PG 28, col. 1589
της, ’ἐν τὸ κράτος, μία ἐξουσία, μία βασιλεία, ίίση ἡ
δόξα, ἴση ἡ μεγαλωσύνη καὶ αίώνιος. Οίος ὁ Πατὴρ,
τοιοῦτος 6 Υἱὸς, τοιοῦτον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. ’Ἄκτι-
στος 6 Πατὴρ, ἅκτιστος 6 Υἱὸς ἄκτιστον τὸ Πνεῦμα
τὸ ἃγιον² καὶ οὐ τρεῖς ἃκτιστοι, ἀλλ’ εἶς ἃκτιστος.
Παντοκράτωρ 6 Πατὴρ, παντοκράτωρ 6 Υἱὸς, παν-
τοκράτωρ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ οὐ τρεῖς παντο-
κράτορες, ἀλλ’ εἷς παντοκράτωρ. Αἷ’ώνιος 6 Πατήρ,
αίώνιος 6 Υἱὸς αἰώνιον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ οὐ
τρεῖς αίώνιοι, ἀλλ’ εἷς αΐώνιος. Παντοδύναμος 6 Παο
τήρ, παντοδύναμος 6 Υἱὸς,παντοδύναμον τὸ Πνεῦμα τὸ
ἅγιονο καὶ οὐ τρεῖς παντοδύναμοι, ἀλλ’ εἷς παποὸὐ-
ναμος. Οὕτω Θεὸς 6 Πατὴρ, Θεὸς 6 Υἱός, Θεὸς τὸ
Πνεῦμα τὸ ἅγιοψ καὶ οὐ τρεῖς θεοὶ, ἀλλ’ εἷς ἐστι
Θεός. Κύριος 6 Πατὴρ, Κύριος 6 Υἱὸς, Κύριος τὸ
Πνεῦμα 16 ἆγιον· καὶ οὐ τρεῖς κύριοι, ἀλλ’ εἷς ἐστι
Κύριος· Καὶ ὣσπερ μοναδικῶς μίαν εκάστην ὑπόστα-
σιν Θεὸν καὶ Κύριον ὁμολογεῖν Χριστιανικῇ ἀληθείᾳ
συνηγοροῦμεν, οὕτω τρεῖς θεοὺς ἢ τρεῖς κυρίους λέ-
γειν οὐ συναινοῦμεν, ἀλλὰ παντελῶς ἇπαγορεύομεν
ΙΙατήρ γὰρ παρ’ οὐδενός ἔστι ποιητὸς, οὐ κτιστὸς,
ἀλλ’ ἀγὲννητος. Ὀ Υἳὸς ἀπὸ τοῦ Πατρός ἆστιν οὐ
ποιητὸς, οὐ κτιστὸς, ἀλλὰ γεννητός. Τὸ Πνεῦμα 16
ἅγιον ἀπὸ τοῦ Πατρός ἐστιν οὐ ποιητὸν, οὐ κτιστὸν,
οὐ γεννητὸν, ἀλλ’ ἕκπορευτόν. Εἷς λοιπὸν 6 Πατὴρ, οὐ
τρεῖς πατέρες· είς Υἱὸς, οὐ τρεῖς υἱοί· ’ἐν Πνεῦμα
ἅγιον, οὐ τρία πνεύματα ἅγια. Καὶ ὲν ταύτῃ τῇ
Τριάδι οὐδεὶς πρῶτος ἢ ἔσχατος. οὐδεὶς μέγας ἢ μι-
κρός· ἀλλὰ αἱ τρεῖς ὑποστάσεις αίώνιοίτά εἰσι καί
’ίσαι είς πάντα, ὡς προείρηται. Μονάδα γοῦν ιν Τριάδι,
καὶ Τριάδα ἂν μονάδι πᾶς Χριστιανὸς εὐσεϐείσθωο καὶ
οὕτω περῖ τῆς ἁγίας καὶ ζωοποιοῦ καὶ όμοουσίου
Τριάδος δοξάζὲτω.
Ἀναγκαῖον δι ιστι καὶ τήν σάρκωσιν τοῦ Ποῦ
τοῦ Θεοῦ καῖ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὀρθῶς
πιστεύειν. Ἐστι γοῦν ἢ πίστις όρθὴ, ’ίνα πιστεύωμεν
καὶ ὁμολογῶμεν, ὅτι 6 Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς
6 τοῦ Θεοῦ ΥῙὸς, Θεὸς καὶ ἄνθρωπός tm. Θεός ἰστιν
ικτῆς οὐσίας Πατρὸς [αι. ἄκτιστός ἰστὶ καὶ οὐσία
Πατρὸς], ἄνθρωπός ἐστιν ἐκ τῆς οὐσίας τῆς Μητρός.
