PG 151, col. 733
δὲ θείας θελήσοως ἡ κτίσις καὶ τοῦ ἁγίου Κυ- Α Λυχνία ἥν ἀληθὴς ἡ σὰρξ ἡ δεσποτικὴ, ἠ τοῦ
τὴν θιίαν ινέργιιαν, ἐπειδὴ κατ’ ἐκεῖνον τῆς
φύσεώς ἐστι τὸ γιννᾷν, ἐστι δὲ κατ’ αὐτοὺς ἀδιά-
φορος τῆς φύσεως ἐνέργεια, ἔσται κατ’ αὐτοὺς καὶ
τῆς ινεργείας τὸ γιννᾲν · καὶ οὕτω τὰ ποιήματα
Ισονται γεννήματα ἀΐδια, ὡς lx τῆς θείας φύσεως
ὄντα. Ἐπεὶ δὲ πάλιν τῆς ἔνεργείας ιστὶ τὸ ποιεῖν,
ἡδὶ φύσις ἀδιάφορος ἐνεργείᾳ, κατ’ αὐτοὺς τῆς
φύσεως ἔσται τὸ ποιεῖν. Καὶ οὕτω κατ’ αὐτοὺς
τὰ ἐκ τῆς φύσεως ἔσονται ποιήματα.
Καὶ πάλιν, τοῦ αὑτοῦ γράφοντος ιν τῷ δευτέρῳ
τῶν πρὸς Ἑρμείαν διαλόγων, Πρὸς δὲ τούτοις
ἅπασι ’πεποιῆσθαί φαμεν ἐξ ἐνεργείας Θεοῦ πῦρ Β
τε τὸ καυστικὸν, και μὴν καὶ. τὸ ὕδωρ διαψύ-
χειν σιδόςοοῑ ταυτὸν καὶ ἀδιάφορον οὐσίαν καὶ
ινίργιιαν εἶναι λέγοντες hc τῆς τοῦ Θεοῦ οὐσίας τό
τι πῦρ καὶ τὸ ὕδωρ λέγειν ἀναγκασθήσονταν
καὶ οὕτω τῆς Ἑλλήνων πλάνης χείρων ἡ νῦν κα-
κοδοξία καθέστηκεν, εἴπερ ἐκείνοι τὴν λογικὴι
μόνην ψυχὴν ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ εἶναι ἐνόμι-
σαν· οὗτοι δέ γι καὶ τὰ ὑλικὰ δὴ ταῦτα καὶ αἰσθητὰ
σώματα.
Ἀλλά καὶ τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ ἡμῶν ὲν τῷ κατὰ
Ἰωάννην Εὖαγγελίῳ, Ἐγὼ καὶ ό Πατὴρ ’ἓν
ἐσμεν, εἰρηκότος, δ οεῖοςσ Χρυσόστομος ἐν ὁμιλία
ἑξηκοστῇ τῆς είς τὸ τοιοῦτον Εὐαγγέλιον ἑρμηνείας
τρῦτο διασαφῶν τδι ῥητὶν. κατὰ τὴν ’δύναμινό σεως ἀνθρωπίνης τε καὶ Θιίασ, ἐπάγει εὐθὺς ὲν τῇ
ἐνταῦθά φησιν εῑρῆσθαι αὑτό. Καιγὰρ περὶ ταύ-
της ἧν ὁ λόγος ἅπας αὐτῷ. El δὲ ἡ δύναμις ἠ
αὑτὴ,εῦδηλον ὅτι καὶή οὐσία. Καὶ μετὰ βρα-
χὲα, Οὐδὲ τὰρ ἐστιν ἀλλην δι’ ἄλλης, οὔτε οὑ-
σίαν. οὔτε δύναμιν μαθεῖν. Καὶ πάλιν ὲν τῷ
αὐτῷ Εὐαγγελίῳ, τοῦ ἀποστόλου Φιλίππου εἰπόντος,
Κύριε, δεῖξον ὴμιν τὸν Πιιτέριι, και ἀρκεῖ ἡμῖν,
6 Θεῖος οὗτος· Χρυσόστομος ὲν τῇ αὐτῇ ὁμιλίᾳ,
ι Ἰδωιιεν, ι φησι, τί ό Φίλιππος ζητεῖ ίδεῖν·
ἆρα τὴν σοφίαν τοῦ Πατρὸς, ἆρα τὴν ἀγαθό-
τητα; Οὐχί, ἀλλ’ αὐτὸ ὅ τί ποτέ ἐστιν ὀ Θεός ⁸
αὐτὴν τὴν οὐσίαν. Καὶ πάλιν ὁ αὐτὸς, τὺ ἀπο-
σῒολικδνρητὺν ἐξηγούμενος τῆς πρὸς Ῥωμαίους
ἐπιστολῆς, τὸ λέγον. Τὸ γὰρ φρόνημα τῆς σαρκὸς καὶ ὁπωστιοῦν, ἔφη ὴ θεία σύνοδος, περὶ τούτω
θάνατος· τὸ δὲ φρόνημα τοῦ πνεύματος ζωὴ D διαφέρεσθαι πειραθέντας, νῦν γοῦν, εί καὶ μὴ πρές
