PG 2, col. 57
In inglese: The Clementine Homilies 1.1 · The Clementine Homilies 1.2 · The Clementine Homilies 1.3
ΤΩΝ ΠΕΤΡΟΥ ΕΠΙΔΗΜΙΩΝ ΚΗΡΥΓΜΑΤΩΝ EHITOMII.
CLEMEN' Γ IS
DE PRIEDlCATIONlBUS PETRI INTER PEREGRINANDUM EPITOME.
25 ὈΜΙΔΙΔ Α’.
Α
Ι. Ἐγὼ Κλήμης, Ῥωμαίων πολίτης ὥν, καὶ τήν,
πρώτην ἡλικίαν σωφρόνως ζῆσαι δεδύνημαι ⁸⁷,τῆς ἒν-
νοῖας μου ἐν παιδὸς ἀπασχολούσης τὴν ἓν ἐμοὶ ἐπι-
θυμίαν εἷς τε ἀθυμέας καὶ πόνους. Συνῆν γάρ μοι
λογισμὸς ούκ οἶδα πόθεν τήν ἀρχὴν λαϐὼν, περὶ θα-
νάτου πυκνάς ποιούμενες ὑπομνήσεις, ὅτι ἄρα θα-
νὼν οῧκ εἶμι καὶ οὐδὲ μνήμην τις ποιήσει μού ποτε,
τού ἀπεέρου χρόνον.) πάντων ⁸⁸ τά πάντα εἷς λήθην
σέροντος, ἔσομαι δὲ ούκ ὥν, ούκ ὄντας ⁶⁰ εἰδὼς, ού
γινώσκων, ού γινωσκόμενος, ού γεγονὼς, ού γινόμε-
νος’ καὶ ἆρά ’³ο ποτε γέγονεν ὁ κόσμος, καὶ πρὸ τοῦ
γενέσθαι τί ἐτὸς ἧν; εἴ γὰρ ἦν ἀεὶ, καὶ ἔσται’ εἰ δὲ
γέγονε, καὶ χυθήσεται· καὶ μετᾶ λύσιντί ἄρα ’ἐσται
πάλιν, εἰ μὴ τάχα σιγή καὶ λήθη ; καί τί τάχα ἔσται
τι. δ νῦν νοῆσαι ού δυνατόν.
ΙΙ. Ταῦτά τε καὶ τᾶ τούτοις ὅμοια ούκ οἶδα πόθεν
ἀπαύστως ἐνθυμούμενος, οδυνηρᾶν εἶχον λύπην τοσοῦ-
τον, ὡς ὠχριακότα με τήκεσθαι· καὶ 26 τὸ δεινότα-
τον, εἷ’ ποτε ἀπώσασθαι τὴν φροντίδα ὡς ἀνωφελῆ
ἐδουλευσάμην, ἆκμαιότερόν μοικμᾶλλον τὸ πάθος ἐγί-
νετο, καί ἠχθόμην ἐπὶ τούτῷ, ούκ εἰδὼς σύνοικον
καλήν ἔχων ἔννοιαν, ἀνθανασίας ἀγαθὴν ⁷³ αἷτίαν μοι
γενησομένην ⁷³, ὡς ὓστερον τῇ πείρᾳ ἐπέγνων καὶ
Θεῷ τῷ πάντων δεσπότῃ ηὐχαρίστησαν. Ὑπρ γὰρ τῆς
κατ’ ἀρχάς θλιϐούσης με ἐννοίας εἰς τὴν τῶν πραγ-
μάτων ζήτησιν καὶ εὕρεσιν ἠναγκάσθην ἐλθεῖνο καὶ
τότε ἐταλάνιζον οὕς την ἀρχὴν δι’ ἄγνοιαν μακαρίζειν
ἐκινδύνευον.
