PG 23, col. 322
Διὸ σὺ μὴ ὀργίζου, μηδὲ θυμοῦ κατὰ τοῦ νομιζομέ-
νου εὐθηνεῖν ἀσεϐοῦς, μηδὲ ζήλου αὑτὸν ὡς καὶ θέ-
λειν τά ὃμοια αὑτῷ πονηρεύεσθαι’ εὖ γὰρ ῐσθι καὶ
πέπεισο ἀκριϐῶς, ὅτι τὸ τέλος τῶν πονηρευομένων
ὀλέθριον τυγχάνει. Ol τὰρ πονηρευόμενοι ἐξολο-
θρευθήσονται, μόνοι δὲ oi μακρόθυμοι καὶ ὑπομέ-
νοντες τὸν Κύριον, αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν
γῆν. Εἴ τις γάρ ἐστι γῆ ἀγαθὴ τοῖς ἁγίοις ἐπηγγελ-
μένη, ταύτην κληρονομήσουσιν οί ὑπομένοντες τὸν
Κύριον · μετά γὰρ τῶν ἄλλων τῶν κατηριθμημένων
ἀγαθῶν, καὶ αὐτὸς αὐτοῖς δοθήσεται 6 κλῆρος. El δ’
Καὶ ἔτι ὀλίγον, καί οὐ μὴ ὑπάρξῃ ἁμαρτωλός.
Διερμηνεύει τά ἀνωτέρω λελεγμένα, τὺ μὲν, Ὅτι
ὡσεὶ χόρτος ταχὺ ἀποξηρανθήσονται, καί ὡσεί
λάχανα χλόης ταχὺ ἀποπεσοῦνται, διά τοῦ, Ἔτι
ὀλίγον, καὶ οὐ μὴ ὑπάρξῃ ὀ ·ἀμαρτωλός· καί ζηα-
τήσεις τὸν τόπον αὑτοῦ καὶ οὐ μὴ εὕρῃς· τὸ δὲ,
Κατατρύςεησον τοῦ Κυρίου, καί δώσει σοι τὰ αι-
τήματα τῆς καρδίας σου, σαφέστερον ἀποδίδωσι
διὰ τοῦ, at δὲ πραεῖς κληρονομήσουσι τὴν γῆν.
καί κατατρυφήσουσιν ἐπὶ πλήθει εἰρήνης. Πῶς
γάρ τις κατατρυφήσει τοῦ Κυρίου παρίστησι, πλῆ-
θος εἰρήνης παρ’ αὐτῷ εἶναι λέγων · οὗ πλήθους εί-
ρήνης ἀπολαύσουσιν oi τοῦ Κυρίου κατατρυφήσαν-
τες. Διά τούτων δὲ 6 λόγος σαφῶς ἑτέραν τινὰ γῆν
ἀγαθὴν τὴν τοῖς πραέσι δοθησομένην διδάσκει, καὶ
τρυφὴν καὶ πλῆθος εἰρήνης εἰς μέλλουσαν ἀναπέμπει
ζωήν. Οὐ γάρ ἠγνόει, ὅτι ὁμοίως τοῖς· ἁμαρτωλοῖς
κατά τὸν παρόντα βίον καὶ οἱ δίκαιοι τελευτήσουσιν,
ὡς δύνασθαι καὶ περὶ αὐτῶν λέγεσθαι τό ⁸ Ἔτι ὀλί-
γον, καὶ οὐ μὴ ὑπάρξῃ 6 δίκαιος, καὶ ζητήσεις τὸν
τόπον αὐτοῦ, καὶ οὐ μὴ εὕρῃς · τελευτῶσι γὰρ ὁμοίως
τοῖς ἁμαρτωλοῖς καὶ⁵ αὐτοί. Οὐκ ἂν δὲ εἷπε περὶ τῆς
παρούσης γῆς τόδε δ Ol πραεῖς κληρονομήσουσι
τὴν τῆν, σαφῶς δρῶν τῶν πάντων πραότατον Maii)-
σέα, πάλαι ἐξ ἀνθρώπων γενόμενον καὶ τῆς παρού-
σης γῆς ἀπηλλαγμένον.