καὶ είρήνη, Φρόνημα, εἷπε, σαρκές τὴν κακίαν τερον, τὴν τῆς φιλονεικίας νόσον τῆς ἑαυτῶν δια-
φησι· καὶ φρόνημα πνεύματος τὴν χάριν τὴν νοίας εὐσεῦὦς ἐξεληλακέναι, καὶτοῖς κοινοῖς ἡμῶν
διδομένην, καὶ τὴν ἐνέργειαν τὴν τῇ προαιρέσει καθηγεμόσι καὶ διδασκάλοις τῆς εὐσεϐείας εὖ μάλα
κιρνωμένην τῇ χρηστῇ, οὐδαμοῦ περὶ ὑποστὰ- προθύμως ἐθελῆσαι πεισθῆναι, σάλπιγγος ἁπάσης
σεως ἐνταῦθα καὶ οὐσίας διαλεγόμενος. Καὶ αὗ·- mp! διαφορᾶς θείας οὐσίας καὶ θείας ἐνεργείας μορ
θις ὀ αὐτὸς Χρυσὸστομος ὲν τῷ λόγῳ ὲν ᾧ ἔξη- νονουχὶ λαμπροτέρας φωνὰς ἀφιεῖσι· καὶ μηδέν’ τι
γεῖται τὸ, Θές την χεῖρά σου ἐπὶ ,τὸνμημν πλέον μηδό).ως ἐπιχειρεῖν αὐτοῖς ἀντιῦιίνειν, καὶ
μου (10), καὶ ὄμοσον, τάδε κατὰ λέξιν φησιν· πειρᾶσθαι πολυπραγμονεῖν περαιτέρω, τίς ἡένιρ-
(10) Ἐπὶ τὸν μηρόν μοι). Reliqui umncs! et ipsc ὲξουσὲε
βίη-γέ. in eo iniciam el. in Gen. binb'lmbem, ipsailuo prwfectus sum; cum aliud potius smmi, Sub pra:-
ch‘r. ut vel librarii σεται-ο, vel lapsu memoriae, [ειιυ ειιηι (sub tribuno scilicet). cuuilqiucn iugi-nus
alterum alterius loco olirepscril. Sic Manli. Vill; hliqua militum ei subesset, sicque illi dicto audiens
lulinpr. A‘llliiop. ὲτεὶ ὲξθευσὲυιν Ιειέςριήι, pro “ut”. ρδδυι
τὴν θιίαν ινέργιιαν, ἐπειδὴ κατ’ ἐκεῖνον τῆς
φύσεώς ἐστι τὸ γιννᾷν, ἐστι δὲ κατ’ αὐτοὺς ἀδιά-
φορος τῆς φύσεως ἐνέργεια, ἔσται κατ’ αὐτοὺς καὶ
τῆς ινεργείας τὸ γιννᾲν · καὶ οὕτω τὰ ποιήματα
Ισονται γεννήματα ἀΐδια, ὡς lx τῆς θείας φύσεως
ὄντα. Ἐπεὶ δὲ πάλιν τῆς ἔνεργείας ιστὶ τὸ ποιεῖν,
ἡδὶ φύσις ἀδιάφορος ἐνεργείᾳ, κατ’ αὐτοὺς τῆς
φύσεως ἔσται τὸ ποιεῖν. Καὶ οὕτω κατ’ αὐτοὺς
τὰ ἐκ τῆς φύσεως ἔσονται ποιήματα.
Καὶ πάλιν, τοῦ αὑτοῦ γράφοντος ιν τῷ δευτέρῳ
τῶν πρὸς Ἑρμείαν διαλόγων, Πρὸς δὲ τούτοις
ἅπασι ’πεποιῆσθαί φαμεν ἐξ ἐνεργείας Θεοῦ πῦρ Β
τε τὸ καυστικὸν, και μὴν καὶ. τὸ ὕδωρ διαψύ-
χειν σιδόςοοῑ ταυτὸν καὶ ἀδιάφορον οὐσίαν καὶ
ινίργιιαν εἶναι λέγοντες hc τῆς τοῦ Θεοῦ οὐσίας τό
τι πῦρ καὶ τὸ ὕδωρ λέγειν ἀναγκασθήσονταν
καὶ οὕτω τῆς Ἑλλήνων πλάνης χείρων ἡ νῦν κα-
κοδοξία καθέστηκεν, εἴπερ ἐκείνοι τὴν λογικὴι
μόνην ψυχὴν ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ εἶναι ἐνόμι-
σαν· οὗτοι δέ γι καὶ τὰ ὑλικὰ δὴ ταῦτα καὶ αἰσθητὰ
σώματα.
