PG 26, col. 801
ἠξιώσαμεν μὲν μηδὲν πλέον ἐπιζητεῖν πλὴν τῆς κατὰ
Νίκαιαν ὁμολογίας · ἀνεκρίναμεν δὲ ὅμως τούτους διὰ
τὴν φιλονεικίαν, μὴ ἆρ’ ὼς οί (55) Ἀρειομανῖται
λέγουσιν ἁπηλλοτριωμένας καὶ ἀπεξενωμένας, ἀλλο-
τριοουσίους(54) τε ἀλλήλων,καί ἑκάστην καθ’ ἑαυτὴν
ὑπόστασιν διῃρημένην, ὼς ἔστι τά τε ἄλλα κτίσματα,
καὶ οί ἐξ ἀνθρώπων γεννώμενοι ο ἢ ὥσπερ διαφόρους
οὐσίας, ὥσπερ ἐστὶ χρυσὸς, ἢ ἄργυρος, ἢ χαλκὸς, οὑτω
καὶ αὑτοὶ λέγωσιν (55) ’ ἢ ὡς ἄλλοι αἰρετικοὶ τρεῖς ἀρ-
χὰς καὶ τρεῖς Θεοὺς λέγουσιν,οῦτω καὶ οὗτοι φρονοῦν-
τες, τρεῖς ὑποστάσεις λέγωσι (56); Διεδεϐαιώσαντο
μήτε λέγειν, μήτε πεφρονηκέναι ποτὲ-οὑτως. Ἐρωτὼν
9,,9‘I'I‘ τ’
ὅλως τοιαύταις χρῆσθαι (57) λέξεσιν ; ἀπεκρίναντο, δι‹
τὸ εἰς ἁγίαν Τριάδα πιστεύειν, οὑκ ὀνόματι Τριάδι
μόνον, ἀλλ’ ἀληθῶς οὖσαν καὶ ὑφεστῶσαν , Πατέρα τι
ἀληθῶς ὄντα καὶ ὑφεστῶτα, καὶ Υίὺν (58) ἀληθῶς ἐνού
σιον ὄντα καὶ ὑφεστῶτα, καὶ Πνεῦμα ἅγιον ὑφεστὼ
καὶ ὑπάρχον οἴδαμεν, μήτε δὲ εἰρηκέναι τρεῖς θεοί)⁴
ἢ (59) τρεῖς ἀρχὰς, μήθ’ ὅλως ἀνέχεσθαι τῶν τοῦυτι
λεγόντων, ἢ φρονούντων · ἀλλ’ εἰδέναι ἁγίαν μὲτ
Τριάδα, μίαν δὲ θεότητα, καὶ (40) μίαν ἀρχὴν , κα
Υῐδν μὲν ὁμοούσιον τῷ Πατρὶ, ὼς εἶπον οἰ Πατέρες
τὸ δὲ ἅγιον Πνεῦμα, οὑ κτίσμα, οὑδὲ ξένον, ἀλλ’ ῐδιο⁴
καὶ ἀδιαίρετον τῆς οὑσίας τοῦ Υίοῦ καὶ τοῦ Πατρός.
unum principium, ac Filium quidem Patri consubstantialem, ut Patres declararunt, sanctum vero
Spiritum, non creaturam, neque alienum , sed proprium, et a substantia Filii et Patris indivisum.
