PG 2, col. 59
In inglese: The Clementine Homilies 1.4 · The Clementine Homilies 1.3 · The Clementine Homilies 1.5
torum veras aut falsas existimari, non autem tales
videri, quales revera sunt. Jam igitur animadver-
tens comprehensionem non oriri ex rebus ad agi-
tandum propositis, sed pro ingenio disputantium
statui dogmata, adhuc magis hisce de rebus per-
plexus haarebam : quare ex anima: profundo geme-
bam ; neque enim poteram firmi aliquid decernere,
neque de istis sollicitudinem valebam depellere,
etsi, quemadmodum dixi antea, id vellem; quo-
niam, cum mihi frequenter quietem imperarem, ι
nescio quo modo latenter horum cum voluptate su-
bibat me cogitatio.
IV. Et iterum haesitans dicebam apud me : Quid
inaniter laboro, cum manifesta sit res? Quod si
quidem post mortem non ero, nunc, quando sum,
contristari me non oportet. Quocirca tristitiam ad
illum diem rcservabo,in quo. cum futurus non sim,
non contristabor. Si autem ero, cur nunc mihi
superfluo inest tristitia? Statimque postea alia me
subiit cogitatio. Dicebam quippezAnnon illic pejus
quidpiam eo quod me nunc cruciat, passurus sum,
si pie non vixero, ac secundum quorumdam phi-
losophorum sermones Pyriphlegethonti tradendus
sum et Tartaro,quemadmodum Sisyphus vel Tityus
vel Ixion vel Tantalus, atque in inferno aeternum
puniar ? Iterumque replicabam dicens : Sed ista non
sunt. Rursusque aiebam : At si sunt. Cum igitur,
inquiebam, incerta res sit, multo magis extra—peri- C
culum est pie me vivere. Et quo pacto justitize gra-
tia, ad incertam respiciens spem, potero corporis
voluptates comprimere? Sed nec quidnam sit jus-
tum Deo acceptum, plene certoque novi, nec utrum
anima immortalis sit cognosco, an mortalis: ne-
que ulla certa ratio invenitur, neque hos mentis
motus sedare possum.
V. Quid igitur me facere oportet, nisi hoc? In
{Egyptum proficiscar, et adytorum hierophantis ac
praphctis amicus efficiar, magoque quaesito et in-
vento multa pecunia persuadebo, ut animae evoca-
tionem, quam necromantiam vocant, faciat, tan-
quam videlicet ego dc aliquo negotio scisciter : erit
autem interrogatio, ut discam utrum anima sit
immortalis. At responsio animae de sua immortali-
tate non ex loquela ipsius aut mea auditione erit
mihi comperta, sed ex sola visione; ut his ipsis
73 Hic quoque ,lhe’gendu’m "est ᾀποφαίνονται, utMEpit. cap. ἓ ’δ’τὲῃϐηευδίιιᾲο οὐδέ pro alite
τυφὼς om. Ὁ. ’⁸ο deorum Ο. Tum id. ’μοι ρξ με δι προσήκει Epit. 0. 4. qutasse εἷς τηνικαῦτα εἰς
την τότε Cfr. Brut. l. ο. S. ⁸³ ἔλεγον γαρ- εἶ ατί C. ⁸³ Τίτυος C. ⁸⁸ και πάλιν τε Ο. ⁸³ ου δή ου C.
τήν τότε Cfr. ,Epit. l. ο. S. ⁸³ ἔλεγον γὰρ, ,εἶ μτή Ὀ. ’⁸³ ’ζίέυος C. ⁸⁸ καὶ πάλινοτε ξδ οὗ δήλου C.
δέ δίκαιον ’καὶ ᾇιρεσκον C. _"' _Scb.weglero invitante” interpunctionemumntavx, non ιῐινιιι)ἶ _indole ingnia
GraecaelEdd.’ distinguunt: Τί οῦς, ἱρὴ ποιεῖν λῆ τοῦτο, εἲξ, κ. ιι. λ. ⁸⁸ tt'accessit ea Ο, ubi‘pr. manserit
pserat ἱερο ἄντες. ”⁸⁹ νεκυομαντίανὉε ‘Legendum τῇ λεγομένῃ νεκρομαντείαε ανειθρὶω. mortuos .evocandi
vexpopmaga dicitur; vid. Recan. 1,5(per eam, quam operemantiain vocant) D. Sed et minus apte
νεκρομαντεία vocari queat magica ipsa' evocatio, quomodo dixerit Cicero Tusc. q. ι, 16 :u Inde ‘eq, quem
9ις(ἓξὲξιειόγιὶειιςς Appius νεκρομαντία faciebat. Stephanus-legebat: In ιδ ea. qua: — νεκρομαντεῖα faciebat} Ci.
videri, quales revera sunt. Jam igitur animadver-
tens comprehensionem non oriri ex rebus ad agi-
tandum propositis, sed pro ingenio disputantium
statui dogmata, adhuc magis hisce de rebus per-
plexus haarebam : quare ex anima: profundo geme-
bam ; neque enim poteram firmi aliquid decernere,
neque de istis sollicitudinem valebam depellere,
etsi, quemadmodum dixi antea, id vellem; quo-
niam, cum mihi frequenter quietem imperarem, ι
nescio quo modo latenter horum cum voluptate su-
bibat me cogitatio.
