PG 26, col. 313
ἔργοις κτίζεσθαι, ὡς αὐτὸς ὢν (9), λέγει· Κύριος
ἐκτισέ με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ.
Οὖτω δὲ γέγονεν ὁ ὲν τοῖς ἔργοις τῆς σοφίας τύπος,
ἵνα, καθὰ προεῖπον, ὀ κόσμος ὲν αὐτῇ γινώσκῃ τὸν
ἑαυτοῦ δημιουργὸν Λόγον, καὶ δι’ αὐτοῦ τὸν Πατέρα.
Καὶ τοῦτό ἐστιν ὃέλεγεν (10) ὁ Παῦλος· Διότι-τύ
γνωστὸν τοῦ Θεοῦ φανερόν ἐστι ἐν αὐτοῖς · ὁ γὰρ
Θεὸς αὐτοῖς ἐφανέρωσε. Τὰ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ
ι ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθ-
ορᾶται. ’Ὥστε οὐκ ἐστι (11) κτίσμα τῇ οὐσίᾳ ὁ Λό-
γος, ἀλλὰ περὶ τῆς ὲν ἡμῖν οὔσης καὶ λεγομένης σο-
φίας, ἐστὶ τὸ ἐν ταῖς ῌαροιμίαις ῥητόν,
tum, sed ille Proverbiorum locus de sapientia, qua: in nobis et vere est et esse dicitur , est intel-
ligendus.
79. Ei δὲ καὶ τούτοις ἀπιποῦσι, λεγέτωσαν ἡμῖε
αὐτοὶ, εἰ ἔστι τις σοφία ἐν τοῖς κτίσμασι, ἢ οὐκ
Eatur; Εί μὲν οὖν οὐκ ἔστι, πῶς ὁ Ἀπὸστολος αἰτιᾶ-
ται, λέγων· Ἐπειδὴ γὰρ (12) ἐν τῇ σοφίᾳ τοῦ
Θεοῦ οὐκ ἔγνω ό κόσμος διὰ τῆς σοφίας τὸν
Θεόν ; Ἦ πῶς, εί μή ἐστι σοφία, πλῆθος σοφῶν ὲν τῇ
Γραφῇ εύρίσκεται; Καὶ, Σοφὸς γὰρ (15) φοϐηθεὶς
ἐξέκλινεν ἀπὸ κακοῦ· καὶ, Μετὰ σοφίας οἰκοδο-
μεῖται οἶκος. ⁸0 δὲ Ἐκκλησιαστὴς λέγει (14) · Σοφία
ἀνθρώπου φωτιεῖ πρόσωπον αὐ τοῦ · καὶ μέμφεται
τοῖς προπετευομένοις, λέγων · Μὴ εἴπῃςο Tl ἐγένετο,
ὅτι αὶ ἡμέραι al πρότερον ἦσαν (15) ἁγαθαὶ ὑπὲρ
ταύτας;’”οτι οὐκ ἐν σοφίᾳ ἠρώτησας περὶ τούτου.
Ei δέ ἐστιν, ὥσπερ οὖν καὶ ὀ τοῦ Σιράχ φησιν ο Ἐξ-
ἐχεεν αὐτὴν ἐπὶ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ μετὰ πάσης
σαρκὸς κατὰ τὴν δόσιν αὐτοῦ, καὶ ἐχορήγησεν αὐ·
τὴν τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν. Ἦ δὲ τοιαύτη (16) ἔκχυ-
σις ού τῆς οὐσίας τῆς Αύτοσοφίας καὶ μονογενοῦς ἐστι
γνώρισμα, ἀλλὰ τῆς ὲν τῷ κόσμῳ ἐξεικονισθείοηςο τί
ἄπιστον εἰ αὑτὴ ἡ δημιουργὸς καὶ ἀληθινὴ Σοφία, ἧς
τύπος ἐστὶν ἡ ἐν κόσμῳ ἐκχυθεῖσα σοφία καὶ ὲπιστή μη,
ὡς περὶ ἑαυτῆςῌἸ) ἐστι, καθὰ προεῖπον, λέγουσα· Κύ-
ριος ἐκτισέ με εὶς ἔργα αὑτοῦ. Ού γὰρ ἡ ὲν κόσμῳ
σοφία κτίζουσά ἐστιν, ἀλλ’ ἡ (18) ὲγκτιζομένη τοῖς ἔρ-
γοις, καθ’ ἣν ol μὲν οὐρανοὶ διηγοῦνται δόξαν
Θεοῦ, ποίησιν δὲ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τὸ
στερέωμα. Oi δὲ ἄνθρωποι, εί ταύτην ὲν ἑαυτοῖς φέο
ροιεν, ὲπιγνώσονται τὴν ἀληθινὴν τοῦ Θεοῦ Σοφίαν·
⁸⁸ Matth. 10, 40. ⁸⁸ Pr0v. vm, 22.