IIl. Ἐκ παιδὸς οὖν ἡΑικίκς ὠν ὲν τοιούτοις λογι-
σμοῖς, χάριν τοῦ μαθεῖν τι βὲϐαιον⁶ εἷς τὰς τῶν φιλο-
σόυξων ἐφοίτων διατριϐάς καί ούθὲν ἓτερον ἑώρων, ἢ
δογμάτων ἀνασκενᾶς καὶ κατασκευάς καὶ ἕρεις καὶ
φιλονεικίας καὶ συλλογισμῶν τέχνας καὶ λημμάτων
ἐπινοίαςο καὶ ὁτῖε 7‘ μὲν ἐπεκράτει, φέρε λέγειν, ὅτι
ἀθάνατος ἡ ψυχὴ, ὁτὲ δὲ ὅτι θνητή. Ei’ ποτε οὖν ἒπε-
κράτει λόγος ὅτι ἀθάνατος, ἔχαιρον· ὁπότε δὲ ὅτι θνητὴ,
ὲλνπούμην· πλεῖον δὲ ’⁸⁸ ἠθύμουν, ὅτι οὐδ’ ὁπότερον
εἷς τὸν ἐμὸν βεϐαιῶσαι νοῦν ἠδυνάμην· πλὴν ⁷⁸ συν-
fi Scripserim‘c. _O_§s8uvnu§voc., sed obstat mincopula praecedens. Nomina’tivusn absolutus prima; periodi
epigraphes modo toti narrationi eleganter praefigereturl “ πάντως cong. S. ⁸⁵ Fortasse ού τὰ ὄντα pro
ουκ οντας S. Tum ού γὰρ γεγονώς Ο pr. man. ⁷³ ἄρα C. τι καίἤ Ο. ⁷³ ἀγαθῆς C. ⁷⁸ γενομένην C;_ τῷ
ουκ οντας δ. lum ού γαρ γεγονως υ pr. man. " αρα u. ἰ καιη υ. ⁸⁸ αγαθης υ. ⁸ο γενομενην υ. τῳ
apte πάντων excidit e recensione Clerico-Schwegleriana. 7‘ ὁτὲ μὲν - ὁτὲ δέ δ 0, ὅτε μὲν - ὅτε δέ C.
7"}11 Lanam οηηηιιῖ Αυ Ιὶ Π-Ληη ηηηηιῖἶι Dno'lnmn nnanm nr'mnnnn‘n Pn‘nlnn:n Ω δη ηηνῖιῖηττὶ υηηονίίν
ξιιει locum sanavi ex Ο. Prope _accedit Epitbme, quam admonente CoteleriogSin auxilium vocavit.
νὺὺίδτι θνητὴ, ἐλυπούμην· πλεῖον δὲ
ὶιοά sententiae ae definitione} rerum non pro natura sui ac veritate causarum, sed pro ingenii:
intelligebam,
Imel'sfleoam, uoa scmus ac denmuones ;
def entiam falsae imaginarcntur aut verae.
CLEMEN' Γ IS
DE PRIEDlCATIONlBUS PETRI INTER PEREGRINANDUM EPITOME.
25 ὈΜΙΔΙΔ Α’.
Α
Ι. Ἐγὼ Κλήμης, Ῥωμαίων πολίτης ὥν, καὶ τήν,
πρώτην ἡλικίαν σωφρόνως ζῆσαι δεδύνημαι ⁸⁷,τῆς ἒν-
νοῖας μου ἐν παιδὸς ἀπασχολούσης τὴν ἓν ἐμοὶ ἐπι-
θυμίαν εἷς τε ἀθυμέας καὶ πόνους. Συνῆν γάρ μοι
λογισμὸς ούκ οἶδα πόθεν τήν ἀρχὴν λαϐὼν, περὶ θα-
νάτου πυκνάς ποιούμενες ὑπομνήσεις, ὅτι ἄρα θα-
νὼν οῧκ εἶμι καὶ οὐδὲ μνήμην τις ποιήσει μού ποτε,
τού ἀπεέρου χρόνον.) πάντων ⁸⁸ τά πάντα εἷς λήθην
σέροντος, ἔσομαι δὲ ούκ ὥν, ούκ ὄντας ⁶⁰ εἰδὼς, ού
γινώσκων, ού γινωσκόμενος, ού γεγονὼς, ού γινόμε-
νος’ καὶ ἆρά ’³ο ποτε γέγονεν ὁ κόσμος, καὶ πρὸ τοῦ
γενέσθαι τί ἐτὸς ἧν; εἴ γὰρ ἦν ἀεὶ, καὶ ἔσται’ εἰ δὲ
γέγονε, καὶ χυθήσεται· καὶ μετᾶ λύσιντί ἄρα ’ἐσται
πάλιν, εἰ μὴ τάχα σιγή καὶ λήθη ; καί τί τάχα ἔσται
τι. δ νῦν νοῆσαι ού δυνατόν.
