PG 31, col. 927
taacommunivitte consuetudine accedere videmus.
2. Et praeter alia omnia quas multa sunt, respi-
ciens animus in delinquentium multitudinem, pri-
mum quidem non habet spatium peccata sua sen-
tiendi, seque ob delicta conterendi per paeniten-
tiam ; 345 imo deterioribus secum collatis. etiam
quamdam Sibi vindicat virtutis speciem : deinde
prce tumultibus et negotiis quas vita communis
parere solet, a pretiosissima Dei memoria abstra-
ctus, non id duntaxat detrimenti accipit ut nec
gaudeat, nec delectetur in Deo, nec perfruatur Do-
mini deliciis, nec verborum ejus dulcedinem degu-
stet, ita ut dicere queat : Memor fui Dei, et dele-
ctatus sum ⁸ο ; et : Quam dulcia faucibus meis elo-
quia tua, super mel ori meo“ ; sed etiam judicia
ipsius aspernari ac prorsus oblivisci assuescit,
quo nullum majus aut perniciosius malum ei acci-
dere potest.
lNTERROGATlO Vll
Quod vita agenda sit cum iis qui eodem animo
impulsi, Deo placere sibi proponunt, et quod
difficile simulque periculosum sit, solitarium
vivere.
Quoniam igitur ex verbis tuis nobis persuasis-
simum est, vitam quas degitur cum iis qui Do-
mini praseepta contemnunt, periculosam esse, υ
ex ordine discere volumus, num qui secessit a
talibus, debeat privatim et seorsum a casteria
degere, an cum fratribus concordibus, et qui
eumdem pietatis scopum sibi constituerint,vitam
ducere.
BESPONSIO.
1. Vitam quae simul cum pluribus agitur ad
multa utiliorem esse scio. Ac primum lquidem.
quod nemo nostrum sit, qui sibi ipsi sufficiat ad
sublevandas corporis necessitates, sed in compa-
randis rebus necessariis alter alterius opera indi-
geamus. Quemadmodum enim pes aliam quidem
obtinet facultatem, alia vero caret, et neque sine
reliquorum membrorum auxilio suam ipsius vim
reperit idoneam, aut perseveranter snbi ipsi suffi-
cientem, neque in se subsidia habet, quae quod
sibi deest, suppleant : ita quoque in solitaria vita,
et quod adest nobis, inutile redditur, et quod
deest, comparari non potest: siquidem ,opifcx
Deus nos alterum alterius ope egere decrevit, sic-
ut scriptum est ³⁸, ut sic inter} nos conjungamur.
9° Psal. LXXVI, 4ο. 91 Psal. cxvnt, 103.
⁹² Eccli. xm, 20.
veteres duo libri τοῦτο ε-ξστι τὸ ᾇραι.
. (96) Scriptum invenitur in Εο]ϋ.τὼν οἰκείων
αα τ.
⁸(19⁸7) Reg. primus οὗ μονον τὸ ἐναγάλλεσοαι καὶ
σιν-αρτ.
ἐνευφ. Legitur vero in Colb. οὐ μόνονητό ἐν ,ἀγαλ-
λιάσει ἑνευφραίνεσθαι τῷ, Θεῷ ζημιοῦται, longe
ante Verbum κατατρυφάν νόουιὰω τό addidimus ἐκ
2. Et praeter alia omnia quas multa sunt, respi-
ciens animus in delinquentium multitudinem, pri-
mum quidem non habet spatium peccata sua sen-
tiendi, seque ob delicta conterendi per paeniten-
tiam ; 345 imo deterioribus secum collatis. etiam
quamdam Sibi vindicat virtutis speciem : deinde
prce tumultibus et negotiis quas vita communis
parere solet, a pretiosissima Dei memoria abstra-
ctus, non id duntaxat detrimenti accipit ut nec
gaudeat, nec delectetur in Deo, nec perfruatur Do-
mini deliciis, nec verborum ejus dulcedinem degu-
stet, ita ut dicere queat : Memor fui Dei, et dele-
ctatus sum ⁸ο ; et : Quam dulcia faucibus meis elo-
quia tua, super mel ori meo“ ; sed etiam judicia
ipsius aspernari ac prorsus oblivisci assuescit,
quo nullum majus aut perniciosius malum ei acci-
dere potest.
lNTERROGATlO Vll
Quod vita agenda sit cum iis qui eodem animo
impulsi, Deo placere sibi proponunt, et quod
difficile simulque periculosum sit, solitarium
vivere.
Quoniam igitur ex verbis tuis nobis persuasis-
simum est, vitam quas degitur cum iis qui Do-
mini praseepta contemnunt, periculosam esse, υ
ex ordine discere volumus, num qui secessit a
talibus, debeat privatim et seorsum a casteria
degere, an cum fratribus concordibus, et qui
eumdem pietatis scopum sibi constituerint,vitam
ducere.
BESPONSIO.
1. Vitam quae simul cum pluribus agitur ad
multa utiliorem esse scio. Ac primum lquidem.
quod nemo nostrum sit, qui sibi ipsi sufficiat ad
sublevandas corporis necessitates, sed in compa-
randis rebus necessariis alter alterius opera indi-
geamus. Quemadmodum enim pes aliam quidem
obtinet facultatem, alia vero caret, et neque sine
reliquorum membrorum auxilio suam ipsius vim
reperit idoneam, aut perseveranter snbi ipsi suffi-
cientem, neque in se subsidia habet, quae quod
sibi deest, suppleant : ita quoque in solitaria vita,
et quod adest nobis, inutile redditur, et quod
deest, comparari non potest: siquidem ,opifcx
Deus nos alterum alterius ope egere decrevit, sic-
ut scriptum est ³⁸, ut sic inter} nos conjungamur.
9° Psal. LXXVI, 4ο. 91 Psal. cxvnt, 103.
⁹² Eccli. xm, 20.
veteres duo libri τοῦτο ε-ξστι τὸ ᾇραι.
. (96) Scriptum invenitur in Εο]ϋ.τὼν οἰκείων
αα τ.
⁸(19⁸7) Reg. primus οὗ μονον τὸ ἐναγάλλεσοαι καὶ
σιν-αρτ.
ἐνευφ. Legitur vero in Colb. οὐ μόνονητό ἐν ,ἀγαλ-
λιάσει ἑνευφραίνεσθαι τῷ, Θεῷ ζημιοῦται, longe
ante Verbum κατατρυφάν νόουιὰω τό addidimus ἐκ