PG 161, col. 985
P. Arcadius inseruit opusculis tbeologicis, Rome editis, anno 1650. In Graecum sermonem quoque
Inter Gazae ἀνέκδοτα qua: in italiae maxime et Galliae bibliothecis asseruntur, pra-ter epistolas ejus
praecipuum fere scriptum est. quod Plethonis De differentia Platonica: atque Aristotelicas philosophia:
opposuit libro et quo Aristotelem contra illum defendit. impugnavit id ipsum Mich. Apostolius;
cujus vero temeritatem graviter coarguit Bcssarion, quemque scripta pro Gaza apologis. Andronicus
Callistus, confutavit, de quo, in hujus et ApostoiiiVita plura dicemus.
Juvat, post ea quae de Gazae atque Trapezuntti vita et scriptis exposita sunt. intueri incredibilem
varietatem, qua hi duumviri. canimuni gentis ortu, studiorumque societatekconjuucti, animi propen-
sionibtts, tum moribus, fortuna et Viue rerumque exitu distinguuntur. Erat Theodorus sedati ingenii,
mentisque compositae et Graecomm modestissimus, qui aecum semper morabatur et honori et gloria
prudentia et ratione modum statuebat. Georgius vero, praesidentis animi et projecta: eminentisque
interdum audacia homo. impetu et levitate ultra vices ferebatur, et nihil non nisi arrogans, eminere
semper studebat. Uterque magnus inter eruditos videri volebat, ille in Gracia: pariter, atque Ro~
mante litteratura praesidiis innixus, hic nimium ingenii facultati fidens. et intempestiva parta: cogni-
tionis persuasione inflatus. ille ad edendum quod commentatus erat, tardior, emendando quod seri.
paerat, nunquam defessus ; hic praecipiti festinatione crudos szepe labores in publicum protrudens.
errorumque quibus implicitus erat tenax. Tum vero Trapezuntius, multum agendo, multum peccabat τ
Gaza, pauca exhibendo magna dabat : hic, Graece doctissimus, linguam Quiritium graviter. excole-
bat, ille in patria lingua peregrina: prasidia collocabat. Uterque rhetoris personam cum laude susti-
nebat, Gaza autem, dicendi vi ac gravitate, non Aphthonium Theonumve quemdam, sed ipsum
Deumstheuem reddere videbatur. Is nullius laudes tentabat, et suam _sibi gloriam virtute ct ho-
aestate agendi comparabat: Trapezuntius eruditos injuriis lacessebat, et laudem obtrectatione par—
tam ultorum virtute amittebat. Amicitiam alter cilicio, utilitate alter metiebatur. iinnc patria: puduit.
ille amore vero eamdem prosecutus est. seque ab illa dici semper voluit. Trapezunlium fortuna,
sponte consecuta, cito deseruit: Gazam, tardius quidem conciliata, longius fovit. Utrumque com-
raune latum patria cedere coegit: sed alterum perpetuis egit erroribus, et, ut inter peregrinos settiper
peregriflarctur. etl‘ecit ; alteri autem inter alienigenas patriae beneficia reddidit. Trapezuntms deui-
que misere vixit, pejus mortuus est: Gaza detrimenta vita: placido mortis genere consolatus.
et cum ille senex repuerascere videretur, hic virilis matis vigorem ad extremam usque sulcetu-
tem servavit.
(‘26) Vid. Hodius, ρ. ἹΙ.
W
ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΟΥ ΓΑΖΗ
ΚΥΝΟΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ.
α’,Ἑγὼ μὲν, ὦ ἆνερ λαμπρότατι, ξύνοιδα. ὲμαυ- Α
τῷ ξένον τι καὶ παρηλλαγμένον, ἴσως δὲ καὶ ἆτο- r
πον ποιοῦντι, ὅτι τῶν ἄλλων τὰ ὑπ’ αὐτῶν τοῖς 1
φίλοις πεμπόμενα δῶρα αὐαλιζόντων τε καὶ ἁπο-
σμικρυνόντων, ἐγὼ τούναντίον αὔξειν καὶ κοσμεῖν
ιπιχειρῶ - eum; δὲ οὔτε παραδείγματοςρπορῶ, οὔτε
εὐλόγου προςράσεως· παράδειγμα μὲν ποιούμενος,
οὐ τδν τυχόντα ἄνθρωπον, οὐχ Eva. τῶν πολλῶν, οὐ
τδν ὀλίγον ἄξιον, ἀλλὰ τὸν τά τι πρῶτα τῶν καθ’
Inter Gazae ἀνέκδοτα qua: in italiae maxime et Galliae bibliothecis asseruntur, pra-ter epistolas ejus
praecipuum fere scriptum est. quod Plethonis De differentia Platonica: atque Aristotelicas philosophia:
opposuit libro et quo Aristotelem contra illum defendit. impugnavit id ipsum Mich. Apostolius;
cujus vero temeritatem graviter coarguit Bcssarion, quemque scripta pro Gaza apologis. Andronicus
Callistus, confutavit, de quo, in hujus et ApostoiiiVita plura dicemus.
