PG 28, col. 87
est, nec modo minor, modo major, utpote Deus :
ι Jesus, ι inquit, α heri et hodie, ipse etin saa-
cula 1. ›› Qui igitur illud Filio adimit, quod sit Pa-
tri consubstantialis, similemque ipsum ait, Deum
illum esse negat. Similiterque, qui consubstantiale
definit, ut substantia simile is alteram ejus sub-
stantiam inducit, Deoque similem factam.Non ita-
que ille consequenter ait eum esse ex substantia
Patris,cum consubstantialem non sentiat;quemad-
modum est homo qui ex hominis substantia gigni-
tur. Quod si Filius ex Deo non est secundum sub-
stantiam, quemadmodum homo ex homine, sed si-
militudine quadam,ut statua homini est similis,et
ut homo Deo; palam certe est eum qui sic sentiat,
consubstantialem minime sentire: non vult quippe
ille consubstantiale pro more et usu accipi, de una
scilicet et eadem substantia, sed ut mala uti possit
interpretatione, Grecam vocem praeter consuetu-
dinem usurpat όμοούσιον, nempe quas non pro
alia re apud Grmcos usuvenit, quam ad eamdem
naturam declarandam, quam credendum est esse
in Patre, et Filio, et Spiritu sancto. llle, inquam,
una consubstantialitatem evertit, vocemque sub-
stantia: spurie usurpat, dum eam cogitat esse
opus, non vero fetum. Ideoque vocem {inpassibili-
ειν, callide adjicit; non ut passionis calumniam
π dimoveat; quis enim Deum passibilem,vel di-
cere ausit? sed ut factum ex Deo dicat, nec geni-
tum ex fDeo processisse fateatur : quasi processio
hujusrnodi passioni sit obnoxia,quemadmodum di-
cere solent qui processionem ex substantia quasi
passionem respuunt : quam vero vocant ex sub-
stantia facturam, quasi passione liberam commen-
dant. Quanquam factura ipsa, si humano more in-
telligatur, et motum habeat, et ex motu laborem :
quae sane ab opifice [)eo aliena sunt. Attamen licet
per hujusmodi explanationem, processiunem Filii
quasi generationem impassibilem intelligant, Spi-
ritum sane a Patre et Filio alienum statuunt:
quandoquidem non generationi similis ejus proces-
sio est, sed spirationi, nimirum ob participandi
modum, quasi scilicet efflatu quodam ex ore pro-
deunte; ac recipientem se, sanctificante, quod de
Spiritu dicitur. Atqui impossibile esset Trinitatis D
¹ Hebr. xm, 8.
(47)Οῑιο1>οη., οὗτος. Infra idem, Ἰησοῦς, φησὶ,
Χριςττὸςχθίς- _ .
(48) Felc. 2, ὁμοιοοόσιος,
(49) omnes mss. “praeter Felc.‘5, qui habet
cum e_d_itis. _1tep‘: μιᾶς. Paulo post. Anglicaniaia-
eam. Mox, tv, ante "suum; deest iii Basil. 1,
Anglic. et Felc. 2.
(59) Suspecta lectio. Anglicanus, ἦν δὲ λέγουσιν,
(ου) auspecw. ιεοιιο. Αηειιοιωυε, ην οε Λε ουσιν,
ᾡς ἐκ τῆς οὐσίας πρόησιν (sic) ὡς ἀπαθῆ Ἐκϐαλ-
λοντες, ὣσπερ, etc. paulo post, Ottobon, κίνησιν
εχουσιν.
’(51) Anglicanus, ἐχομένης.
ι Jesus, ι inquit, α heri et hodie, ipse etin saa-
cula 1. ›› Qui igitur illud Filio adimit, quod sit Pa-
tri consubstantialis, similemque ipsum ait, Deum
illum esse negat. Similiterque, qui consubstantiale
definit, ut substantia simile is alteram ejus sub-
stantiam inducit, Deoque similem factam.Non ita-
que ille consequenter ait eum esse ex substantia
Patris,cum consubstantialem non sentiat;quemad-
modum est homo qui ex hominis substantia gigni-
tur. Quod si Filius ex Deo non est secundum sub-
stantiam, quemadmodum homo ex homine, sed si-
militudine quadam,ut statua homini est similis,et
ut homo Deo; palam certe est eum qui sic sentiat,
consubstantialem minime sentire: non vult quippe
ille consubstantiale pro more et usu accipi, de una
scilicet et eadem substantia, sed ut mala uti possit
interpretatione, Grecam vocem praeter consuetu-
dinem usurpat όμοούσιον, nempe quas non pro
alia re apud Grmcos usuvenit, quam ad eamdem
naturam declarandam, quam credendum est esse
in Patre, et Filio, et Spiritu sancto. llle, inquam,
una consubstantialitatem evertit, vocemque sub-
stantia: spurie usurpat, dum eam cogitat esse
opus, non vero fetum. Ideoque vocem {inpassibili-
ειν, callide adjicit; non ut passionis calumniam
π dimoveat; quis enim Deum passibilem,vel di-
cere ausit? sed ut factum ex Deo dicat, nec geni-
tum ex fDeo processisse fateatur : quasi processio
hujusrnodi passioni sit obnoxia,quemadmodum di-
cere solent qui processionem ex substantia quasi
passionem respuunt : quam vero vocant ex sub-
stantia facturam, quasi passione liberam commen-
dant. Quanquam factura ipsa, si humano more in-
telligatur, et motum habeat, et ex motu laborem :
quae sane ab opifice [)eo aliena sunt. Attamen licet
per hujusmodi explanationem, processiunem Filii
quasi generationem impassibilem intelligant, Spi-
ritum sane a Patre et Filio alienum statuunt:
quandoquidem non generationi similis ejus proces-
sio est, sed spirationi, nimirum ob participandi
modum, quasi scilicet efflatu quodam ex ore pro-
deunte; ac recipientem se, sanctificante, quod de
Spiritu dicitur. Atqui impossibile esset Trinitatis D
¹ Hebr. xm, 8.
(47)Οῑιο1>οη., οὗτος. Infra idem, Ἰησοῦς, φησὶ,
Χριςττὸςχθίς- _ .
(48) Felc. 2, ὁμοιοοόσιος,
(49) omnes mss. “praeter Felc.‘5, qui habet
cum e_d_itis. _1tep‘: μιᾶς. Paulo post. Anglicaniaia-
eam. Mox, tv, ante "suum; deest iii Basil. 1,
Anglic. et Felc. 2.
(59) Suspecta lectio. Anglicanus, ἦν δὲ λέγουσιν,
(ου) auspecw. ιεοιιο. Αηειιοιωυε, ην οε Λε ουσιν,
ᾡς ἐκ τῆς οὐσίας πρόησιν (sic) ὡς ἀπαθῆ Ἐκϐαλ-
λοντες, ὣσπερ, etc. paulo post, Ottobon, κίνησιν
εχουσιν.
’(51) Anglicanus, ἐχομένης.