PG 20, col. 278
cramento, seu quotidiano ejusdem usu, seu potius
intermisso. Unde apparot quotidianum prorsus, vel
saltem frequentissimum, uti nesciebamus, ibidem in
more positum, absque ulla opinionum diversitate;
ubi nullis tamen Fideles ipsi removerentur labefac-
tata: canscieutiue stimulis, prout ex ejusdem Chro-
matii verbis intelligimus.
Sed numquid Fideles illi, qui quotidie, aut saltem
pluries in bebdomada, ad sacram mensam accede-
bant; numquid singulis quoque vicibus conlessio~
nem peccatorum apud prmdteutiales presbyteros
tnatius ipse allatis verbis in causa est, necnon Cy-
prianus, quocum Chromatius concinit; uiri υ
mundis tantummodo a peccatis Eucharistiau: sumi
debere apertissime docent. Respondemus usque,
quod operosissimum illud sane fuisset; et ita quo-
que, ut pra: multitudine Fidelium communicandum,
quotidiana illa Eucharislize,aut etiam frequentis-
sima perceptio, nullatenus locum habere posset.
Quapropter cottiessionem illam, quam dicimus sa-
cramentalcm. Fidl‘iCS illorum saeculorum, qui quo-
tidie, aut frcquentisstme eucharistiam percipiebant,
minime praemittebant; nisi. aliquo peccato se cb-
strictus aliquando sentirent, quod grave esset, aut
saltem grave esse formidarent. quodque idcirco,
tentia accepta, esset expiandum. Hoc nimirum vi-
dentur innuero ipsa Clarmuatii. qum [xci retulimus,
verba, tibi aiebat: Ι Unde non immerito semper
orare debemus, ut hunc panem caelestem quotidie
mereamur accipere :ne aliquo interveniente pec-
cato, acorpore Domini separemur.) Debemus scili-
cet semper orare, ut quotidie munda sit conscientia
nosne, et sic quotidie cmlestem panem mereamur
accipere; ne aliqua interveniente peccato quod a
divina gratia nos Separet, Α quotidiana illa partici-
patione abstinere debeamus, quoad nempe purga-
tionem Peccati commissi per paenitentiae sacramen-
tum consequamur. Couferantur cum itis Climmatil
nostri etiam Cypriani verba quae addidimus. Minora
igitur peccata, qua: pro natura) imbecillitate quotlo
die fere subropunt,qu:fiquo venialia appellamus, et a
quibus nec justi ipsi spectataeque virtutis viri ἰιυηιιιρ
nes prorsus evadunt; hinc, inquam, non impediebant,
quemadmodum neque hodie impediunt, quominus
Eucharistia quotidie, etiam absque pratmissa sacra-
mentali Confessione, sumeretur: hisque expiandis
saterat,sicuti est etiam hodie, rei privata apud
Deum humilisque confessio, quae maxime elicieba-
tur ant: sacramenti participationem, tum a lnicis,
tum υ clericis et sacerdotibus ipsis in precibus illis,
qutt- tunc idcirco appellabantur piare: sub silentio;
seu ctiam in publica quadam generalis confessionis
et ptenitudinis formula, cujus hodie quoque in preco
intermisso. Unde apparot quotidianum prorsus, vel
saltem frequentissimum, uti nesciebamus, ibidem in
more positum, absque ulla opinionum diversitate;
ubi nullis tamen Fideles ipsi removerentur labefac-
tata: canscieutiue stimulis, prout ex ejusdem Chro-
matii verbis intelligimus.
Sed numquid Fideles illi, qui quotidie, aut saltem
pluries in bebdomada, ad sacram mensam accede-
bant; numquid singulis quoque vicibus conlessio~
nem peccatorum apud prmdteutiales presbyteros
tnatius ipse allatis verbis in causa est, necnon Cy-
prianus, quocum Chromatius concinit; uiri υ
mundis tantummodo a peccatis Eucharistiau: sumi
debere apertissime docent. Respondemus usque,
quod operosissimum illud sane fuisset; et ita quo-
que, ut pra: multitudine Fidelium communicandum,
quotidiana illa Eucharislize,aut etiam frequentis-
sima perceptio, nullatenus locum habere posset.
Quapropter cottiessionem illam, quam dicimus sa-
cramentalcm. Fidl‘iCS illorum saeculorum, qui quo-
tidie, aut frcquentisstme eucharistiam percipiebant,
minime praemittebant; nisi. aliquo peccato se cb-
strictus aliquando sentirent, quod grave esset, aut
saltem grave esse formidarent. quodque idcirco,
tentia accepta, esset expiandum. Hoc nimirum vi-
dentur innuero ipsa Clarmuatii. qum [xci retulimus,
verba, tibi aiebat: Ι Unde non immerito semper
orare debemus, ut hunc panem caelestem quotidie
mereamur accipere :ne aliquo interveniente pec-
cato, acorpore Domini separemur.) Debemus scili-
cet semper orare, ut quotidie munda sit conscientia
nosne, et sic quotidie cmlestem panem mereamur
accipere; ne aliqua interveniente peccato quod a
divina gratia nos Separet, Α quotidiana illa partici-
patione abstinere debeamus, quoad nempe purga-
tionem Peccati commissi per paenitentiae sacramen-
tum consequamur. Couferantur cum itis Climmatil
nostri etiam Cypriani verba quae addidimus. Minora
igitur peccata, qua: pro natura) imbecillitate quotlo
die fere subropunt,qu:fiquo venialia appellamus, et a
quibus nec justi ipsi spectataeque virtutis viri ἰιυηιιιρ
nes prorsus evadunt; hinc, inquam, non impediebant,
quemadmodum neque hodie impediunt, quominus
Eucharistia quotidie, etiam absque pratmissa sacra-
mentali Confessione, sumeretur: hisque expiandis
saterat,sicuti est etiam hodie, rei privata apud
Deum humilisque confessio, quae maxime elicieba-
tur ant: sacramenti participationem, tum a lnicis,
tum υ clericis et sacerdotibus ipsis in precibus illis,
qutt- tunc idcirco appellabantur piare: sub silentio;
seu ctiam in publica quadam generalis confessionis
et ptenitudinis formula, cujus hodie quoque in preco