PG 25, col. 76
38. Ἐπεὶ οὖν οὐκ ἀταξία ἀλλὰ τάξις ἐστὶν ἐν τῷ
παντὶ, καὶ οὐκ ἀμετρία ἀλλὰ συμμετρία, καὶ οὐκ
ἀκοσμία ἀλλὰ κόσμος καὶ κόσμου παναρμόνιος σύν-
ταξις ’ ἀνάγκη λογίζεσθαι καὶ λαμϐάνειν ἔννοιαν τοῦ
ταῦτα συναγαγόντος καὶ συσφίγξαντος, καὶ συμφω-
νίαν ἐργαζομένου πρὸς αὐτὰ Δεσπότου. Κᾶν γὰρ μὴ
τοῖς ὀφθαλμοῖς ὁρᾶται, ἀλλ’ ἀπὸ τῆς τάξεως καὶ συμ-
φωνίας τῶν ἐναντίων, ἐννοεῖν ἐστι τδν τούτων ἄρχοντα
καὶ κοσμήτορα καὶ βασιλέα, ’Ὠσπερ γὰρ πόλιν ἐκ
πολλῶν καὶ διαφόρων ἀνθρώπων συνεστῶσαν, μικρῶν
xal. μεγάλων, καὶ πλουσίων αὖ (44) καὶ πενήτων, καὶ
πάλιν γερόντων καὶ νεωτέρων, καὶ ἀρρένων καὶ θη-
λέων, εί θεωρήσαιμεν εὐτάκτως οἰκουμένην, καὶτοὺς
ἐν αὐτῇ διαφόρους μὲν ὄντας, ὁμονοοῦντας δὲ πρί-
έαυτοὺς, καὶ μήτε τοὺς πλουσίους κατὰ τῶν πενή-
των, μήτε τοὺς μεγάλους κατὰ τῶν μικρῶν, μήτε
τοὺς νέους κατὰ τῶν γερόντων γιγνομένους, ἀλλὰ
πάντας κατὰ τὴν ίσομοιρίαν είρηνεύοντας · εἰ ταῦτα
βλέποιμεν, πάντως ἐννοοῦμεν (45), ὅτι ἄρχοντος παρ-
ουσία τὴν όμόνοιαν πρυτανεύει, κᾶν μὴ ὁρῶμεν αὐ-
τόν. Ἦ μὲν γὰρ ἀταξία ἀναρχίας ἐστὶ γνώρισμα · ὴ
δὲ τάξις τὺν ἡγεμονεύοντα δείκνυσι. Καὶ γάρίᾶϐ) καὶ
τὴν ὲν τῷ σώματι τῶν μελῶν πρὸς ἑαυτὰ συμφωνίαν
ὁρῶντες, ὅτι οὒ μάχεται ὁ ὀφθαλμὸς τῇ ἀκοῇ, οὐδὲ ὴ
χεὶρ τῷ ποδὶ στασιάζει, ἀλλ’ ἕκαστον τὴν ἰδίαν ἀπο-
τελεί χρείαν άστασιάστως,ὲννοοῦμεν ὲκ τούτου πάν-
τως εἶναι ψυχὴν ὲν τῷ σώματι τὴν τούτων ἠγεμο-
νεύουσαν, κᾶν μὴ βλέπωμεν αὑτήν (47). Οὕτως ὲν τῇ
τοῦ παντὸς τάξει καὶ ἁρμονίᾳ τὸν τοῦ παντὺς ἡγε-
μόνα νοεῖν ἀνάγκη Θεὸν, καὶ τοῦτον ἕνα καὶ οὺ πολ-
λούς. Καὶ ὴ τάξις δὲ αὕτη τῆς διακοσμήσεως, καὶ ἡ
τῶν πάντων μεθ’ ὁμονοίας ἁρμονία, οὐ πολλοὺς, ἀλλ’
ἕνα τὸν αὐτῆς ἄρχοντα καὶ ἡγεμόνα δείκνυσι Λόγον.
