PG 31, col. 576
χορὸν ἔχειν. Αὐτός δὲ τις ἕκαστος διαστασιάσει πρὸς
ἑαυτὸν, καὶ οὐχὶ τοῖς λόγοις ὁμολογοῦντα τὸν βίον
παρέξεται · ἀλλ’ ἡ γλῶττα (Si) μὲν ὀμώμοκεν, ἠ δε
φρὴν ἀνώμοτος, κατ’ Εὐριπίδην ἔρεῖ· καὶτὸ δόκεῖν
ἀγαθός πρὸ τοῦ εἶναι διώξεται. Ἀλλ’ οὗτός ἐστιν 6
ἔσχατος τῆς ἀδικίας ὄρος, εἰ τι δεῖ Πλάτωνι πείθε-
σθαι. τὸ δοκεῖν δίκαιον εἶναι, μὴ ὄντα· Τοὺς μέν οὖν
τῶν λόγων, οἱ τὰς τῶν καλῶν ἔχουσιν ὑποθῆκας,
οὕτως ἀποδεχώμεθα. Ἐπειδή δὲ καὶ πράξεις σπου-
δαῖαι τῶν παλαιῶν ἀνδρῶν ἣ μνήμης ἀκολουθίᾳ πρὸς
ἡμᾶς διασώζονται, ἡ ποιητῶν ἦ συγγραφέων φυ-
λαττόμεναι λόγοις, μηδὲ τῆς ἐντεῦθεν ὠφελείας ἀπο-
λειπώμεθα. Οἶον, ἐλοιδόρει τὸν Περικλέα τῶν ἕξ
ἀγορᾶς τις ἀνθρώπων 6 δε οὐ πρσεῖχε· καὶ εἰς
πᾶσαν διήρκεσε τήν ἡμέραν ό μεν ἀφειδῶς
πλύνων αὐτὸν τοίς ὀνείδεσιν, 6 δὲ οὗ μέλων αὐτῷ.
Εἶτα ἐσπέραςζῆδη καὶ σκότους ἁπαλλαττόμενον μόλις
όὺπ φωτὶ παρέπεμψε Περικλῆς, ὃπως αὐτῷ μὴ δια-
φθαρείη τό πρὸς φιλοσοφίαν γυμνάσιον. Πάλιν τις
Εὐκλείδῃ τῷ Μεγαρόθεν παροξυνθεὶς θάνατον ἐπεί-
λησε, καὶ ἐπώμοσεν· 6 δι ἀντώμοσεν μὴν ἰλεώ
σασθαι αὐτὸν, καὶ παύσειν χαλεπῶς πρὸς αὑτὸν ἔχον-
τα. Πόσον ἄξιον τῶν τοιούτων τι παραδειγμάτων
εἰσελθεῖν τὴν μνήμην, ἀνδρὸς ὑπὸ ὀργῆς ἤδη κατ-
εχομένουῐ Τῇ τραγῳδίᾳ γὰρ οὗ πιστευτέον ἁπλῶς
λεγούσῃ ο Ἐπ’ ἐχθροὺς ’θυμὸς ὁπλίζει χεῖραο ἀλλά
C μάλιστα μὴν μηδι δ ιανίστασθαι πρὸς θυμὸν τὸ παρά*
πανδ εἰ δε μὴ ῥᾴδιον τοῦτο, ἀλλ’ ὥσπερ χαλινὸν
αὐτῷ τόν λογισμὸν ἕμϐάλλοντας, μὴ ἐᾷν ἐκφέρεσθαι
περαιτέρω.
