PG 33, col. 923
In inglese: The Catechetical Lectures of S. Cyril 16.0
stolorum ecclesia (1). Omnium enim apud nos sunt
prmrogativm. Huc Christus de cmlis descendit, huc
Spiritus sanctus de cmlis delapsus est Ac maxime
conveniens erat, ut quemadmodum ea qum Chri-
stum et Golgotlun locum respiciunt, in hoc Golgo-
tha dicimus; sic et de saneto Spiritu in superiore
diceremus Ecclesia: verum quoniam qui illic deo
scendit, ejus qui isthic crucifixus est glorim con-
sors est, idcirco in hoc loco verba facimus de eo
qui illic descendit : pius enim cultus separationem
non admittit.
V. ‘2 Propositum est deinceps quasdam de Spi-
ritu sanoto proloqui: non quidem substantiam
ejus [ac naturam accurate enuntiare, impossibilis
quippe res, sed diversas quorumdam circa eumdem
aberrationes notare, ne forte earum ignoratione
praicipites feramur; errorisque vias praecidere, ut
una regia via incedamus. ⁸³ Quod si nunc cautio-
nis ergo quid ab haeresibus dictum fuerit recen-
seamus, id totum in caput illorum convertatur :
nos vero immunes simus, tam nos qui narramus,
quam vos qui auditis.
246 Vl. Namque impiissiml circa omnia haere-
tici, etiam adversus sanctum Spiritum linguam
7, n. 1.
⁸³ Vid. cat. 4, n. 16, et cat.6, n. 1. ³⁷ Matth. xxvm,
infra num. 13, et cat. t7, num. 5, 28 et 34. Qui
quidem error Sabellio etiam videtur antiquior:
hunc enim commemorat et refellit Origenes tom. ιι
in Joun., pag. βε, eumque Lactantio imputat Hie-
ron_ymus_epist. al. 65, nov. edit. 41, et in cap. Iv,
6_, Epistolas Pauliad Galatas. Cyrillus media—inter
Arianos et Sabellianos incedens via, nihil nisi
Catholicus esse poterat. Quod si unius Dei tidem
exprimens paulo ante, neu dicit, Patrem, Filium,
et Spiritum sanctum unum esse Deum ; sed, unum
Deum_esse per unum Filium cum sancto Spiritu,
perindepest’: cum itidem Nam, carm. 3, pag. 68,
sic Trinitatis fidem profiteatur: Εἷς Θεὸς, ii γὲνίτειο,
δι’ Υἱέοἳςμές μέγα Πνεῦμαο «ι ynusDeus, ex genitore,
‹‹ per Filium. in magnum Spiritum.
(1) In superiore Apostolorum ecclesia. Ecclesia in
ea aede inqua Spiritus sanctus descenderat, in
monteSion mdificata,omnium Hierosolymitanarum
antiquissima, parva uade constabat. In htrc Lucia—
nus presbyter, libro De delectionefireliquiarum sancti ί)
⁸ Stephani. Cap. 8 et 10. sanctum Stephanum diaco-
num ordinatum fuisse refert. Probabile est aposto-
los, quorum nomine appellata est, et sanctum J_a~
cobum ecclesia: llierosolymitanm episcopum ea do;
mo, per ipsum Spiritum sanctum consecrata ad
conventus Ecclesiae celebrandos propensius quam
ullo alio loco usos esse. Sanctus Epiphanius, libro
ρο pendi-ibus ct mensuris , num. 14, refert parvam
hanc ecclesiam ab Adriano, cum Ailiam aedificavit
integram repertam esse, et Hierosolymitanm sub
Vespasiano cladis expertem. Distabat ab ASlia quan-
tum_arc_us semel potest jacere, ex Guill. 'l‘yr., ι.
Vindicta“ sacri cap. ει.
