PG 31, col. 276
οἶδας τί τέξεται ἡ ἐπιοῦσαν Οἶων παραγγελμάτων
ὑπερορᾷς, τῇ φιλαργυρίᾳ τὰ ὦτα προαποϐύσας (56)!
Πὸσην ἔδει σε χάριν ἔχειν τῷ εὐεργέτῃ, καὶ φαι-
δρὸν εἶναι, καὶ λαμπρὼεσθαι τῇ τιμῇ, ὃτι οὐκ αὖ-
τὸς διοχλεῖς θύρας ἐτέρων, τὰς σὰς ἄλλοι κα-
ταλαμϐάνουσα Νῦν δε κατηφὴς εἶ καὶ δυσέντευκτος,
ὶκκλίνων τὰς ἀπαντήσεις, μή πού τι καὶ μικρὸν
ἀναγκασθῇς τῶν χειρῶν ἆκϐαλεῖν. Μίαν οἶδας γει»-
νὴν · Οὐκ ἔχω · οὐδε δώσω ο πένης γάρ εἰμι. Iliun;
εἷ τῷ (57) ὄντι, καὶ ἐνδεὴς παντὸς ἀγαθοῦ· πίνης
φιλανθρωπίας, πένης πίστεως εἰς Θεὸν, πένης ibri-
B δος αἰωνίου. Συμμοριστὰς ποίησον (58) τῶν σίτων
7. Τίνα, φησὶν, ἀδικῶ συνέχων τὰ ίμαυτοῡ (59; ;
Ποῖα, εἰπέ μοι, causai; πόθεν λαϐὼν εἰς τὸν βίον
εἰσήνεγκας; Ὠσπερ ἂν si τις, ἕν θεάτρῳ θίαν κα-
ταλαϐὼν, εἶτα ἐξείργοι τοὺς ἕπεισιόντας, ἴδιον ἑαυ-
τοῦ κρίνων τὸ κοινῶς πᾶσι κατὰ τὴν χρῆσιν προκεί-
μενον ο τοιοῦτοί εἰσι καὶ οἱ πλούσιοι. Τὰ γὰρ κοινὰ
προκατασχόντες, ἴδια ποιοῦνται (60) διὰ τὴν πρό-
ληψιν. Ἐπεὶ εἰ τὸ πρὸς παραμυθίαν τῆς ἑαυτοῦ
χρείας ἕκαστος κομιζόμενος, τὸ περιττὸν ἠφίει τῷ
δεομένῳ, οὐδεὶς μὶν ἂν ἦν πλούσιος, οὐδεὶς δε ἆν-
δεής. Οὑχὶγυμνός ἓξίπεσες τῆς γαστρὸς; οὐ γυμνὸς
πάλιν εἰς τὴν γῆν ὑποστρέψας Τὰ δὶ παρόντα σοι
πόθενς Εἰ μὲν ἀπὸ ταυτοματου λέγεις, ἄθεος εἷ, μὴ
γνωρίζων τὸν κτίσαντα, μηδι χάριν ἔχων τῷ δεδω-
1Ἑκότι· εἰ δὲ ὁμολογεῖς εἶναι παρὰ Θεοῦ, εἰπε τὸν
λ λόγον ἡμῖν δι’ ον ῧαϐες. Μὴ ἄδικος ὁ Θεὸς, ὁ ἂν·
ίσωςὴμῖν διαιρῶν τα τοῦ βίου ; Διά τί σὺ μὶν πλου-
τεῖς, ἐκεῖνος δε riserat; Ἠ πάντως, ἶνα καὶ σὺ
χρηστότητος καὶ πιστῆς οἰκονομίας μισθὸν ὐπο-
δὲξῃ (61), κακεῖνος τοῖς μεγάλοις ἄθλοις τῆς ὑπο-
μονῆς τιμηθῇ; Σὺ δέ, πάντα τοῖς ἀπληρώτοις τῆς
πλεονεξίας κόλποις περιλαϐὼν, οὐδένα οἰει ἀδικεῖν
τοσούτους ἁποστερῶν; Τίς ἔστιν ὀ πλεονέκτης ’0
μὴ ἐμμένων τῇ αὐταρκείᾳ. Τίς δέ ἐστιν ὁ ἀποστερη-
τής; Ὀ ἀφαιρούμενος τὰ ἑκάστου. Σὺ δε οὐ πλεο-
νέκτης σὺ δὲ οὐκ ἀποστερητὴς ; ἂ πρὸς οἰκονομίαν
ἐδέξω, ταῦτα ἴδια σεαυτοῦ ποιούμενοςς 'li 6 μὶν
(59) Τίνα ἀδικῶ συνέχων τὰ ignoraret); th‘le, Ec-
D cui ihjuriam facio ιίιὶᾶη quazjnea sunt elausa cu-
stodio? Sic etiam infra homil. in divites p. 53:
Σκορπιζόξιενος ὁ πλοῦτος... πέφυκε παραμένειν · συνε-
χόμενος iis ἀλιλοτριονσθ-αι, Βξερενεᾶέδόίεηι perma-
fie're,_c_lq_usm vero alienari. Manu. _ _
(60) Editi uno verbo ἰδιοποιοῡνται. At mss._multi
duabus vocibus ῖὸια ποιοῦνται. Nec ita multo in—
ira Coll). tertius πλούσιος, οὐδεὶς δὲ misr. ς, οὐδεὶς ἐν·
δεή ς. Subinde idem codexyu‘gwo; ἐξέπεσας.
(6i) _Colb. tertius μισθὸν diuisis. Alius ms. 3:55.-
liaud’A1011ge editi περιλαμϐάνων( At mss. multi
περ ιλαϐὡν .
