PG 33, col. 924
In inglese: The Catechetical Lectures of S. Cyril 16.0
σῶν, ἑνθαῦθα ἒν τῇ Ἰερουσαλὴμ, εν τῇ ἀνωτίρᾳ τῶν
ἀποστόλων Ἐκκλησία. Πάντων γὰρ (2) παρ’ ἡμῖν
ἐστι τά ἀξιώματα . Ἐνταῦθα Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν
κατῆλθεν· ἐνταῦθα τὸ Πνιῦμα τὸ ἅγιον ἐξ οὐρανῶν
κατῆλθε. Καὶ πρεπωδέστατον μὶν ἀληθῶς ἧν, ὥσπερ
τὰ περὶ Χριστοῦ καὶ τοῦ Γολγοθᾶ, ἐν τῷ Γολγοθᾷ
τούτῳ λὲγομεν· οὕτω καὶ περὶ ἁγίου Πνεύματος ἂν
τῇ ἀνωτέρᾳ λέγειν Ἐκκλησίᾳ. Ἐπειδή ὃὶ τῆς δόξῆς
τοῦ inde: σταυρωοὲντος, συναπολαύιι τὸ ἐκεῖ κατ-
ελθόν οὕτω τὰ περὶ τοῦ in? κατελθόντος ἐνταῦθα
λαλοῦμεν· ἀμέριστος γάρ ἐστιν (4) εὐσέϐεια.
Ε’. Βουλόμεθα λοιπόν τινα εἰπεῖν περὶ τοῦ ἁγίου
Πνεύματος· οὐχὶ διηγήσασθαι τὴν ὑπόστασιν αὐτοῦ
ἀκριϐῶς· ἀδύνατον γάρ· ἀλλ’ εἰπεῖν τὰς διαφόρους
τινῶν περὶ (5) αὐτοῦ παρεκτροπάς, ἳνα μή ποτε ἐξ
ἀγνοίας ἐκείνων κατενεχθῶμεν· καὶ ἐπικόψαι τὰς τῆς
πλάνης ὁδοὺς, ἶνα μίαν ὁδὸν βασιλικὴν όδεύσωμεν.
Εἰ δέ τι ῥηθὲν ὑπὸ τῶν αἱρέσεων νῦν διηγούμεθα δι’
ἀσφάλειαν , τοῦτο κατά τῆς ἐκείνων προτριπισθω
κεφαλῆς· ἀθῶοί τε ι’ίμεν, ο’ί τε λέγοντες ἡμεῖς, καὶ
ὑμεῖς ol ἀκούοντες.
ς’· Οἱ γὰρ περὶ πάντα ἀνοσιώτατοι αἱρετικοὶ, καὶ
κατὰ τοῦ ἁγίου Πνεύματος ὥξυναν γλῶσσαν (6), καί
,³⁸ Vi-. infr. n. 7. ³9 Vid. infr. ιι. 24, et cat. 17, n. 3.
Ἱεροσολύμοις) quod huic nostra! phrasi simillimum,
ἱιι qua supplendum tantum, ἀγᾶθῶν.
ἓξ) Τὸ ἐπεῖ πατελθὸν. His addit. Coisl., μία γὰρ
οέα. una emm Ι amborum l alarm est.
ἡ δόξα, una enim [amborum ] gloria est.
(4) Desideratur articulus ἡ. Εοιτ.
(ὃ) Τινῶν περ-ί. Voces istm nescio quomodo ίῐι
impressisexciderant; easresarsimus ei codd., prio
mam quidem ex Coisl., alteram vero ex codemfin-
superqu eLx Roe ejt Casaub. Post, co‘njunctipn'e‘m
καί ex duobus modo memoratis mss. libris addidi-
mus, ac pro fi‘lttxfiqrw, praecidam, scripsimus, ἐπι-
κόψαι, ex cod. Coisl. cui suffragantur—Rw et Ca-
saub.qui tamen ferunt,_éxxr$¢afi' legisse videtur
Grod. , :émxéttwpev, praecidamus'.
(6) laeua». ‘_Co_isl., τὰς γλώσσας, proprius ad
sententiam psalmi Lxui. 4. 1)ὀειέτόλμῆσαν“, verbum
εἷπεῖν ad jecimus ex codd. Coisl. Boe, Casaub. Grod.
SeQuentes voces, τοῖς προστάγμασι, desent in codd.
Coisl. nec, Qasaub. Mallemus, τ-οῖςᾷσυντάγμασι.
