PG 31, col. 277
ἰμάτιον,ὃ σὺ φυλάσσεις ἐν ἀποθήκαις· τοῦ ἀνυπο-⁹
δέτου τὸ ὑπόδημα, ὃ παρὰ σοὶ κατασήπεταν τοῦ
χρῄζοντος τὸ ἀργύριον, ὃ κατορύξας ἔχεις. Ὥστε
τοσούτους ἀδικεῖς, ὅσοις παρέχειν ἐδύνασο.
⁸⁸ καλοὶ μὶν, φησὶν, οἱ λόγοι, καλλίων ὁ χρυ-
σός. Ὥσπερ οἱ τοῖς ἀκολάστοις περὶ σωφροσύνης
διαλεγόμενοι. Καὶ γὰρ ἐκεῖνοι, διαϐαλλομίνης τῆς
ἑταίρας, ἀπὸ τῆς ὑπομνήσεως πρὸς τὰς ἐπιθυμίας
ἑκκαίονται. Πῶς σοι ὑπ’ ὄψιν τὰ πάθη τοῦ πὲνητος
ἀγάγω, ἶνα γνῷς ἀπὸ ποταπῶν στεναγμῶν σεαυτῷ
θησαυρίζεις; Ὣ. πόσου οῖξιόν σοι φανεῖται ἐν τῇ
ἐμίρᾳ τῆς κρίσεως τὸ ῥῆμα ἐκεῖνο· Δεῦτε, οἱ εύη
λογημένοι τοῦ Πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοισσ
μασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταϐολῆς κόσμου.
Ἰεπεινασα γὰρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν. ἐδίψησα,
καὶ ἐποτίσατέ με’ γυμνὸς ἤμην, καὶ περιεϐάλετέ με.
Ποταπή δέ σοι φρίκη, καὶ ἱδρὼς, καὶ σκότος
ἰι-εριχυθησεται⁹ ἀκούοντι τῆς καταδίκης· Πορεύεσθε
ἀπ’ ἕμοῡ, οἱ κατηραμένοι, εἰς τὸ σκότος τό ἐξώτερον
(62), τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαϐόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις
αὐτοῦ. Ἐπείνασα γὰρ, καὶ οὐκ ἇδώκατὶ μοι φαγεῖν⁹
ἐδίψησα, καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με· γυμνὸς ἤμην, καὶ
ού περιιϐάλιτί gnosia γὰρ ἐκεῖ 6 ἅρπαξ ἐγκαλεῖται,
ἀλλ’ 6 ἀκοινώνητος κατακρίνεται. Ἐγὼ μὶν εἶπον, ἃ
συμφέρειν (63) ἕνόμιζον, σοὶ δὶ πεισθεντι μὶν
πρόδηλα τὰ ἄν ἐπαγγελίαις ἀποκείμενα ἁγαθοῦ πα-
ρακούσαντι δὴ γεγραμμένη ἐστὶν ἠ ἀπειλὴ, ς εὔχομαί
σε τὴν πεῖραν διαφυγεῖν, βελτίονα γνώμην μεταλαμ-
ϐόντα, ἵνα λύτρον σοι γένηται 6 ῖδιος πλοῦτος, καὶ
ὄφ* ἕτοιμα βαδίσης τὰ οὐράνια ἀγαθάν χάριτι τοῦ
πάντας ἡμᾶς καλέσαντος εἰς τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν,
ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
ιΔμήν.
MM
ΟΜΙΛΙΛ ΠΡΟΣ rora ΠΛΟΥΤΟΥΝΤΛΣ (64).
t. Εἴρηται καὶ πρώην ἡμῖν τὰ περὶτοῦ νεανίσκου
τούτου) καὶ μέμνηται πάντως ὅ γε φιλόπονος ἀκροα-
τὴς τῶν ἐξητασμὲνων τότε· πρῶτον μὲν, ὅτι ούχ
6 αύτός ἐστι τῷ παρὰ τῷ Λουκᾷ νομικῷ. Ὀ μὶν
γὰρ πειραστης ᾖν, εἰρωνικάς τὰς ἕρωτήσεις ποιού-
μενος· οὗτος δὴ, ὑγιῶς μὶν ἐρωτῶν, οὐκ εὐπειθῶς
δὲ καταδεχόμενος Or} γὰρ ἂν ἀπῆλθεν ἐπὶ ταῖς
τοιαύταίς ἀποκρίσεσι τοῦ Κυρίου λυπούμενος, εἰ κα-
9 Matth. xxv, 34-36. “’ibid 41-43. ¹ι Matth. xrx
(62) Apud Mattheeum xxv, 30, ita legitur : ttat
τόν ἀχρεῖον δούλονὲκϐαλλετε εἷς τὸνσκότος τό ἐξώτερον·
ἐκεῖ, etc. Et inutilem servum ejicite in tenebras
pleniores illic,.etc. At versu 41 ejusdem capitis
ita. editum invenimus: Πορεύεσθε ἀπ’ ἐμοῦ, οἱ κατ-ι
ηραμένοι, εἰς τό πῦρ τό αἰώνιον τό ἡτοιμασμένον τῷ
ὃὶαὲώῳίθῑοξ Discedite a me, maledicti, iii ignem
αἰθρηιιιηιθιιί ραηναζιιε est diabolo,etc.Quod eo‘noe
tavi,ut quisque facilius intelligat quemadmodum
δέτου τὸ ὑπόδημα, ὃ παρὰ σοὶ κατασήπεταν τοῦ
χρῄζοντος τὸ ἀργύριον, ὃ κατορύξας ἔχεις. Ὥστε
τοσούτους ἀδικεῖς, ὅσοις παρέχειν ἐδύνασο.