Οὐκ ἂν γὰρ, εἴπερ ἦσαν πολλοὶ τῆς κτίσεως ἄρχονξ
τες, ἐσώζετο τοιαύτη τάξις τῶν πάντων· ἀλλ’ ἦν
πάλιν ἄτακτα πάντα διὰ τοὺς πολλοὺς, ἕλκοντος ἑκά-
στου πρὸς τὴν ἑαυτοῦ βούλησιν τὰ (48) πάντα, καὶ
μαχομένου πρὸς τὸν ἓτερον. Ὥσπερ γὰρ ἐλέγομεν
τὴν πολυθεότητα ἀθεότητα εἶναι, οὕτως ἀνάγκη τὴν
πολυαρχίαν ἀναρχίαν εἷναι. Ἑκάοτου γὰρ τὴν τοῦ
ἐτέρου ἀρχὴν ἀναιροῦντος, οὐδεὶς ἐφαίνετο λοιπον
ὁ ἄρχων, ἀλλ’ ἢν ἀναρχία παρὰ πᾶσιν. Ἔνθα δὲ μὴ
ἐστιν ἅρχων, ἐκεῖ πάντως ἀταξία γίνεται. Καὶ ἔμπα-
λιν ἡ τῶν πολλῶν καὶ διαφόρων μία τάξις καὶ ὀμό-
νοια ἕνα καὶ τὸν ἄρχοντα δείκνυσι. Καθάπερ γὰρ (49)
λῶν, πρὸς ἑαυτά addunt : alii cum editis omittunt.
(47). Hinc verba. sunt?) omissuro τὴν τούτων
ἡγεμονεύουσαν, κᾶν μὴβλέπωμεν αὐτὴν, desunt iu
FélF-km. 5 anon. Ibid. 'Gobler." et Felekm. ί anon.
βλέπομεν habent.
λίδὶ Τά deest in Basiliensi.
49) Γάρ Ιιίιεοάᾱιιιιι εοεκᾷοδιέι. EelckLl anon.
Alii cum 'nditis omittunt.— lbid. Feb-lim. 5 auom,
ἀκούων pro ἀκούει.
παντὶ, καὶ οὐκ ἀμετρία ἀλλὰ συμμετρία, καὶ οὐκ
ἀκοσμία ἀλλὰ κόσμος καὶ κόσμου παναρμόνιος σύν-
ταξις ’ ἀνάγκη λογίζεσθαι καὶ λαμϐάνειν ἔννοιαν τοῦ
ταῦτα συναγαγόντος καὶ συσφίγξαντος, καὶ συμφω-
νίαν ἐργαζομένου πρὸς αὐτὰ Δεσπότου. Κᾶν γὰρ μὴ
τοῖς ὀφθαλμοῖς ὁρᾶται, ἀλλ’ ἀπὸ τῆς τάξεως καὶ συμ-
φωνίας τῶν ἐναντίων, ἐννοεῖν ἐστι τδν τούτων ἄρχοντα
καὶ κοσμήτορα καὶ βασιλέα, ’Ὠσπερ γὰρ πόλιν ἐκ
πολλῶν καὶ διαφόρων ἀνθρώπων συνεστῶσαν, μικρῶν
xal. μεγάλων, καὶ πλουσίων αὖ (44) καὶ πενήτων, καὶ
πάλιν γερόντων καὶ νεωτέρων, καὶ ἀρρένων καὶ θη-
λέων, εί θεωρήσαιμεν εὐτάκτως οἰκουμένην, καὶτοὺς
ἐν αὐτῇ διαφόρους μὲν ὄντας, ὁμονοοῦντας δὲ πρί-
έαυτοὺς, καὶ μήτε τοὺς πλουσίους κατὰ τῶν πενή-
των, μήτε τοὺς μεγάλους κατὰ τῶν μικρῶν, μήτε
τοὺς νέους κατὰ τῶν γερόντων γιγνομένους, ἀλλὰ