⁸⁷ Rom.
xiv, 16. ⁹¹ Prov. xxrv, ὃ. ⁹² Eccle. vm, 1. ⁸³ 1
(8)nSrg-uer.‘Gobler. Felek. rei ι, sua ςεδί τὸν τύ-
πον. Basil. διὰ τὸ τύπον. Caneri et editi, διὰ τὸν τύ-
ποῖό) Gobler. et Felek. 1, ὡσαύτως ὥν. Caeteri mss.
et editio comuiel. ὡς abroad»). Mox mss. addunt,
eigfipyalau'gofi, quae ab editis absunt.
Felck. 1 et
ξ. At Gobler: et Felclg. 1. ὃ λέγει, qui iidem ibidem,
ὃτι τὸ γνωστὸν τοῦ Θεοῦ φανερόν’ὲστι τοῖς ἀνθρὼ-ἰ
ῐξῗὴύἓοιίιειο. et Felck. 1, οὐκ ἔτι. Mox iidem πε-
onn un .
οηιιιιιιηι.
(12) Seguer. et Felrk. 1, Ἐπειδὴ γάρ, ut et habet.
ἐκτισέ με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ.
Οὖτω δὲ γέγονεν ὁ ὲν τοῖς ἔργοις τῆς σοφίας τύπος,
ἵνα, καθὰ προεῖπον, ὀ κόσμος ὲν αὐτῇ γινώσκῃ τὸν
ἑαυτοῦ δημιουργὸν Λόγον, καὶ δι’ αὐτοῦ τὸν Πατέρα.
Καὶ τοῦτό ἐστιν ὃέλεγεν (10) ὁ Παῦλος· Διότι-τύ
γνωστὸν τοῦ Θεοῦ φανερόν ἐστι ἐν αὐτοῖς · ὁ γὰρ
Θεὸς αὐτοῖς ἐφανέρωσε. Τὰ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ
ι ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθ-
ορᾶται. ’Ὥστε οὐκ ἐστι (11) κτίσμα τῇ οὐσίᾳ ὁ Λό-
γος, ἀλλὰ περὶ τῆς ὲν ἡμῖν οὔσης καὶ λεγομένης σο-
φίας, ἐστὶ τὸ ἐν ταῖς ῌαροιμίαις ῥητόν,
tum, sed ille Proverbiorum locus de sapientia, qua: in nobis et vere est et esse dicitur , est intel-
ligendus.
