PG 25, col. 654
Plenium, Psenosirim, Nilammonem, Agathum, Ana-
gamphum, Marcum, Ammonium, alterum Marcum,
Dracontium, Adelphium, Athenodorum; et presby—
teros, ,Ilieraeem et Dioscorum, quos tanta acerbi-
tate expulerunt, ut illorum quidam in itinere, qui-
dam in exsilii Ioco interirent. Episcopos vero plus
triginta in 257 fugam verterunt : ea enim illis
quemadmodum Achabb cura fuit, ut, si modo fleri
posset, veritatem de medio tollerent. En illa ipsa
sunt impiorum facinora.
8. Haec cum illi agant, nec pudeat malorum qua:
adversum nos moliti sunt, nos etiamnum ideo cri-
minantur, quod sanguinariae illorum manus elfu?
gerimus; imo potius acerbe lugent, quod me non e
medio prorsus sustulerintzac deinceps simulate
timiditatem exprobrant : non intelligentes se dum
ita obmurmurant, in se potius ipsam vertere cri-
minationem. Nam si turpe est fugere, multo dete-
rius persequi : qui fugit enim, mortis vitandae causa
se subducit; hic autem ideo persequitur, ut peri-
mat quem inquirit. Quod autem fugere liceat, id
Scripturae testantur : qui autem interficiendi animo
inquirit, is legem transgreditur, imo ipse est qui
fugiendi causam praebet. Si igitur fugam exprobrant,
se magis pudeat quod persequantur. Desinant in-
sidias tendere, mox gradum sistent qui fugiunt.
Sed nunquam illi sua: linem imponent malitiae : nihil
certe non agunt ut nos comprehendant, non adver-
tentes fugam eorum qui persecutionem patiuntur
permagnum esse in persecutores argumentum:
nemo enim humanum fugit aut mansuetum homi-
nem, sed immanem et moribus improbum. Idcirco
omnes qui erant in angustid constituti et oppressi wre
alieno", Saulcm fugientes ad Davidem se confere-
bant. Illi vero ideo eos qui se occultant interficere
satagunt, ut nulla supersint malitiae suae vestigia.
ηοησαν μὲν δέκα καὶ ἒξ. τῶν δὲ ἄλλων οἱ μὲν ἐφυγα-
δεύθησαν, oi δὲ ἠναγκάσθησαν ὑποκρίνασθαι.. Quorum-
(scilii‘ct episcoporum) sedecim sunt in exsilium qcti,
ex ueteris vero, alii in fugant versi, alii ad simulan-
dum coacti sunt.
(Si) ΙΙςιιο habentur apud Socratem, Iib. ut, cap.
8, cl apitd Niceper lib. x, cap. 16.
(85lSic Ιερςζ llusil. Socrati. Niceph. Editi vero
ct Anglicanus, ἑτυράννευσαν, male.
(8A) Νἱοοριιογιιεζτοῦ ψέγειν.
(85) Socr-at" καταϐαλεῖν. Mox οὐκ dvest in Socr.
Nicclth.
ωέἓῖλᾟίςὶῑαη τοὺς τρόπους. Mox editi male, Πῶς
γοῦν. κυεξὶιι B:tsil., Πᾶς γοῦν. Socrates et Nicepli.,
Πᾶς γάρ. Anglic., Kalr‘mi; μέν.
(81) Anglicanus et SI)CTEI:IeS,_(_1l')TOZ§. Ibidem Alt-
glii:.,'dtvatpeiv σπεύδουσι. IIonnidem, ἑαυτῶν.
(88) ’ᾼεί deest apud socr. [:3qu post Iieg. Basil.
An‘glic. Socr. Νἰο.,’γινομένη. Εόὶιὶίγινομένης. Mox»
Anglic, περιφανεστέραη
gamphum, Marcum, Ammonium, alterum Marcum,
Dracontium, Adelphium, Athenodorum; et presby—
teros, ,Ilieraeem et Dioscorum, quos tanta acerbi-
tate expulerunt, ut illorum quidam in itinere, qui-
dam in exsilii Ioco interirent. Episcopos vero plus
triginta in 257 fugam verterunt : ea enim illis
quemadmodum Achabb cura fuit, ut, si modo fleri
posset, veritatem de medio tollerent. En illa ipsa
sunt impiorum facinora.
8. Haec cum illi agant, nec pudeat malorum qua:
adversum nos moliti sunt, nos etiamnum ideo cri-
minantur, quod sanguinariae illorum manus elfu?
gerimus; imo potius acerbe lugent, quod me non e
medio prorsus sustulerintzac deinceps simulate
timiditatem exprobrant : non intelligentes se dum
ita obmurmurant, in se potius ipsam vertere cri-
minationem. Nam si turpe est fugere, multo dete-
rius persequi : qui fugit enim, mortis vitandae causa
se subducit; hic autem ideo persequitur, ut peri-
mat quem inquirit. Quod autem fugere liceat, id
Scripturae testantur : qui autem interficiendi animo
inquirit, is legem transgreditur, imo ipse est qui
fugiendi causam praebet. Si igitur fugam exprobrant,
se magis pudeat quod persequantur. Desinant in-
sidias tendere, mox gradum sistent qui fugiunt.
Sed nunquam illi sua: linem imponent malitiae : nihil
certe non agunt ut nos comprehendant, non adver-
tentes fugam eorum qui persecutionem patiuntur
permagnum esse in persecutores argumentum:
nemo enim humanum fugit aut mansuetum homi-
nem, sed immanem et moribus improbum. Idcirco
omnes qui erant in angustid constituti et oppressi wre
alieno", Saulcm fugientes ad Davidem se confere-
bant. Illi vero ideo eos qui se occultant interficere
satagunt, ut nulla supersint malitiae suae vestigia.
ηοησαν μὲν δέκα καὶ ἒξ. τῶν δὲ ἄλλων οἱ μὲν ἐφυγα-
δεύθησαν, oi δὲ ἠναγκάσθησαν ὑποκρίνασθαι.. Quorum-
(scilii‘ct episcoporum) sedecim sunt in exsilium qcti,
ex ueteris vero, alii in fugant versi, alii ad simulan-
dum coacti sunt.
(Si) ΙΙςιιο habentur apud Socratem, Iib. ut, cap.
8, cl apitd Niceper lib. x, cap. 16.
(85lSic Ιερςζ llusil. Socrati. Niceph. Editi vero
ct Anglicanus, ἑτυράννευσαν, male.
(8A) Νἱοοριιογιιεζτοῦ ψέγειν.
(85) Socr-at" καταϐαλεῖν. Mox οὐκ dvest in Socr.
Nicclth.
ωέἓῖλᾟίςὶῑαη τοὺς τρόπους. Mox editi male, Πῶς
γοῦν. κυεξὶιι B:tsil., Πᾶς γοῦν. Socrates et Nicepli.,
Πᾶς γάρ. Anglic., Kalr‘mi; μέν.
(81) Anglicanus et SI)CTEI:IeS,_(_1l')TOZ§. Ibidem Alt-
glii:.,'dtvatpeiv σπεύδουσι. IIonnidem, ἑαυτῶν.
(88) ’ᾼεί deest apud socr. [:3qu post Iieg. Basil.
An‘glic. Socr. Νἰο.,’γινομένη. Εόὶιὶίγινομένης. Mox»
Anglic, περιφανεστέραη