Ἀλλά καὶ τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ ἡμῶν ὲν τῷ κατὰ
Ἰωάννην Εὖαγγελίῳ, Ἐγὼ καὶ ό Πατὴρ ’ἓν
ἐσμεν, εἰρηκότος, δ οεῖοςσ Χρυσόστομος ἐν ὁμιλία
ἑξηκοστῇ τῆς είς τὸ τοιοῦτον Εὐαγγέλιον ἑρμηνείας
τρῦτο διασαφῶν τδι ῥητὶν. κατὰ τὴν ’δύναμινό σεως ἀνθρωπίνης τε καὶ Θιίασ, ἐπάγει εὐθὺς ὲν τῇ
ἐνταῦθά φησιν εῑρῆσθαι αὑτό. Καιγὰρ περὶ ταύ-
της ἧν ὁ λόγος ἅπας αὐτῷ. El δὲ ἡ δύναμις ἠ
αὑτὴ,εῦδηλον ὅτι καὶή οὐσία. Καὶ μετὰ βρα-
χὲα, Οὐδὲ τὰρ ἐστιν ἀλλην δι’ ἄλλης, οὔτε οὑ-
σίαν. οὔτε δύναμιν μαθεῖν. Καὶ πάλιν ὲν τῷ
αὐτῷ Εὐαγγελίῳ, τοῦ ἀποστόλου Φιλίππου εἰπόντος,
Κύριε, δεῖξον ὴμιν τὸν Πιιτέριι, και ἀρκεῖ ἡμῖν,
6 Θεῖος οὗτος· Χρυσόστομος ὲν τῇ αὐτῇ ὁμιλίᾳ,
ι Ἰδωιιεν, ι φησι, τί ό Φίλιππος ζητεῖ ίδεῖν·
ἆρα τὴν σοφίαν τοῦ Πατρὸς, ἆρα τὴν ἀγαθό-
τητα; Οὐχί, ἀλλ’ αὐτὸ ὅ τί ποτέ ἐστιν ὀ Θεός ⁸
αὐτὴν τὴν οὐσίαν. Καὶ πάλιν ὁ αὐτὸς, τὺ ἀπο-
σῒολικδνρητὺν ἐξηγούμενος τῆς πρὸς Ῥωμαίους
ἐπιστολῆς, τὸ λέγον. Τὸ γὰρ φρόνημα τῆς σαρκὸς καὶ ὁπωστιοῦν, ἔφη ὴ θεία σύνοδος, περὶ τούτω
θάνατος· τὸ δὲ φρόνημα τοῦ πνεύματος ζωὴ D διαφέρεσθαι πειραθέντας, νῦν γοῦν, εί καὶ μὴ πρές
καὶ είρήνη, Φρόνημα, εἷπε, σαρκές τὴν κακίαν τερον, τὴν τῆς φιλονεικίας νόσον τῆς ἑαυτῶν δια-
φησι· καὶ φρόνημα πνεύματος τὴν χάριν τὴν νοίας εὐσεῦὦς ἐξεληλακέναι, καὶτοῖς κοινοῖς ἡμῶν
διδομένην, καὶ τὴν ἐνέργειαν τὴν τῇ προαιρέσει καθηγεμόσι καὶ διδασκάλοις τῆς εὐσεϐείας εὖ μάλα
κιρνωμένην τῇ χρηστῇ, οὐδαμοῦ περὶ ὑποστὰ- προθύμως ἐθελῆσαι πεισθῆναι, σάλπιγγος ἁπάσης
σεως ἐνταῦθα καὶ οὐσίας διαλεγόμενος. Καὶ αὗ·- mp! διαφορᾶς θείας οὐσίας καὶ θείας ἐνεργείας μορ
θις ὀ αὐτὸς Χρυσὸστομος ὲν τῷ λόγῳ ὲν ᾧ ἔξη- νονουχὶ λαμπροτέρας φωνὰς ἀφιεῖσι· καὶ μηδέν’ τι
γεῖται τὸ, Θές την χεῖρά σου ἐπὶ ,τὸνμημν πλέον μηδό).ως ἐπιχειρεῖν αὐτοῖς ἀντιῦιίνειν, καὶ
μου (10), καὶ ὄμοσον, τάδε κατὰ λέξιν φησιν· πειρᾶσθαι πολυπραγμονεῖν περαιτέρω, τίς ἡένιρ-
(10) Ἐπὶ τὸν μηρόν μοι). Reliqui umncs! et ipsc ὲξουσὲε
βίη-γέ. in eo iniciam el. in Gen. binb'lmbem, ipsailuo prwfectus sum; cum aliud potius smmi, Sub pra:-
ch‘r. ut vel librarii σεται-ο, vel lapsu memoriae, [ειιυ ειιηι (sub tribuno scilicet). cuuilqiucn iugi-nus
alterum alterius loco olirepscril. Sic Manli. Vill; hliqua militum ei subesset, sicque illi dicto audiens
lulinpr. A‘llliiop. ὲτεὶ ὲξθευσὲυιν Ιειέςριήι, pro “ut”. ρδδυι