PG 31, col. 644
Ἐρωτώμενος, ἀποκρίνου πρεπούσῃ φωνῇ καὶ ταπεινῇ·
μή ἐρωτώμενος, ἡσυχίαν οἶγε. Ἑτίρου ἐρωτωμένου,
σφίγγε τὸ στόμα σου, μὴ, ἐκ προπετοῦς καρδίας
συνωθουμένη ἡ γλῶσσά σου διαδρᾶσα πλήξῃ τινὰ
τῶν ἀκριϐούντων τὴν ἄσκησιν, καὶ ὑπὸ τὰ δεσμά
τῶν ἐγκληματικὸν σε καταστήσῃ. Καθεζόμενος δὲ, οὐκ
ἕπιτρέψεις (16) τῷ ἔτέφῳ ποδὶ τὸ σκέλος σου· ἀπροσδ-
εξίας γὰρ τοῦτο, καὶ μετεωριζομένης ψυχῆς. Διαλε-
γόμενος τῷ ἐλαχιστοτέρῳ σου, ἦ· καὶ ἐρωτώμενος τι
παρ’ αὐτοῦ, οὐ ποιήσεις ῥᾳθύμως τὰς ἀποκρίσεις,
ὑπερφρονῶν τοῦ ἀδελφοῦ ἐπὶ ὕϐρει Θεοῦ, '0 γὰρ
ἀτιμάζων πένητα παροξύνει τὸν ποιήσαντα αὐτὸν,
φησὶν ἡ Παροιμία. Προπηδοὶτω ό τῆς παρακλήσεως
λόγος τῶν λοιπῶν σου ῥημάτων, κυρῶν σου την τοῦ
πλησίον ἀγάπην. Τιθέσθω καὶ μέσος, καὶ πληρέ-
στατος τῆς διαλέξεως, ἓν φαιδρῷ τῷ προσώπῳ, ἵνα
δῷς εὐφροσύνην τῷ σοι διαλεγομένῳ. Ἐν παντὶ κατα
ορθὼματι τοῦ πλησίον στυ εὐφραινου, καὶ δόξαζε τὸν
Θεόνυ σά γὰρ εἰσι τὰ ἐκείνου, κατορθώματα, ὡς καὶ τὰ
σὰ ἐκείνου. Τὰς πρωτοκλισίας καὶ τὰς πρωτοκαθ-
εδρίας ἐν ταῖς συνελεύσεσι παραιτοῦ τὸν δέ ἴσχα-
τον (17) τόπον μεταδίωκε, ἵνα ἀκούσῃς μᾶλλονο ᾧᾶε,
προσανάϐηθι· Ἐπὶ τραπέζης μὴ ἀτακτείτω ἢ χείρ
σου ἡ ἀριστερὰ, μηδὲ καταυθεντείτω τῆς δεξιᾶς.
Ἀργείτω δέ μᾶλλον· εἰ δι μὴ, κᾶν ὑπουργείτω τῇ
δεξιᾷ. Ἐν πάσῃ προσευχῆς σου προσκλήσει ὑπ-
ηχείτω (18) τὸ στόμα σου, καὶ μέχρις ἐσχάτης προσ-
ευχῆς παράμενε τῷ κανόνι, μεγάλην ζημίαν 9.7013-
μενος τὴν ἀπόλειψιν. Εἰ γὰρ σιτούμενος διὰ τὴν τῆς
σαρκός σου σύστασιν δυσαποσπάστως ἔχεις πρὸς τήν
τράπεζαν πρὸ τῆς κατὰ χρείαν συμπληρώσεως, καὶ
οὐκ ἂν ῥᾳδίως τοῦτο ποιήσεις (1 9) ἄνευ πολλῆς ἀνάε-
σγκης⁸ πόσῳ δεῖ μᾶλλον τῇ πνευματικῇ σε τροφῇ πα·
ραμένειν, καὶ τῇ προσευχῇ ἐνισχύειν τὴν σεαυτοῦ ψυ-
χήν ; Ὀσον γὰρ διαφέρει ὀ οὖρα-νὸς διπό τῆς γῆς, καὶτὰ
ἕν οὐρανῷ τῶν ἓν γῇ, τοσοῦτον διαφέρει ψυχή σώματος.
9. Ψυχῆ οὐρανοῦ μίμημαο ἐν αὐτῇ γὰρ κατοικεῖ
ὁ Κύριος σὰρξ δε ἐκ γῆς ὑπάρχει, ἐν ᾖκατοικοϋσι
θνητοὶ ἄνθρωποι καὶ ἄλογα ζῶα. Τοίνυν συμμέτρει
πρὸς τὰς ὥρας τῶν προσευχῶν τὰς χρείας τοῦ σώμα-
τος, καὶ ἕτοιμος γίνου μὴ ὑπακούειν λογισμῷ ἁπο-
σπῶντι σε τοῦ κανόνος. Ἔθος γὰρ τοῖς δαίμοσι κατὰ
τὰς ὥρας τῶν προσευχῶν, προφάσει δῆθεν εὐλόγου
χῆςί σου προηλὴπι-ὐφηχείη. Editio Paris. .13?-
ᾖξγείτω, baud emendateJ‘At Regii primus et ter-
tius ut in contextu.