(ξ) [Ιᾴντων γὰρ,’θιο. Ita AeditiA omnes. et Coislin.
ac GrodcciusIA't Roe et Casaub., πάντα, etc., om-
rita apud nos sunt insignia, supra cat. 3, num. 7,
(litaret Cyrillus, τὸ“ ἁπάντων ἀγαθῶν ἀξίωμα ἰν
prmrogativm. Huc Christus de cmlis descendit, huc
Spiritus sanctus de cmlis delapsus est Ac maxime
conveniens erat, ut quemadmodum ea qum Chri-
stum et Golgotlun locum respiciunt, in hoc Golgo-
tha dicimus; sic et de saneto Spiritu in superiore
diceremus Ecclesia: verum quoniam qui illic deo
scendit, ejus qui isthic crucifixus est glorim con-
sors est, idcirco in hoc loco verba facimus de eo
qui illic descendit : pius enim cultus separationem
non admittit.
V. ‘2 Propositum est deinceps quasdam de Spi-
ritu sanoto proloqui: non quidem substantiam
ejus [ac naturam accurate enuntiare, impossibilis
quippe res, sed diversas quorumdam circa eumdem
aberrationes notare, ne forte earum ignoratione
praicipites feramur; errorisque vias praecidere, ut
una regia via incedamus. ⁸³ Quod si nunc cautio-
nis ergo quid ab haeresibus dictum fuerit recen-
seamus, id totum in caput illorum convertatur :
nos vero immunes simus, tam nos qui narramus,
quam vos qui auditis.
246 Vl. Namque impiissiml circa omnia haere-
tici, etiam adversus sanctum Spiritum linguam
7, n. 1.
⁸³ Vid. cat. 4, n. 16, et cat.6, n. 1. ³⁷ Matth. xxvm,
infra num. 13, et cat. t7, num. 5, 28 et 34. Qui
quidem error Sabellio etiam videtur antiquior:
hunc enim commemorat et refellit Origenes tom. ιι
in Joun., pag. βε, eumque Lactantio imputat Hie-
ron_ymus_epist. al. 65, nov. edit. 41, et in cap. Iv,
6_, Epistolas Pauliad Galatas. Cyrillus media—inter
Arianos et Sabellianos incedens via, nihil nisi
Catholicus esse poterat. Quod si unius Dei tidem
exprimens paulo ante, neu dicit, Patrem, Filium,
et Spiritum sanctum unum esse Deum ; sed, unum
Deum_esse per unum Filium cum sancto Spiritu,
perindepest’: cum itidem Nam, carm. 3, pag. 68,
sic Trinitatis fidem profiteatur: Εἷς Θεὸς, ii γὲνίτειο,
δι’ Υἱέοἳςμές μέγα Πνεῦμαο «ι ynusDeus, ex genitore,
‹‹ per Filium. in magnum Spiritum.
(1) In superiore Apostolorum ecclesia. Ecclesia in
ea aede inqua Spiritus sanctus descenderat, in
monteSion mdificata,omnium Hierosolymitanarum
antiquissima, parva uade constabat. In htrc Lucia—
nus presbyter, libro De delectionefireliquiarum sancti ί)
⁸ Stephani. Cap. 8 et 10. sanctum Stephanum diaco-
num ordinatum fuisse refert. Probabile est aposto-
los, quorum nomine appellata est, et sanctum J_a~
cobum ecclesia: llierosolymitanm episcopum ea do;
mo, per ipsum Spiritum sanctum consecrata ad
conventus Ecclesiae celebrandos propensius quam
ullo alio loco usos esse. Sanctus Epiphanius, libro
ρο pendi-ibus ct mensuris , num. 14, refert parvam
hanc ecclesiam ab Adriano, cum Ailiam aedificavit
integram repertam esse, et Hierosolymitanm sub
Vespasiano cladis expertem. Distabat ab ASlia quan-
tum_arc_us semel potest jacere, ex Guill. 'l‘yr., ι.
Vindicta“ sacri cap. ει.
(ξ) [Ιᾴντων γὰρ,’θιο. Ita AeditiA omnes. et Coislin.
ac GrodcciusIA't Roe et Casaub., πάντα, etc., om-
rita apud nos sunt insignia, supra cat. 3, num. 7,
(litaret Cyrillus, τὸ“ ἁπάντων ἀγαθῶν ἀξίωμα ἰν