PG 20, col. 1461
τῶν οὐ προσηνῶν αὐτοῖς, αὐτίκα τὴν κεφαλὴν ἀπο-
τέμνεται, τὸ ποιητικὸν εἰπὼν ἐκεῖνο,
Οὐκ ἀγαθόν πολυκορανίη, εἶς κοίρανος ἔστω,
Εἰς βααιιλεύς,
Δεσίου μηνὸς ὀγδόῃ (πρὸ ἐπτὰ Εἰδῶν Ἰουνίων λέγοιτʼ
ἀνπαρὰ ωμαίοις [8), ἡμέρᾳ τετράδι σαββάτου(9)·
(8) Δεσίου μπνὸς δγδόῃ, πρὸ ἐπτὰ Εἰδῶα Του-
νίων λέγοιτʼ ἄν παρὰ ωμαίοις. Acta Latina
paululum hic variant, sic enim habout : Desii
septima, Julii mensis qræ Nonas Julias dicitur apnd
atinos, ln duobus autem mss. codicibus bibliothe-
cæ Sancti Germani Parisiensis scriptum est : Dies
erat septima Julii mensis quæ vu fdus Julii dicitur
apud Latinos. Ex quibus corrigenda est eorumdem
Actorum inseriptio, ubi dicitur passus esse Proco-
pius quarto Nonas Augusti. In omnibus tamen Mar-
tgrologiis, natalis B. Procopii consignatus est die
vI ldua Julias. Græci quoque eodem die memo-
riam celehrant magni maryris Procopii, ut videre
est in illorum Menæo. Verum iste Procopius longe
diversus est a nostro, licet Æliensis fuerit, et eo-
dem fere tempore eademqne in civitate passus sit
qua noster Procopius. Nam hic quidem noster, le-
ctor atque exorcistes fnit, nt testatur Eusebius.
Alter vero ille, dux fuit Ægypti. Prior Christianue
a puero, alter initio fnit darmonum cultor. Noster
nullis vexatus tormeutis gladio vitam amisit, hre-
vissimo ac facillimo mortis genere coronam marty-
rii promeritus. Alter vero ille diuturuo ac diffieillmo
martyrio perdunctus, sub duobus Palæstinæ praæsi-
dibus Justo et laviano gravissima tormenta susti-
nuit. Quare a Græcis inter præcipuos ac illustres
martyres, quos illi vocant μεγαλομάρτυρας, reren-
aetur. Noster deniqne captus est Scythopoli, atque
inde Cæsaream Palæstinæ perductus, ibidem capite
cæsus est. Alter vero in Ægypto comprehensus, in
urbe Phænices Cæsarea quæ et Paneas dicta est,mar-
trium consummavit, si eredimus Simeoni leta-
phrastæ.- Δεσίου μηνὸς ὀγδόῃ. Syro-Macedonum
menses mereJulianos fuisse, ex quo Julius Cæsar an-
num suum publicavit, vulgo inter omnes constare vi-
deo.Id enim et Scaligeret Peavius noster passim af-
irmant, solumque hoc discrimen esse aiunt, quod
Syro-Macedones annum ab Hyperberetæo, id est
Octobri auspicabantur, Sed multa sunt quæ me ab
illorum sententia abducunt. Primum enim Beda in
Ephemeride et in libro De ratione temporum, Græ-
corum meuses auspicari dicit ab Apellæo qui De-
cembri respondet Marcus vero in Pia Porphyri,
Gaxensis episcopi, testatur Gaxæos annum in-
choasse a mense Dio. Sic enim habet pag. 1090:
Primo mense qui ab eis vocatur Dios, deinde etam
secundo qui dcitur Apellæos. Idque plane conlir-
mat Juhanus imperator in Antiochico, ubi diserte
airmat Loum apud Syros mensem decimum fuisse,
Quod si ab Hyperberetæo annum inchoassent, tum
Lous, qui Augusto respondet, non decimus, sed
undecimus fusset. Idem subindicat Julianus in
Misopogone, pag. 70, his verbis : Ἡ Σύρων ἤκει
νουμηνία, καὶ ὁ Καῖσαρ αῦθις εἰς θιλίου Διός· εἶτα
ἡ πάγκοινος ἐορτὴ, καὶ ὁ Καῖσαρ εἰς τὸ τῆς τύχης
ἔρχεται τέμενος, etc. Jam prdem in animadverso-
mbus ad hbrum xXu. Amm, Marcellini demon-
stravimus, πάγκοινον ἐορτήν esse Κalendas lanua-
ri. Cum ergo testetur Julianus, Neomeniam anni
Syrorum alquantsper præcessisse Malendas Ja-
nuarii, perspicuum lit non idem fuisse principium
anni Syrorum ac Κomanorum, Dium vero apud
Antiochenos aunum.aperuisse, ex codem Julani
loco non obscure colhgitur. Scribit enim Julianus
se. Malenuis primi meusis Syroru teuplum Jovts
adiisse sacrilicandi-cusa, eo quod scilicet prmmnus
illorum mensis Jovi sacer csset, et a Jove nomen