5' Ἐπαναγάγωμεν δε τὸν λόγον αὖθις πρὸ) τὰ τῶν
σπουδαίων πράξεων παραδείγματα. ’Ἐτυπτί τις τὸν
Σωφρονίσκου Σωκράτην εἰς αὐτό τό πρόσωπον ἑμ-
πεσῶν ἀφειδῶς* ό δε οὐκ ἀντῆριν, ἀλλὰ παρεῖχετῷ
παροινοῦντι τῆς ὀργῆς ἐμφορεῖσθαι, ὥστε ἕξοιδεῖν
id}: καὶ ὕπουλον αὐτῷ τό πρόσωπον ὑπὸ τῶν πλη-
γῶν (53) εἶναι. Ὠς δ’ οὖν ἐπαύσατο τύπτων, ἄλλο
μέν οὐδὲν 6 Ξωκράτης ποιῆσαι, ἐπιγράψαι δε τῷ
μετώπῳ λέγεται. ὥσπερ ἀνδριάντι τόν δημιουργὸν,
’0 δεῖνα ἑποίει ⁶ καὶ τοσοῦτον (54) ἀμύνασθαι. Ταῦτα
σχεδόν εἰς ταύτὸν τοῖς ἡμετέροις φέροντα πολλοῦ
ἄξιον εἶναι μιμήσασθαι τοὺς τηλικούτους φημί. Τουτὶ
μεν γὰρ τὸ τοῦ Σωκράτους ἀδελφὸν ἐκείνῳ τῷ παρ-
αγγέλματι, ὅτι τῷ τύπτοντι κατὰ τῆς σιαγόνος καὶ
τὴν ἑτέραν παρέχειν προσῆκε, τοσούτοῦ δεῖν ἁπ-
αμύνασθαι ’ τὸ δὲ τοῦ Περικλέους ἦ τό Εὐκλείδου
quamin hunc__locum, ῥ δεῖνα inpia, addidit vir
Eruditissimus Duczeus', legere poterunt curiosi.
(54) Utraque editio et Heg. tertius τοσούτου. At
Co'lbértini (1qu et Reg. primus τοσοῦτον.
hiberum duo et ne? primus τοσουτον.
(55) In Colb. tertio egitur Εὐκλείδους : at et editi
ct'alii mss. habent Εὐκλείδου. Haud longe editio
utraque,"th est, Paris. et Basil εξχεσθαι τούτοις
ἀγαθά. Libri veteres εὔχεσθαι τὰ ἀγαθά,
ἑαυτὸν, καὶ οὐχὶ τοῖς λόγοις ὁμολογοῦντα τὸν βίον
παρέξεται · ἀλλ’ ἡ γλῶττα (Si) μὲν ὀμώμοκεν, ἠ δε
φρὴν ἀνώμοτος, κατ’ Εὐριπίδην ἔρεῖ· καὶτὸ δόκεῖν
ἀγαθός πρὸ τοῦ εἶναι διώξεται. Ἀλλ’ οὗτός ἐστιν 6
ἔσχατος τῆς ἀδικίας ὄρος, εἰ τι δεῖ Πλάτωνι πείθε-
σθαι. τὸ δοκεῖν δίκαιον εἶναι, μὴ ὄντα· Τοὺς μέν οὖν
τῶν λόγων, οἱ τὰς τῶν καλῶν ἔχουσιν ὑποθῆκας,
οὕτως ἀποδεχώμεθα. Ἐπειδή δὲ καὶ πράξεις σπου-
δαῖαι τῶν παλαιῶν ἀνδρῶν ἣ μνήμης ἀκολουθίᾳ πρὸς
ἡμᾶς διασώζονται, ἡ ποιητῶν ἦ συγγραφέων φυ-
λαττόμεναι λόγοις, μηδὲ τῆς ἐντεῦθεν ὠφελείας ἀπο-
λειπώμεθα. Οἶον, ἐλοιδόρει τὸν Περικλέα τῶν ἕξ
ἀγορᾶς τις ἀνθρώπων 6 δε οὐ πρσεῖχε· καὶ εἰς
πᾶσαν διήρκεσε τήν ἡμέραν ό μεν ἀφειδῶς
πλύνων αὐτὸν τοίς ὀνείδεσιν, 6 δὲ οὗ μέλων αὐτῷ.
