PG 3, col. 299
sibile est,imitando divinum quoque nomen merentu
¹¹¹ CAPUT ΧΙΙΙ,
Cur a seraplu’m purgatus fuisse dicatur Isaia
prapheta. ι ι
SYNOPSIS CAPITIS.
Ι. Quaerit cur non infimi,_sed supremi ordinis angelus Isaiam expiasse dicatur. ILRespondet, dict posse proba—
biliter non fuisse seraghlinurnfied ρος stramine appellatummp modum carpiandt' per tanqu. II Ι. Refert alterum.
sententiam,_qure censet, [tunc angelum fuisse quidem ex inferiori ordine, sect'expidadi munus 'supremo ἠδη
ordini attribuisse, quod virtute ejus expiat-etiamm υ.. g. summas pqntifem dicitur: ordinare. per episcopos, et
baptizareper sacerdotes,_ quia ⁷ {pst potestate ab tp'so accepta—idfaciunt, quam sententiam magis probat.
IV‘ Descriptt_vtsionem_ Isaia, γε πρέ υξάέι Dominum hi throno—sedentem, et seraphim ιη circuitu θείη.ςῇ ειήανναι
quomodo Isaias expiatus stt, et singula mystice exponit.
§l.
Agedum illud quoque pro viribus indagemus,
cur ad quemdam ex theologis seraphim mitti mi
moretur. Etenim dubitabit aliquis et haesitabit, ει
non quispiam inferiorum angelorum, verum is q
antiquissimis esseqntiis annumeratur, propheta
expiet κ.
ὕποφήτην,
Nonnulli quidem, juxta superius assignatam de
omnium intelligentiarum communione delinitit
nem,aiuntScripturam minime nominare quempia
primorum qui Deo praesto sunt spirituum ad thet
logum purgandum advenisse, sed aliqu ξω ex iis q
nobis praefecti sunt angelis, quod sacro illo purgan
prophetam munere fungeretur, per zequivocatit
nem seraphim vocatum esse, propter peccatoru:
quae recensita erant per incendium obliterationen
et ex piatiad divinam obedientiam resuscitationen
adduntque Scripturam non aliquem ex iis qui [ιι
assident, commemorasse, sed ex virtutibus expi
orasse, sed ex virtutibus expia- πικῶν δυνάμεων.
tricibus quae nobis prwsunt. α
Alius item hand admodum incongruam hujus
quaestionis mihi tradidit solutionem: aiebat enir
magnum illum (quiscunque tandem is fuerit) ang
lum, qui visionem hanc effinxerpt, ut propheta
divinis rebus institueret, expiaiidi munus, quc
sui erat officii in Deum, et post Deum, ad prima
vam illam hierarchian retulisse. Ac nunquid ha
oratio vera est? Referebat enim qui hoc assereba
ί Psal. cxviu, 96. ιι Isa. γι.
90 Ch. ἀπορήσειεν ἅν τις, 91 ἐναρζῡμιοςηΡ. Α 92 ὡς non habent M,_?._Bt Sc. _ 93 παρρύσρς, Μ. S.
Budaei item ἑοάει ; sed παρούσῃς correxit. 96 ἆπολαῦαρκικήν, Ch. 95 ἐπὶ τὴν πρώτην, Ch. Sar.
¹¹¹ CAPUT ΧΙΙΙ,
Cur a seraplu’m purgatus fuisse dicatur Isaia
prapheta. ι ι
SYNOPSIS CAPITIS.
Ι. Quaerit cur non infimi,_sed supremi ordinis angelus Isaiam expiasse dicatur. ILRespondet, dict posse proba—
biliter non fuisse seraghlinurnfied ρος stramine appellatummp modum carpiandt' per tanqu. II Ι. Refert alterum.
sententiam,_qure censet, [tunc angelum fuisse quidem ex inferiori ordine, sect'expidadi munus 'supremo ἠδη
ordini attribuisse, quod virtute ejus expiat-etiamm υ.. g. summas pqntifem dicitur: ordinare. per episcopos, et
baptizareper sacerdotes,_ quia ⁷ {pst potestate ab tp'so accepta—idfaciunt, quam sententiam magis probat.
IV‘ Descriptt_vtsionem_ Isaia, γε πρέ υξάέι Dominum hi throno—sedentem, et seraphim ιη circuitu θείη.ςῇ ειήανναι
quomodo Isaias expiatus stt, et singula mystice exponit.
§l.
Agedum illud quoque pro viribus indagemus,
cur ad quemdam ex theologis seraphim mitti mi
moretur. Etenim dubitabit aliquis et haesitabit, ει
non quispiam inferiorum angelorum, verum is q
antiquissimis esseqntiis annumeratur, propheta
expiet κ.
ὕποφήτην,
Nonnulli quidem, juxta superius assignatam de
omnium intelligentiarum communione delinitit
nem,aiuntScripturam minime nominare quempia
primorum qui Deo praesto sunt spirituum ad thet
logum purgandum advenisse, sed aliqu ξω ex iis q
nobis praefecti sunt angelis, quod sacro illo purgan
prophetam munere fungeretur, per zequivocatit
nem seraphim vocatum esse, propter peccatoru:
quae recensita erant per incendium obliterationen
et ex piatiad divinam obedientiam resuscitationen
adduntque Scripturam non aliquem ex iis qui [ιι
assident, commemorasse, sed ex virtutibus expi
orasse, sed ex virtutibus expia- πικῶν δυνάμεων.
tricibus quae nobis prwsunt. α
Alius item hand admodum incongruam hujus
quaestionis mihi tradidit solutionem: aiebat enir
magnum illum (quiscunque tandem is fuerit) ang
lum, qui visionem hanc effinxerpt, ut propheta
divinis rebus institueret, expiaiidi munus, quc
sui erat officii in Deum, et post Deum, ad prima
vam illam hierarchian retulisse. Ac nunquid ha
oratio vera est? Referebat enim qui hoc assereba
ί Psal. cxviu, 96. ιι Isa. γι.
90 Ch. ἀπορήσειεν ἅν τις, 91 ἐναρζῡμιοςηΡ. Α 92 ὡς non habent M,_?._Bt Sc. _ 93 παρρύσρς, Μ. S.
Budaei item ἑοάει ; sed παρούσῃς correxit. 96 ἆπολαῦαρκικήν, Ch. 95 ἐπὶ τὴν πρώτην, Ch. Sar.