PG 39, col. 111
Apud Eacandum Hermianensem, liὸ. XI, cap. 3, pag. 761.
n quodam Sermone, ait Facundus, cujus princi-
pium est, Afer, hodie (16) certatiros attingamus
sermuuuones; loquens de eo quod dictum est, Ascendo
ad Patrem meu et Patrem vestram, et Deums
meum et Deum vestruræ , Commhnis est, inquit,
Pguer; Pmuuter ipsius quidem propter naturamh, noster
autem propter qratiam. Communiter autem et Deus
dicitar (11): sed noster quidem Deus est, quia ex
non exstantibus nos ut essemus fecit: ejus autem
Eæ collectione Barlahami reg. cod. ms.
Ad Seleucum Τrajani prætoris nepotem.
Credo in unum Deum, in tribus personis cognl-
tum : universorum causam et opificem : ingeni-
tum : incomprehensibilem : invisibllem : superan-
tem cogitatum : incircumscriptum : immutabilem:
iavariabilem: immortalem, passioni non obnoxium:
principium unum absque principio; ac nec in alio
quoquam passionis susceptivum dico: est enim na-
tura divina prorsus a passione immunis. Unum si-
quidem Deum dico, qui est vere Deus, gentilismi
dcos multos fugiens. Quod vero unus cognoscatur
in tribus personis, Judaismi est eversio. Nam Pater
i Eilio est; et Piius in Patre: Spiritum item in
Pilio et Patre confiteor. Porro Jesum Christum
adoro, Patri secundum divinitatem coæternum; nec
substaniæ, nec exsistentiæ modo juniorem Patre,
nuod attinet ad deitatem. Similiter vero et Spiri-
sum sanctum. Equidem Bilium genitum dico sine
sempore et principio, semper Patri qua Deus est,
coexsistentem. At Spiritum sanctum ex Deo et Pa-
tre æternum procedentem credo. Nec Spiritus pro-
cesionem, generationem dico : nec Filii generatio-
nem, processionem dico. Cum porro series oratio-
mis postulaverit, dico unum Deum, non negans
hypostases, sed Dei nomine significans substantiæ
communitatem. Cum autem dico consubstantiale,
non unius personæ, sed trium dico consubstantiali
tatem; Patris nimirum, Filii et sanci Spiritus: una
enim persona non dicitur sibi consubstantialis; sed
Pater, ilius et Spiritus. Cæterum distinctio penes
personas attenditur, non penes substantiam. Hæc
enim, Pater, Silius et Spiritus sanctus, nomina sunt
modi exsistentiæ seu habitudinis, non substantiæ
nbsclute. Quod igitur est Patris declarabit nomen
Deus; quod vero est alicujus, nomen Pater. Esse
porro alicnjus Dei, Deus est : quod vero hic alicu-
us sit, ilius: similiter etiam Spiritus sanctus.
Quirum autem est idem esse, horum una snbstantia est. Et hæc hactenus de consubstantiali Τinitate
quod mearum est virium.
Joan. αX, 17.
(10) A fer hodie. Φέρε, σήμερον, etc. Vertendum alios exstare non muemini. Suuoxo.
fuerat, Age, non A λr. Sed cujusmodi Grvcoum
versionibus uti soleat acundus, jam monui. Hujns Blant hiniana Venet. ed. fDens Deus; sed.
porro Amph locianæ orationis mentionem apud
n quodam Sermone, ait Facundus, cujus princi-
pium est, Afer, hodie (16) certatiros attingamus
sermuuuones; loquens de eo quod dictum est, Ascendo
ad Patrem meu et Patrem vestram, et Deums
meum et Deum vestruræ , Commhnis est, inquit,
Pguer; Pmuuter ipsius quidem propter naturamh, noster
autem propter qratiam. Communiter autem et Deus
dicitar (11): sed noster quidem Deus est, quia ex
non exstantibus nos ut essemus fecit: ejus autem
Eæ collectione Barlahami reg. cod. ms.
Ad Seleucum Τrajani prætoris nepotem.
Credo in unum Deum, in tribus personis cognl-
tum : universorum causam et opificem : ingeni-
tum : incomprehensibilem : invisibllem : superan-
tem cogitatum : incircumscriptum : immutabilem:
iavariabilem: immortalem, passioni non obnoxium:
principium unum absque principio; ac nec in alio
quoquam passionis susceptivum dico: est enim na-
tura divina prorsus a passione immunis. Unum si-
quidem Deum dico, qui est vere Deus, gentilismi
dcos multos fugiens. Quod vero unus cognoscatur
in tribus personis, Judaismi est eversio. Nam Pater
i Eilio est; et Piius in Patre: Spiritum item in
Pilio et Patre confiteor. Porro Jesum Christum
adoro, Patri secundum divinitatem coæternum; nec
substaniæ, nec exsistentiæ modo juniorem Patre,
nuod attinet ad deitatem. Similiter vero et Spiri-
sum sanctum. Equidem Bilium genitum dico sine
sempore et principio, semper Patri qua Deus est,
coexsistentem. At Spiritum sanctum ex Deo et Pa-
tre æternum procedentem credo. Nec Spiritus pro-
cesionem, generationem dico : nec Filii generatio-
nem, processionem dico. Cum porro series oratio-
mis postulaverit, dico unum Deum, non negans
hypostases, sed Dei nomine significans substantiæ
communitatem. Cum autem dico consubstantiale,
non unius personæ, sed trium dico consubstantiali
tatem; Patris nimirum, Filii et sanci Spiritus: una
enim persona non dicitur sibi consubstantialis; sed
Pater, ilius et Spiritus. Cæterum distinctio penes
personas attenditur, non penes substantiam. Hæc
enim, Pater, Silius et Spiritus sanctus, nomina sunt
modi exsistentiæ seu habitudinis, non substantiæ
nbsclute. Quod igitur est Patris declarabit nomen
Deus; quod vero est alicujus, nomen Pater. Esse
porro alicnjus Dei, Deus est : quod vero hic alicu-
us sit, ilius: similiter etiam Spiritus sanctus.
Quirum autem est idem esse, horum una snbstantia est. Et hæc hactenus de consubstantiali Τinitate
quod mearum est virium.
Joan. αX, 17.
(10) A fer hodie. Φέρε, σήμερον, etc. Vertendum alios exstare non muemini. Suuoxo.
fuerat, Age, non A λr. Sed cujusmodi Grvcoum
versionibus uti soleat acundus, jam monui. Hujns Blant hiniana Venet. ed. fDens Deus; sed.
porro Amph locianæ orationis mentionem apud