PG 25, col. 199
ἀπ’ ἐμοῦ· ἀπ’ ἐμαυτοῦ αὐτὴν τίθημι· ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι αὐτὴν, καὶ πάλιν ἐξουσίαν ἔχω λαϐεῖν
αὐτήν. Id est: I Accidit ut Lazarus morbo confectus moreretur : at Dominicus homo non vi morbi nec iuvi-
tus est mortuus, sed sua sponte venit ad mortis dispensationem, corroboratus a Deo Verbo in ipso ma-
nente qui dixit : Nemo tollit animam nteant α me, sed ego pono eam : poteslatem habeo ponendi eam, et
rursus poleaialem habeo "intendi eam ". ι liarc ibi, qua: nonnisi paulo major est explicatio eorum qum
in sequenti expositione numero i leguntur. Ex hac quoque iidei expositione excerpsisse videtur Augusti-
nus hazc qure lib. ιι De Sermone Domini in monte habet, c. 6, n. 20. ι Nulli licebit ignorare Dei regnum,
cum ejus Unigenilus nou solum intelligibiliter sed etiam visibililer in homine Dominica de coelo venerit
judicaturus vivos et mortuos. ι ΙΙαιε enim postrema verba, in homine Dominico judicaluru vivos et mor-
tuos, habentur in eadem expositione, num. l, quibus vocibus se usum esse aitAuguslinus, quia eas le-
gerat apud catholicos auctores : sic enim scribit, lib. ι Remum, c. i9. ιι. 8: ί iloc quidem ut dicerent,
apud quosdam legi tractatores catholicos divinorum eloquiorum.) Deinde addit : α Sed ubicmque hoc (Ιίιίι
dixisse me nollem : postea quippe vidi non esse dicendum, quamvis nonnulla possit ratione defendi. ι
“alio autem cur haec verba reprehendat, hanc ipse ibidem ail'ert : ι Non video utrum recte dicatur homo
Dominicus qui est mediator Dei et hominum homo Christus Jesus, cum sit utique Dominus. Dominicl'
autem homo quis in ejus sancta familia non potest dici?» Denique Facundus llermianensis libro xt pi.
defensione lrium capitulorum, c. 2, tria loca ex hac iidei erpositione S. Athanasii profert, inter qur
unus locus est, ubi hae ipsa: voces homo Dominicul leguntur. Verba ipsa infra ad propria loca in notis
ali‘eremus. Ex his igitur evidens est nullo modo posse iu dubium revocari, utrum S. Athanasius sit
auctor hujus expositionis fidei. Nec vero hac locutio iu Athanasio culpanda est, quam nempe ipse, at
post eum Epiphanius in Ancoralo, ᾗ 95, et Cassianus Collat. xt,c. 15, et' De incarnatione lib. ν, c. 5, ei
lib. tu , c. 22, forleque alii catholice usurparunt : unde ipse Augustinus, qui eam redarguit, Ill vidimus.
nonnulla tamen posse ratione defendi fatetur. Hi scilicet quos modo memoravimus, per hominem Domi
nicum nihil aliud intelligunt, quam humanam Christi naturam, quemadmodum certe cum iidem et alii e
Patribus hominem a Verbo assumptum tant crebro dicunt, humanam tantum naturam iudicant, non
distinctam personam. Hinc Cassianusin his ipsis locis, ubi Nestorium duas iu Christo personas inducen-
tem refellit, iisdem illis vocibus uti minime refugit.
,ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΗΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ
79 ι. Credimus in unum non genitum Deum, Α
Patrem omnipotentem, omnium ciiectorem visibi-
liutu et iuvisibilium, qui τι se ipso habet ut sit: et
in unum unigenitum Verbum, Sapientiam, Filium,
³³ Joan. ι, l7.
(25) δίψιοι-η’ τοῦ 15:95_51035t; πίστεως. Regius,
αὐτήν. Id est: I Accidit ut Lazarus morbo confectus moreretur : at Dominicus homo non vi morbi nec iuvi-
tus est mortuus, sed sua sponte venit ad mortis dispensationem, corroboratus a Deo Verbo in ipso ma-
nente qui dixit : Nemo tollit animam nteant α me, sed ego pono eam : poteslatem habeo ponendi eam, et
rursus poleaialem habeo "intendi eam ". ι liarc ibi, qua: nonnisi paulo major est explicatio eorum qum
in sequenti expositione numero i leguntur. Ex hac quoque iidei expositione excerpsisse videtur Augusti-
nus hazc qure lib. ιι De Sermone Domini in monte habet, c. 6, n. 20. ι Nulli licebit ignorare Dei regnum,
cum ejus Unigenilus nou solum intelligibiliter sed etiam visibililer in homine Dominica de coelo venerit
judicaturus vivos et mortuos. ι ΙΙαιε enim postrema verba, in homine Dominico judicaluru vivos et mor-
tuos, habentur in eadem expositione, num. l, quibus vocibus se usum esse aitAuguslinus, quia eas le-
gerat apud catholicos auctores : sic enim scribit, lib. ι Remum, c. i9. ιι. 8: ί iloc quidem ut dicerent,
apud quosdam legi tractatores catholicos divinorum eloquiorum.) Deinde addit : α Sed ubicmque hoc (Ιίιίι
dixisse me nollem : postea quippe vidi non esse dicendum, quamvis nonnulla possit ratione defendi. ι
“alio autem cur haec verba reprehendat, hanc ipse ibidem ail'ert : ι Non video utrum recte dicatur homo
Dominicus qui est mediator Dei et hominum homo Christus Jesus, cum sit utique Dominus. Dominicl'
autem homo quis in ejus sancta familia non potest dici?» Denique Facundus llermianensis libro xt pi.
defensione lrium capitulorum, c. 2, tria loca ex hac iidei erpositione S. Athanasii profert, inter qur
unus locus est, ubi hae ipsa: voces homo Dominicul leguntur. Verba ipsa infra ad propria loca in notis
ali‘eremus. Ex his igitur evidens est nullo modo posse iu dubium revocari, utrum S. Athanasius sit
auctor hujus expositionis fidei. Nec vero hac locutio iu Athanasio culpanda est, quam nempe ipse, at
post eum Epiphanius in Ancoralo, ᾗ 95, et Cassianus Collat. xt,c. 15, et' De incarnatione lib. ν, c. 5, ei
lib. tu , c. 22, forleque alii catholice usurparunt : unde ipse Augustinus, qui eam redarguit, Ill vidimus.
nonnulla tamen posse ratione defendi fatetur. Hi scilicet quos modo memoravimus, per hominem Domi
nicum nihil aliud intelligunt, quam humanam Christi naturam, quemadmodum certe cum iidem et alii e
Patribus hominem a Verbo assumptum tant crebro dicunt, humanam tantum naturam iudicant, non
distinctam personam. Hinc Cassianusin his ipsis locis, ubi Nestorium duas iu Christo personas inducen-
tem refellit, iisdem illis vocibus uti minime refugit.
,ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΗΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ
79 ι. Credimus in unum non genitum Deum, Α
Patrem omnipotentem, omnium ciiectorem visibi-
liutu et iuvisibilium, qui τι se ipso habet ut sit: et
in unum unigenitum Verbum, Sapientiam, Filium,
³³ Joan. ι, l7.
(25) δίψιοι-η’ τοῦ 15:95_51035t; πίστεως. Regius,