PG 151, col. 732
κροτηθῆναι , ὣστε δι’ ἐξετάσεως φανερωτέραν γενέο
σθω περὶ τῶν τι(ιοεε6).ημένων τὴν τῆς εὐσιὸεε-ις
ἀλήθειαν ἐκ τῶν τοῖς ἁγίοις τεθεολογημένων. Καὶ δὴ
γενομένης, τῶνδέτεροδοξούντων ἀπαντῆσαι μὴ βαι-,ι-
ληθὲντων, ἀλλ’ ἀπειπόντων τοῦτο καθάπαξ, ὀ eice-
δέστατος ἐκέλευσε βασιλεὺς, πολλῶν δογματικῶν κε-
φαλαίων προδεδλημένων είς ζήτησιν, πρῶτον μὲκ
εί εστιν ἐπὶ Θεοῦ θεοπρεπὴς διάκρισις οὐσίας καὶ
ένεργείας’ ἔπειτα διακρίσεως ἀναφανείσης, ποτε·
ρον ὴ ἐνέργεια αὕτη κτιστή ἐστιν, ἦ ἄκτιστος · τρί-
τον δὲ εῐγε ᾶκτιστος ἀποδειχθείη ἡ θεοπρεπὴς αὕτη
ἐνέργεια, πῶς ἄν τις ἐκφύγοι τὸ μὴ παρὰ τοῦτο
σύνθετον τὸν Θεὸν εἶναι νομίζειν, ὅπερ οἱ ἑτεροδο·
ξοῦντες προφέρειν τολμῶσι τῇ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησία.
Τέταρτον δὲ, είγε ἡ φωνὴ τῆς Θεότητος οὐκ ἐπὶ τῆς
οὐσίας μένον, ἀλλὰ και τῆς θείας ἐνεργείας παρὰ
τῶν θεολόγων ὕμνηται. Καὶ ὲκ τούτου γὰρ τὴν τῆς
διθεῖας ἀμορφίαν τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ καταρ-
χέουσιν οί ται-της πολέμιοι. Πέμπτον δε, εἴπερ οί
θεολόγοι κατὰ τι τὴν οὐσίαν τῆς ἐνεργείας ὑπερο
κεῖσθαί φασιν, ἐπεὶ καὶτοῦτο τοῖς ἐναντιουμένοις
ὐπὸ μέμψιν τελεῖ. Καὶ λοιπὸν ἔτι Θεοῦ μετεχομένου,
πότερον κατά τὴν οὐσίαν μετοχὴ, ἦ κατὰ τὴν ἐνέρς
γειαν. Τοσούτων προκειμένων ἡμῖν ζητημάτων
ἀρτίως, οὐ χρὴ περὶ πάντων ὁμοῦ ποιῆσθαι τοὺς λό-
γους ⁸ γένοιτο γὰρ ἂν οὕτως ὴ τοῦ ζητουμένου κατά-
πρόθεσιν, ἀλλὰ περὶ ἑκάστου ίδίᾲ διαλάϐωμεν,
δ δὴ τοῖς ἁπλανέσι χρώμενοι τοῖς cremet; θεοο
λόγοις.
Καὶ πρῶτον εἰ δοκεῖ περὶ τοῦ πρέῖιτου λέγωμεν ο
Ἀρ ἔστι θεοπρεπὴς διάκρισις ἐπὶ 8506 οὐσίας καὶ
ἐνεργείας, ὅπερ τοῖς διαφερομένοις ἀτειρηται,
πολλά τε ἄλλα ἄτοπα καὶ πολυθεΐαν ἐκ τούτου
συνάγειν οἰομένοις, ἢ ταυτὸν πάντη κα* ὸδτά.
φορον ι
Ταῦτα τοῦ κρατίστου βασιλέως κελεύσαντος, ἡ
θεία σύνοδος τοῖς λεγημὲν-ιις προσἸγοῦη. hinc ἄλ
λην, εἶτον, ἴσμεν ὁδὸν, θειότατε pungi), ρξδῖως
πρὸς ἀλήθεια) φέρουσαν ἢ ταύτην ἢν ἀρτίως ἡμῖν
ὐπὲδενξας καὶτῶν θεολόγων ὡς ἔχουσι περὶ τού-
των γνώμης εἷς ἐπήκοον πάντων ἀναγνωσθέντων,
ἀπεδείχθη ὀτιοί μὴ μετὰ τοῦ ὴνωμένου καὶ το
διακεκριμένον τίς θείας οὐσίας καὶ ἒνεργεῖοις
πρε-τιττύοντες ἅθευί τέ εἱσι και πολλοῖς ἑτέροις EH6-
7:0..' ἑαύτους περιϐάλλουσι. Κατὰ γὰρ τὸν μέγαν
Διονύσιον, Τὸ μηδεμίαν δύναμιν ἣ ἐνέργειαν
έχίν οὔτε ἔστιν, οὔτε τί ἐστιν’ οὔτε ἐστι παν-
τελῶς αὑτοῦ θέσις ἢ ἀφαίρεσις. Τὸ δὲ ἔχον, οὐ
έχει κατά τι διαφέρει παντως. El οὖν ουκ ἐστι
διαφορὰ τῆς θείας οὐσίας καὶ ἐνεργείας, οὐκ Sen.
ἔχειν τὴν οὐσίαν τοῦ Οεοῦ ἐνέργειαν. Τί, δὲ τιὴ ἔχον
ἐνέργειαν ἁνενέργητόν ἐστι, τδ δὲ ἀνενεργηοον καὶ
amo παρ κτον.
