PG 17, col. 541
ἂν ίδωσι τὸν Υἱόν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐν
τῇβασιλείᾳ αὐτοῦ.
Ζωὴ δὲ ὁ Χριστός. ὐ δὲ ταύτης ἐχθρὸς θάνατος,
καὶὸ δι’ ἁμαρτίας, ἢ ἑτέρως νοούμενος. Ὧν τὸ ἕτε-
ρον δ.’ ὧν ἕκαστος ήμῶν πράττει ἐκλέγεται. Ὠσπερ
οὖν ὁ Χριστὸς ἄρτος ἐστὶ ζῶν, οὕτως ὁ ὲχθρὺς ab-
τοῦ θάνατος ἄρτος ἐστί νεκρός. Πᾶσα δὲ λογικὴ
ψυχὴ θατέρῳ τούτων τρέφεται· ἡ μὲν γευομένη τού-
των μόνον, ή δὲ καὶ ἐπὶ πλεῖστον ἐσθίουσα. Καὶ
τάχα οἱ μὲν σπανίως καὶ μικρὰ ἁμαρτάνοντες μόνον,
γεύονται Θανάτου· οἱ δὲ ἀρετὴν ἀνειληφότες οὐδὲ
γεύονται αὑτοῦ, ἀλλ’ ἀεὶ ἄρτον τρέφονται ζῶντα. Πέ-
τρῳ οὖν, οὗ πύλαι μὴ κατίσχυσαν ᾅδου, ἀκόλουθον
ἦν τούτου μὴ γεύεσθαι.- Τότε γάρ τις γεύεται θανά-
του, ὅτε πύλαι ᾅδου κατισχύσουσιν αὐτοῦ. Ἀλλὰ καὶ
τοῖς τῆς βροντῆς υἱοῖς, γεννηθεῖσιν ἀπὸ βροντῆς άν-
θρωπίνου χρήματος, ἀδύνατον ἦν Θανάτου γεύσασθαι,
τοῦ σφόδρα πόρρω τῆς μητρὸς αὐτῶν βροντῆς.
Τὸ δὲ, ἓως, ἐνταῦθα δηλοῖ τὸν κατεπείγοντα περὶ
τοῦ δηλουμένου χρόνον, ού περιοριζόμενον, ὥστε γε⁴
νέσθαι μετά τὸ ἕως τὸ ὲν αύτῷ τῷ δηλουμένῳ·
ὡς τό · Καὶ ἰδοὺ ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν ειμι ἕως τῆς συν-
τελείας τοῦ, alibyae. Οὐκ ἐγεύσαντο γοῦν οὐδ’ oi
ἀπόστολοι τοῦ προηρημένου (90‘) νοητοῦ Θανάτου
μετά τὸ ἰδεῖν τὴν τῶν τηλικούτων ἀγαθῶν Θεωρίαν.
Ἐπεὶ δὲ ὲν τοῖς Ψαλμοῖς εἴρηται· Τίς ἐστιν
ἄνθρωπος ὃς ζήσει, καί οὐκ ὄψεται θάνατον,
καὶ, Ἑλθέτω δὴ θάνατος ἐπ’ αὐτούς· καὶ ἐν τινι
τῶν προφητῶν· Κατέπιεν ό θάνατος ἰσχύσας· ὲν
δὲ τῇ ’Δποκαλύψει · '0 θάνατος καί ὀ ᾅδης duo.
λουθεῒ τισι · μήποτε ἔλαττον κακόν ἐστι τὸ ἰδεῖν
Θάνατον, τούτου δὲ μεῖζον τὸ γεύσασθαι αὑτοῦ, τού-
του δὲ ἔτι χεῖρον τὸ ἀκολουθεῖν τινι Θάνατον; καὶ ού
μόνον ἀκολουθεῖν, ἀλλὰ καὶ ’ήδη ἐλθεῖν ἐπ’ αὑτὸν,
καὶ καταλαϐεῖν ἐκεῖνον, ᾧ πρότερον ὴκολούθει; Τὸ
δὲ καταποθῆναι ὑπὸ τοῦ Θανάτου πάντων δοκεῖ μοι
βαρύτερον εἶναι τῶν εἰρημένων. Καὶ ἐπιστήσας τοῖς
λεγομένοις καὶ τῇ διαφορᾷ τῶν ἁμαρτανομένων, οὐκ
ὀκνήσεις, οἶμαι, παραδέξασθαι τοιαῦτά τινα νενοῆσθαι
τῷ ὲνεργήσαντι ταῦτα γραφῆναι ὲν τοῖς λογίοις τοῦ
Θεοῦ Πνεύματι.