79. Ei δὲ καὶ τούτοις ἀπιποῦσι, λεγέτωσαν ἡμῖε
αὐτοὶ, εἰ ἔστι τις σοφία ἐν τοῖς κτίσμασι, ἢ οὐκ
Eatur; Εί μὲν οὖν οὐκ ἔστι, πῶς ὁ Ἀπὸστολος αἰτιᾶ-
ται, λέγων· Ἐπειδὴ γὰρ (12) ἐν τῇ σοφίᾳ τοῦ
Θεοῦ οὐκ ἔγνω ό κόσμος διὰ τῆς σοφίας τὸν
Θεόν ; Ἦ πῶς, εί μή ἐστι σοφία, πλῆθος σοφῶν ὲν τῇ
Γραφῇ εύρίσκεται; Καὶ, Σοφὸς γὰρ (15) φοϐηθεὶς
ἐξέκλινεν ἀπὸ κακοῦ· καὶ, Μετὰ σοφίας οἰκοδο-
μεῖται οἶκος. ⁸0 δὲ Ἐκκλησιαστὴς λέγει (14) · Σοφία
ἀνθρώπου φωτιεῖ πρόσωπον αὐ τοῦ · καὶ μέμφεται
τοῖς προπετευομένοις, λέγων · Μὴ εἴπῃςο Tl ἐγένετο,
ὅτι αὶ ἡμέραι al πρότερον ἦσαν (15) ἁγαθαὶ ὑπὲρ
ταύτας;’”οτι οὐκ ἐν σοφίᾳ ἠρώτησας περὶ τούτου.
Ei δέ ἐστιν, ὥσπερ οὖν καὶ ὀ τοῦ Σιράχ φησιν ο Ἐξ-
ἐχεεν αὐτὴν ἐπὶ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ μετὰ πάσης
σαρκὸς κατὰ τὴν δόσιν αὐτοῦ, καὶ ἐχορήγησεν αὐ·
τὴν τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν. Ἦ δὲ τοιαύτη (16) ἔκχυ-
σις ού τῆς οὐσίας τῆς Αύτοσοφίας καὶ μονογενοῦς ἐστι
γνώρισμα, ἀλλὰ τῆς ὲν τῷ κόσμῳ ἐξεικονισθείοηςο τί
ἄπιστον εἰ αὑτὴ ἡ δημιουργὸς καὶ ἀληθινὴ Σοφία, ἧς
τύπος ἐστὶν ἡ ἐν κόσμῳ ἐκχυθεῖσα σοφία καὶ ὲπιστή μη,
ὡς περὶ ἑαυτῆςῌἸ) ἐστι, καθὰ προεῖπον, λέγουσα· Κύ-
ριος ἐκτισέ με εὶς ἔργα αὑτοῦ. Ού γὰρ ἡ ὲν κόσμῳ
σοφία κτίζουσά ἐστιν, ἀλλ’ ἡ (18) ὲγκτιζομένη τοῖς ἔρ-
γοις, καθ’ ἣν ol μὲν οὐρανοὶ διηγοῦνται δόξαν
Θεοῦ, ποίησιν δὲ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τὸ
στερέωμα. Oi δὲ ἄνθρωποι, εί ταύτην ὲν ἑαυτοῖς φέο
ροιεν, ὲπιγνώσονται τὴν ἀληθινὴν τοῦ Θεοῦ Σοφίαν·
⁸⁸ Matth. 10, 40. ⁸⁸ Pr0v. vm, 22.
⁸⁷ Rom.
xiv, 16. ⁹¹ Prov. xxrv, ὃ. ⁹² Eccle. vm, 1. ⁸³ 1
(8)nSrg-uer.‘Gobler. Felek. rei ι, sua ςεδί τὸν τύ-
πον. Basil. διὰ τὸ τύπον. Caneri et editi, διὰ τὸν τύ-
ποῖό) Gobler. et Felek. 1, ὡσαύτως ὥν. Caeteri mss.
et editio comuiel. ὡς abroad»). Mox mss. addunt,
eigfipyalau'gofi, quae ab editis absunt.
Felck. 1 et
ξ. At Gobler: et Felclg. 1. ὃ λέγει, qui iidem ibidem,
ὃτι τὸ γνωστὸν τοῦ Θεοῦ φανερόν’ὲστι τοῖς ἀνθρὼ-ἰ
ῐξῗὴύἓοιίιειο. et Felck. 1, οὐκ ἔτι. Mox iidem πε-
onn un .
οηιιιιιιηι.
(12) Seguer. et Felrk. 1, Ἐπειδὴ γάρ, ut et habet.