PG 32, col. 148
τῷ Πατρί. Τὸ γὰρ ὄνομα Πατρός καὶ Υἰοῦ καὶ ἁγίου
Πνεῦματος ὁμοίως ἕκδέδοται. Ὠς τοίνυν ἔχει ὁ Υἱὸς
πρὸς τὸν Πατέρα, οὕτω πρὸς τὸν Υἱὸν τὸ Πνεῦμα
κατά τήν ἐν τῷ βαπτίσματι παραδεδομένην τοῦ λόγου
σύνταξιν. Εἰ δε τὸ Πνεῦμα τῷ Υἱῷ συντέτακται, ὁ
δε Υἱὸς τῷ Πατρὶ, δηλονότι (37) καὶ τό Πνεῦμα τῳ
Πατρί. Τίνα οὖν ἔχει χώραν τό μεν συναριθμεῖσθαι,
τό δέ ῦπαριθμεῐσθαι λέγειν, ἓν μιᾷ καὶ τῇ αὐτῇ συ-
στοιχίᾳ κατατεταγμένων τῶν ὀνομάτωνς Ὀλως δι,
τί τῶν πάντων ἐξέστη ποτε τῆς ἑαυτοῦ φύσεως
ἀριθμούμενον ; Ἀλλ’ οὐχὶ τὰ μεν ἀριθμητὰ διαμένει
οἷα πέφυκεν ἐξ ἀρχῆς, ό δε ἀριθμός σημεῖον γνωρι-
στικόν τοῦ πλήθους τῶν ὑποκειμένων παρ’ ήμῶν
ἐφαρμόζεται ; Τῶν γὰρ συμάτων τὰ μεν ἀριθμοῦμεν,
τὰ δὲ μετροῦμεν, τὰ δε σταθμώμεθα· καὶ ὧν
συνεχὴς ἡ φύσις, μέτρῳ καταλαμϐάνομεν, ὧν δε δι-
ωρὶσμένη, τῷ ἀριθμῷ ὑποϐάλλομεν, πλὴν ὅσα διὰ
λεπτότητα καὶ αὐτὰ πάλιν μετρητὰ γίνεται ’ τὰ δι
βάρη ταῖς ἐπὶ τοῦ ζυγοῦ ῥοπαῖς διακρίνομεν. Oti τοί-
νυν, επειδὴ ἑαυτοῖς σημεῖα πρὸς τὴν τοῦ ποσοῦ γνῶσιν
ἐπενοήσαμεν, ἤδη καὶ τήν φύσιν τῶν σημειωθέντων
ὴλλάξαμεν. Ὥσπερ οὖν οὐχ ὑποσταθμὼμεθα metu;
τὰ σταθμητὰ, κᾶν τό μεν χρυσός, τό δὲ κασσίτερος
ᾖ, οὐδὲ ὑπομετροῦμεν τὰ μετρηταὶ ·
οὕτως οὐδέ τὰ
ἀριθμητὰ πάντως ὑπαριθμὴσομεν. Εἰ δέ οὐδὲν τῶν
illaw τὴν ῦπαρίθμησιν δέχεται, πῶς τῷ Πνεῦματί
φασι προσήκειν ὑπαριθμεῐσθαι ; Ἀλλά τὰ Ἐλληνικὰ
νοσοῦντες οἴονται τὰ κατὰ βαθμὸν ἀξιωμάτων (38) ἦ
κατά οὐσίας ὕφεσιν ὑποϐαίνοντα, ταῦτα προσήκειν ὐπα-
ριθμείσθαι.
ΚΕΦΛΛΑῘΟΝ IH'
Πῶς έν τῇ ὁμολογίᾳ τῶν τρ-ιῶν ὑποστάσεων τὸ uictis};
τῆς μοναρχίας δόγμα διατηροῦμεν, ἐν καὶ ὁ (39)
κατᾶ των ’τὸ Πνεῦμα ὑπαριθμεῖσθαι φασκόντων ἴλι-
γχος.
4-4. Πατέρα καὶ Υἱὸν καὶ ἅγιον Πνεῦμα παραδιδοὺς
ὁ Κύριος, οὐ μετά τοῦ ἀριθμοῦ συνεξέδωκεν. Οὐ γὰρ
εἶπεν, ὅτι Εἰς πρῶτον καὶ δεύτερον καὶ τρίτον, οὐδὲ,
Εἰς ἓν καὶ δύο καὶ τρία ’ ἀλλὰ δι’ ὀνομάτων ἁγίων
τὴν »γνῶσιν τῆς πρός σωτηρίαν ἀγούσης πίστεως
ἐχαρίσατο. ⁴Ὡστε το μεν σῶζον ἡμᾶς ἠ πίστις ἐστίν ’
ὁ δε ἀριθμός σημεῖον γνωριστικόν τοῦ ποσοῦ τῶν
ὑποκειμένων ἐπινενόηται. Ἀλλ’ οἱ πανταχὸθεν εαυο
τοὶς τὰς βλάϐας έπεσυνάγοντες καὶ τῇ τοῦ ἀριθμεῖν
δυνάμει κατὰ τῆς πίστεως κέχρηνται · οἱ γε, οὐδενος
etiam quatuor alii, nisi quod magabant; ,ᾳϋρὲῖ
lum ante has voces, xm? βαθμὸν. Editi Ἀλλ’ οὗτοι
τά... ἀξιώματα. .