ὑπερορᾷς, τῇ φιλαργυρίᾳ τὰ ὦτα προαποϐύσας (56)!
Πὸσην ἔδει σε χάριν ἔχειν τῷ εὐεργέτῃ, καὶ φαι-
δρὸν εἶναι, καὶ λαμπρὼεσθαι τῇ τιμῇ, ὃτι οὐκ αὖ-
τὸς διοχλεῖς θύρας ἐτέρων, τὰς σὰς ἄλλοι κα-
ταλαμϐάνουσα Νῦν δε κατηφὴς εἶ καὶ δυσέντευκτος,
ὶκκλίνων τὰς ἀπαντήσεις, μή πού τι καὶ μικρὸν
ἀναγκασθῇς τῶν χειρῶν ἆκϐαλεῖν. Μίαν οἶδας γει»-
νὴν · Οὐκ ἔχω · οὐδε δώσω ο πένης γάρ εἰμι. Iliun;
εἷ τῷ (57) ὄντι, καὶ ἐνδεὴς παντὸς ἀγαθοῦ· πίνης
φιλανθρωπίας, πένης πίστεως εἰς Θεὸν, πένης ibri-
B δος αἰωνίου. Συμμοριστὰς ποίησον (58) τῶν σίτων
7. Τίνα, φησὶν, ἀδικῶ συνέχων τὰ ίμαυτοῡ (59; ;
Ποῖα, εἰπέ μοι, causai; πόθεν λαϐὼν εἰς τὸν βίον
εἰσήνεγκας; Ὠσπερ ἂν si τις, ἕν θεάτρῳ θίαν κα-
ταλαϐὼν, εἶτα ἐξείργοι τοὺς ἕπεισιόντας, ἴδιον ἑαυ-
τοῦ κρίνων τὸ κοινῶς πᾶσι κατὰ τὴν χρῆσιν προκεί-
μενον ο τοιοῦτοί εἰσι καὶ οἱ πλούσιοι. Τὰ γὰρ κοινὰ
προκατασχόντες, ἴδια ποιοῦνται (60) διὰ τὴν πρό-
ληψιν. Ἐπεὶ εἰ τὸ πρὸς παραμυθίαν τῆς ἑαυτοῦ
χρείας ἕκαστος κομιζόμενος, τὸ περιττὸν ἠφίει τῷ
δεομένῳ, οὐδεὶς μὶν ἂν ἦν πλούσιος, οὐδεὶς δε ἆν-
δεής. Οὑχὶγυμνός ἓξίπεσες τῆς γαστρὸς; οὐ γυμνὸς
πάλιν εἰς τὴν γῆν ὑποστρέψας Τὰ δὶ παρόντα σοι
πόθενς Εἰ μὲν ἀπὸ ταυτοματου λέγεις, ἄθεος εἷ, μὴ
γνωρίζων τὸν κτίσαντα, μηδι χάριν ἔχων τῷ δεδω-
1Ἑκότι· εἰ δὲ ὁμολογεῖς εἶναι παρὰ Θεοῦ, εἰπε τὸν
λ λόγον ἡμῖν δι’ ον ῧαϐες. Μὴ ἄδικος ὁ Θεὸς, ὁ ἂν·
ίσωςὴμῖν διαιρῶν τα τοῦ βίου ; Διά τί σὺ μὶν πλου-
τεῖς, ἐκεῖνος δε riserat; Ἠ πάντως, ἶνα καὶ σὺ
χρηστότητος καὶ πιστῆς οἰκονομίας μισθὸν ὐπο-
δὲξῃ (61), κακεῖνος τοῖς μεγάλοις ἄθλοις τῆς ὑπο-
μονῆς τιμηθῇ; Σὺ δέ, πάντα τοῖς ἀπληρώτοις τῆς
πλεονεξίας κόλποις περιλαϐὼν, οὐδένα οἰει ἀδικεῖν
τοσούτους ἁποστερῶν; Τίς ἔστιν ὀ πλεονέκτης ’0
μὴ ἐμμένων τῇ αὐταρκείᾳ. Τίς δέ ἐστιν ὁ ἀποστερη-
τής; Ὀ ἀφαιρούμενος τὰ ἑκάστου. Σὺ δε οὐ πλεο-
νέκτης σὺ δὲ οὐκ ἀποστερητὴς ; ἂ πρὸς οἰκονομίαν
ἐδέξω, ταῦτα ἴδια σεαυτοῦ ποιούμενοςς 'li 6 μὶν
(59) Τίνα ἀδικῶ συνέχων τὰ ignoraret); th‘le, Ec-
D cui ihjuriam facio ιίιὶᾶη quazjnea sunt elausa cu-
stodio? Sic etiam infra homil. in divites p. 53:
Σκορπιζόξιενος ὁ πλοῦτος... πέφυκε παραμένειν · συνε-
χόμενος iis ἀλιλοτριονσθ-αι, Βξερενεᾶέδόίεηι perma-
fie're,_c_lq_usm vero alienari. Manu. _ _
(60) Editi uno verbo ἰδιοποιοῡνται. At mss._multi
duabus vocibus ῖὸια ποιοῦνται. Nec ita multo in—
ira Coll). tertius πλούσιος, οὐδεὶς δὲ misr. ς, οὐδεὶς ἐν·
δεή ς. Subinde idem codexyu‘gwo; ἐξέπεσας.
(6i) _Colb. tertius μισθὸν diuisis. Alius ms. 3:55.-
liaud’A1011ge editi περιλαμϐάνων( At mss. multi
περ ιλαϐὡν .