PG 2, col. 492
XXV. Σίμων οὖν ⁸9 πατρὸς μέν ἐστιν Ἀντωνίου, μη-
τρὸς δὲ Ῥαχὴλ, Σαμαρεὺς τὰ γένος ⁷ο. ἀπὸ Γιτθῶν ⁷⁸
τῆς κώμης, ού μεῖον ἢ σχοίνους ἓξ τῆς Σαμαρέων
πόλεως ἀπεχούσης. Οὗτος ἐν Ἀλεξανδρείᾳ τῇ πρὸς
Αἴγυπτον γεγονὼς, Ἑλληνικῇ τε παιδείᾳ πάνυ ἑαυ-
τὸν ἐξασκήσας, καὶ τῇ μάγῳ τέχνῃ πολλά δυνηθεὶς,
xui εἰς ἀπόνοιαν ἐπαρθεὶς, ϐέλει νομίζεσθαί τις εἶναι
δύναμις ἀνωτάτω ⁷³, καὶ αὐτοῦ τὸν κόσμον πάντα
παραγαγόντος Θεοῦ. Ἔνίοτε δὲ καὶ Χριστὸν ἑαυτὸν
αἰνιττόμενος ⁷³ προσαγορεύει Καὶ ταύτῃ δὴ τῇ
προσηγορίᾳ κέχρηται, ὡς δή συστησόμενός τε ἀεὶ, xui
φθορᾶς αἰτίαν, ὥστε τὸ σῶμα πεσεῖν, οὐκ ἔχων. Καὶ
οὔτε Θεὸν τὸν κτίσαντα τὸν κόσμον. ἀνώτατον λέγει
εῖναι· οὔτε νεκροὺς ἐγηγέρθαι ⁷⁸ πιστεύει ποτε. Τήν
Ἰερουσαλήμ ἀρνεῖται, τὸ Γαριζεὶν ὅρος ἀντεισφέρείι
’Λντὶ τοῦ ὄντως Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ἑαυτὸν ἀνα-
γορεύει. Τὰ δὲ τοῦ νόμου ἴδια, προσλήψει ⁷⁸ ἀλλη-
γορεῖ, καὶ κρίσιν ἔσεσθαι μὲν λέγει, οὐ προσδοκᾷ
δέ.
XXVI. Τὸ δὲ παρεισελθεῖν αὐτὸν τῆς ⁷⁵ Θεοσεϐείας
λόγον, γὲγονεν οὕτως. Ἰωάννης τις ἐγένετο ἡμερο-
δαπτιστής· καὶ ὥσπερ τῷ Κυρίῳ γεγόνασι δώδεκα
μαθηταὶ τὸν τοῦ ἡλίου δωδεκάμηνον φέροντες ἀριθμὸν,
οὕτω καὶ αὐτῷ ἔξαρχοι γεγόνασιν ἄνδρες τριάκοντα,
τὸν μηνιαῖον τῆς σελήνης λόγον ἀποπληροῦντες,ἐν οἷς
xui μία τις ἦν γυνὴ καλουμένηἙλένη,’ίνα μηδὲ τοῦτο
ἀνοικονόμητον ’Ἡμισυ γὰρ ἀνδρὸς οὖσα ἡ γυνὴ,
ἀτελῆ τὸν τῆς τριακοντάδος τίθησιν ἀριθμόν· ὥσπερ
Ξέρα καὶ τῆς σελήνης, ἧς ἡ πορεία τοῦ μηνὸς οὗ τέ·-
λειον ποιεῖται τὸν δρόμον. Τούτων δὲ τῶν τριάκοντα,
τῷ Ἰωάννῃ πρῶτος xui δοκιμώτατος ἦν ὁ Σίμων,
XXVII. Μετά δὲ τὴν τελευτὴν Ἰωάννου, τήν
Ἐλὲνην ὁ Σίμων παραλαϐὼν,περιὲρχεται,τοὺς ὄχλους
ἀναστατῶν, αὐτήν τε τήν Ἑλένην λέγων ἀπὸ τῶν