IV. Et iterum haesitans dicebam apud me : Quid
inaniter laboro, cum manifesta sit res? Quod si
quidem post mortem non ero, nunc, quando sum,
contristari me non oportet. Quocirca tristitiam ad
illum diem rcservabo,in quo. cum futurus non sim,
non contristabor. Si autem ero, cur nunc mihi
superfluo inest tristitia? Statimque postea alia me
subiit cogitatio. Dicebam quippezAnnon illic pejus
quidpiam eo quod me nunc cruciat, passurus sum,
si pie non vixero, ac secundum quorumdam phi-
losophorum sermones Pyriphlegethonti tradendus
sum et Tartaro,quemadmodum Sisyphus vel Tityus
vel Ixion vel Tantalus, atque in inferno aeternum
puniar ? Iterumque replicabam dicens : Sed ista non
sunt. Rursusque aiebam : At si sunt. Cum igitur,
inquiebam, incerta res sit, multo magis extra—peri- C
culum est pie me vivere. Et quo pacto justitize gra-
tia, ad incertam respiciens spem, potero corporis
voluptates comprimere? Sed nec quidnam sit jus-
tum Deo acceptum, plene certoque novi, nec utrum
anima immortalis sit cognosco, an mortalis: ne-
que ulla certa ratio invenitur, neque hos mentis
motus sedare possum.
V. Quid igitur me facere oportet, nisi hoc? In
{Egyptum proficiscar, et adytorum hierophantis ac
praphctis amicus efficiar, magoque quaesito et in-
vento multa pecunia persuadebo, ut animae evoca-
tionem, quam necromantiam vocant, faciat, tan-
quam videlicet ego dc aliquo negotio scisciter : erit
autem interrogatio, ut discam utrum anima sit
immortalis. At responsio animae de sua immortali-
tate non ex loquela ipsius aut mea auditione erit
mihi comperta, sed ex sola visione; ut his ipsis
73 Hic quoque ,lhe’gendu’m "est ᾀποφαίνονται, utMEpit. cap. ἓ ’δ’τὲῃϐηευδίιιᾲο οὐδέ pro alite
τυφὼς om. Ὁ. ’⁸ο deorum Ο. Tum id. ’μοι ρξ με δι προσήκει Epit. 0. 4. qutasse εἷς τηνικαῦτα εἰς
την τότε Cfr. Brut. l. ο. S. ⁸³ ἔλεγον γαρ- εἶ ατί C. ⁸³ Τίτυος C. ⁸⁸ και πάλιν τε Ο. ⁸³ ου δή ου C.
τήν τότε Cfr. ,Epit. l. ο. S. ⁸³ ἔλεγον γὰρ, ,εἶ μτή Ὀ. ’⁸³ ’ζίέυος C. ⁸⁸ καὶ πάλινοτε ξδ οὗ δήλου C.
δέ δίκαιον ’καὶ ᾇιρεσκον C. _"' _Scb.weglero invitante” interpunctionemumntavx, non ιῐινιιι)ἶ _indole ingnia
GraecaelEdd.’ distinguunt: Τί οῦς, ἱρὴ ποιεῖν λῆ τοῦτο, εἲξ, κ. ιι. λ. ⁸⁸ tt'accessit ea Ο, ubi‘pr. manserit
pserat ἱερο ἄντες. ”⁸⁹ νεκυομαντίανὉε ‘Legendum τῇ λεγομένῃ νεκρομαντείαε ανειθρὶω. mortuos .evocandi
vexpopmaga dicitur; vid. Recan. 1,5(per eam, quam operemantiain vocant) D. Sed et minus apte
νεκρομαντεία vocari queat magica ipsa' evocatio, quomodo dixerit Cicero Tusc. q. ι, 16 :u Inde ‘eq, quem
9ις(ἓξὲξιειόγιὶειιςς Appius νεκρομαντία faciebat. Stephanus-legebat: In ιδ ea. qua: — νεκρομαντεῖα faciebat} Ci.