accepisset. Dus enim dicitur ἀπὸ τοῦ Διός, et tecte
τέμνεται, τὸ ποιητικὸν εἰπὼν ἐκεῖνο,
Οὐκ ἀγαθόν πολυκορανίη, εἶς κοίρανος ἔστω,
Εἰς βααιιλεύς,
Δεσίου μηνὸς ὀγδόῃ (πρὸ ἐπτὰ Εἰδῶν Ἰουνίων λέγοιτʼ
ἀνπαρὰ ωμαίοις [8), ἡμέρᾳ τετράδι σαββάτου(9)·
(8) Δεσίου μπνὸς δγδόῃ, πρὸ ἐπτὰ Εἰδῶα Του-
νίων λέγοιτʼ ἄν παρὰ ωμαίοις. Acta Latina
paululum hic variant, sic enim habout : Desii
septima, Julii mensis qræ Nonas Julias dicitur apnd
atinos, ln duobus autem mss. codicibus bibliothe-
cæ Sancti Germani Parisiensis scriptum est : Dies
erat septima Julii mensis quæ vu fdus Julii dicitur
apud Latinos. Ex quibus corrigenda est eorumdem
Actorum inseriptio, ubi dicitur passus esse Proco-
pius quarto Nonas Augusti. In omnibus tamen Mar-
tgrologiis, natalis B. Procopii consignatus est die
vI ldua Julias. Græci quoque eodem die memo-
riam celehrant magni maryris Procopii, ut videre
est in illorum Menæo. Verum iste Procopius longe
diversus est a nostro, licet Æliensis fuerit, et eo-
dem fere tempore eademqne in civitate passus sit
qua noster Procopius. Nam hic quidem noster, le-
ctor atque exorcistes fnit, nt testatur Eusebius.
Alter vero ille, dux fuit Ægypti. Prior Christianue
a puero, alter initio fnit darmonum cultor. Noster
nullis vexatus tormeutis gladio vitam amisit, hre-
vissimo ac facillimo mortis genere coronam marty-
rii promeritus. Alter vero ille diuturuo ac diffieillmo
martyrio perdunctus, sub duobus Palæstinæ praæsi-
dibus Justo et laviano gravissima tormenta susti-
nuit. Quare a Græcis inter præcipuos ac illustres
martyres, quos illi vocant μεγαλομάρτυρας, reren-
aetur. Noster deniqne captus est Scythopoli, atque
inde Cæsaream Palæstinæ perductus, ibidem capite
cæsus est. Alter vero in Ægypto comprehensus, in
urbe Phænices Cæsarea quæ et Paneas dicta est,mar-
trium consummavit, si eredimus Simeoni leta-
phrastæ.- Δεσίου μηνὸς ὀγδόῃ. Syro-Macedonum
menses mereJulianos fuisse, ex quo Julius Cæsar an-
num suum publicavit, vulgo inter omnes constare vi-
deo.Id enim et Scaligeret Peavius noster passim af-
irmant, solumque hoc discrimen esse aiunt, quod
Syro-Macedones annum ab Hyperberetæo, id est
Octobri auspicabantur, Sed multa sunt quæ me ab
illorum sententia abducunt. Primum enim Beda in
Ephemeride et in libro De ratione temporum, Græ-
corum meuses auspicari dicit ab Apellæo qui De-
cembri respondet Marcus vero in Pia Porphyri,
Gaxensis episcopi, testatur Gaxæos annum in-
choasse a mense Dio. Sic enim habet pag. 1090:
Primo mense qui ab eis vocatur Dios, deinde etam
secundo qui dcitur Apellæos. Idque plane conlir-
mat Juhanus imperator in Antiochico, ubi diserte
airmat Loum apud Syros mensem decimum fuisse,
Quod si ab Hyperberetæo annum inchoassent, tum
Lous, qui Augusto respondet, non decimus, sed
undecimus fusset. Idem subindicat Julianus in
Misopogone, pag. 70, his verbis : Ἡ Σύρων ἤκει
νουμηνία, καὶ ὁ Καῖσαρ αῦθις εἰς θιλίου Διός· εἶτα
ἡ πάγκοινος ἐορτὴ, καὶ ὁ Καῖσαρ εἰς τὸ τῆς τύχης
ἔρχεται τέμενος, etc. Jam prdem in animadverso-
mbus ad hbrum xXu. Amm, Marcellini demon-
stravimus, πάγκοινον ἐορτήν esse Κalendas lanua-
ri. Cum ergo testetur Julianus, Neomeniam anni
Syrorum alquantsper præcessisse Malendas Ja-
nuarii, perspicuum lit non idem fuisse principium
anni Syrorum ac Κomanorum, Dium vero apud
Antiochenos aunum.aperuisse, ex codem Julani
loco non obscure colhgitur. Scribit enim Julianus
se. Malenuis primi meusis Syroru teuplum Jovts
adiisse sacrilicandi-cusa, eo quod scilicet prmmnus
illorum mensis Jovi sacer csset, et a Jove nomen
accepisset. Dus enim dicitur ἀπὸ τοῦ Διός, et tecte