PG 18, col. 547
benigne accitus intrabo, et compensare meditabor Α tuam gratulatione prtevettio, ct Opto adaugent gn"
pudentes silentii 'moras crebrinribus paginis. Tu tan-
tum bona venia recipe obsequium linguae inopis, et
paulipser imperialis magistri submitte judicium. ludi—
casti certe meorum te aliqua legisse. Eamdem posco
patientiam. Novus tibi non ero, nec inexpertum for-
midabo arbitrum. Omnia mea ferre didicisti. Acces-
sit etiam nobis familiaritas qua: te mihi :equiorem
jndicem faciat. Gratiosa quippe est amicitia a severo
examine in blandiores sensus caritate mutatur. Quid
si ego deposito ingenii pauperis metu assiduas tibi
epiStolas spondeo? Vide ; quando amplius speres de
promptuario largiore? Fatendum est amice : Galli-
cana: facundia: haustus requiro , nun qttod his se-
ptem montibus eloquentia Latiaris excessit ; sed quia
praecepta rhetorica: pectori meo senexolimGarumnae Β deltttitttcnla sermonis. Vale.
alumnus immulsit. Est mihi cum scholis vcsu'is per
doctoremjnsta cogitatio. Quidquid in me est , quod
⁷ scio quam sit exiguum , ccelo tuo debeo. ltiga nos
ergo denuo ex illis Cammnis quin mihi lae bonarum ο ne"!!! VialL‘lUF.‘ υι QUOS Callus ρατιὶοῑρεε habUimlls ι
artiunt primum dederunt. Etsi te in meis scriptis
aliquid otl'cttderit , auditorem quondam popularis tui,
aut silentio tuere, aut tu quoque rursus institue. Vale.
EI’IST. LXXXIX.
SHDIACIIUS.....
Accuso litteras tuas quas male credulus desi—
derio in te meo facturas medicinam putavi. At illze
decursa: oculis admoverunt tmdas ICIVL‘HIIOI‘CS. Al-
fluebant enim multo melle l‘acundim, qui d avet-tum
tccum doleo. Itaque parva! lectionis sapme commo-
tus, tristiorem damni sensum recepi. Inter lm-c oc- ε Ergo "mam" ε³¹¹ι¹³ῑίοηίί (ιυοά 00mm δβοτῖίνυνίὶιηάε·
cuirit altera cogitatio, amarius esse, si taceas. Qua-
propter conditio durior vertit me ad optionem prioris.
I’elo igitur scribas. Sed fac epistolis tuis temporis
intervalla breviora. Smpius ad me commeent, et ciin -
tabulationem prsesentis imitentur. Fruemur assidue
ea parte qua melior es. Quod si aliquid prolixioris
citra: ct elaborati a te operis adjuuxeris, prope erit,
ut non solum ltontte. sed in Athean quoque nostro,
qua soles gratia, perorare videaris. Vale.
EPIST. XC.
SYIIACHUS...“
ln curam tuam rediisse me gaudeo. Sed hujus
tam subiti operis boni ornatissimus juvenis Asterius
utihi auctor est; qui paranda: commendationis gra-
tia, ut tandem scriberes impetravit. Et illius quidem D reparat/erit.
familiaritati, licet a nobis olim repertae, ob meritum
recens adjecitnus animi diligentiam. Te vero non
patiar ultra exspectare monitores , et aliorum potius
usui operam navare quam mutua: inter nos affectioni
debitum pium solvere. Non invideo poscentibus
testimonia vel suffragia tua. Sed validior est amicitia:
causa, quam gratiae. Precarias epistolas postpone
legitimis : his frequentius caritas studeat, illas non-
nunquam praestet humanitas. Vale.
EPIST. XCI.
SYIIACIIUS..."
Exspectare non debui litteras tuas, quibus indicium
mihi faceres honoris accepti. Itaque verecundiam
\
pudentes silentii 'moras crebrinribus paginis. Tu tan-
tum bona venia recipe obsequium linguae inopis, et
paulipser imperialis magistri submitte judicium. ludi—
casti certe meorum te aliqua legisse. Eamdem posco
patientiam. Novus tibi non ero, nec inexpertum for-
midabo arbitrum. Omnia mea ferre didicisti. Acces-
sit etiam nobis familiaritas qua: te mihi :equiorem
jndicem faciat. Gratiosa quippe est amicitia a severo
examine in blandiores sensus caritate mutatur. Quid
si ego deposito ingenii pauperis metu assiduas tibi
epiStolas spondeo? Vide ; quando amplius speres de
promptuario largiore? Fatendum est amice : Galli-
cana: facundia: haustus requiro , nun qttod his se-
ptem montibus eloquentia Latiaris excessit ; sed quia
praecepta rhetorica: pectori meo senexolimGarumnae Β deltttitttcnla sermonis. Vale.
alumnus immulsit. Est mihi cum scholis vcsu'is per
doctoremjnsta cogitatio. Quidquid in me est , quod
⁷ scio quam sit exiguum , ccelo tuo debeo. ltiga nos
ergo denuo ex illis Cammnis quin mihi lae bonarum ο ne"!!! VialL‘lUF.‘ υι QUOS Callus ρατιὶοῑρεε habUimlls ι
artiunt primum dederunt. Etsi te in meis scriptis
aliquid otl'cttderit , auditorem quondam popularis tui,
aut silentio tuere, aut tu quoque rursus institue. Vale.
EI’IST. LXXXIX.
SHDIACIIUS.....
Accuso litteras tuas quas male credulus desi—
derio in te meo facturas medicinam putavi. At illze
decursa: oculis admoverunt tmdas ICIVL‘HIIOI‘CS. Al-
fluebant enim multo melle l‘acundim, qui d avet-tum
tccum doleo. Itaque parva! lectionis sapme commo-
tus, tristiorem damni sensum recepi. Inter lm-c oc- ε Ergo "mam" ε³¹¹ι¹³ῑίοηίί (ιυοά 00mm δβοτῖίνυνίὶιηάε·
cuirit altera cogitatio, amarius esse, si taceas. Qua-
propter conditio durior vertit me ad optionem prioris.
I’elo igitur scribas. Sed fac epistolis tuis temporis
intervalla breviora. Smpius ad me commeent, et ciin -
tabulationem prsesentis imitentur. Fruemur assidue
ea parte qua melior es. Quod si aliquid prolixioris
citra: ct elaborati a te operis adjuuxeris, prope erit,
ut non solum ltontte. sed in Athean quoque nostro,
qua soles gratia, perorare videaris. Vale.
EPIST. XC.
SYIIACHUS...“
ln curam tuam rediisse me gaudeo. Sed hujus
tam subiti operis boni ornatissimus juvenis Asterius
utihi auctor est; qui paranda: commendationis gra-
tia, ut tandem scriberes impetravit. Et illius quidem D reparat/erit.
familiaritati, licet a nobis olim repertae, ob meritum
recens adjecitnus animi diligentiam. Te vero non
patiar ultra exspectare monitores , et aliorum potius
usui operam navare quam mutua: inter nos affectioni
debitum pium solvere. Non invideo poscentibus
testimonia vel suffragia tua. Sed validior est amicitia:
causa, quam gratiae. Precarias epistolas postpone
legitimis : his frequentius caritas studeat, illas non-
nunquam praestet humanitas. Vale.
EPIST. XCI.
SYIIACIIUS..."
Exspectare non debui litteras tuas, quibus indicium
mihi faceres honoris accepti. Itaque verecundiam
\