(t9) Antiqui duo libri ποιήσῃς. Utraque editio
ποιησεις.
μή ἐρωτώμενος, ἡσυχίαν οἶγε. Ἑτίρου ἐρωτωμένου,
σφίγγε τὸ στόμα σου, μὴ, ἐκ προπετοῦς καρδίας
συνωθουμένη ἡ γλῶσσά σου διαδρᾶσα πλήξῃ τινὰ
τῶν ἀκριϐούντων τὴν ἄσκησιν, καὶ ὑπὸ τὰ δεσμά
τῶν ἐγκληματικὸν σε καταστήσῃ. Καθεζόμενος δὲ, οὐκ
ἕπιτρέψεις (16) τῷ ἔτέφῳ ποδὶ τὸ σκέλος σου· ἀπροσδ-
εξίας γὰρ τοῦτο, καὶ μετεωριζομένης ψυχῆς. Διαλε-
γόμενος τῷ ἐλαχιστοτέρῳ σου, ἦ· καὶ ἐρωτώμενος τι
παρ’ αὐτοῦ, οὐ ποιήσεις ῥᾳθύμως τὰς ἀποκρίσεις,
ὑπερφρονῶν τοῦ ἀδελφοῦ ἐπὶ ὕϐρει Θεοῦ, '0 γὰρ
ἀτιμάζων πένητα παροξύνει τὸν ποιήσαντα αὐτὸν,
φησὶν ἡ Παροιμία. Προπηδοὶτω ό τῆς παρακλήσεως
λόγος τῶν λοιπῶν σου ῥημάτων, κυρῶν σου την τοῦ
πλησίον ἀγάπην. Τιθέσθω καὶ μέσος, καὶ πληρέ-
στατος τῆς διαλέξεως, ἓν φαιδρῷ τῷ προσώπῳ, ἵνα
δῷς εὐφροσύνην τῷ σοι διαλεγομένῳ. Ἐν παντὶ κατα
ορθὼματι τοῦ πλησίον στυ εὐφραινου, καὶ δόξαζε τὸν
Θεόνυ σά γὰρ εἰσι τὰ ἐκείνου, κατορθώματα, ὡς καὶ τὰ
σὰ ἐκείνου. Τὰς πρωτοκλισίας καὶ τὰς πρωτοκαθ-
εδρίας ἐν ταῖς συνελεύσεσι παραιτοῦ τὸν δέ ἴσχα-
τον (17) τόπον μεταδίωκε, ἵνα ἀκούσῃς μᾶλλονο ᾧᾶε,
προσανάϐηθι· Ἐπὶ τραπέζης μὴ ἀτακτείτω ἢ χείρ
σου ἡ ἀριστερὰ, μηδὲ καταυθεντείτω τῆς δεξιᾶς.
Ἀργείτω δέ μᾶλλον· εἰ δι μὴ, κᾶν ὑπουργείτω τῇ
δεξιᾷ. Ἐν πάσῃ προσευχῆς σου προσκλήσει ὑπ-
ηχείτω (18) τὸ στόμα σου, καὶ μέχρις ἐσχάτης προσ-
ευχῆς παράμενε τῷ κανόνι, μεγάλην ζημίαν 9.7013-
μενος τὴν ἀπόλειψιν. Εἰ γὰρ σιτούμενος διὰ τὴν τῆς
σαρκός σου σύστασιν δυσαποσπάστως ἔχεις πρὸς τήν
τράπεζαν πρὸ τῆς κατὰ χρείαν συμπληρώσεως, καὶ
οὐκ ἂν ῥᾳδίως τοῦτο ποιήσεις (1 9) ἄνευ πολλῆς ἀνάε-
σγκης⁸ πόσῳ δεῖ μᾶλλον τῇ πνευματικῇ σε τροφῇ πα·
ραμένειν, καὶ τῇ προσευχῇ ἐνισχύειν τὴν σεαυτοῦ ψυ-
χήν ; Ὀσον γὰρ διαφέρει ὀ οὖρα-νὸς διπό τῆς γῆς, καὶτὰ
ἕν οὐρανῷ τῶν ἓν γῇ, τοσοῦτον διαφέρει ψυχή σώματος.
9. Ψυχῆ οὐρανοῦ μίμημαο ἐν αὐτῇ γὰρ κατοικεῖ
ὁ Κύριος σὰρξ δε ἐκ γῆς ὑπάρχει, ἐν ᾖκατοικοϋσι
θνητοὶ ἄνθρωποι καὶ ἄλογα ζῶα. Τοίνυν συμμέτρει
πρὸς τὰς ὥρας τῶν προσευχῶν τὰς χρείας τοῦ σώμα-
τος, καὶ ἕτοιμος γίνου μὴ ὑπακούειν λογισμῷ ἁπο-
σπῶντι σε τοῦ κανόνος. Ἔθος γὰρ τοῖς δαίμοσι κατὰ
τὰς ὥρας τῶν προσευχῶν, προφάσει δῆθεν εὐλόγου
χῆςί σου προηλὴπι-ὐφηχείη. Editio Paris. .13?-
ᾖξγείτω, baud emendateJ‘At Regii primus et ter-
tius ut in contextu.
(t9) Antiqui duo libri ποιήσῃς. Utraque editio
ποιησεις.