PG 39, col. 15
transegerat; vinum autem et oleum nunquam sum-
psit. Accidit autema ut eo tempore decederetepisco-
pus civitatis lconii; angelus vero Domini astitit
Amphilochio dicens : Amphilochi, vade in clvita-
tem, pasce oves Christi. At ille non acquiescebat.
Rursumque astans angelus Domini ait illi : Etiam
nunc dico, vade, fac quod fuit præceptum. Ille au-
tem nec sic parebat; dicebat enim apud se, ipsum
etiam Satanam in angelum lucis se transfigurare.
actumque est nocte tertia, ut ei rursus astans an-
gelus diceret: Surge a tuo isto strato, et vade in
civitatem, ac pasce oves Christi. Surgensque ille
tenuit eum dicens: Si angelus Dei es, stemus in
oratione. Moxque angelus Domini, demisso capite
clamasit, dicens: Sanctus, sanctus, sanctus Dominus
Deus Sabaotὲ: plenum est cœlum etterra gloria ejus.
Apprehensaque Amphilochii dextera, duxit eum in
ecclesiam, quæ ultro eis aperta est; atque ingressi
viderunt magna lumina, petinde atque in festo Dυ-
mini(a). Erantque viri singulari eximioque ami-
ctu(b), quorum non erat numerus. Ii acceptum
eum, duxerunt ad aram sanctam t ac præ manibus
Evangelium habentes, tradiderunt ei, dicentes: Do-
minus tecum. Dnus autem ex sanctis angelis qui
etiam erat in eis ptimus, dicit ad eos : Precemini,
omnes. Cæpitque dicere: Divina gratia præficit or-
dinatque (c) fratrem nostrumu Amphilochium epi-
II Cor. Xa, 4. ?Iss. V, 3.
(a) Perisde atque in festo Domini. Ὡς ἐπὶ ἐορτῆς
Κυρίου,velut die Dominico, velforte, Dominica ipsa
Resurrectionis, a qua reliqui per annum habent ut
sint Chtistianis solemnes et Dominici, lætique om-
nino; quam eorum lætitiam et φαιδρότητα, μεγάλα
illa et vere φαιδρά, in ecclesiis lumina cereique ut-
cunque repræsentent.
(b) Eranque viri singulari exximioque amictu. Ha-
buit noster codex μονάζοντες, nec movimus, quan-
quam ut minus congruum non reddidimus. Etsi enim
plerique episcopi Græci jam olim assumpti fuerint
e cœtu monachorum, eoque potuerint angeli conve-
nisse monachorum specie, ad consecrandum in epi-
scopum confratrem monachum: aptius tamen vide-
tur ut cultiori et sacro habitu apparuerint, ac quali
deceret tantum ministetium; idque auctor signifi-
care voluerit. Quare reddidimus velut esset μονό-
ζωνοι, quomodo habuit sine dubio codex Lipomani,
apud quem legimus: Piri præclara veste induti, et
cincti singulari cingulο. Ubique Hieronymus eam
vocem reddit, latranculos, Videtur sonare, eximie
et singulariter cinctum, eoque ornatu reliquis mili-
tibus prælatum et honoratiorem, ut Suidas: quo.,
sensu optime hic quadrat.
(e) Divina gratia præficit ordinatqus. Προχειρίζε-
ται. Sic etiam apud Lipomanum, cui tamen alteram
vocem addidimus, explicationis causa, et quia pri-
mum, præficere, usu Latino videatur minus deter-
minatum ad ipsam consecrationem promoti ad ta-
lem gradum significandam, quam Græcis τὸ, προχει-
ρίζεσθαι· quod sit χειροτονεῖν et χειροθετεῖν, non
tantum cærimoniale; quidquid multis, totus male-
dictis infercitus, in Arcudium aliosque æmulos, Ca-
toncyritus; sed vere sacramentale et substantile
sacræ ordinationi; illa manuum impositione, acce-
dente verborum forma satis exprimente tradendam
eo actu potestatem, idemque præstante, atque apud
υatinos præstant aliæ cætimuoniæ, Christo tantum
institucate, ut siguo aliquo sensibili sulicienter si-
- hs.
psit. Accidit autema ut eo tempore decederetepisco-
pus civitatis lconii; angelus vero Domini astitit
Amphilochio dicens : Amphilochi, vade in clvita-
tem, pasce oves Christi. At ille non acquiescebat.