Librariis ill‘usiinsequens vox, πρξις τὰς. Ιῖοιιε tamen
vocantur a Cyr-illoscripta lrenmi xposjqivpzta, prie-
ceptiones, quia, ut ipse in preefatione libroruinsuo-
rum exponit, eos scripsit ad detegendum et insi-
nuandam omnibus ut caverent. perversam et stu-
diose contectam haereticorum fraudem. Quod Ire-
nmus dicitur explanator, ἐξηγητής, id ipsi optime
convenit, qui haereticorum dogmata copiose descri-
psit et explanavit. _Non tamenidcirco eam vocem
a Cyrillo ipsi tribui putem, sed potius ab explana-
tione vel Scriptura: sacr_m,_cuju_s multa loca in ejus
scriptis explicantur, vel doctrinm ecclesiastica):
sic enim quivis auctor ecclesiasticus ἐξηγητής dici
potest. cat. t3,_num. _2l, et cat._ iii. num. 20, ve—
teres Patres sub nomine ἐξηγητῶν citat, occasione
quorumdam Scripturmlocorum,_qute sive in per-
petuis commentariis, sive in aliis libris proqdata
occasione exposuerant. Anastas. Sinait., tib. vn
ἀποστόλων Ἐκκλησία. Πάντων γὰρ (2) παρ’ ἡμῖν
ἐστι τά ἀξιώματα . Ἐνταῦθα Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν
κατῆλθεν· ἐνταῦθα τὸ Πνιῦμα τὸ ἅγιον ἐξ οὐρανῶν
κατῆλθε. Καὶ πρεπωδέστατον μὶν ἀληθῶς ἧν, ὥσπερ
τὰ περὶ Χριστοῦ καὶ τοῦ Γολγοθᾶ, ἐν τῷ Γολγοθᾷ
τούτῳ λὲγομεν· οὕτω καὶ περὶ ἁγίου Πνεύματος ἂν
τῇ ἀνωτέρᾳ λέγειν Ἐκκλησίᾳ. Ἐπειδή ὃὶ τῆς δόξῆς
τοῦ inde: σταυρωοὲντος, συναπολαύιι τὸ ἐκεῖ κατ-
ελθόν οὕτω τὰ περὶ τοῦ in? κατελθόντος ἐνταῦθα
λαλοῦμεν· ἀμέριστος γάρ ἐστιν (4) εὐσέϐεια.
Ε’. Βουλόμεθα λοιπόν τινα εἰπεῖν περὶ τοῦ ἁγίου
Πνεύματος· οὐχὶ διηγήσασθαι τὴν ὑπόστασιν αὐτοῦ
ἀκριϐῶς· ἀδύνατον γάρ· ἀλλ’ εἰπεῖν τὰς διαφόρους
τινῶν περὶ (5) αὐτοῦ παρεκτροπάς, ἳνα μή ποτε ἐξ
ἀγνοίας ἐκείνων κατενεχθῶμεν· καὶ ἐπικόψαι τὰς τῆς
πλάνης ὁδοὺς, ἶνα μίαν ὁδὸν βασιλικὴν όδεύσωμεν.
Εἰ δέ τι ῥηθὲν ὑπὸ τῶν αἱρέσεων νῦν διηγούμεθα δι’
ἀσφάλειαν , τοῦτο κατά τῆς ἐκείνων προτριπισθω
κεφαλῆς· ἀθῶοί τε ι’ίμεν, ο’ί τε λέγοντες ἡμεῖς, καὶ
ὑμεῖς ol ἀκούοντες.
ς’· Οἱ γὰρ περὶ πάντα ἀνοσιώτατοι αἱρετικοὶ, καὶ
κατὰ τοῦ ἁγίου Πνεύματος ὥξυναν γλῶσσαν (6), καί
,³⁸ Vi-. infr. n. 7. ³9 Vid. infr. ιι. 24, et cat. 17, n. 3.
Ἱεροσολύμοις) quod huic nostra! phrasi simillimum,
ἱιι qua supplendum tantum, ἀγᾶθῶν.
ἓξ) Τὸ ἐπεῖ πατελθὸν. His addit. Coisl., μία γὰρ
οέα. una emm Ι amborum l alarm est.
ἡ δόξα, una enim [amborum ] gloria est.
(4) Desideratur articulus ἡ. Εοιτ.
(ὃ) Τινῶν περ-ί. Voces istm nescio quomodo ίῐι
impressisexciderant; easresarsimus ei codd., prio
mam quidem ex Coisl., alteram vero ex codemfin-
superqu eLx Roe ejt Casaub. Post, co‘njunctipn'e‘m
καί ex duobus modo memoratis mss. libris addidi-
mus, ac pro fi‘lttxfiqrw, praecidam, scripsimus, ἐπι-
κόψαι, ex cod. Coisl. cui suffragantur—Rw et Ca-
saub.qui tamen ferunt,_éxxr$¢afi' legisse videtur
Grod. , :émxéttwpev, praecidamus'.
(6) laeua». ‘_Co_isl., τὰς γλώσσας, proprius ad
sententiam psalmi Lxui. 4. 1)ὀειέτόλμῆσαν“, verbum
εἷπεῖν ad jecimus ex codd. Coisl. Boe, Casaub. Grod.
SeQuentes voces, τοῖς προστάγμασι, desent in codd.
Coisl. nec, Qasaub. Mallemus, τ-οῖςᾷσυντάγμασι.
Librariis ill‘usiinsequens vox, πρξις τὰς. Ιῖοιιε tamen
vocantur a Cyr-illoscripta lrenmi xposjqivpzta, prie-
ceptiones, quia, ut ipse in preefatione libroruinsuo-
rum exponit, eos scripsit ad detegendum et insi-
nuandam omnibus ut caverent. perversam et stu-
diose contectam haereticorum fraudem. Quod Ire-
nmus dicitur explanator, ἐξηγητής, id ipsi optime
convenit, qui haereticorum dogmata copiose descri-
psit et explanavit. _Non tamenidcirco eam vocem
a Cyrillo ipsi tribui putem, sed potius ab explana-
tione vel Scriptura: sacr_m,_cuju_s multa loca in ejus
scriptis explicantur, vel doctrinm ecclesiastica):
sic enim quivis auctor ecclesiasticus ἐξηγητής dici
potest. cat. t3,_num. _2l, et cat._ iii. num. 20, ve—
teres Patres sub nomine ἐξηγητῶν citat, occasione
quorumdam Scripturmlocorum,_qute sive in per-
petuis commentariis, sive in aliis libris proqdata
occasione exposuerant. Anastas. Sinait., tib. vn