθα, ὡς εί μὲν ἐνδείξεται ἀληθῶς μετά-
νοιαν, καὶ διορθώσηται ἑαυτὸν, καὶ οὐδαμῶς οὐ·
κέτι περὶτῶν τοιούτων λέγων καὶ συγγραψάμενος
φωραθείη, εὖ ἂν ἔχοι · είδ’ οῦν, ἁποκήρυκτος ἔσται
καὶ ἀποτετμημένος τῆς ἁγίας τοῦ Χριστοῦ καθολι-
κῆς καὶ ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, καὶ τοῦ ὁρθοδό-
ξου τῶν Χ ριστ ιανῶν συστήματος.
νβ’. Ἀλλὰ καὶ εί τις ἕτερος τὶ τῶν ὑπ’ ἐκείνου
βλασφήμως και κακοδόξως κατά τῶν μοναχῶν, μᾶλ-
λον δὲ τῆς Ἑκκλησίας αὐτῆς λαληθέντωνῆ συγγρα-
φέντωε), φανείη πάλιν τῶν μοναχῶν κατηγορῶν, ἦ
θεότητι προσμαρτυροῦντες. Φασὶ δὲ καὶ Μασ-
σαλιανοὺς καὶ Βωγομίλους τὴν ὑπὸ τοῦ. Κυρίου
τοῖς ἁγίοις αὑτοῦ. μαθηταῖς καὶ ἀποστόλοις παρα-
δεδομένην εὔχεσθαι εύχήν. Τί οὖν; ἁποσχώμεθα
ταύτης ἡμεῖς διὰ τοῦτο, καὶ καταπροδῶμεν τοῖς
κεκλοφόσι κακῶς τὰ ἡμέτερα, καὶ διὰ τοὺς ὑπο-
κρινομένους ὲν λόγοις τὸ εὐσεϐὲς, τῶν ὅντως εὐσε-
εῶν ἡμεῖς ἀποστῶμεν φωνῶνς ’Ἄπαγε τῆς αίσχί-
στης κακοϐουλίας-ί Ἀλλ’ ἐπειδὴ Παράκλητον ἔχομεν
πρὸς τὸν Πατέρα Ἰησοῦν Χριστὸν δίκαιον, καὶ αὑ-
ἠτος ἱλασμός ἔστι περὶτῶν ἁμαρτιῶν ήμῶν, μετ’
’ἷὲλπίδος ὲπικαλεσόμεθα τὸ ὄνομα αὑτοῦ. Καὶ σωτη-
ρεας ἐκ τῆς τοιαύτης ἐπικλήσεως τευξόμεθα κατὰ
τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ Προφήτου, Καὶ ἕσται, πᾶς
ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου σωθήσε-
ταιι. Καὶ ἐπειδήπερ of»: ἐστιν ὄνομα ἕτερον τὸ
δεδομένου έν ἁνθρώποις,“ὲν ᾧ δεῖ σωθῆναι ᾑμᾶς,
ικαὶ οὐδεὶς δύναται είπεϊν Κύριον Ἰησοῦν εἰ μὴ ὲν
Πνεύματι ἁγίῳ, καὶ, Ἐν τῷ όνόμκατι Ἰησοῦ Χρι-
στοῦ πᾶν κβγυ κάμψει, ἐπουρανίων, καὶ ἐπι-
τείων, ναὶματαχθονίων ο μακάριος ὁ διὰ τῆς διη-
ungi; μελέτης τοῦ πολυυμνήτουτούτου ὀνόματος,
ε-ιοικον ἔχων ὲν ἑαυτῷ τὸν Θεόν ’δ’ Εἰς αἰῶνα γὰρ,
φησὶν, ἁγαλλιάσονται, ,καί κατασκηνώσεις ἐν
αὺτσιῖς, καὶικιιυχήσονῖται ἐν σοὶ cl ἀγαπῶντες
τὸ ὅίόμά (ζου Πῶς δ’ οὐκ ἂν γένοιτο Πνεύματος C τῇ συνόδῳ κληθέντος μου, καὶ πρίιενεγκόντος τινὰ
ἁγίου πλήρης ό τὸ θεῖον τοῦτο καὶ ὑπερδεδοξα-
σμένον ονομα κατέχειν έν τῇ καρδίᾳ σπεύδων ἠμέ-
ρας καὶ νυκτὸς, τοῦ Κυρίου ὲν Εὑαγγελίοις λέγον-
τος, ὅτιῙ διῦσει Πνεῦμα ἅγιον τοῖς αἰτοῦσιν αὑτὸν
⁴ἡμέρας καὶ νυκτός ;
va'. Ἀνειράνη οῦν καὶ ἀπηλέγχθη ἐκ τούτων ὁ
Βαρλαὰμ βλασφήμως καὶ⁸ κακοδόξως λαλῶν περί τε
τοῦ έν τῷ Θαόωρίῳ θείου φωτὸς, καὶ ὧν κατὰ τῶν
μοναχῶν περὶ τῆς μελέτωμένης αὑτοῖς καὶ¹ προφε-
ρομένης συχνῶς ῑερᾶς εὐχῆς συνεγράιρετο. Οἱ δὲ
μοναχοὶ ἀπεδείχθησαν ἀνώτεροι τῆς κατηγορίας
αὑτοῦ, ώς στέργοντες και ἐμμένοντες ταῖς περὶ
τούτων τῶν ἁγίων Πατέρων ἐξηγήσεσι. καὶ παρα-
δόσεσι, καθὼς καὶ αὐτοὶ ἀριδήλως διωμολόγησαν
καὶ διεδεδαιώσαντο. Ἔνθεν τοι καὶ κοινῇ συνοδικῇ
ψήφῳ ac: κακῶς καὶ ἐπισφαλῶς τοῖς θείοις ἐπιϐα-
λὼν ὁ αὐτὸς Βαρλαάμ, ὼς εἴρηται, καταψηφισίέεὶς,
συγγνώμην επὶ. τούτοις δῆθεν ᾐτήσατο. Καὶ γοῦν
ἀποφαινόμεθα, ὡς εί μὲν ἐνδείξεται ἀληθῶς μετά-
νοιαν, καὶ διορθώσηται ἑαυτὸν, καὶ οὐδαμῶς οὐ·
κέτι περὶτῶν τοιούτων λέγων καὶ συγγραψάμενος
φωραθείη, εὖ ἂν ἔχοι · είδ’ οῦν, ἁποκήρυκτος ἔσται
καὶ ἀποτετμημένος τῆς ἁγίας τοῦ Χριστοῦ καθολι-
κῆς καὶ ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, καὶ τοῦ ὁρθοδό-
ξου τῶν Χ ριστ ιανῶν συστήματος.
νβ’. Ἀλλὰ καὶ εί τις ἕτερος τὶ τῶν ὑπ’ ἐκείνου
βλασφήμως και κακοδόξως κατά τῶν μοναχῶν, μᾶλ-
λον δὲ τῆς Ἑκκλησίας αὐτῆς λαληθέντωνῆ συγγρα-
φέντωε), φανείη πάλιν τῶν μοναχῶν κατηγορῶν, ἦ