PG 31, col. 180
τάξεως ἡ τοῦ ἑτέρον συμμαχία ἧτταν ποιεῖ τοῦ ἐτί-
ρου, οὕτως 6 τῇ σαρκὶ προσθέμενος τὸ πνεῦμα κατ-
αγωνίζεται, καὶ 6 πρὸς τὸ πνεῦμα μεταταξάμε-
νος (47) καταδουλοῦται την σάρκα ; Ταῦτα γὰρ
ἀλληλοις ἀντίκειται. Ὠστε, εἰ βούλει ἰσχυρὸν ποιῆ-
σαι τὸν νοῦν, δάμασον τὴν σάρκα διὰ νηστείας.
Τοῦτο γάρ ἐστιν ὃ φησιν 6 Ἀπόστολος, ὁτι οσον η
ἔξωθεν ἄνθρωπος (48) διαφθείρεται, τοσοῦτον 6 ῖσω-
θεν ἀνακαινοῦται⁶ καὶ τό· Ὅταν ἀσθενῶ, ’τότε δυ-
νατός εἰμι. Οὐ καταφρονήσεις τῶν φθειρομένων
βρωμάτων ; οὐκ ἐπιθυμίαν λήψῃ τῆς ἐν τῇ βασιλείᾳ
τραπέζης, ἣν πάντως ἡ ἐνθάδε νηστεία προευτρεπί-
σει ; Ἀγνοεῖς τῇ ἀμετρίᾳ τοῦ κόρου παχὺν σεαυτῷ
τὸν βασανιστὴν κατασκευάζων σκώληκα ; Τίς γὰρ ἐν
τρογῇ δαψιλεῖ καὶ τρυφῇ διηνεκεῖ ἐδέξατό τινα (49)
κοινωνίαν χαρίσματος πνευματικοῦ ; Μωῦσῆς, δευο
τέραν λαμϐάνων νομοθεσίαν, δευτέρας νηστείας προσ-
εδεήθη. Νινευίταις εἰ μὴ καὶ τὰ ἄλογα συνενὴστευ-
σεν, οὐκ ἂν διέφυγον την ἁπιιλὴν τῆς καταστροφῆς.
Τίνων ἔπεσε τὰ κῶλα ἐν τῇ ἐρήμῴ ; Οὐ τῶν κρεωφα-
γίαν ἐπιζητούντων ; Ἐκεῖνοι, ἕως μὲν ηρκοῦντο τῷ
μάννα καὶ τῶ ἐκ τῆς πέτρας ὕδατι, Αἰγυπτίους ἐνί-
κων, διὰ θαλάσσης ὥδευον· Οὐκ ᾖν ἐν ταῖς φυλαῖς
αὐτῶν 6 ἀσθενῶν· ἐπειδή δι ἐμνήσθησαν τῶν κρεῶν
τῶν λεϐήτων, καὶ ἐστράφησαν ταῖς ἐπιθυμίαις
είς Αἴγυπτον, οῦκ εἶδον την γῆν τῆς ἐπαγγελίας.
Οὐ φοϐῇ τὸ ὑπόδειγμα ; οῦ φρίσσεις τὴν άδη-
φαγίαν, μήπου σε τῶν ἐλπιζομένων ἀγαθῶν ἀπο-
κλείσῃ ; Ἀλλ’ οὐδ’ ἂν ὁ σοφὸς Δανιὴλ τὰς ὀπτασίας
εἶδεν, εἰ μὴ νηστείᾳ διαυγεστέραν ἐποίησε τὴν
ψυχήν. Ἐκ γὰρ τῆς παχείας τροφῆς (51) οἷον αἰθα-
λώδεις ἀναθυμιάσεις ἆναπεμπόμεναι, νεφέλης δίκην
πυκνῆς, τὰς ἀπὸ τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐγγινομένας
ἐλλάμψεις ἐπὶ τὸν νοῦν δ ιακόπτουσιν. Εἰ δέ καὶ ἀγγέ-
λων ἐστί τις τροφὴ, ἄρτος ἐστίν, ὥς φησιν 6 προφη-
τηςο Ἀρτον ἀγγέλων ἔφαγεν ἄνθρωπος’ οὐ κρέα,
οὐδέ οἶνος, οὐδὶ 661(52) τοῖς δούλοις τῆς γαστρός
διεσπούδασται. Νηστεία ὅπλον ἐστὶ πρὸς την κατὰ τῶν
δαιμόνων στρατιάν· Τοῦτο γὰρ τὸ γένος οὐκ ἐξέρχι.
. ετέι Cor. xu, 10, ³⁸ Joan. ιιι, 4-10.
xw. .
³ο Hebr.
ο δτι, UO
rantur ista ad illa quae praecesserunt, .elprog iam»:
Becte‘quidem, opinorke't vere judicavit, cum mg‘
nuit illud, οὐ κρέας, referri ad id quod praecedit,
ἄρτος ἐστίν’- sed quomodo vox ὀἶνον ad vocem
ἄρτος referri itidem‘possit‘,_non video : cum _una
posita sitoin nominativo, alterain accusativo. Puto
igitur Oliv. codicem hac parte mendosum esse ;
quemadmodum et aliiquinque codices mendosi
s'unt, in quibus pariter legithrsodd‘apl'vov. Quare
vulgatam lectionem οὐδεοῖνος retinendam censui :
eo inagis, quod auctoritate vetustissimi codicis
Regii tertii confirmetur. iamsi qui requirat cur
non ediderimus κρέας, ut in. _Oli_vI scriptum inve-
nit Ducteus, dicam id non inde factum, quod haec
vox displiceat; sedquod et in impressis libris et
in nostris mss. κρέα legatur.