Παρατηρήσεται ὀ ἁμαρτωλὸς τὸν δίκαιον, και
βρύξει ἐπ’ αὑτὸν τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ. Τῶν τε ἀσι-
ϐῶν τὰς κατά τῶν δικαίων ἐπαναστάσεις, καὶ ἅμα .
φοτέρων τῶν ταγμάτων τά τέλη. Μὴ γάρ ἀρκούμε-
νοςν φησὶ, τοῖς ἑαυτοῦ πλη μμελή μασιν 6 ἁμαρτωλὸς,
οὐ φέρει βλέπων τὸν δίκαιον θεοσεϐοὖντα · ἔλεγχον
γὰρ τὸν ἐκείνου βίον τῆς ἑαυτοῦ μοχθηρίας ἡγεῖται·
διὸ λέγει· Βαρὺς ἡμῖν ἐστι zeal. βλεπόμενοςο ὅθεν
ἐπιτηρεῖ ὅπως αὐτὸν καταϐάλῃ. Ἀλλ’ 6 μὲν δίκαιος
οὐ προσποιεῖται, οὐδὲ γινώσκει τὰ λαθραίως κατ’
αὐτοῦ μηχανώμενα· 6 δὲ παντεπόπτης Κύριος, προ-
ορῶν τὴν τοῦ ταῦτα διανοουμένου πτῶσιν, τῶν λογι-
σμῶν αὐτοῦ καταγελᾷ. Καὶ τέως μὲν πλέον οὐδὲν ἢ
γελᾷ ἐπ’ αὺτῷ μάτην τοιαῦτα λογιζομένῳο ἐπειδὰν
δ’ ἐπὶ τὰ ἔργα χωρῇ, ἀκονήσας ὲαυτοῦ“τά ξίφη ὡς
μέχρι θανάτου ὲπιῦουλεῦσαι τῷ τὴν διὰ Θεὸν πτειν
νου εὐθηνεῖν ἀσεϐοῦς, μηδὲ ζήλου αὑτὸν ὡς καὶ θέ-
λειν τά ὃμοια αὑτῷ πονηρεύεσθαι’ εὖ γὰρ ῐσθι καὶ
πέπεισο ἀκριϐῶς, ὅτι τὸ τέλος τῶν πονηρευομένων
ὀλέθριον τυγχάνει. Ol τὰρ πονηρευόμενοι ἐξολο-
θρευθήσονται, μόνοι δὲ oi μακρόθυμοι καὶ ὑπομέ-
νοντες τὸν Κύριον, αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν
γῆν. Εἴ τις γάρ ἐστι γῆ ἀγαθὴ τοῖς ἁγίοις ἐπηγγελ-
μένη, ταύτην κληρονομήσουσιν οί ὑπομένοντες τὸν
Κύριον · μετά γὰρ τῶν ἄλλων τῶν κατηριθμημένων
ἀγαθῶν, καὶ αὐτὸς αὐτοῖς δοθήσεται 6 κλῆρος. El δ’
Καὶ ἔτι ὀλίγον, καί οὐ μὴ ὑπάρξῃ ἁμαρτωλός.
Διερμηνεύει τά ἀνωτέρω λελεγμένα, τὺ μὲν, Ὅτι
ὡσεὶ χόρτος ταχὺ ἀποξηρανθήσονται, καί ὡσεί
λάχανα χλόης ταχὺ ἀποπεσοῦνται, διά τοῦ, Ἔτι
ὀλίγον, καὶ οὐ μὴ ὑπάρξῃ ὀ ·ἀμαρτωλός· καί ζηα-
τήσεις τὸν τόπον αὑτοῦ καὶ οὐ μὴ εὕρῃς· τὸ δὲ,
Κατατρύςεησον τοῦ Κυρίου, καί δώσει σοι τὰ αι-
τήματα τῆς καρδίας σου, σαφέστερον ἀποδίδωσι
διὰ τοῦ, at δὲ πραεῖς κληρονομήσουσι τὴν γῆν.