Ἐπειδή γὰρ ἁμαρτήσας 6 ’Δδὰμ θανάτῳ 16 γένος
τῶν ἀνθρώπων ὐπὲὅαλε, καὶ τὴν φύσιν ἡμων ὐπεύε-
θυνον τῷ χρίει πεποίηκεν· 6 Υἱὸς λοιπὸν τοῦ ἀορά-
του ΙΙατρὸς καὶ Θεοῦ, τῶν οὐρανῶν οὐκ ἐκστὰς, πρὸς
ἡμᾶς κατῆλθε· καὶ δι’ ἀκοῆς εἰσδὺς τήν νηδὺν τῆς
ἁγίας Παρθένου, μυστικῶς τὴν κυοφορίαν εἰργάσατο,
ὸνδὺς τὴν ὴμετὲραν φύσιν κατ’ ἄκραν ἕνωσιν Θεὸς
όμοῦ καὶ ἄνθρωπος προελθὼνρῦτω τὴν καθ’ ἡμᾶς οὐκο-
νομίαν ἐπλήρωσε δι’ ἄφατον ἔλεον. Καὶ τέλειος Θεὸς
ὢν, γεγονε τέλειος ἄνθρωπος, μὴ τραπεὶς, μὴ ἆλλοιω-
θεὶς τήν ὑπερούσιον καὶ ἄφραστον οὐσίαν τῆς αὐτοῦ
θεότητος, lx ψυχῆς λογικῆς καὶ ἀνθρωπίνης σαρκὸς
οὐσιωθείς’ αὐτὸς ἑαυτῷ σὺν τῷ συμφυεῖ αὐτοῦ παν-
αγίῳ Ιινεύματι δημιουργήσας τήν παναγίαν τῆς σαρ-
κὸς πρόσληψιν, τελείαν οὐσίαν ἀνθρωπίνην ἑνυποστα-
τον αὐτῷ καὶ ἀδιαίρετον ἐξ αὐτοῦ, ἁμαρτίας ἁμᾶ.
δόξα, ἴση ἡ μεγαλωσύνη καὶ αίώνιος. Οίος ὁ Πατὴρ,
τοιοῦτος 6 Υἱὸς, τοιοῦτον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. ’Ἄκτι-
στος 6 Πατὴρ, ἅκτιστος 6 Υἱὸς ἄκτιστον τὸ Πνεῦμα
τὸ ἃγιον² καὶ οὐ τρεῖς ἃκτιστοι, ἀλλ’ εἶς ἃκτιστος.
Παντοκράτωρ 6 Πατὴρ, παντοκράτωρ 6 Υἱὸς, παν-
τοκράτωρ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ οὐ τρεῖς παντο-
κράτορες, ἀλλ’ εἷς παντοκράτωρ. Αἷ’ώνιος 6 Πατήρ,
αίώνιος 6 Υἱὸς αἰώνιον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ οὐ
τρεῖς αίώνιοι, ἀλλ’ εἷς αΐώνιος. Παντοδύναμος 6 Παο
τήρ, παντοδύναμος 6 Υἱὸς,παντοδύναμον τὸ Πνεῦμα τὸ
ἅγιονο καὶ οὐ τρεῖς παντοδύναμοι, ἀλλ’ εἷς παποὸὐ-
ναμος. Οὕτω Θεὸς 6 Πατὴρ, Θεὸς 6 Υἱός, Θεὸς τὸ
Πνεῦμα τὸ ἅγιοψ καὶ οὐ τρεῖς θεοὶ, ἀλλ’ εἷς ἐστι
Θεός. Κύριος 6 Πατὴρ, Κύριος 6 Υἱὸς, Κύριος τὸ
Πνεῦμα 16 ἆγιον· καὶ οὐ τρεῖς κύριοι, ἀλλ’ εἷς ἐστι
Κύριος· Καὶ ὣσπερ μοναδικῶς μίαν εκάστην ὑπόστα-
σιν Θεὸν καὶ Κύριον ὁμολογεῖν Χριστιανικῇ ἀληθείᾳ
συνηγοροῦμεν, οὕτω τρεῖς θεοὺς ἢ τρεῖς κυρίους λέ-
γειν οὐ συναινοῦμεν, ἀλλὰ παντελῶς ἇπαγορεύομεν
