PG 31, col. 645
τυρας προϊσχόμενος, καὶ ἀναπαύσεως χάριν ἐνδιδοὺς
τῇ εὐτονιᾳ τῆς ἀγρυπνίας. Ἀλλὰ μᾶλλον (21) ἔχε
κρυπτὰς προσευχὰς, ἃς βλέπει ὁ Θεὸς ἐν τῷ κρυπτῷ,
καὶ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ. Ἔχε παρεμπορευμα
πολιτείας ἀρίστης, ἵνα εὕρῃς πλοῦτον ἀπόκρυφον ἐν
ἡμέρᾳ ἀνάγκης. Ἐν ταῖς ἐφημερίαις τῆς διακονίας
σου σὺν τῷ κόπῳ τοῦ σώματος ἔχε καὶ παρακλητι-
κὸν λόγον πρὸς ἀλάπησιν τῶν διακονουμένων, ἵνα
γένηται εὐπρόσδεκτος ἡ διακονία σου ἅλατι ἠρτυ-
μένη. Μὴ ἐάσῃς τὰ ἐπιϐάλλοντα σοι ἔργα ἕτερον
ποιῆσαι, ἵνα μὴ καὶ ὁ μισθὸς, ἀρθεὶς ἀπὸ σοῦ, ἑτέρῳ
δοθῇ, καὶ ἓν σῷ πλούτῳ ἄλλος δοξασθῇ, σοῦ τοι-
πεινουμένου. Ποίει τὰ ξογα τῆς διακονίας σου εύ-
σχημα καὶ ἐπιμελῆ, ὡς τῷ Χριστῴ διακονῶν. Ἐπι-
κατάρατος γὰρ, φησὶ, πᾶς ὁ ποιῶν (22) τὰ ἔργα
Κυρίου ἀμελῶς. Φοϐοῦ τὴν ἐκ περιττοῦ καὶ. περι-
φρονήσεως παραχρησιν, κᾶν εὐτελῆ δοκῇ εἶναι τά ἂν
χερσί σου διακονήματα, ὡς Θεοῦ ἕποπτεύοντος. Μέγα
τὸ τῆς διακονίας ἔργον, καὶ βασιλείας οὐρανῶν πρός-
ξενον. Σαγήνη γάρ ἐστι τῶν ἀρετῶν, πάσας τὰς ἐντο-
λὰς τοῦ Θεοῦ ἐν ἑαυτῇ φέρουσα· καὶ πρῶτον μὲν
πάντων τὴν πανάρετον ταπείνωσιν , ἐπιφερομένην
τὸν (23) ἐσμὸν τῶν ἀγαθῶν ἔπειτα τὸ, Ἔπιίνασα,
καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν· ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ
με· ξένος, καὶ ἀσθενὴς, καὶ ἐν φυλακῇ, καὶ δι-
ηκονήσατέ μοι. Καὶ μάλιστα ὅταν τό χριωστούμινον
ἓκτιλῆται (24) ἐν ταπεινῷ τῷ φρονήματι, Excipe-mg
χωρὶς, ὀργῆς τε καὶ γογγυσμοῦίΓίνου ζήλωτής τῶν
ὀρθῶς βιούντων, καὶ τούτων τὰς πράξεις ἔγγραφε τῇ
σῇ ’καρδίᾳ Εύχου γενέσθαι τῶν ὀλίγων. Σπάνιον γὰρ
τὸ ἀγαθόν· διὸ καὶ ὀλίγοι εἰσὶν οἱ εἰσερχόμενοι εἰς
τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, Μὴ πάντας ’λογίζου σώε
ζεσθαι τοὺς ἐν τῇ κέλλῃ , φαύλος τε καὶ χρη-
στούς (25). ’ού γὰρ οὕτως ἔχει. Πολλοὶ γὰρ προσέρ-
χονται τῷ ἐναρέτῳ βίῳ, ὀλίγοι δὲ τὸν ζυίνόνάύτού
καταδίχονται. Βιαστών γάρ ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν
οὐρανῶν, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αύτὴν. Εὗαγγελι-
κὸς ὁ λόγος· Biar ἐκάλεσε τὴν τοῦ σώματος ’κατα-
πόνησιν, ἣν ὑπομένουσιν ἑκουσίως οἰ τοῦ Χριστοῦ
μαθηταὶ ἐν τῇ ἀρνήσει των οἰκείων θελημοέτιύν καὶ
τῆς ἀναπαύσεως τῆς τοῦ σώματος. φυλακῇ δὲ πασῶν
τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ. Εἰ τοίνυν βούλει ἁρπάσαι
--ιη ηιμ-Α-. η. Α .. -
τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, γενοῦ
βιαστή ς· ύπόζευξόν
σου τὸν αὐχένα τῷ ζυγῷ τῆς δουλείας τοῦ Χριστοῦ.