⁸⁸ καλοὶ μὶν, φησὶν, οἱ λόγοι, καλλίων ὁ χρυ-
σός. Ὥσπερ οἱ τοῖς ἀκολάστοις περὶ σωφροσύνης
διαλεγόμενοι. Καὶ γὰρ ἐκεῖνοι, διαϐαλλομίνης τῆς
ἑταίρας, ἀπὸ τῆς ὑπομνήσεως πρὸς τὰς ἐπιθυμίας
ἑκκαίονται. Πῶς σοι ὑπ’ ὄψιν τὰ πάθη τοῦ πὲνητος
ἀγάγω, ἶνα γνῷς ἀπὸ ποταπῶν στεναγμῶν σεαυτῷ
θησαυρίζεις; Ὣ. πόσου οῖξιόν σοι φανεῖται ἐν τῇ
ἐμίρᾳ τῆς κρίσεως τὸ ῥῆμα ἐκεῖνο· Δεῦτε, οἱ εύη
λογημένοι τοῦ Πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοισσ
μασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταϐολῆς κόσμου.
Ἰεπεινασα γὰρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν. ἐδίψησα,
καὶ ἐποτίσατέ με’ γυμνὸς ἤμην, καὶ περιεϐάλετέ με.
Ποταπή δέ σοι φρίκη, καὶ ἱδρὼς, καὶ σκότος
ἰι-εριχυθησεται⁹ ἀκούοντι τῆς καταδίκης· Πορεύεσθε
ἀπ’ ἕμοῡ, οἱ κατηραμένοι, εἰς τὸ σκότος τό ἐξώτερον
(62), τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαϐόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις
αὐτοῦ. Ἐπείνασα γὰρ, καὶ οὐκ ἇδώκατὶ μοι φαγεῖν⁹
ἐδίψησα, καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με· γυμνὸς ἤμην, καὶ
ού περιιϐάλιτί gnosia γὰρ ἐκεῖ 6 ἅρπαξ ἐγκαλεῖται,
ἀλλ’ 6 ἀκοινώνητος κατακρίνεται. Ἐγὼ μὶν εἶπον, ἃ
συμφέρειν (63) ἕνόμιζον, σοὶ δὶ πεισθεντι μὶν
πρόδηλα τὰ ἄν ἐπαγγελίαις ἀποκείμενα ἁγαθοῦ πα-
ρακούσαντι δὴ γεγραμμένη ἐστὶν ἠ ἀπειλὴ, ς εὔχομαί
σε τὴν πεῖραν διαφυγεῖν, βελτίονα γνώμην μεταλαμ-
ϐόντα, ἵνα λύτρον σοι γένηται 6 ῖδιος πλοῦτος, καὶ
ὄφ* ἕτοιμα βαδίσης τὰ οὐράνια ἀγαθάν χάριτι τοῦ
πάντας ἡμᾶς καλέσαντος εἰς τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν,
ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
ιΔμήν.
MM
ΟΜΙΛΙΛ ΠΡΟΣ rora ΠΛΟΥΤΟΥΝΤΛΣ (64).
t. Εἴρηται καὶ πρώην ἡμῖν τὰ περὶτοῦ νεανίσκου
τούτου) καὶ μέμνηται πάντως ὅ γε φιλόπονος ἀκροα-
τὴς τῶν ἐξητασμὲνων τότε· πρῶτον μὲν, ὅτι ούχ
6 αύτός ἐστι τῷ παρὰ τῷ Λουκᾷ νομικῷ. Ὀ μὶν
γὰρ πειραστης ᾖν, εἰρωνικάς τὰς ἕρωτήσεις ποιού-
μενος· οὗτος δὴ, ὑγιῶς μὶν ἐρωτῶν, οὐκ εὐπειθῶς
δὲ καταδεχόμενος Or} γὰρ ἂν ἀπῆλθεν ἐπὶ ταῖς
τοιαύταίς ἀποκρίσεσι τοῦ Κυρίου λυπούμενος, εἰ κα-
9 Matth. xxv, 34-36. “’ibid 41-43. ¹ι Matth. xrx
(62) Apud Mattheeum xxv, 30, ita legitur : ttat
τόν ἀχρεῖον δούλονὲκϐαλλετε εἷς τὸνσκότος τό ἐξώτερον·
ἐκεῖ, etc. Et inutilem servum ejicite in tenebras
pleniores illic,.etc. At versu 41 ejusdem capitis
ita. editum invenimus: Πορεύεσθε ἀπ’ ἐμοῦ, οἱ κατ-ι
ηραμένοι, εἰς τό πῦρ τό αἰώνιον τό ἡτοιμασμένον τῷ
ὃὶαὲώῳίθῑοξ Discedite a me, maledicti, iii ignem
αἰθρηιιιηιθιιί ραηναζιιε est diabolo,etc.Quod eo‘noe
tavi,ut quisque facilius intelligat quemadmodum