6. Ἀποδεξάμενοι δὲ τούτων τὴν ἑρμηνείαν τῶν λέι
ξεων, καὶ τὴν ἀπολογίαν, ἀνεκρίναμεν (41) τοὺς αἰ-
τιαθέντας παρὰ τούτων, ὡς λέγοντας μίαν ὑπόστασιν,
μὴ ἆρα ὡς Σαϐέλλιος φρονεῖ, οὕτω κα)¹ οὗτοι λέγου-
σιν ἐπὶ ἀναιρέσει τοῦ Υἰοῦ κα)⁵ τοῦ ἁγίου Πνεύματος,
ἢ ὡς ἀνουσίου ὄντος τοῦ Υἰοῦ , ἢ ἀνυποστάτου τοῦ
ἁγίου Πνεύματος; Οί δὲ καὶ αὑτοὶ διεϐεϐαιώσαντο
μήτε τοῦτο λέγειν, μήτε οὑτω πεφρονηκέναι πώποτεο
ἀλλ’ ὑπόστασιν μὲν λέγομεν, ἡγούμενοι ταύτὸν εἶναι
εἰπεῖν ὑπόστασιν καὶ οὐσίαν* μίαν δὲ φρονοῦμεν,
διά’τὸ ὲκ τῆς οὑσίας τοῦ Πατρὸς εἶναι τὸν Υἰὸν , καὶ
διὰ τὴν ταυτότητα τῆς φύσεως · μίανι γὰρ θεότητα ,
καὶ μίαν εἶναι τὴν ταύτης φύσιν πιστεύομεν, καὶ οὑκ
ἄλλην μὲν τὴν τοῦ Πατρδς, ξένην δὲ τούτου τὴν ’τοῦ
Υίοῦ, καὶ τὴν τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Ἀμέλει κάκεῖ οἱ
αἰτιαθέντες ὡς εἰρηκότες τρεῖς ὑποστάσεις συνετί-
θεντο (42) τούτοιςο καὶ αὑτοὶ δὲ οἰ εἰρηκότες μίαν
οὐσίαν τὰ ἐκείνων ὥσπερ ἡρμήνευσαν καὶ ὡμολόγουν ,
(5ἓ)ηΒεεῇιιηι hi_c sequimurrEditi et alii sic ha-
bent, Ἐντεῦθεν εῐναι τὰς λέξεις,
ἠξιοῦμεν μηδὲν reete.
πλέον ἐπιζητεῖν τῆς κατὰ Νίκαιαν ὁμολογίας,’ἅνα-
κρίνειν ᾷὲ ὅμως.
- (55)- Sieflegius codex. In editis et caneris. οἰ de—
est. Mox _Begius, SegiaGobl. et Felckm. 5, λέγου-
σι recte. Editi νει-ο,“λέγωσι. In sequentem autem
vocem, fimfihwpcwpéva; Regius desinit.
ί(54) Sic Seguer. Editi vero ct caeteri, ἀλλοτριου-
ους. ι
σιους. ’
(55) Seg. λέγουσιν.
Νίκαιαν ὁμολογίας · ἀνεκρίναμεν δὲ ὅμως τούτους διὰ
τὴν φιλονεικίαν, μὴ ἆρ’ ὼς οί (55) Ἀρειομανῖται
λέγουσιν ἁπηλλοτριωμένας καὶ ἀπεξενωμένας, ἀλλο-
τριοουσίους(54) τε ἀλλήλων,καί ἑκάστην καθ’ ἑαυτὴν
ὑπόστασιν διῃρημένην, ὼς ἔστι τά τε ἄλλα κτίσματα,
καὶ οί ἐξ ἀνθρώπων γεννώμενοι ο ἢ ὥσπερ διαφόρους
οὐσίας, ὥσπερ ἐστὶ χρυσὸς, ἢ ἄργυρος, ἢ χαλκὸς, οὑτω
καὶ αὑτοὶ λέγωσιν (55) ’ ἢ ὡς ἄλλοι αἰρετικοὶ τρεῖς ἀρ-
χὰς καὶ τρεῖς Θεοὺς λέγουσιν,οῦτω καὶ οὗτοι φρονοῦν-
τες, τρεῖς ὑποστάσεις λέγωσι (56); Διεδεϐαιώσαντο
μήτε λέγειν, μήτε πεφρονηκέναι ποτὲ-οὑτως. Ἐρωτὼν
9,,9‘I'I‘ τ’
ὅλως τοιαύταις χρῆσθαι (57) λέξεσιν ; ἀπεκρίναντο, δι‹
τὸ εἰς ἁγίαν Τριάδα πιστεύειν, οὑκ ὀνόματι Τριάδι
μόνον, ἀλλ’ ἀληθῶς οὖσαν καὶ ὑφεστῶσαν , Πατέρα τι
ἀληθῶς ὄντα καὶ ὑφεστῶτα, καὶ Υίὺν (58) ἀληθῶς ἐνού
σιον ὄντα καὶ ὑφεστῶτα, καὶ Πνεῦμα ἅγιον ὑφεστὼ
καὶ ὑπάρχον οἴδαμεν, μήτε δὲ εἰρηκέναι τρεῖς θεοί)⁴
ἢ (59) τρεῖς ἀρχὰς, μήθ’ ὅλως ἀνέχεσθαι τῶν τοῦυτι
λεγόντων, ἢ φρονούντων · ἀλλ’ εἰδέναι ἁγίαν μὲτ
Τριάδα, μίαν δὲ θεότητα, καὶ (40) μίαν ἀρχὴν , κα
Υῐδν μὲν ὁμοούσιον τῷ Πατρὶ, ὼς εἶπον οἰ Πατέρες
τὸ δὲ ἅγιον Πνεῦμα, οὑ κτίσμα, οὑδὲ ξένον, ἀλλ’ ῐδιο⁴
καὶ ἀδιαίρετον τῆς οὑσίας τοῦ Υίοῦ καὶ τοῦ Πατρός.