τί δὲ δηλοῦται ἐν τῷ ἰδεῖν τὸν Υίὸν τοῦ ἀνθρώπου
ἐρχόμενον ὲν τῇ βασιλείᾳ αὑτοῦ, καὶ ὲν τῇ δόξῃ αὑ-
τοῦς καὶ τί σημαίνει τὸ, Ἐληλυθυῐαν ἐν δυνάμει,
παρά Μάρκου ῥηθέν ; Τὰ εἴτε ὲκλαμπὸμενα ταῖς καρ ο
δίαις ήμῶν, εἴτε ζητοῦσιν εὑρισκόμενα, εἴτε ύποσιόντα
(9|) robe. λογισμοὺς ήμῶν , σαφέστερον ὲκθη-
σόμεθα. '0 Θεωρῶν καὶ καταλαμϐάνων τὴν τοῦ λόγου
ὑπεροχὴν λύον-τος καὶ διελέγχοντος πάσας τάς imi
ξ’ Joan. vr. 5|. 3‘ Matth. xw. l8. ⁸³ Matth. xxuu. 20. " Psal. Lxxxvnt, 49. ⁸⁷ Psal. ων, lii.
“lsa. xxv, 8. ⁸³ Apoc. τι, 8. ’° Marc. ις, 1.
(90)- Forte βροντῶν, tonitruum, ex Marc. ιιι, l7
“(allii ιῖιοτιο βροντῶν, tonitruum, ex Marc. ιιι, l7
tn a.
τῇβασιλείᾳ αὐτοῦ.
Ζωὴ δὲ ὁ Χριστός. ὐ δὲ ταύτης ἐχθρὸς θάνατος,
καὶὸ δι’ ἁμαρτίας, ἢ ἑτέρως νοούμενος. Ὧν τὸ ἕτε-
ρον δ.’ ὧν ἕκαστος ήμῶν πράττει ἐκλέγεται. Ὠσπερ
οὖν ὁ Χριστὸς ἄρτος ἐστὶ ζῶν, οὕτως ὁ ὲχθρὺς ab-
τοῦ θάνατος ἄρτος ἐστί νεκρός. Πᾶσα δὲ λογικὴ
ψυχὴ θατέρῳ τούτων τρέφεται· ἡ μὲν γευομένη τού-
των μόνον, ή δὲ καὶ ἐπὶ πλεῖστον ἐσθίουσα. Καὶ
τάχα οἱ μὲν σπανίως καὶ μικρὰ ἁμαρτάνοντες μόνον,
γεύονται Θανάτου· οἱ δὲ ἀρετὴν ἀνειληφότες οὐδὲ
γεύονται αὑτοῦ, ἀλλ’ ἀεὶ ἄρτον τρέφονται ζῶντα. Πέ-
τρῳ οὖν, οὗ πύλαι μὴ κατίσχυσαν ᾅδου, ἀκόλουθον
ἦν τούτου μὴ γεύεσθαι.- Τότε γάρ τις γεύεται θανά-
του, ὅτε πύλαι ᾅδου κατισχύσουσιν αὐτοῦ. Ἀλλὰ καὶ
τοῖς τῆς βροντῆς υἱοῖς, γεννηθεῖσιν ἀπὸ βροντῆς άν-
θρωπίνου χρήματος, ἀδύνατον ἦν Θανάτου γεύσασθαι,
τοῦ σφόδρα πόρρω τῆς μητρὸς αὐτῶν βροντῆς.