Τοῦ δὲ 0/2006?!»- Δαμασκηνοῦ γράφοντος. Ἔργον
μὲν οε·ἀς’φύσεως ἡ προαιὼνιος γέννησις ’ ὲρῖοον
σθω περὶ τῶν τι(ιοεε6).ημένων τὴν τῆς εὐσιὸεε-ις
ἀλήθειαν ἐκ τῶν τοῖς ἁγίοις τεθεολογημένων. Καὶ δὴ
γενομένης, τῶνδέτεροδοξούντων ἀπαντῆσαι μὴ βαι-,ι-
ληθὲντων, ἀλλ’ ἀπειπόντων τοῦτο καθάπαξ, ὀ eice-
δέστατος ἐκέλευσε βασιλεὺς, πολλῶν δογματικῶν κε-
φαλαίων προδεδλημένων είς ζήτησιν, πρῶτον μὲκ
εί εστιν ἐπὶ Θεοῦ θεοπρεπὴς διάκρισις οὐσίας καὶ
ένεργείας’ ἔπειτα διακρίσεως ἀναφανείσης, ποτε·
ρον ὴ ἐνέργεια αὕτη κτιστή ἐστιν, ἦ ἄκτιστος · τρί-
τον δὲ εῐγε ᾶκτιστος ἀποδειχθείη ἡ θεοπρεπὴς αὕτη
ἐνέργεια, πῶς ἄν τις ἐκφύγοι τὸ μὴ παρὰ τοῦτο
σύνθετον τὸν Θεὸν εἶναι νομίζειν, ὅπερ οἱ ἑτεροδο·
ξοῦντες προφέρειν τολμῶσι τῇ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησία.
Τέταρτον δὲ, είγε ἡ φωνὴ τῆς Θεότητος οὐκ ἐπὶ τῆς
οὐσίας μένον, ἀλλὰ και τῆς θείας ἐνεργείας παρὰ
τῶν θεολόγων ὕμνηται. Καὶ ὲκ τούτου γὰρ τὴν τῆς
διθεῖας ἀμορφίαν τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ καταρ-
χέουσιν οί ται-της πολέμιοι. Πέμπτον δε, εἴπερ οί
θεολόγοι κατὰ τι τὴν οὐσίαν τῆς ἐνεργείας ὑπερο
κεῖσθαί φασιν, ἐπεὶ καὶτοῦτο τοῖς ἐναντιουμένοις
ὐπὸ μέμψιν τελεῖ. Καὶ λοιπὸν ἔτι Θεοῦ μετεχομένου,
πότερον κατά τὴν οὐσίαν μετοχὴ, ἦ κατὰ τὴν ἐνέρς
γειαν. Τοσούτων προκειμένων ἡμῖν ζητημάτων
ἀρτίως, οὐ χρὴ περὶ πάντων ὁμοῦ ποιῆσθαι τοὺς λό-
γους ⁸ γένοιτο γὰρ ἂν οὕτως ὴ τοῦ ζητουμένου κατά-
πρόθεσιν, ἀλλὰ περὶ ἑκάστου ίδίᾲ διαλάϐωμεν,
δ δὴ τοῖς ἁπλανέσι χρώμενοι τοῖς cremet; θεοο
λόγοις.
Καὶ πρῶτον εἰ δοκεῖ περὶ τοῦ πρέῖιτου λέγωμεν ο
Ἀρ ἔστι θεοπρεπὴς διάκρισις ἐπὶ 8506 οὐσίας καὶ
ἐνεργείας, ὅπερ τοῖς διαφερομένοις ἀτειρηται,
πολλά τε ἄλλα ἄτοπα καὶ πολυθεΐαν ἐκ τούτου
συνάγειν οἰομένοις, ἢ ταυτὸν πάντη κα* ὸδτά.
φορον ι
Ταῦτα τοῦ κρατίστου βασιλέως κελεύσαντος, ἡ
θεία σύνοδος τοῖς λεγημὲν-ιις προσἸγοῦη. hinc ἄλ
λην, εἶτον, ἴσμεν ὁδὸν, θειότατε pungi), ρξδῖως
πρὸς ἀλήθεια) φέρουσαν ἢ ταύτην ἢν ἀρτίως ἡμῖν
ὐπὲδενξας καὶτῶν θεολόγων ὡς ἔχουσι περὶ τού-
των γνώμης εἷς ἐπήκοον πάντων ἀναγνωσθέντων,
ἀπεδείχθη ὀτιοί μὴ μετὰ τοῦ ὴνωμένου καὶ το
διακεκριμένον τίς θείας οὐσίας καὶ ἒνεργεῖοις
πρε-τιττύοντες ἅθευί τέ εἱσι και πολλοῖς ἑτέροις EH6-
7:0..' ἑαύτους περιϐάλλουσι. Κατὰ γὰρ τὸν μέγαν
Διονύσιον, Τὸ μηδεμίαν δύναμιν ἣ ἐνέργειαν
έχίν οὔτε ἔστιν, οὔτε τί ἐστιν’ οὔτε ἐστι παν-
τελῶς αὑτοῦ θέσις ἢ ἀφαίρεσις. Τὸ δὲ ἔχον, οὐ
έχει κατά τι διαφέρει παντως. El οὖν ουκ ἐστι
διαφορὰ τῆς θείας οὐσίας καὶ ἐνεργείας, οὐκ Sen.
ἔχειν τὴν οὐσίαν τοῦ Οεοῦ ἐνέργειαν. Τί, δὲ τιὴ ἔχον
ἐνέργειαν ἁνενέργητόν ἐστι, τδ δὲ ἀνενεργηοον καὶ
amo παρ κτον.
Τοῦ δὲ 0/2006?!»- Δαμασκηνοῦ γράφοντος. Ἔργον
μὲν οε·ἀς’φύσεως ἡ προαιὼνιος γέννησις ’ ὲρῖοον