PG 30, col. 412
πεῖραν ἀφιστάμενοι τοῦ κακοῦ, οἷον ὅρους ἑαυτοῖς
τῶν ἔργων τιθέμεθα, ἀκίνητα τιθᾶντες τῆς κακίας
τὲ ἔργα; Ὀ γὰρ ἀπὸ ἀκολασίας καὶ φιληδονίας μὴ
μετατιθὲἡενος εἷς σωφροσύνην, τίθησιν ἑαυτῷ τὸ πι-
κρὸν γλυκύ. Καὶ 6 φεύγων μὲν τήν κατὰ τὸ Εύαγγὲ-
λιον ζωὴν, τὸν δὲ κτηνώδη καὶ ἄλογον βίον αἱρού-
μενος, τίθησιν ἑαυτῷ τὸ φῶς σκότος. Ὀ μέντοι
συνηγορῶν τούτοις, καὶ ἐμπαῤῥησιαζόμενος ταῖς
ἀτόποις πράξεσιν, οὗτός ἐστιν 6 λέγων τὸ καλὸν
πονηρὸν, κατᾶ τὸν Ἀπόστολον, μεμφόμενον τοῖς ού
μόνον ποιοῦσιν αὐτὰ, ἀλλὰ καὶ συνευδοκοῦσι τοῖς
πράττουσι. Τίθησιδὶ τὸ φῶς σκότος 6 τὸν λύχνον
τιθεὶς ὑπὸ τὸν μόδιον, ἢ καλύπτων τῷ σκεύει, καὶ
μὴ τιθεὶς αὐτὸν ἐπὶ τήν λυχνίαν. Τὸ μὲν οὖν, λέγειν
τὸ καλὸν πονηρὸν, ἐπὶ τοῦ δογματίζειν παρείληπταιο
τό δὶ,τιθὲναι φῶς σκότος (42), ἐπὶ τοῦ διὰ τῶν
πράξεων ἐθισμοῦ.
475. Οὐαὶ οἱ συνετοὶ ἐν ἑαυτοῖς⁹ καὶ ὶνώπιον
ἑαυτῶν (43) ἐπιστήμονες. "Amata: δὲ ταῦτα ού
μόνον τῶν κατὰ πράξεις σφαλλομένων, ἀλλὰ καὶ τῶν
ἑν ἀπιστίᾳ, καῖ τῇ ἀγνωσία τῇ εἷς τὸν Κύριον ἡμῶν
Ἰησοῦν Χριστὸν κατεχομένων. Ὁ γὰρ μὴ πιστεύων
εἷς τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν, ἀλλὰ ποιῶν ἑαυτὸν υἱὸν τοῦ
διαϐόλου, οὗτος λέγει τὸ φῶς σκότος, καὶ τὸ σκότος
φῶς. Ὥσπερ οὖν φῶς ἑστιν 6 Κύριος, οὕτω καὶ γλυο
κύτης ἑστὶ τοῖς ἑπιστημόνως αὑτοῦ γευομὲνοις ·
ἡδεῖαν παρὲχων καὶ πάσης θυμηδίας γέμουσαν τήν
ἀπολαυσιν. Διᾶ τοῦτο 6 γευσάμενος αὐτοῦ, καὶ ἑν
πείρᾳ γενόμενος τῆς ἡδίστης καὶ προσηνοῦς ἁπο-
λαύσεως, λέγει· Γεύσασθε, καὶ ἴδετε ὅτι χρηστὸς
6 Κύριος. Ὁ τοίνυν μή πιστεύων είς τὸν Κύριον Ἰη-
σοῦν λέγει τὸ γλυκὺ πικρόν. Ὀ εὶ μή πιστεύων εἷς
τὸν Κύριον, οὐδὲ τῇ τοῦ (44) ἀληθινοῦ κάλλους συντί-
θεται φύσει, οὐδὲ καταδέχεται τὴν θεωρίαν αὐτοῦ.
Ού γὰρ ἑν τῇ εὐαρμοστίᾳ τῶν μελῶν, οὐδὲ ἑν εὖχροίᾳ
τινὶ τῇ ἑπανθούσῃ τῷ σώματι, τὸ τερπνὸν ἔχοντιο
ἀλλὰ μόνῃ τῇ διανοίᾳ τῇ καθ’ ὑπερϐολὴν κεκαθαρ-.
μένῃ τὸ κυρίως καλὸν ἑν τῇ θείᾳ φύσει γινώσκεται
κατὰ τὸν ψαλμὸν, τὸν λέγονταθ Τῇ ὡραιότητί σου,
καὶ τῷ κάλλει σου. Ὀ οὖν τὰς ἀστραπὰς τοῦ θείου
κάλλους τῷ ἑαυτοῦ ὄμματι μὴ παραδεχόμενος, οὗτος
λέγει τὸ καλὸν πονηρόν· ἑν δὲ τῇ τούτου ἀρνήσει, συν-
τίθεται δηλονότι τῷ ἑναντίῳ. Εἰ γὰρ φῶς 6 Κύριος·
σκότος δηλονότι ὁ ἀντικείμενος· εἰ γλυκεῖα ἡ φύσις
toan. ιιι, 10. ⁸⁹ Joau. vm, 12. ⁶⁶ Psal. χχχιιι, 9.Δ
(t3)_Edit_i et Reg. tertius, αὐτῶν. Alii quinque
nas, ἑαυτῶν.