καί κατατρυφήσουσιν ἐπὶ πλήθει εἰρήνης. Πῶς
γάρ τις κατατρυφήσει τοῦ Κυρίου παρίστησι, πλῆ-
θος εἰρήνης παρ’ αὐτῷ εἶναι λέγων · οὗ πλήθους εί-
ρήνης ἀπολαύσουσιν oi τοῦ Κυρίου κατατρυφήσαν-
τες. Διά τούτων δὲ 6 λόγος σαφῶς ἑτέραν τινὰ γῆν
ἀγαθὴν τὴν τοῖς πραέσι δοθησομένην διδάσκει, καὶ
τρυφὴν καὶ πλῆθος εἰρήνης εἰς μέλλουσαν ἀναπέμπει
ζωήν. Οὐ γάρ ἠγνόει, ὅτι ὁμοίως τοῖς· ἁμαρτωλοῖς
κατά τὸν παρόντα βίον καὶ οἱ δίκαιοι τελευτήσουσιν,
ὡς δύνασθαι καὶ περὶ αὐτῶν λέγεσθαι τό ⁸ Ἔτι ὀλί-
γον, καὶ οὐ μὴ ὑπάρξῃ 6 δίκαιος, καὶ ζητήσεις τὸν
τόπον αὐτοῦ, καὶ οὐ μὴ εὕρῃς · τελευτῶσι γὰρ ὁμοίως
τοῖς ἁμαρτωλοῖς καὶ⁵ αὐτοί. Οὐκ ἂν δὲ εἷπε περὶ τῆς
παρούσης γῆς τόδε δ Ol πραεῖς κληρονομήσουσι
τὴν τῆν, σαφῶς δρῶν τῶν πάντων πραότατον Maii)-
σέα, πάλαι ἐξ ἀνθρώπων γενόμενον καὶ τῆς παρού-
σης γῆς ἀπηλλαγμένον.
Παρατηρήσεται ὀ ἁμαρτωλὸς τὸν δίκαιον, και
βρύξει ἐπ’ αὑτὸν τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ. Τῶν τε ἀσι-
ϐῶν τὰς κατά τῶν δικαίων ἐπαναστάσεις, καὶ ἅμα .
φοτέρων τῶν ταγμάτων τά τέλη. Μὴ γάρ ἀρκούμε-
νοςν φησὶ, τοῖς ἑαυτοῦ πλη μμελή μασιν 6 ἁμαρτωλὸς,
οὐ φέρει βλέπων τὸν δίκαιον θεοσεϐοὖντα · ἔλεγχον
γὰρ τὸν ἐκείνου βίον τῆς ἑαυτοῦ μοχθηρίας ἡγεῖται·
διὸ λέγει· Βαρὺς ἡμῖν ἐστι zeal. βλεπόμενοςο ὅθεν
ἐπιτηρεῖ ὅπως αὐτὸν καταϐάλῃ. Ἀλλ’ 6 μὲν δίκαιος
οὐ προσποιεῖται, οὐδὲ γινώσκει τὰ λαθραίως κατ’
αὐτοῦ μηχανώμενα· 6 δὲ παντεπόπτης Κύριος, προ-
ορῶν τὴν τοῦ ταῦτα διανοουμένου πτῶσιν, τῶν λογι-
σμῶν αὐτοῦ καταγελᾷ. Καὶ τέως μὲν πλέον οὐδὲν ἢ
γελᾷ ἐπ’ αὺτῷ μάτην τοιαῦτα λογιζομένῳο ἐπειδὰν
δ’ ἐπὶ τὰ ἔργα χωρῇ, ἀκονήσας ὲαυτοῦ“τά ξίφη ὡς
μέχρι θανάτου ὲπιῦουλεῦσαι τῷ τὴν διὰ Θεὸν πτειν