Rursumque astans angelus Domini ait illi : Etiam
nunc dico, vade, fac quod fuit præceptum. Ille au-
tem nec sic parebat; dicebat enim apud se, ipsum
etiam Satanam in angelum lucis se transfigurare.
actumque est nocte tertia, ut ei rursus astans an-
gelus diceret: Surge a tuo isto strato, et vade in
civitatem, ac pasce oves Christi. Surgensque ille
tenuit eum dicens: Si angelus Dei es, stemus in
oratione. Moxque angelus Domini, demisso capite
clamasit, dicens: Sanctus, sanctus, sanctus Dominus
Deus Sabaotὲ: plenum est cœlum etterra gloria ejus.
Apprehensaque Amphilochii dextera, duxit eum in
ecclesiam, quæ ultro eis aperta est; atque ingressi
viderunt magna lumina, petinde atque in festo Dυ-
mini(a). Erantque viri singulari eximioque ami-
ctu(b), quorum non erat numerus. Ii acceptum
eum, duxerunt ad aram sanctam t ac præ manibus
Evangelium habentes, tradiderunt ei, dicentes: Do-
minus tecum. Dnus autem ex sanctis angelis qui
etiam erat in eis ptimus, dicit ad eos : Precemini,
omnes. Cæpitque dicere: Divina gratia præficit or-
dinatque (c) fratrem nostrumu Amphilochium epi-
II Cor. Xa, 4. ?Iss. V, 3.
(a) Perisde atque in festo Domini. Ὡς ἐπὶ ἐορτῆς
Κυρίου,velut die Dominico, velforte, Dominica ipsa
Resurrectionis, a qua reliqui per annum habent ut
sint Chtistianis solemnes et Dominici, lætique om-
nino; quam eorum lætitiam et φαιδρότητα, μεγάλα
illa et vere φαιδρά, in ecclesiis lumina cereique ut-
cunque repræsentent.
(b) Eranque viri singulari exximioque amictu. Ha-
buit noster codex μονάζοντες, nec movimus, quan-
quam ut minus congruum non reddidimus. Etsi enim
plerique episcopi Græci jam olim assumpti fuerint
e cœtu monachorum, eoque potuerint angeli conve-
nisse monachorum specie, ad consecrandum in epi-
scopum confratrem monachum: aptius tamen vide-
tur ut cultiori et sacro habitu apparuerint, ac quali
deceret tantum ministetium; idque auctor signifi-
care voluerit. Quare reddidimus velut esset μονό-
ζωνοι, quomodo habuit sine dubio codex Lipomani,
apud quem legimus: Piri præclara veste induti, et
cincti singulari cingulο. Ubique Hieronymus eam
vocem reddit, latranculos, Videtur sonare, eximie
et singulariter cinctum, eoque ornatu reliquis mili-
tibus prælatum et honoratiorem, ut Suidas: quo.,
sensu optime hic quadrat.
(e) Divina gratia præficit ordinatqus. Προχειρίζε-
ται. Sic etiam apud Lipomanum, cui tamen alteram
vocem addidimus, explicationis causa, et quia pri-
mum, præficere, usu Latino videatur minus deter-
minatum ad ipsam consecrationem promoti ad ta-
lem gradum significandam, quam Græcis τὸ, προχει-
ρίζεσθαι· quod sit χειροτονεῖν et χειροθετεῖν, non
tantum cærimoniale; quidquid multis, totus male-
dictis infercitus, in Arcudium aliosque æmulos, Ca-
toncyritus; sed vere sacramentale et substantile
sacræ ordinationi; illa manuum impositione, acce-
dente verborum forma satis exprimente tradendam
eo actu potestatem, idemque præstante, atque apud
υatinos præstant aliæ cætimuoniæ, Christo tantum
institucate, ut siguo aliquo sensibili sulicienter si-
- hs.