ρου, οὕτως 6 τῇ σαρκὶ προσθέμενος τὸ πνεῦμα κατ-
αγωνίζεται, καὶ 6 πρὸς τὸ πνεῦμα μεταταξάμε-
νος (47) καταδουλοῦται την σάρκα ; Ταῦτα γὰρ
ἀλληλοις ἀντίκειται. Ὠστε, εἰ βούλει ἰσχυρὸν ποιῆ-
σαι τὸν νοῦν, δάμασον τὴν σάρκα διὰ νηστείας.
Τοῦτο γάρ ἐστιν ὃ φησιν 6 Ἀπόστολος, ὁτι οσον η
ἔξωθεν ἄνθρωπος (48) διαφθείρεται, τοσοῦτον 6 ῖσω-
θεν ἀνακαινοῦται⁶ καὶ τό· Ὅταν ἀσθενῶ, ’τότε δυ-
νατός εἰμι. Οὐ καταφρονήσεις τῶν φθειρομένων
βρωμάτων ; οὐκ ἐπιθυμίαν λήψῃ τῆς ἐν τῇ βασιλείᾳ
τραπέζης, ἣν πάντως ἡ ἐνθάδε νηστεία προευτρεπί-
σει ; Ἀγνοεῖς τῇ ἀμετρίᾳ τοῦ κόρου παχὺν σεαυτῷ
τὸν βασανιστὴν κατασκευάζων σκώληκα ; Τίς γὰρ ἐν
τρογῇ δαψιλεῖ καὶ τρυφῇ διηνεκεῖ ἐδέξατό τινα (49)
κοινωνίαν χαρίσματος πνευματικοῦ ; Μωῦσῆς, δευο
τέραν λαμϐάνων νομοθεσίαν, δευτέρας νηστείας προσ-
εδεήθη. Νινευίταις εἰ μὴ καὶ τὰ ἄλογα συνενὴστευ-
σεν, οὐκ ἂν διέφυγον την ἁπιιλὴν τῆς καταστροφῆς.
Τίνων ἔπεσε τὰ κῶλα ἐν τῇ ἐρήμῴ ; Οὐ τῶν κρεωφα-
γίαν ἐπιζητούντων ; Ἐκεῖνοι, ἕως μὲν ηρκοῦντο τῷ
μάννα καὶ τῶ ἐκ τῆς πέτρας ὕδατι, Αἰγυπτίους ἐνί-
κων, διὰ θαλάσσης ὥδευον· Οὐκ ᾖν ἐν ταῖς φυλαῖς
αὐτῶν 6 ἀσθενῶν· ἐπειδή δι ἐμνήσθησαν τῶν κρεῶν
τῶν λεϐήτων, καὶ ἐστράφησαν ταῖς ἐπιθυμίαις
είς Αἴγυπτον, οῦκ εἶδον την γῆν τῆς ἐπαγγελίας.
Οὐ φοϐῇ τὸ ὑπόδειγμα ; οῦ φρίσσεις τὴν άδη-
φαγίαν, μήπου σε τῶν ἐλπιζομένων ἀγαθῶν ἀπο-
κλείσῃ ; Ἀλλ’ οὐδ’ ἂν ὁ σοφὸς Δανιὴλ τὰς ὀπτασίας
εἶδεν, εἰ μὴ νηστείᾳ διαυγεστέραν ἐποίησε τὴν
ψυχήν. Ἐκ γὰρ τῆς παχείας τροφῆς (51) οἷον αἰθα-
λώδεις ἀναθυμιάσεις ἆναπεμπόμεναι, νεφέλης δίκην
πυκνῆς, τὰς ἀπὸ τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐγγινομένας
ἐλλάμψεις ἐπὶ τὸν νοῦν δ ιακόπτουσιν. Εἰ δέ καὶ ἀγγέ-
λων ἐστί τις τροφὴ, ἄρτος ἐστίν, ὥς φησιν 6 προφη-
τηςο Ἀρτον ἀγγέλων ἔφαγεν ἄνθρωπος’ οὐ κρέα,
οὐδέ οἶνος, οὐδὶ 661(52) τοῖς δούλοις τῆς γαστρός
διεσπούδασται. Νηστεία ὅπλον ἐστὶ πρὸς την κατὰ τῶν
δαιμόνων στρατιάν· Τοῦτο γὰρ τὸ γένος οὐκ ἐξέρχι.
. ετέι Cor. xu, 10, ³⁸ Joan. ιιι, 4-10.
xw. .
³ο Hebr.
ο δτι, UO
rantur ista ad illa quae praecesserunt, .elprog iam»:
Becte‘quidem, opinorke't vere judicavit, cum mg‘
nuit illud, οὐ κρέας, referri ad id quod praecedit,
ἄρτος ἐστίν’- sed quomodo vox ὀἶνον ad vocem
ἄρτος referri itidem‘possit‘,_non video : cum _una
posita sitoin nominativo, alterain accusativo. Puto
igitur Oliv. codicem hac parte mendosum esse ;
quemadmodum et aliiquinque codices mendosi
s'unt, in quibus pariter legithrsodd‘apl'vov. Quare
vulgatam lectionem οὐδεοῖνος retinendam censui :
eo inagis, quod auctoritate vetustissimi codicis
Regii tertii confirmetur. iamsi qui requirat cur
non ediderimus κρέας, ut in. _Oli_vI scriptum inve-
nit Ducteus, dicam id non inde factum, quod haec
vox displiceat; sedquod et in impressis libris et
in nostris mss. κρέα legatur.