PG 20, col. 1462
dam ex Homerico carmine prolocutus, quæ illis
minime arridebat,
Haud bona res domini plures: herus unicus esto,
Πex unus,
illico capite truncatur die octavo mensis Desil, hoe
est, ut Romani dicunt, ante diem septimum dus
primus anni mensis a Jove, quem principem ntque
initium rerum putabant, cognominatus est. Quod
si Hyperberetæus anni Syrurum capot luisset,
frigide prorsus id diceretur apud Julianum. Cum
enim Antiochenses Julianum irriderent quod nimig
assiduus esset cultor deorum, et perpetuo sacrifi-
caret, exemplum et specimen hoc afferunt: ene-
runt Κalendæ Spporum. Rursus Cæsar ad Jovis Ph.
lii. Posrhæc Ealendæ Januarii, Cæsar ad templum
Genii pubiici procedit, ete. Modicum igitur temporis
spatium interluisse oportet inter Syrorum et Ro
manorum Κalendas, ad hoc ut Julianus ab Antio-
chensibus merito irrideri potuerit oh nimiam fre-
quentiam sacrificiorum, Proinde necesse est, ut
vel Apellæus primus fuerit mensis Syrorum, quæ
est Bedæ sententia, vel certe Dius.
Hactenus de initio anni Syro-Macedonum, quod
diversum esse ab initio anni Juliani demonstraτi-
mus. Nunc de mensibus eorumdem Syro-Macedo-
num, on cum Romanis mensibus simml cœperint
ac desierint, inquirendum est. Hic certe Euscbii
locus aperte indicat non idem fuisse initium men-
sium apud Syros et Romanos, qulppe qui mensis
Desii diem octavum cum die 7 mensis Junii com-
ponit. Cæperat igitur Desius apud Svros uno diee
ante Junium mensem. Sed et Marcus in irg δρr.-
phgrii affirmat menses Gaxæorum quinque diebus
antevertere menses Romanos. Sic enim scribit :
luit autemu Dominus noster assidue ab octava Audg-
næi uscue ad decimum. Est autem Audgnæus apud
Homanos Januarius, Præcedunt antem quinque die-
bus eorum mtenses Homanos. Dndecimo nero die per-
egimus diem lheophaniorum Deam laudantes. Εx
quibus vcrbis apparet idem fere initium fuisse
mensium apud Gaxæns quod apud Ægyptios. Sed
et Epphanius in hbro De ponderibus, cap. 29,
diem 16 Maii componit cum vicesimo tertio meusis
Græcorum Artemisii. Alia fuit mensium ratio apud
Τyrios, qui et ipsi Macedonum mensibus utebantur.
Nam in Acis apud Τyrum, quæ releruuturin actio-
ne nona concilii Chalcedonensis2 decimus hes
muensis Periti componitur cum die 25 Eebruarii,
et in actione 5 concii Constantinopolitani sub
Mena, dies 28 menss Loi apud Τyrios dicitur
fuisse 16 Septembris apud Romanos. Εx his colligi
potest non unius tout luisse anni totius ac men-
sium rationem apud Syros. Aliter enim Gaxenses,
aliter Τyrii, altter Cæsarienses computabant. Ae
Cæsaricnses quidem mensbus ad Julanorum fur-
mam prorsus compositis et aptatis usos fuisse per-
suasum habeo. Etenim in omnibus locis hujus fi-
beli (sunt autem quttamplurimi) ubicunque mentio
ffit Macedouicorum mensium apud Cæsarienses,
βemper dies llorum conveniunt cum diehus men-
sium Romanorum; si unum hunc locum excipias
capitis primi. Itaque rescrbendum hic pute Δεσίου
μηνὸς ἐβδόμῃ.-
(9) έμέρᾳ τετράδι σαββάτου. Id est quarta fe-
ria, seu ad verbum die 4 Sabbati seu hebdomadis.
