PG 39, col. 110
XII.
Apud Τheodoritum, Ditl. et m, ibid, pagg. 43, t0.
Amphitochii episropi lronii, eæ orstione i ilad,
Pater major me est⁹¹.
Discerne mihi deinceps naturas, Dci et hominis.
Neque enim excidens ex Deo factus est homo, ne-
que proficiens ex homine Deus. Deum enim dico
et hominem. Cum autem passiones carml, Deoque
miracula dederis, necessatio quamvis nolens tri-
buis, humiles quidem sermones homini ex Maria
nato, sublimiores vero et Deo congruentes Verho,
quod erat ii principio . Propterea enim, modo
humili, nonnunquam sublimiori oratione utor: ut
per sublimem, Verbi iinhabitantis coguationem
ostendam : per humilem vero, carnis infirmitatem
aperiam. Unde alio loco, meipsum Patri æqualem
dico ¹ : alio, Patrem majorem ⁴ : non mmnecum
pugnans, sed quo me Dcum et hominem ostendam :
Deum quidem ex sublimibus : hominem vero ex
humilibus. Si autem vultis scire, quomodo Pater
meusmajor me sit, ex carnis id diάi, et ionn ex
persona divipitatis.
xui.
Ἐρμηνεία εἰς τὸ, Ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται, καὶ ἀναγ- Exæpositio in illud: De muoeo accipiet, et aununtiabit
vobis,
Πάλιν ἐν εδει φαίνεται πυροφλόγῳ· ἴσως τὸ πῦρ Apparet rursus in specie linguæ gneæ : forsan
tam, desiderabilem, simulque Bilio et Deo Pati
æternis coæteriam.
fuan. αιν, 28. ¹ Jan. , 1, 2. Joan. , 12. ¹ Joan. Xiν, 28. Joan. αv, 14. ⁵⁶ Luc. Xu, 4l.
quæ Τheodorirus, Dial.I et n ciarat ἐκ τοῦ λόγου
εἰς τὸ, ὁ Πατήρ μμου μείων μου ἐστt, citat se
(lih. I ccmtra Nestor. et Enαychυ) ἐκ τοῦ πρός Ἀ-
ρειιανοὺς λόγου. Εαr quibus liquet, dupllcem hnic
Amphilochii libro titulum fuisss. - Hinc porro, col-
ligas hujusmodi fragmentum jungendum cum n suῦ-
perius adducto : utrumque enim et eodem opere
desumptum esse nos docet acundus.
7) Ὁrαν δὲ, κ. τ. λ. Hæc et sequenia repetit
T5enoritus ial. m, pag. 165 εeq.
(8) Συγγένειαν. Sirthondus, qui hanc vocem
Dial.I, pag. 43, vesterat cognationem, deinceps vero
Diul. Iu. psg. 166 rddidit noblitatem. Rectius
fortasse : id enim antithesis postulare videtur.
(9) Ἐκ τῆς σαρκός. αr caris id diαi, rt non
exæ persona divinitatis. Ita quidem hunc locum vertit
cum Combefisio Sirmondus Dil. m, pag. 166. Sd
castigatius forte idem Sirmondus Dial. I, pag. 4ῦ,
sic reldiderat : De carn dixi, et non de persona di-
vinitalis.
Apud Τheodoritum, Ditl. et m, ibid, pagg. 43, t0.
Amphitochii episropi lronii, eæ orstione i ilad,
Pater major me est⁹¹.
Discerne mihi deinceps naturas, Dci et hominis.
Neque enim excidens ex Deo factus est homo, ne-
que proficiens ex homine Deus. Deum enim dico
et hominem. Cum autem passiones carml, Deoque
miracula dederis, necessatio quamvis nolens tri-
buis, humiles quidem sermones homini ex Maria
nato, sublimiores vero et Deo congruentes Verho,
quod erat ii principio . Propterea enim, modo
humili, nonnunquam sublimiori oratione utor: ut
per sublimem, Verbi iinhabitantis coguationem
ostendam : per humilem vero, carnis infirmitatem
aperiam. Unde alio loco, meipsum Patri æqualem
dico ¹ : alio, Patrem majorem ⁴ : non mmnecum
pugnans, sed quo me Dcum et hominem ostendam :
Deum quidem ex sublimibus : hominem vero ex
humilibus. Si autem vultis scire, quomodo Pater
meusmajor me sit, ex carnis id diάi, et ionn ex
persona divipitatis.
xui.
Ἐρμηνεία εἰς τὸ, Ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται, καὶ ἀναγ- Exæpositio in illud: De muoeo accipiet, et aununtiabit
vobis,
Πάλιν ἐν εδει φαίνεται πυροφλόγῳ· ἴσως τὸ πῦρ Apparet rursus in specie linguæ gneæ : forsan
tam, desiderabilem, simulque Bilio et Deo Pati
æternis coæteriam.
fuan. αιν, 28. ¹ Jan. , 1, 2. Joan. , 12. ¹ Joan. Xiν, 28. Joan. αv, 14. ⁵⁶ Luc. Xu, 4l.
quæ Τheodorirus, Dial.I et n ciarat ἐκ τοῦ λόγου
εἰς τὸ, ὁ Πατήρ μμου μείων μου ἐστt, citat se
(lih. I ccmtra Nestor. et Enαychυ) ἐκ τοῦ πρός Ἀ-
ρειιανοὺς λόγου. Εαr quibus liquet, dupllcem hnic
Amphilochii libro titulum fuisss. - Hinc porro, col-
ligas hujusmodi fragmentum jungendum cum n suῦ-
perius adducto : utrumque enim et eodem opere
desumptum esse nos docet acundus.
7) Ὁrαν δὲ, κ. τ. λ. Hæc et sequenia repetit
T5enoritus ial. m, pag. 165 εeq.
(8) Συγγένειαν. Sirthondus, qui hanc vocem
Dial.I, pag. 43, vesterat cognationem, deinceps vero
Diul. Iu. psg. 166 rddidit noblitatem. Rectius
fortasse : id enim antithesis postulare videtur.
(9) Ἐκ τῆς σαρκός. αr caris id diαi, rt non
exæ persona divinitatis. Ita quidem hunc locum vertit
cum Combefisio Sirmondus Dil. m, pag. 166. Sd
castigatius forte idem Sirmondus Dial. I, pag. 4ῦ,
sic reldiderat : De carn dixi, et non de persona di-
vinitalis.