(39) Ἐν ᾧ καὶ ὁ, etc. Hac desunt in plerisque
codicibus.
Πνεῦματος ὁμοίως ἕκδέδοται. Ὠς τοίνυν ἔχει ὁ Υἱὸς
πρὸς τὸν Πατέρα, οὕτω πρὸς τὸν Υἱὸν τὸ Πνεῦμα
κατά τήν ἐν τῷ βαπτίσματι παραδεδομένην τοῦ λόγου
σύνταξιν. Εἰ δε τὸ Πνεῦμα τῷ Υἱῷ συντέτακται, ὁ
δε Υἱὸς τῷ Πατρὶ, δηλονότι (37) καὶ τό Πνεῦμα τῳ
Πατρί. Τίνα οὖν ἔχει χώραν τό μεν συναριθμεῖσθαι,
τό δέ ῦπαριθμεῐσθαι λέγειν, ἓν μιᾷ καὶ τῇ αὐτῇ συ-
στοιχίᾳ κατατεταγμένων τῶν ὀνομάτωνς Ὀλως δι,
τί τῶν πάντων ἐξέστη ποτε τῆς ἑαυτοῦ φύσεως
ἀριθμούμενον ; Ἀλλ’ οὐχὶ τὰ μεν ἀριθμητὰ διαμένει
οἷα πέφυκεν ἐξ ἀρχῆς, ό δε ἀριθμός σημεῖον γνωρι-
στικόν τοῦ πλήθους τῶν ὑποκειμένων παρ’ ήμῶν
ἐφαρμόζεται ; Τῶν γὰρ συμάτων τὰ μεν ἀριθμοῦμεν,
τὰ δὲ μετροῦμεν, τὰ δε σταθμώμεθα· καὶ ὧν
συνεχὴς ἡ φύσις, μέτρῳ καταλαμϐάνομεν, ὧν δε δι-
ωρὶσμένη, τῷ ἀριθμῷ ὑποϐάλλομεν, πλὴν ὅσα διὰ
λεπτότητα καὶ αὐτὰ πάλιν μετρητὰ γίνεται ’ τὰ δι
βάρη ταῖς ἐπὶ τοῦ ζυγοῦ ῥοπαῖς διακρίνομεν. Oti τοί-
νυν, επειδὴ ἑαυτοῖς σημεῖα πρὸς τὴν τοῦ ποσοῦ γνῶσιν
ἐπενοήσαμεν, ἤδη καὶ τήν φύσιν τῶν σημειωθέντων
ὴλλάξαμεν. Ὥσπερ οὖν οὐχ ὑποσταθμὼμεθα metu;
τὰ σταθμητὰ, κᾶν τό μεν χρυσός, τό δὲ κασσίτερος
ᾖ, οὐδὲ ὑπομετροῦμεν τὰ μετρηταὶ ·
οὕτως οὐδέ τὰ
ἀριθμητὰ πάντως ὑπαριθμὴσομεν. Εἰ δέ οὐδὲν τῶν
illaw τὴν ῦπαρίθμησιν δέχεται, πῶς τῷ Πνεῦματί
φασι προσήκειν ὑπαριθμεῐσθαι ; Ἀλλά τὰ Ἐλληνικὰ
νοσοῦντες οἴονται τὰ κατὰ βαθμὸν ἀξιωμάτων (38) ἦ
κατά οὐσίας ὕφεσιν ὑποϐαίνοντα, ταῦτα προσήκειν ὐπα-
ριθμείσθαι.
ΚΕΦΛΛΑῘΟΝ IH'
Πῶς έν τῇ ὁμολογίᾳ τῶν τρ-ιῶν ὑποστάσεων τὸ uictis};
τῆς μοναρχίας δόγμα διατηροῦμεν, ἐν καὶ ὁ (39)
κατᾶ των ’τὸ Πνεῦμα ὑπαριθμεῖσθαι φασκόντων ἴλι-
γχος.
4-4. Πατέρα καὶ Υἱὸν καὶ ἅγιον Πνεῦμα παραδιδοὺς
ὁ Κύριος, οὐ μετά τοῦ ἀριθμοῦ συνεξέδωκεν. Οὐ γὰρ
εἶπεν, ὅτι Εἰς πρῶτον καὶ δεύτερον καὶ τρίτον, οὐδὲ,
Εἰς ἓν καὶ δύο καὶ τρία ’ ἀλλὰ δι’ ὀνομάτων ἁγίων
τὴν »γνῶσιν τῆς πρός σωτηρίαν ἀγούσης πίστεως
ἐχαρίσατο. ⁴Ὡστε το μεν σῶζον ἡμᾶς ἠ πίστις ἐστίν ’
ὁ δε ἀριθμός σημεῖον γνωριστικόν τοῦ ποσοῦ τῶν
ὑποκειμένων ἐπινενόηται. Ἀλλ’ οἱ πανταχὸθεν εαυο
τοὶς τὰς βλάϐας έπεσυνάγοντες καὶ τῇ τοῦ ἀριθμεῖν
δυνάμει κατὰ τῆς πίστεως κέχρηνται · οἱ γε, οὐδενος
etiam quatuor alii, nisi quod magabant; ,ᾳϋρὲῖ
lum ante has voces, xm? βαθμὸν. Editi Ἀλλ’ οὗτοι
τά... ἀξιώματα. .
(39) Ἐν ᾧ καὶ ὁ, etc. Hac desunt in plerisque
codicibus.