Εἶτα ἐσπέραςζῆδη καὶ σκότους ἁπαλλαττόμενον μόλις
όὺπ φωτὶ παρέπεμψε Περικλῆς, ὃπως αὐτῷ μὴ δια-
φθαρείη τό πρὸς φιλοσοφίαν γυμνάσιον. Πάλιν τις
Εὐκλείδῃ τῷ Μεγαρόθεν παροξυνθεὶς θάνατον ἐπεί-
λησε, καὶ ἐπώμοσεν· 6 δι ἀντώμοσεν μὴν ἰλεώ
σασθαι αὐτὸν, καὶ παύσειν χαλεπῶς πρὸς αὑτὸν ἔχον-
τα. Πόσον ἄξιον τῶν τοιούτων τι παραδειγμάτων
εἰσελθεῖν τὴν μνήμην, ἀνδρὸς ὑπὸ ὀργῆς ἤδη κατ-
εχομένουῐ Τῇ τραγῳδίᾳ γὰρ οὗ πιστευτέον ἁπλῶς
λεγούσῃ ο Ἐπ’ ἐχθροὺς ’θυμὸς ὁπλίζει χεῖραο ἀλλά
C μάλιστα μὴν μηδι δ ιανίστασθαι πρὸς θυμὸν τὸ παρά*
πανδ εἰ δε μὴ ῥᾴδιον τοῦτο, ἀλλ’ ὥσπερ χαλινὸν
αὐτῷ τόν λογισμὸν ἕμϐάλλοντας, μὴ ἐᾷν ἐκφέρεσθαι
περαιτέρω.
5' Ἐπαναγάγωμεν δε τὸν λόγον αὖθις πρὸ) τὰ τῶν
σπουδαίων πράξεων παραδείγματα. ’Ἐτυπτί τις τὸν
Σωφρονίσκου Σωκράτην εἰς αὐτό τό πρόσωπον ἑμ-
πεσῶν ἀφειδῶς* ό δε οὐκ ἀντῆριν, ἀλλὰ παρεῖχετῷ
παροινοῦντι τῆς ὀργῆς ἐμφορεῖσθαι, ὥστε ἕξοιδεῖν
id}: καὶ ὕπουλον αὐτῷ τό πρόσωπον ὑπὸ τῶν πλη-
γῶν (53) εἶναι. Ὠς δ’ οὖν ἐπαύσατο τύπτων, ἄλλο
μέν οὐδὲν 6 Ξωκράτης ποιῆσαι, ἐπιγράψαι δε τῷ
μετώπῳ λέγεται. ὥσπερ ἀνδριάντι τόν δημιουργὸν,
’0 δεῖνα ἑποίει ⁶ καὶ τοσοῦτον (54) ἀμύνασθαι. Ταῦτα
σχεδόν εἰς ταύτὸν τοῖς ἡμετέροις φέροντα πολλοῦ
ἄξιον εἶναι μιμήσασθαι τοὺς τηλικούτους φημί. Τουτὶ
μεν γὰρ τὸ τοῦ Σωκράτους ἀδελφὸν ἐκείνῳ τῷ παρ-
αγγέλματι, ὅτι τῷ τύπτοντι κατὰ τῆς σιαγόνος καὶ
τὴν ἑτέραν παρέχειν προσῆκε, τοσούτοῦ δεῖν ἁπ-
αμύνασθαι ’ τὸ δὲ τοῦ Περικλέους ἦ τό Εὐκλείδου
quamin hunc__locum, ῥ δεῖνα inpia, addidit vir
Eruditissimus Duczeus', legere poterunt curiosi.
(54) Utraque editio et Heg. tertius τοσούτου. At
Co'lbértini (1qu et Reg. primus τοσοῦτον.
hiberum duo et ne? primus τοσουτον.
(55) In Colb. tertio egitur Εὐκλείδους : at et editi
ct'alii mss. habent Εὐκλείδου. Haud longe editio
utraque,"th est, Paris. et Basil εξχεσθαι τούτοις
ἀγαθά. Libri veteres εὔχεσθαι τὰ ἀγαθά,