Juvat, post ea quae de Gazae atque Trapezuntti vita et scriptis exposita sunt. intueri incredibilem
varietatem, qua hi duumviri. canimuni gentis ortu, studiorumque societatekconjuucti, animi propen-
sionibtts, tum moribus, fortuna et Viue rerumque exitu distinguuntur. Erat Theodorus sedati ingenii,
mentisque compositae et Graecomm modestissimus, qui aecum semper morabatur et honori et gloria
prudentia et ratione modum statuebat. Georgius vero, praesidentis animi et projecta: eminentisque
interdum audacia homo. impetu et levitate ultra vices ferebatur, et nihil non nisi arrogans, eminere
semper studebat. Uterque magnus inter eruditos videri volebat, ille in Gracia: pariter, atque Ro~
mante litteratura praesidiis innixus, hic nimium ingenii facultati fidens. et intempestiva parta: cogni-
tionis persuasione inflatus. ille ad edendum quod commentatus erat, tardior, emendando quod seri.
paerat, nunquam defessus ; hic praecipiti festinatione crudos szepe labores in publicum protrudens.
errorumque quibus implicitus erat tenax. Tum vero Trapezuntius, multum agendo, multum peccabat τ
Gaza, pauca exhibendo magna dabat : hic, Graece doctissimus, linguam Quiritium graviter. excole-
bat, ille in patria lingua peregrina: prasidia collocabat. Uterque rhetoris personam cum laude susti-
nebat, Gaza autem, dicendi vi ac gravitate, non Aphthonium Theonumve quemdam, sed ipsum
Deumstheuem reddere videbatur. Is nullius laudes tentabat, et suam _sibi gloriam virtute ct ho-
aestate agendi comparabat: Trapezuntius eruditos injuriis lacessebat, et laudem obtrectatione par—
tam ultorum virtute amittebat. Amicitiam alter cilicio, utilitate alter metiebatur. iinnc patria: puduit.
ille amore vero eamdem prosecutus est. seque ab illa dici semper voluit. Trapezunlium fortuna,
sponte consecuta, cito deseruit: Gazam, tardius quidem conciliata, longius fovit. Utrumque com-
raune latum patria cedere coegit: sed alterum perpetuis egit erroribus, et, ut inter peregrinos settiper
peregriflarctur. etl‘ecit ; alteri autem inter alienigenas patriae beneficia reddidit. Trapezuntms deui-
que misere vixit, pejus mortuus est: Gaza detrimenta vita: placido mortis genere consolatus.
et cum ille senex repuerascere videretur, hic virilis matis vigorem ad extremam usque sulcetu-
tem servavit.
(‘26) Vid. Hodius, ρ. ἹΙ.
W
ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΟΥ ΓΑΖΗ
ΚΥΝΟΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ.
α’,Ἑγὼ μὲν, ὦ ἆνερ λαμπρότατι, ξύνοιδα. ὲμαυ- Α
τῷ ξένον τι καὶ παρηλλαγμένον, ἴσως δὲ καὶ ἆτο- r
πον ποιοῦντι, ὅτι τῶν ἄλλων τὰ ὑπ’ αὐτῶν τοῖς 1
φίλοις πεμπόμενα δῶρα αὐαλιζόντων τε καὶ ἁπο-
σμικρυνόντων, ἐγὼ τούναντίον αὔξειν καὶ κοσμεῖν
ιπιχειρῶ - eum; δὲ οὔτε παραδείγματοςρπορῶ, οὔτε
εὐλόγου προςράσεως· παράδειγμα μὲν ποιούμενος,
οὐ τδν τυχόντα ἄνθρωπον, οὐχ Eva. τῶν πολλῶν, οὐ
τδν ὀλίγον ἄξιον, ἀλλὰ τὸν τά τι πρῶτα τῶν καθ’