ΙΙ. Ταῦτά τε καὶ τᾶ τούτοις ὅμοια ούκ οἶδα πόθεν
ἀπαύστως ἐνθυμούμενος, οδυνηρᾶν εἶχον λύπην τοσοῦ-
τον, ὡς ὠχριακότα με τήκεσθαι· καὶ 26 τὸ δεινότα-
τον, εἷ’ ποτε ἀπώσασθαι τὴν φροντίδα ὡς ἀνωφελῆ
ἐδουλευσάμην, ἆκμαιότερόν μοικμᾶλλον τὸ πάθος ἐγί-
νετο, καί ἠχθόμην ἐπὶ τούτῷ, ούκ εἰδὼς σύνοικον
καλήν ἔχων ἔννοιαν, ἀνθανασίας ἀγαθὴν ⁷³ αἷτίαν μοι
γενησομένην ⁷³, ὡς ὓστερον τῇ πείρᾳ ἐπέγνων καὶ
Θεῷ τῷ πάντων δεσπότῃ ηὐχαρίστησαν. Ὑπρ γὰρ τῆς
κατ’ ἀρχάς θλιϐούσης με ἐννοίας εἰς τὴν τῶν πραγ-
μάτων ζήτησιν καὶ εὕρεσιν ἠναγκάσθην ἐλθεῖνο καὶ
τότε ἐταλάνιζον οὕς την ἀρχὴν δι’ ἄγνοιαν μακαρίζειν
ἐκινδύνευον.
IIl. Ἐκ παιδὸς οὖν ἡΑικίκς ὠν ὲν τοιούτοις λογι-
σμοῖς, χάριν τοῦ μαθεῖν τι βὲϐαιον⁶ εἷς τὰς τῶν φιλο-
σόυξων ἐφοίτων διατριϐάς καί ούθὲν ἓτερον ἑώρων, ἢ
δογμάτων ἀνασκενᾶς καὶ κατασκευάς καὶ ἕρεις καὶ
φιλονεικίας καὶ συλλογισμῶν τέχνας καὶ λημμάτων
ἐπινοίαςο καὶ ὁτῖε 7‘ μὲν ἐπεκράτει, φέρε λέγειν, ὅτι
ἀθάνατος ἡ ψυχὴ, ὁτὲ δὲ ὅτι θνητή. Ei’ ποτε οὖν ἒπε-
κράτει λόγος ὅτι ἀθάνατος, ἔχαιρον· ὁπότε δὲ ὅτι θνητὴ,
ὲλνπούμην· πλεῖον δὲ ’⁸⁸ ἠθύμουν, ὅτι οὐδ’ ὁπότερον
εἷς τὸν ἐμὸν βεϐαιῶσαι νοῦν ἠδυνάμην· πλὴν ⁷⁸ συν-
fi Scripserim‘c. _O_§s8uvnu§voc., sed obstat mincopula praecedens. Nomina’tivusn absolutus prima; periodi
epigraphes modo toti narrationi eleganter praefigereturl “ πάντως cong. S. ⁸⁵ Fortasse ού τὰ ὄντα pro
ουκ οντας S. Tum ού γὰρ γεγονώς Ο pr. man. ⁷³ ἄρα C. τι καίἤ Ο. ⁷³ ἀγαθῆς C. ⁷⁸ γενομένην C;_ τῷ
ουκ οντας δ. lum ού γαρ γεγονως υ pr. man. " αρα u. ἰ καιη υ. ⁸⁸ αγαθης υ. ⁸ο γενομενην υ. τῳ
apte πάντων excidit e recensione Clerico-Schwegleriana. 7‘ ὁτὲ μὲν - ὁτὲ δέ δ 0, ὅτε μὲν - ὅτε δέ C.
7"}11 Lanam οηηηιιῖ Αυ Ιὶ Π-Ληη ηηηηιῖἶι Dno'lnmn nnanm nr'mnnnn‘n Pn‘nlnn:n Ω δη ηηνῖιῖηττὶ υηηονίίν
ξιιει locum sanavi ex Ο. Prope _accedit Epitbme, quam admonente CoteleriogSin auxilium vocavit.
νὺὺίδτι θνητὴ, ἐλυπούμην· πλεῖον δὲ
ὶιοά sententiae ae definitione} rerum non pro natura sui ac veritate causarum, sed pro ingenii:
intelligebam,
Imel'sfleoam, uoa scmus ac denmuones ;
def entiam falsae imaginarcntur aut verae.