πάντας κατὰ τὴν ίσομοιρίαν είρηνεύοντας · εἰ ταῦτα
βλέποιμεν, πάντως ἐννοοῦμεν (45), ὅτι ἄρχοντος παρ-
ουσία τὴν όμόνοιαν πρυτανεύει, κᾶν μὴ ὁρῶμεν αὐ-
τόν. Ἦ μὲν γὰρ ἀταξία ἀναρχίας ἐστὶ γνώρισμα · ὴ
δὲ τάξις τὺν ἡγεμονεύοντα δείκνυσι. Καὶ γάρίᾶϐ) καὶ
τὴν ὲν τῷ σώματι τῶν μελῶν πρὸς ἑαυτὰ συμφωνίαν
ὁρῶντες, ὅτι οὒ μάχεται ὁ ὀφθαλμὸς τῇ ἀκοῇ, οὐδὲ ὴ
χεὶρ τῷ ποδὶ στασιάζει, ἀλλ’ ἕκαστον τὴν ἰδίαν ἀπο-
τελεί χρείαν άστασιάστως,ὲννοοῦμεν ὲκ τούτου πάν-
τως εἶναι ψυχὴν ὲν τῷ σώματι τὴν τούτων ἠγεμο-
νεύουσαν, κᾶν μὴ βλέπωμεν αὑτήν (47). Οὕτως ὲν τῇ
τοῦ παντὸς τάξει καὶ ἁρμονίᾳ τὸν τοῦ παντὺς ἡγε-
μόνα νοεῖν ἀνάγκη Θεὸν, καὶ τοῦτον ἕνα καὶ οὺ πολ-
λούς. Καὶ ὴ τάξις δὲ αὕτη τῆς διακοσμήσεως, καὶ ἡ
τῶν πάντων μεθ’ ὁμονοίας ἁρμονία, οὐ πολλοὺς, ἀλλ’
ἕνα τὸν αὐτῆς ἄρχοντα καὶ ἡγεμόνα δείκνυσι Λόγον.
Οὐκ ἂν γὰρ, εἴπερ ἦσαν πολλοὶ τῆς κτίσεως ἄρχονξ
τες, ἐσώζετο τοιαύτη τάξις τῶν πάντων· ἀλλ’ ἦν
πάλιν ἄτακτα πάντα διὰ τοὺς πολλοὺς, ἕλκοντος ἑκά-
στου πρὸς τὴν ἑαυτοῦ βούλησιν τὰ (48) πάντα, καὶ
μαχομένου πρὸς τὸν ἓτερον. Ὥσπερ γὰρ ἐλέγομεν
τὴν πολυθεότητα ἀθεότητα εἶναι, οὕτως ἀνάγκη τὴν
πολυαρχίαν ἀναρχίαν εἷναι. Ἑκάοτου γὰρ τὴν τοῦ
ἐτέρου ἀρχὴν ἀναιροῦντος, οὐδεὶς ἐφαίνετο λοιπον
ὁ ἄρχων, ἀλλ’ ἢν ἀναρχία παρὰ πᾶσιν. Ἔνθα δὲ μὴ
ἐστιν ἅρχων, ἐκεῖ πάντως ἀταξία γίνεται. Καὶ ἔμπα-
λιν ἡ τῶν πολλῶν καὶ διαφόρων μία τάξις καὶ ὀμό-
νοια ἕνα καὶ τὸν ἄρχοντα δείκνυσι. Καθάπερ γὰρ (49)
λῶν, πρὸς ἑαυτά addunt : alii cum editis omittunt.
(47). Hinc verba. sunt?) omissuro τὴν τούτων
ἡγεμονεύουσαν, κᾶν μὴβλέπωμεν αὐτὴν, desunt iu
FélF-km. 5 anon. Ibid. 'Gobler." et Felekm. ί anon.
βλέπομεν habent.
λίδὶ Τά deest in Basiliensi.
49) Γάρ Ιιίιεοάᾱιιιιι εοεκᾷοδιέι. EelckLl anon.
Alii cum 'nditis omittunt.— lbid. Feb-lim. 5 auom,
ἀκούων pro ἀκούει.