(46) Editi, οὐδὲ τοῦ. At quinque mss., οὒδλῇτ
του.
τῶν ἔργων τιθέμεθα, ἀκίνητα τιθᾶντες τῆς κακίας
τὲ ἔργα; Ὀ γὰρ ἀπὸ ἀκολασίας καὶ φιληδονίας μὴ
μετατιθὲἡενος εἷς σωφροσύνην, τίθησιν ἑαυτῷ τὸ πι-
κρὸν γλυκύ. Καὶ 6 φεύγων μὲν τήν κατὰ τὸ Εύαγγὲ-
λιον ζωὴν, τὸν δὲ κτηνώδη καὶ ἄλογον βίον αἱρού-
μενος, τίθησιν ἑαυτῷ τὸ φῶς σκότος. Ὀ μέντοι
συνηγορῶν τούτοις, καὶ ἐμπαῤῥησιαζόμενος ταῖς
ἀτόποις πράξεσιν, οὗτός ἐστιν 6 λέγων τὸ καλὸν
πονηρὸν, κατᾶ τὸν Ἀπόστολον, μεμφόμενον τοῖς ού
μόνον ποιοῦσιν αὐτὰ, ἀλλὰ καὶ συνευδοκοῦσι τοῖς
πράττουσι. Τίθησιδὶ τὸ φῶς σκότος 6 τὸν λύχνον
τιθεὶς ὑπὸ τὸν μόδιον, ἢ καλύπτων τῷ σκεύει, καὶ
μὴ τιθεὶς αὐτὸν ἐπὶ τήν λυχνίαν. Τὸ μὲν οὖν, λέγειν
τὸ καλὸν πονηρὸν, ἐπὶ τοῦ δογματίζειν παρείληπταιο
τό δὶ,τιθὲναι φῶς σκότος (42), ἐπὶ τοῦ διὰ τῶν
πράξεων ἐθισμοῦ.
475. Οὐαὶ οἱ συνετοὶ ἐν ἑαυτοῖς⁹ καὶ ὶνώπιον
ἑαυτῶν (43) ἐπιστήμονες. "Amata: δὲ ταῦτα ού
μόνον τῶν κατὰ πράξεις σφαλλομένων, ἀλλὰ καὶ τῶν
ἑν ἀπιστίᾳ, καῖ τῇ ἀγνωσία τῇ εἷς τὸν Κύριον ἡμῶν
Ἰησοῦν Χριστὸν κατεχομένων. Ὁ γὰρ μὴ πιστεύων
εἷς τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν, ἀλλὰ ποιῶν ἑαυτὸν υἱὸν τοῦ
διαϐόλου, οὗτος λέγει τὸ φῶς σκότος, καὶ τὸ σκότος
φῶς. Ὥσπερ οὖν φῶς ἑστιν 6 Κύριος, οὕτω καὶ γλυο
κύτης ἑστὶ τοῖς ἑπιστημόνως αὑτοῦ γευομὲνοις ·
ἡδεῖαν παρὲχων καὶ πάσης θυμηδίας γέμουσαν τήν
ἀπολαυσιν. Διᾶ τοῦτο 6 γευσάμενος αὐτοῦ, καὶ ἑν
πείρᾳ γενόμενος τῆς ἡδίστης καὶ προσηνοῦς ἁπο-
λαύσεως, λέγει· Γεύσασθε, καὶ ἴδετε ὅτι χρηστὸς
6 Κύριος. Ὁ τοίνυν μή πιστεύων είς τὸν Κύριον Ἰη-
σοῦν λέγει τὸ γλυκὺ πικρόν. Ὀ εὶ μή πιστεύων εἷς
τὸν Κύριον, οὐδὲ τῇ τοῦ (44) ἀληθινοῦ κάλλους συντί-
θεται φύσει, οὐδὲ καταδέχεται τὴν θεωρίαν αὐτοῦ.
Ού γὰρ ἑν τῇ εὐαρμοστίᾳ τῶν μελῶν, οὐδὲ ἑν εὖχροίᾳ
τινὶ τῇ ἑπανθούσῃ τῷ σώματι, τὸ τερπνὸν ἔχοντιο
ἀλλὰ μόνῃ τῇ διανοίᾳ τῇ καθ’ ὑπερϐολὴν κεκαθαρ-.
μένῃ τὸ κυρίως καλὸν ἑν τῇ θείᾳ φύσει γινώσκεται
κατὰ τὸν ψαλμὸν, τὸν λέγονταθ Τῇ ὡραιότητί σου,
καὶ τῷ κάλλει σου. Ὀ οὖν τὰς ἀστραπὰς τοῦ θείου
κάλλους τῷ ἑαυτοῦ ὄμματι μὴ παραδεχόμενος, οὗτος
λέγει τὸ καλὸν πονηρόν· ἑν δὲ τῇ τούτου ἀρνήσει, συν-
τίθεται δηλονότι τῷ ἑναντίῳ. Εἰ γὰρ φῶς 6 Κύριος·
σκότος δηλονότι ὁ ἀντικείμενος· εἰ γλυκεῖα ἡ φύσις
toan. ιιι, 10. ⁸⁹ Joau. vm, 12. ⁶⁶ Psal. χχχιιι, 9.Δ
(t3)_Edit_i et Reg. tertius, αὐτῶν. Alii quinque
nas, ἑαυτῶν.
(46) Editi, οὐδὲ τοῦ. At quinque mss., οὒδλῇτ
του.