99 Matth. v1, 18. ι Coloss. iv, 6. ι Jerem. xunu, to. ³ Matth. xxv, 35, 36. ‘ Matth. χι, t2.
utraque editio ‘et Reg, tertius εύλογοποιοῦ
δίζω) Utrague editio ‘et Reg: tertius εύλογοποιοῡ
ξριτιας. ,Αιιι uo mss. ευλογου αιτίας. Mox duo mss.
ινα ,απαγωσικ
ιίῖρκξζῗῗῗῗ ,ἓξίξίῗίῖ¹¹ῗιξί.ξ¹β3· tertius ἀγρυπνίας,
’ ’⁷ “ ‘ “ ⁸ ·- "’0' "'2‘" "lt'"""*'s,
2326;191:269 αλΡ-εγτ Aluum mss. «γρυπίτας, ἀλλὰ
Eii-1:03, recte. Nee ita multopost-ii'qulds 15333
.g:;.;‘. . νυν Lt‘u :uui‘tUéJust ιι quos moao αιξι
vulgafis. ι παρακληι uol. onJunctlo και deest in
antiqui ,εἰΠο libri γὰρ, φησὶν, ὁ ποιῶν.
(23) Regfprimus maestitia! llo-clipso in
τῇ εὐτονιᾳ τῆς ἀγρυπνίας. Ἀλλὰ μᾶλλον (21) ἔχε
κρυπτὰς προσευχὰς, ἃς βλέπει ὁ Θεὸς ἐν τῷ κρυπτῷ,
καὶ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ. Ἔχε παρεμπορευμα
πολιτείας ἀρίστης, ἵνα εὕρῃς πλοῦτον ἀπόκρυφον ἐν
ἡμέρᾳ ἀνάγκης. Ἐν ταῖς ἐφημερίαις τῆς διακονίας
σου σὺν τῷ κόπῳ τοῦ σώματος ἔχε καὶ παρακλητι-
κὸν λόγον πρὸς ἀλάπησιν τῶν διακονουμένων, ἵνα
γένηται εὐπρόσδεκτος ἡ διακονία σου ἅλατι ἠρτυ-
μένη. Μὴ ἐάσῃς τὰ ἐπιϐάλλοντα σοι ἔργα ἕτερον
ποιῆσαι, ἵνα μὴ καὶ ὁ μισθὸς, ἀρθεὶς ἀπὸ σοῦ, ἑτέρῳ
δοθῇ, καὶ ἓν σῷ πλούτῳ ἄλλος δοξασθῇ, σοῦ τοι-
πεινουμένου. Ποίει τὰ ξογα τῆς διακονίας σου εύ-
σχημα καὶ ἐπιμελῆ, ὡς τῷ Χριστῴ διακονῶν. Ἐπι-
κατάρατος γὰρ, φησὶ, πᾶς ὁ ποιῶν (22) τὰ ἔργα
Κυρίου ἀμελῶς. Φοϐοῦ τὴν ἐκ περιττοῦ καὶ. περι-
φρονήσεως παραχρησιν, κᾶν εὐτελῆ δοκῇ εἶναι τά ἂν
χερσί σου διακονήματα, ὡς Θεοῦ ἕποπτεύοντος. Μέγα
τὸ τῆς διακονίας ἔργον, καὶ βασιλείας οὐρανῶν πρός-
ξενον. Σαγήνη γάρ ἐστι τῶν ἀρετῶν, πάσας τὰς ἐντο-
λὰς τοῦ Θεοῦ ἐν ἑαυτῇ φέρουσα· καὶ πρῶτον μὲν
πάντων τὴν πανάρετον ταπείνωσιν , ἐπιφερομένην
τὸν (23) ἐσμὸν τῶν ἀγαθῶν ἔπειτα τὸ, Ἔπιίνασα,
καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν· ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ
με· ξένος, καὶ ἀσθενὴς, καὶ ἐν φυλακῇ, καὶ δι-
ηκονήσατέ μοι. Καὶ μάλιστα ὅταν τό χριωστούμινον
ἓκτιλῆται (24) ἐν ταπεινῷ τῷ φρονήματι, Excipe-mg
χωρὶς, ὀργῆς τε καὶ γογγυσμοῦίΓίνου ζήλωτής τῶν
ὀρθῶς βιούντων, καὶ τούτων τὰς πράξεις ἔγγραφε τῇ
σῇ ’καρδίᾳ Εύχου γενέσθαι τῶν ὀλίγων. Σπάνιον γὰρ
τὸ ἀγαθόν· διὸ καὶ ὀλίγοι εἰσὶν οἱ εἰσερχόμενοι εἰς
τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, Μὴ πάντας ’λογίζου σώε
ζεσθαι τοὺς ἐν τῇ κέλλῃ , φαύλος τε καὶ χρη-
στούς (25). ’ού γὰρ οὕτως ἔχει. Πολλοὶ γὰρ προσέρ-
χονται τῷ ἐναρέτῳ βίῳ, ὀλίγοι δὲ τὸν ζυίνόνάύτού
καταδίχονται. Βιαστών γάρ ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν
οὐρανῶν, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αύτὴν. Εὗαγγελι-
κὸς ὁ λόγος· Biar ἐκάλεσε τὴν τοῦ σώματος ’κατα-
πόνησιν, ἣν ὑπομένουσιν ἑκουσίως οἰ τοῦ Χριστοῦ
μαθηταὶ ἐν τῇ ἀρνήσει των οἰκείων θελημοέτιύν καὶ
τῆς ἀναπαύσεως τῆς τοῦ σώματος. φυλακῇ δὲ πασῶν
τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ. Εἰ τοίνυν βούλει ἁρπάσαι
--ιη ηιμ-Α-. η. Α .. -
τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, γενοῦ
βιαστή ς· ύπόζευξόν
σου τὸν αὐχένα τῷ ζυγῷ τῆς δουλείας τοῦ Χριστοῦ.
99 Matth. v1, 18. ι Coloss. iv, 6. ι Jerem. xunu, to. ³ Matth. xxv, 35, 36. ‘ Matth. χι, t2.
utraque editio ‘et Reg, tertius εύλογοποιοῦ
δίζω) Utrague editio ‘et Reg: tertius εύλογοποιοῡ
ξριτιας. ,Αιιι uo mss. ευλογου αιτίας. Mox duo mss.
ινα ,απαγωσικ
ιίῖρκξζῗῗῗῗ ,ἓξίξίῗίῖ¹¹ῗιξί.ξ¹β3· tertius ἀγρυπνίας,
’ ’⁷ “ ‘ “ ⁸ ·- "’0' "'2‘" "lt'"""*'s,
2326;191:269 αλΡ-εγτ Aluum mss. «γρυπίτας, ἀλλὰ
Eii-1:03, recte. Nee ita multopost-ii'qulds 15333
.g:;.;‘. . νυν Lt‘u :uui‘tUéJust ιι quos moao αιξι
vulgafis. ι παρακληι uol. onJunctlo και deest in
antiqui ,εἰΠο libri γὰρ, φησὶν, ὁ ποιῶν.
(23) Regfprimus maestitia! llo-clipso in