ἀνωτάτω οὐρανῶν κατενεχθῆναι τῷ κόσμῳ⁶ ἧς ἕνεκα
Ἕλληνές τε, φησὶ, xui βάρϐαροι ἐμαχέσαντο, εἰκόνα
φαντασθέντες ἀλτ,6είας’ καὶ πολλὰ τερατώδη Θαυμά-
σια ποιῶν, ὡς εἰ μὴ ᾔδειμεν ὅτι μαγείᾳ ταῦτα ποιεῖ,
ἠπατήθημεν ἃν xui αὐτοί. Νῦν δὲ ὅτε πολυμανής ⁷⁸
ἀπατᾷν ἤθελε καὶ τοὺς ἐν θεοσεϐείᾳ, ἀπέστημεν ἀπ’
αὐτοῦ. Καὶ γάρ μιαιφονεῖν ἤρξατο, ὡς αὐτὸς ἔτι φίλοις
ὖσιν ἡμῖν οἷα φίλος ἐξέφανεν, ὅτι παιδίου ψυχὴν τοῦ
ἰδίου σώματος χωρίσας, ἀπορῥήτοις ὅρκοις τισὶ, συν-
εργὸν πρὸς τήν τῶν αἱ)τῷ δοκούντων φαντασίαν, τὸν
παῖδα διαγράψας ἐπὶ εἰκόνος, ἔν τινι ἐνδοτέρῳ οἷ’κῳ,καθ’
’δέ al_. ἐγερθήᾳεσθαι.
⁷³ al. Clamant. inser. ἑστῶτα.
⁷⁷ Clamant. hom. ιι, ο. 25. Racognil. Ι. ιι, c. i2, etc.
postulant. An vocem non intellexit Metaphrastes ?
ide nos ad Racoamt. Ι. Lxxu. Cor.
ide nos ad Racognit. _I. Lxxu. Cor.
τρὸς δὲ Ῥαχὴλ, Σαμαρεὺς τὰ γένος ⁷ο. ἀπὸ Γιτθῶν ⁷⁸
τῆς κώμης, ού μεῖον ἢ σχοίνους ἓξ τῆς Σαμαρέων
πόλεως ἀπεχούσης. Οὗτος ἐν Ἀλεξανδρείᾳ τῇ πρὸς
Αἴγυπτον γεγονὼς, Ἑλληνικῇ τε παιδείᾳ πάνυ ἑαυ-
τὸν ἐξασκήσας, καὶ τῇ μάγῳ τέχνῃ πολλά δυνηθεὶς,
xui εἰς ἀπόνοιαν ἐπαρθεὶς, ϐέλει νομίζεσθαί τις εἶναι
δύναμις ἀνωτάτω ⁷³, καὶ αὐτοῦ τὸν κόσμον πάντα
παραγαγόντος Θεοῦ. Ἔνίοτε δὲ καὶ Χριστὸν ἑαυτὸν
αἰνιττόμενος ⁷³ προσαγορεύει Καὶ ταύτῃ δὴ τῇ
προσηγορίᾳ κέχρηται, ὡς δή συστησόμενός τε ἀεὶ, xui
φθορᾶς αἰτίαν, ὥστε τὸ σῶμα πεσεῖν, οὐκ ἔχων. Καὶ
οὔτε Θεὸν τὸν κτίσαντα τὸν κόσμον. ἀνώτατον λέγει
εῖναι· οὔτε νεκροὺς ἐγηγέρθαι ⁷⁸ πιστεύει ποτε. Τήν
Ἰερουσαλήμ ἀρνεῖται, τὸ Γαριζεὶν ὅρος ἀντεισφέρείι
’Λντὶ τοῦ ὄντως Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ἑαυτὸν ἀνα-
γορεύει. Τὰ δὲ τοῦ νόμου ἴδια, προσλήψει ⁷⁸ ἀλλη-
γορεῖ, καὶ κρίσιν ἔσεσθαι μὲν λέγει, οὐ προσδοκᾷ
δέ.