Veteres enim Christiani cum laterculum septem
dierumn a Judæis accepissent, dies quoque hebdo-
madis a Sabbato cognominabant ut Judæi, hce-
bant igitur primam Sabbati, secundam Saibatt,
tertiam Sabbati et sic deinceps, ut d cet Τertullia-
nus in libro De jejunis: ur statiambus quartam
et sextam Sabbat dtcatis Iterdum etiam fetas
vocabant, teste Τerutltano in eodem uabro, ubi
thcit : froinde nec stationumt, quæ et psæ suos qut
minime arridebat,
Haud bona res domini plures: herus unicus esto,
Πex unus,
illico capite truncatur die octavo mensis Desil, hoe
est, ut Romani dicunt, ante diem septimum dus
primus anni mensis a Jove, quem principem ntque
initium rerum putabant, cognominatus est. Quod
si Hyperberetæus anni Syrurum capot luisset,
frigide prorsus id diceretur apud Julianum. Cum
enim Antiochenses Julianum irriderent quod nimig
assiduus esset cultor deorum, et perpetuo sacrifi-
caret, exemplum et specimen hoc afferunt: ene-
runt Κalendæ Spporum. Rursus Cæsar ad Jovis Ph.
lii. Posrhæc Ealendæ Januarii, Cæsar ad templum
Genii pubiici procedit, ete. Modicum igitur temporis
spatium interluisse oportet inter Syrorum et Ro
manorum Κalendas, ad hoc ut Julianus ab Antio-
chensibus merito irrideri potuerit oh nimiam fre-
quentiam sacrificiorum, Proinde necesse est, ut
vel Apellæus primus fuerit mensis Syrorum, quæ
est Bedæ sententia, vel certe Dius.
Hactenus de initio anni Syro-Macedonum, quod
diversum esse ab initio anni Juliani demonstraτi-
mus. Nunc de mensibus eorumdem Syro-Macedo-
num, on cum Romanis mensibus simml cœperint
ac desierint, inquirendum est. Hic certe Euscbii
locus aperte indicat non idem fuisse initium men-
sium apud Syros et Romanos, qulppe qui mensis
Desii diem octavum cum die 7 mensis Junii com-
ponit. Cæperat igitur Desius apud Svros uno diee
ante Junium mensem. Sed et Marcus in irg δρr.-
phgrii affirmat menses Gaxæorum quinque diebus
antevertere menses Romanos. Sic enim scribit :
luit autemu Dominus noster assidue ab octava Audg-
næi uscue ad decimum. Est autem Audgnæus apud
Homanos Januarius, Præcedunt antem quinque die-
bus eorum mtenses Homanos. Dndecimo nero die per-
egimus diem lheophaniorum Deam laudantes. Εx
quibus vcrbis apparet idem fere initium fuisse
mensium apud Gaxæns quod apud Ægyptios. Sed
et Epphanius in hbro De ponderibus, cap. 29,
diem 16 Maii componit cum vicesimo tertio meusis
Græcorum Artemisii. Alia fuit mensium ratio apud
Τyrios, qui et ipsi Macedonum mensibus utebantur.
Nam in Acis apud Τyrum, quæ releruuturin actio-
ne nona concilii Chalcedonensis2 decimus hes
muensis Periti componitur cum die 25 Eebruarii,
et in actione 5 concii Constantinopolitani sub
Mena, dies 28 menss Loi apud Τyrios dicitur
fuisse 16 Septembris apud Romanos. Εx his colligi
potest non unius tout luisse anni totius ac men-
sium rationem apud Syros. Aliter enim Gaxenses,
aliter Τyrii, altter Cæsarienses computabant. Ae
Cæsaricnses quidem mensbus ad Julanorum fur-
mam prorsus compositis et aptatis usos fuisse per-
suasum habeo. Etenim in omnibus locis hujus fi-
beli (sunt autem quttamplurimi) ubicunque mentio
ffit Macedouicorum mensium apud Cæsarienses,
βemper dies llorum conveniunt cum diehus men-
sium Romanorum; si unum hunc locum excipias
capitis primi. Itaque rescrbendum hic pute Δεσίου
μηνὸς ἐβδόμῃ.-
(9) έμέρᾳ τετράδι σαββάτου. Id est quarta fe-
ria, seu ad verbum die 4 Sabbati seu hebdomadis.
Veteres enim Christiani cum laterculum septem
dierumn a Judæis accepissent, dies quoque hebdo-
madis a Sabbato cognominabant ut Judæi, hce-
bant igitur primam Sabbati, secundam Saibatt,
tertiam Sabbati et sic deinceps, ut d cet Τertullia-
nus in libro De jejunis: ur statiambus quartam
et sextam Sabbat dtcatis Iterdum etiam fetas
vocabant, teste Τerutltano in eodem uabro, ubi
thcit : froinde nec stationumt, quæ et psæ suos qut