PG 152, col. 30
neuter ; qua: aufem non continenter, lim; non ee-
Itita. Sed procedens cst. Porro qtttl‘ per l-‘ilin'u
procedith Patre, ca non Filius est. lla-tt namque
Nalivitalis definitio est, ex primo immediate pro—
dire. processionis autent , ex primo per mc-
dium.
lit quoniam divinarum personarum sulsisteutim
.‘t‘tern ι· atque imnlutabiles sunt ; scmper enim erat
Trinitas Deus Pater, et Filius, ct Spiritus sanctus,
definitiones etiam personalitt.m substantiarnm ί liy-
postaseon ], ipsa? substantiales [hypostaticm ] carum
Β proprietates prorsus (Neruae atque incomtnutabil -s
sunt. lit illud idem constat, quia, si tollantur pro-
cessiones, propri itates ctiam ac persone simul
esse desinent. Nam, si nas entli quidem, aut geniti
cx prTmo esse alisque medio, ratio ac definitio
cst. : procedendi vero, seu procedentis, per Ftiillfll
esse :omn‘no autem rerum cst, sublatis definitio-
nilus rerum quibus illa: subsistunt, ct illas simul
anl'crii. Nam qui rationale homini tulcrit, esse si-
, mttl hominem abstulit.
Et hinc liquido constat, sublatis geniti ac. pro-
cedentis rationibus, huiusmodi ablatione, nativita-
tem ac. proCchionem telli, simulque etiam. Trini-
tatem Dcnni esse. iis quibus hoe etiam coulicitur,
utqui cx Patre solo procedere Spiritum sanctum
necessario illum ex Patre esse sine.
medio coalito-tur. Porro bnjnsniotli confessione
proprietatem substantia? illius. ac personam illum
esse in san:ta Trinitate uua tollet. Atqnchitic
neque tertium a Patre secundum sana- iilil'i tatio-
nem actraditioncm SS. Patrum contui-bitur. Ita
nihil prohibebit ctiam Fili-im esse contitcri Spiri-
tum sanctutu, sine medio ex Patre procedentem.
Filii quippe appellatio secundum theologos ri
proprie congruit, qui sine medio ex Patie est. iis
quo sequitur, tit quod illinc sine medio est, Ftl'us
sit. Pt-Oprietatem enim Filii eam csse deprehendi-
IIIUS, ex Patre esse sine inetlio, quod eum etiam
genitum facit: sicque pt-t'smialtnm proprie-tatem
conlusio erit ,et aut duo Filii ex l'ali‘t: erunt ambo
sine medio, atque ideo nettttr pzitnogenitus , aut
duo Spiritus sancti. Ome enim urgeat necessitas
ct tiiSll‘ileit), si sint ambo cx l‘atrc sine int-dio,
aliam personam esse Filium, aliam Spiritum sne:-
ctum, ac non potius vel tillth filios csse in santta
Trinitatc , vel duos Spiritus?
Praeterea neque habitus {habitudo} ullns Filii
ac Spiritus ad invicem esse (liceretur, neque i.a-
heremus qua proprietate, seu confessione, Filium
a Spiritu distingueremus. lix quibus sequeretur
necessario, ut nc Trinitatem quidem confiteremur
esse Deum, sed tria simpliciter, ac solute seorsum
singula. Quippe sublato ordine, primum, ac secunv
Itita. Sed procedens cst. Porro qtttl‘ per l-‘ilin'u
procedith Patre, ca non Filius est. lla-tt namque
Nalivitalis definitio est, ex primo immediate pro—
dire. processionis autent , ex primo per mc-
dium.
lit quoniam divinarum personarum sulsisteutim
.‘t‘tern ι· atque imnlutabiles sunt ; scmper enim erat
Trinitas Deus Pater, et Filius, ct Spiritus sanctus,
definitiones etiam personalitt.m substantiarnm ί liy-
postaseon ], ipsa? substantiales [hypostaticm ] carum
Β proprietates prorsus (Neruae atque incomtnutabil -s
sunt. lit illud idem constat, quia, si tollantur pro-
cessiones, propri itates ctiam ac persone simul
esse desinent. Nam, si nas entli quidem, aut geniti
cx prTmo esse alisque medio, ratio ac definitio
cst. : procedendi vero, seu procedentis, per Ftiillfll
esse :omn‘no autem rerum cst, sublatis definitio-
nilus rerum quibus illa: subsistunt, ct illas simul
anl'crii. Nam qui rationale homini tulcrit, esse si-
, mttl hominem abstulit.
Et hinc liquido constat, sublatis geniti ac. pro-
cedentis rationibus, huiusmodi ablatione, nativita-
tem ac. proCchionem telli, simulque etiam. Trini-
tatem Dcnni esse. iis quibus hoe etiam coulicitur,
utqui cx Patre solo procedere Spiritum sanctum
necessario illum ex Patre esse sine.
medio coalito-tur. Porro bnjnsniotli confessione
proprietatem substantia? illius. ac personam illum
esse in san:ta Trinitate uua tollet. Atqnchitic
neque tertium a Patre secundum sana- iilil'i tatio-
nem actraditioncm SS. Patrum contui-bitur. Ita
nihil prohibebit ctiam Fili-im esse contitcri Spiri-
tum sanctutu, sine medio ex Patre procedentem.
Filii quippe appellatio secundum theologos ri
proprie congruit, qui sine medio ex Patie est. iis
quo sequitur, tit quod illinc sine medio est, Ftl'us
sit. Pt-Oprietatem enim Filii eam csse deprehendi-
IIIUS, ex Patre esse sine inetlio, quod eum etiam
genitum facit: sicque pt-t'smialtnm proprie-tatem
conlusio erit ,et aut duo Filii ex l'ali‘t: erunt ambo
sine medio, atque ideo nettttr pzitnogenitus , aut
duo Spiritus sancti. Ome enim urgeat necessitas
ct tiiSll‘ileit), si sint ambo cx l‘atrc sine int-dio,
aliam personam esse Filium, aliam Spiritum sne:-
ctum, ac non potius vel tillth filios csse in santta
Trinitatc , vel duos Spiritus?
Praeterea neque habitus {habitudo} ullns Filii
ac Spiritus ad invicem esse (liceretur, neque i.a-
heremus qua proprietate, seu confessione, Filium
a Spiritu distingueremus. lix quibus sequeretur
necessario, ut nc Trinitatem quidem confiteremur
esse Deum, sed tria simpliciter, ac solute seorsum
singula. Quippe sublato ordine, primum, ac secunv