Τὸ δὲ, ἓως, ἐνταῦθα δηλοῖ τὸν κατεπείγοντα περὶ
τοῦ δηλουμένου χρόνον, ού περιοριζόμενον, ὥστε γε⁴
νέσθαι μετά τὸ ἕως τὸ ὲν αύτῷ τῷ δηλουμένῳ·
ὡς τό · Καὶ ἰδοὺ ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν ειμι ἕως τῆς συν-
τελείας τοῦ, alibyae. Οὐκ ἐγεύσαντο γοῦν οὐδ’ oi
ἀπόστολοι τοῦ προηρημένου (90‘) νοητοῦ Θανάτου
μετά τὸ ἰδεῖν τὴν τῶν τηλικούτων ἀγαθῶν Θεωρίαν.
Ἐπεὶ δὲ ὲν τοῖς Ψαλμοῖς εἴρηται· Τίς ἐστιν
ἄνθρωπος ὃς ζήσει, καί οὐκ ὄψεται θάνατον,
καὶ, Ἑλθέτω δὴ θάνατος ἐπ’ αὐτούς· καὶ ἐν τινι
τῶν προφητῶν· Κατέπιεν ό θάνατος ἰσχύσας· ὲν
δὲ τῇ ’Δποκαλύψει · '0 θάνατος καί ὀ ᾅδης duo.
λουθεῒ τισι · μήποτε ἔλαττον κακόν ἐστι τὸ ἰδεῖν
Θάνατον, τούτου δὲ μεῖζον τὸ γεύσασθαι αὑτοῦ, τού-
του δὲ ἔτι χεῖρον τὸ ἀκολουθεῖν τινι Θάνατον; καὶ ού
μόνον ἀκολουθεῖν, ἀλλὰ καὶ ’ήδη ἐλθεῖν ἐπ’ αὑτὸν,
καὶ καταλαϐεῖν ἐκεῖνον, ᾧ πρότερον ὴκολούθει; Τὸ
δὲ καταποθῆναι ὑπὸ τοῦ Θανάτου πάντων δοκεῖ μοι
βαρύτερον εἶναι τῶν εἰρημένων. Καὶ ἐπιστήσας τοῖς
λεγομένοις καὶ τῇ διαφορᾷ τῶν ἁμαρτανομένων, οὐκ
ὀκνήσεις, οἶμαι, παραδέξασθαι τοιαῦτά τινα νενοῆσθαι
τῷ ὲνεργήσαντι ταῦτα γραφῆναι ὲν τοῖς λογίοις τοῦ
Θεοῦ Πνεύματι.
τί δὲ δηλοῦται ἐν τῷ ἰδεῖν τὸν Υίὸν τοῦ ἀνθρώπου
ἐρχόμενον ὲν τῇ βασιλείᾳ αὑτοῦ, καὶ ὲν τῇ δόξῃ αὑ-
τοῦς καὶ τί σημαίνει τὸ, Ἐληλυθυῐαν ἐν δυνάμει,
παρά Μάρκου ῥηθέν ; Τὰ εἴτε ὲκλαμπὸμενα ταῖς καρ ο
δίαις ήμῶν, εἴτε ζητοῦσιν εὑρισκόμενα, εἴτε ύποσιόντα
(9|) robe. λογισμοὺς ήμῶν , σαφέστερον ὲκθη-
σόμεθα. '0 Θεωρῶν καὶ καταλαμϐάνων τὴν τοῦ λόγου
ὑπεροχὴν λύον-τος καὶ διελέγχοντος πάσας τάς imi
ξ’ Joan. vr. 5|. 3‘ Matth. xw. l8. ⁸³ Matth. xxuu. 20. " Psal. Lxxxvnt, 49. ⁸⁷ Psal. ων, lii.
“lsa. xxv, 8. ⁸³ Apoc. τι, 8. ’° Marc. ις, 1.
(90)- Forte βροντῶν, tonitruum, ex Marc. ιιι, l7
“(allii ιῖιοτιο βροντῶν, tonitruum, ex Marc. ιιι, l7
tn a.