unum principium, ac Filium quidem Patri consubstantialem, ut Patres declararunt, sanctum vero
Spiritum, non creaturam, neque alienum , sed proprium, et a substantia Filii et Patris indivisum.
6. Ἀποδεξάμενοι δὲ τούτων τὴν ἑρμηνείαν τῶν λέι
ξεων, καὶ τὴν ἀπολογίαν, ἀνεκρίναμεν (41) τοὺς αἰ-
τιαθέντας παρὰ τούτων, ὡς λέγοντας μίαν ὑπόστασιν,
μὴ ἆρα ὡς Σαϐέλλιος φρονεῖ, οὕτω κα)¹ οὗτοι λέγου-
σιν ἐπὶ ἀναιρέσει τοῦ Υἰοῦ κα)⁵ τοῦ ἁγίου Πνεύματος,
ἢ ὡς ἀνουσίου ὄντος τοῦ Υἰοῦ , ἢ ἀνυποστάτου τοῦ
ἁγίου Πνεύματος; Οί δὲ καὶ αὑτοὶ διεϐεϐαιώσαντο
μήτε τοῦτο λέγειν, μήτε οὑτω πεφρονηκέναι πώποτεο
ἀλλ’ ὑπόστασιν μὲν λέγομεν, ἡγούμενοι ταύτὸν εἶναι
εἰπεῖν ὑπόστασιν καὶ οὐσίαν* μίαν δὲ φρονοῦμεν,
διά’τὸ ὲκ τῆς οὑσίας τοῦ Πατρὸς εἶναι τὸν Υἰὸν , καὶ
διὰ τὴν ταυτότητα τῆς φύσεως · μίανι γὰρ θεότητα ,
καὶ μίαν εἶναι τὴν ταύτης φύσιν πιστεύομεν, καὶ οὑκ
ἄλλην μὲν τὴν τοῦ Πατρδς, ξένην δὲ τούτου τὴν ’τοῦ
Υίοῦ, καὶ τὴν τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Ἀμέλει κάκεῖ οἱ
αἰτιαθέντες ὡς εἰρηκότες τρεῖς ὑποστάσεις συνετί-
θεντο (42) τούτοιςο καὶ αὑτοὶ δὲ οἰ εἰρηκότες μίαν
οὐσίαν τὰ ἐκείνων ὥσπερ ἡρμήνευσαν καὶ ὡμολόγουν ,
(5ἓ)ηΒεεῇιιηι hi_c sequimurrEditi et alii sic ha-
bent, Ἐντεῦθεν εῐναι τὰς λέξεις,
ἠξιοῦμεν μηδὲν reete.
πλέον ἐπιζητεῖν τῆς κατὰ Νίκαιαν ὁμολογίας,’ἅνα-
κρίνειν ᾷὲ ὅμως.
- (55)- Sieflegius codex. In editis et caneris. οἰ de—
est. Mox _Begius, SegiaGobl. et Felckm. 5, λέγου-
σι recte. Editi νει-ο,“λέγωσι. In sequentem autem
vocem, fimfihwpcwpéva; Regius desinit.
ί(54) Sic Seguer. Editi vero ct caeteri, ἀλλοτριου-
ους. ι
σιους. ’
(55) Seg. λέγουσιν.