PG 31, col. 643
occupes, sed huc atque illuc circumspiciens, sellam
inferiorem invenire coneris, ut te Deus ob humili-
tatem gloria afficiatlnterrogatus responde decenti
ac humili voce: si non interrogaris, tace. Dum
alius interrogatur, cohibe os tuum, ne lingua tua
excurrens, et a procaci corde impulsa, quempiam
vitam asceticam accurate excolentem offendat, te-
que in criminum vincula conjiciat. Cum autem se-
des, non superponas alteri cruri alterum crus
tuum: siquidem istud facere, animi parum attenti
atque aliud agentis indicium est. Si sermonem ha-
bes cum aliquo qui te sit inferior, autetiam ab eo
aliquid interrogaris, segniter negligenterque non
respondebis, quasi fratrem ad Dei contumeliam
contemnas. Ait enim Prcverbium : Qui ignominia
afficit pauperem, irritat eum qm“ fecit ipsum 9".
Sermo ad consolandum et ad exhortandum aptus
praeest reliquis tuis verbis, qui tuam in proximam
cbaritatem confirmet. Ponatur et medius, qui dis-
similis non sit, nec sit dispar quoque, qui in fine
colloquii habetur, idque cum hilari vultu, ut ei qui
tecum colloquitur, laetitiam impertiat. In omnibus
quae prreclare a proximo tuo geruntur, laetare,
Deoque da gloriam : quandoquidem ejus recte
facta tua sunt, sicut et tua illius. Primos accubitus
et primas sedes in congressibus devita, ultimum-
que ‘locum sectare, ut potius audias : Amice as- ο
cende ³⁸. Sinistra tua se in mensa non inordinate
gerat, neque adversus dextram sibi arroget auc-
toritatem. lmo potius iners sit et otiosa : sin minus,
dexterae subserviat ε’ Quotiescunque ad preces
vocaris, succinat os tuum, operique divino κιο
in extremam usque precationem, ratus te inde
non sine magno detrimento recessurum. Etenim
si cum cibum capis ad tuum corpus sustentan-
dum, avelli vix potes a mensa, nisi prius vitae ne-
cessariis plene satisfeceris, nec facile quidem id
facturus sis absque ingenti necessitate ; quanto magis spiritualibus epulis debes adesse, tuumque
animum precatione corroborare? Quantum enim differt calum a terra, et caelestia a terrestribus:
tantum a corpore anima differt.
9. Anima caeli est imago, in qua videlicet inha-
bitat Dominus : caro vero constat e terra, quae ab
hominibus mortalibus, et a brutis animalibus in-
colitur. Quare corporis necessitates ad precum ho—
ras accommoda, sisque paratus non ei cogitationi
obedire, que te ab opere divino evellet. Is enim
daemonibus mos est, videlicet aequm causae nomine
⁸⁷ Prov. xvu, 5. 9' Luc. xw, i0.
(1.6.)‘Codex μετ. οῦκ ἐπιστρέψας. Haud longe
Regiiduo καὶ inspexit-ignes.
(vilitatiqu dud libri τὸν δε ἔσχατον. Vocula δέ
in editis desideratur.
(18) Editio Ven. et codex Combet‘. πάσης προσευ-
inferiorem invenire coneris, ut te Deus ob humili-
tatem gloria afficiatlnterrogatus responde decenti
ac humili voce: si non interrogaris, tace. Dum
alius interrogatur, cohibe os tuum, ne lingua tua
excurrens, et a procaci corde impulsa, quempiam
vitam asceticam accurate excolentem offendat, te-
que in criminum vincula conjiciat. Cum autem se-
des, non superponas alteri cruri alterum crus
tuum: siquidem istud facere, animi parum attenti
atque aliud agentis indicium est. Si sermonem ha-
bes cum aliquo qui te sit inferior, autetiam ab eo
aliquid interrogaris, segniter negligenterque non
respondebis, quasi fratrem ad Dei contumeliam
contemnas. Ait enim Prcverbium : Qui ignominia
afficit pauperem, irritat eum qm“ fecit ipsum 9".
Sermo ad consolandum et ad exhortandum aptus
praeest reliquis tuis verbis, qui tuam in proximam
cbaritatem confirmet. Ponatur et medius, qui dis-
similis non sit, nec sit dispar quoque, qui in fine
colloquii habetur, idque cum hilari vultu, ut ei qui
tecum colloquitur, laetitiam impertiat. In omnibus
quae prreclare a proximo tuo geruntur, laetare,
Deoque da gloriam : quandoquidem ejus recte
facta tua sunt, sicut et tua illius. Primos accubitus
et primas sedes in congressibus devita, ultimum-
que ‘locum sectare, ut potius audias : Amice as- ο
cende ³⁸. Sinistra tua se in mensa non inordinate
gerat, neque adversus dextram sibi arroget auc-
toritatem. lmo potius iners sit et otiosa : sin minus,
dexterae subserviat ε’ Quotiescunque ad preces
vocaris, succinat os tuum, operique divino κιο
in extremam usque precationem, ratus te inde
non sine magno detrimento recessurum. Etenim
si cum cibum capis ad tuum corpus sustentan-
dum, avelli vix potes a mensa, nisi prius vitae ne-
cessariis plene satisfeceris, nec facile quidem id
facturus sis absque ingenti necessitate ; quanto magis spiritualibus epulis debes adesse, tuumque
animum precatione corroborare? Quantum enim differt calum a terra, et caelestia a terrestribus:
tantum a corpore anima differt.
9. Anima caeli est imago, in qua videlicet inha-
bitat Dominus : caro vero constat e terra, quae ab
hominibus mortalibus, et a brutis animalibus in-
colitur. Quare corporis necessitates ad precum ho—
ras accommoda, sisque paratus non ei cogitationi
obedire, que te ab opere divino evellet. Is enim
daemonibus mos est, videlicet aequm causae nomine
⁸⁷ Prov. xvu, 5. 9' Luc. xw, i0.
(1.6.)‘Codex μετ. οῦκ ἐπιστρέψας. Haud longe
Regiiduo καὶ inspexit-ignes.
(vilitatiqu dud libri τὸν δε ἔσχατον. Vocula δέ
in editis desideratur.
(18) Editio Ven. et codex Combet‘. πάσης προσευ-