XXVI. Τὸ δὲ παρεισελθεῖν αὐτὸν τῆς ⁷⁵ Θεοσεϐείας
λόγον, γὲγονεν οὕτως. Ἰωάννης τις ἐγένετο ἡμερο-
δαπτιστής· καὶ ὥσπερ τῷ Κυρίῳ γεγόνασι δώδεκα
μαθηταὶ τὸν τοῦ ἡλίου δωδεκάμηνον φέροντες ἀριθμὸν,
οὕτω καὶ αὐτῷ ἔξαρχοι γεγόνασιν ἄνδρες τριάκοντα,
τὸν μηνιαῖον τῆς σελήνης λόγον ἀποπληροῦντες,ἐν οἷς
xui μία τις ἦν γυνὴ καλουμένηἙλένη,’ίνα μηδὲ τοῦτο
ἀνοικονόμητον ’Ἡμισυ γὰρ ἀνδρὸς οὖσα ἡ γυνὴ,
ἀτελῆ τὸν τῆς τριακοντάδος τίθησιν ἀριθμόν· ὥσπερ
Ξέρα καὶ τῆς σελήνης, ἧς ἡ πορεία τοῦ μηνὸς οὗ τέ·-
λειον ποιεῖται τὸν δρόμον. Τούτων δὲ τῶν τριάκοντα,
τῷ Ἰωάννῃ πρῶτος xui δοκιμώτατος ἦν ὁ Σίμων,
XXVII. Μετά δὲ τὴν τελευτὴν Ἰωάννου, τήν
Ἐλὲνην ὁ Σίμων παραλαϐὼν,περιὲρχεται,τοὺς ὄχλους
ἀναστατῶν, αὐτήν τε τήν Ἑλένην λέγων ἀπὸ τῶν
ἀνωτάτω οὐρανῶν κατενεχθῆναι τῷ κόσμῳ⁶ ἧς ἕνεκα
Ἕλληνές τε, φησὶ, xui βάρϐαροι ἐμαχέσαντο, εἰκόνα
φαντασθέντες ἀλτ,6είας’ καὶ πολλὰ τερατώδη Θαυμά-
σια ποιῶν, ὡς εἰ μὴ ᾔδειμεν ὅτι μαγείᾳ ταῦτα ποιεῖ,
ἠπατήθημεν ἃν xui αὐτοί. Νῦν δὲ ὅτε πολυμανής ⁷⁸
ἀπατᾷν ἤθελε καὶ τοὺς ἐν θεοσεϐείᾳ, ἀπέστημεν ἀπ’
αὐτοῦ. Καὶ γάρ μιαιφονεῖν ἤρξατο, ὡς αὐτὸς ἔτι φίλοις
ὖσιν ἡμῖν οἷα φίλος ἐξέφανεν, ὅτι παιδίου ψυχὴν τοῦ
ἰδίου σώματος χωρίσας, ἀπορῥήτοις ὅρκοις τισὶ, συν-
εργὸν πρὸς τήν τῶν αἱ)τῷ δοκούντων φαντασίαν, τὸν
παῖδα διαγράψας ἐπὶ εἰκόνος, ἔν τινι ἐνδοτέρῳ οἷ’κῳ,καθ’
’δέ al_. ἐγερθήᾳεσθαι.
⁷³ al. Clamant. inser. ἑστῶτα.
⁷⁷ Clamant. hom. ιι, ο. 25. Racognil. Ι. ιι, c. i2, etc.
postulant. An vocem non intellexit Metaphrastes ?
ide nos ad Racoamt. Ι. Lxxu. Cor.
ide nos ad Racognit. _I. Lxxu. Cor.