ΙΙατήρ γὰρ παρ’ οὐδενός ἔστι ποιητὸς, οὐ κτιστὸς,
ἀλλ’ ἀγὲννητος. Ὀ Υἳὸς ἀπὸ τοῦ Πατρός ἆστιν οὐ
ποιητὸς, οὐ κτιστὸς, ἀλλὰ γεννητός. Τὸ Πνεῦμα 16
ἅγιον ἀπὸ τοῦ Πατρός ἐστιν οὐ ποιητὸν, οὐ κτιστὸν,
οὐ γεννητὸν, ἀλλ’ ἕκπορευτόν. Εἷς λοιπὸν 6 Πατὴρ, οὐ
τρεῖς πατέρες· είς Υἱὸς, οὐ τρεῖς υἱοί· ’ἐν Πνεῦμα
ἅγιον, οὐ τρία πνεύματα ἅγια. Καὶ ὲν ταύτῃ τῇ
Τριάδι οὐδεὶς πρῶτος ἢ ἔσχατος. οὐδεὶς μέγας ἢ μι-
κρός· ἀλλὰ αἱ τρεῖς ὑποστάσεις αίώνιοίτά εἰσι καί
’ίσαι είς πάντα, ὡς προείρηται. Μονάδα γοῦν ιν Τριάδι,
καὶ Τριάδα ἂν μονάδι πᾶς Χριστιανὸς εὐσεϐείσθωο καὶ
οὕτω περῖ τῆς ἁγίας καὶ ζωοποιοῦ καὶ όμοουσίου
Τριάδος δοξάζὲτω.
Ἀναγκαῖον δι ιστι καὶ τήν σάρκωσιν τοῦ Ποῦ
τοῦ Θεοῦ καῖ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὀρθῶς
πιστεύειν. Ἐστι γοῦν ἢ πίστις όρθὴ, ’ίνα πιστεύωμεν
καὶ ὁμολογῶμεν, ὅτι 6 Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς
6 τοῦ Θεοῦ ΥῙὸς, Θεὸς καὶ ἄνθρωπός tm. Θεός ἰστιν
ικτῆς οὐσίας Πατρὸς [αι. ἄκτιστός ἰστὶ καὶ οὐσία
Πατρὸς], ἄνθρωπός ἐστιν ἐκ τῆς οὐσίας τῆς Μητρός.
Ἐπειδή γὰρ ἁμαρτήσας 6 ’Δδὰμ θανάτῳ 16 γένος
τῶν ἀνθρώπων ὐπὲὅαλε, καὶ τὴν φύσιν ἡμων ὐπεύε-
θυνον τῷ χρίει πεποίηκεν· 6 Υἱὸς λοιπὸν τοῦ ἀορά-
του ΙΙατρὸς καὶ Θεοῦ, τῶν οὐρανῶν οὐκ ἐκστὰς, πρὸς
ἡμᾶς κατῆλθε· καὶ δι’ ἀκοῆς εἰσδὺς τήν νηδὺν τῆς
ἁγίας Παρθένου, μυστικῶς τὴν κυοφορίαν εἰργάσατο,
ὸνδὺς τὴν ὴμετὲραν φύσιν κατ’ ἄκραν ἕνωσιν Θεὸς
όμοῦ καὶ ἄνθρωπος προελθὼνρῦτω τὴν καθ’ ἡμᾶς οὐκο-
νομίαν ἐπλήρωσε δι’ ἄφατον ἔλεον. Καὶ τέλειος Θεὸς
ὢν, γεγονε τέλειος ἄνθρωπος, μὴ τραπεὶς, μὴ ἆλλοιω-
θεὶς τήν ὑπερούσιον καὶ ἄφραστον οὐσίαν τῆς αὐτοῦ
θεότητος, lx ψυχῆς λογικῆς καὶ ἀνθρωπίνης σαρκὸς
οὐσιωθείς’ αὐτὸς ἑαυτῷ σὺν τῷ συμφυεῖ αὐτοῦ παν-
αγίῳ Ιινεύματι δημιουργήσας τήν παναγίαν τῆς σαρ-
κὸς πρόσληψιν, τελείαν οὐσίαν ἀνθρωπίνην ἑνυποστα-
τον αὐτῷ καὶ ἀδιαίρετον ἐξ αὐτοῦ, ἁμαρτίας ἁμᾶ.