PG 40, col. 340
τος διὰ σαρκὸς, καὶ ἀελ⁵ ὄντος κατὰ τὴν θεότητα· κᾶν
τε πρὸς τὸ ἐκείνου μαρτύριον, ὅπερ σήμερον 6 γεν-
ναίος ὑπέστη Θεράπων· πολλά μὲν εὑρήσει καὶ ποι-
κίλα τά πράγματα, ἕνα δὲ σκοπὸν, ἴνα ἡμεῖς διδα-
⁷ χθῶμεν τὴν εὐσέϐειαν. Χθὲς μὲν ουν ἐμάθομεν διὰ
τῆς ἐγκυκλίου καὶ συνήθους ἑορτῆς, ὃτι ἐγεννήθη 6
τοῦ κόσμου Σωτὴρ, καλ⁵ 6 ἄσαρκος τὴν ἡμφιάσατο
σάρκα, καὶ 6 ἀσώματος ἐνεδύσατο σῶμα· εἷτα ὅτι
καὶ ὑπὲρ ἡμῶν κατεδέξατο πάθη, καὶ ὑψώθη ἐπὶ τοῦ
ξύλου, οὐχ ὑπὲρ ἀλλου τινὸς, ἢ ὑπὲρ ἡμετέρας προ-
νοίας. Σήμερον δὲ βλέπομεν τὸν γενναῖον ἀγωνιστήν
ὑπὲρ ἐκείνου καταλιθούμενον, ἵνα αἵματι ἀποτίσῃ
τὴν ὑπὲρ αἵματος χάριν.
Στέφανος οὖν, 6 τῆς πανηγύρεως ταύτης συναγω-
γεὺς, 6 καλέσας ἡμᾶς ἐπὶ τὴν ὁρωμένην εὐφροσύνην,
6 δημαγωγήσας ὼς μίαν τὴν πόλιν, ἀνὴρ ἀπαρχὴ τῶν
μαρτύρων,⁶διδάσκαλος τῶν ὑπὲρ Χριστοῦ πόνων,
κρηπὶς τῆς καλῆς ὁμολογίας. Πρὸ γάρ Στεφάνου οὐ·
δεὶς ὑπὲρ τοῦ Εύαγγελίου ἐξέχεεν αἷμα. Ἀλλ’ ὥσπερ
Κάῖν ,ἐκεῖνος ὀάδελφοκτόνος (καθώς με διδάσκει ἡ
τοῦ Μωῦσέως ἱστορία) τὴν ἀδελφοκτονίαν εἰργάσατο
(ἀναλαϐὼν γὰρ ἀντὶ τῆς φυσικῆς φιλίας ἔριδα, πρῶτος
φόνῳ τὴν γῆν ὲκαίνισεν)· οὕτως καὶ Στέφανος 6
τρισμακάριος πρῶτος τῷ οἰκείῳ αἵματι τὴν γῆν διά
τῶν εὐσεϐῶν ἀγωνισμάτων ἡγίασεν, ἀνὴρ τοῖς χρό-
νοις τῶν ἀποστόλων δεύτερος, τοῖς δὲ ἀνδραγαθήμασι
πρῶτος. Καί μοι μὴ ἀγανακτήσῃς, Πέτρε · μὴ ἀχθε-
σθῇς, Ἰάκωϐε· μὴ δυσχεράνῃς, Ἰωάννη, εί μὴ μόνον
συγκρίνω τῆ " ὑμετέρα φιλοσοφία τὸν ἄνδρα, ἀλλ’ εἴ
τι καὶ πλέον αύτῷ νέμειν ἐθέλω· μᾶλλον γάνυσθε,’
καὶ ἡδέως· ἄφθονοι γάρ ἐστε πατέρες, καὶ τοῖς κατ-
ορθώμασι τῶν υἱῶν ὲπαγάλλεσθε, καὶ ἡδέως νικᾶσθσ
παρά τῶν παίδων εἰς ἀρετήν. Ei γάρ τι καλὸν καὶ
μέγα παρά τοῦ Στεφάνου, τοῦτο πάντως ὑμέτερον,
παιδευτῶν ἐκείνου, καὶ μυσταγωγῶν. Ἡ γάρ τῶν
ἀθλητῶν εύδοκίμησις δόξα γίνεται τοῦ παιδοτρίϐου.
Διὸ, μικρὸν ὑμᾶς παραιτησάμενος, ἐρῶ μετά παρρη-
σίας ἀ μοι δίδωσινὴ ὑπόθεσις εἰς συνηγορίαν ,τοῦ
κατά Χριστὸν ἀριστέως.
ίῖρεσϐύτερος εῐ τῶν μαθητῶν, ἆγιε Πέτρε, καὶ πρὸ
πάντων τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν κατήγγειλας- Ἔτι δὲ
σού τὸν λόγον τὸν εύαγγελικὸν κηρύττοντος, καὶ πό-
λιν ὲκ πόλεως μετιόντος, καὶ χώραν ὲκ χώρας ἀμεί-
ντι καὶ πλέον αύτῷ.
verba", τολμηρὸν γὰρ ἐπιπλεῖστον περὶ πρωτείων
ἁμιλλᾶσθαι’ πατράσι, aliud sunt , quam modeste
eicusantis, ut ne int aliis magno Petro conferre
praesumat, vel eo majorem Stephanum omnino asa
serat. ld certe incautum ac temerarium.
τε πρὸς τὸ ἐκείνου μαρτύριον, ὅπερ σήμερον 6 γεν-
ναίος ὑπέστη Θεράπων· πολλά μὲν εὑρήσει καὶ ποι-
κίλα τά πράγματα, ἕνα δὲ σκοπὸν, ἴνα ἡμεῖς διδα-
⁷ χθῶμεν τὴν εὐσέϐειαν. Χθὲς μὲν ουν ἐμάθομεν διὰ
τῆς ἐγκυκλίου καὶ συνήθους ἑορτῆς, ὃτι ἐγεννήθη 6
τοῦ κόσμου Σωτὴρ, καλ⁵ 6 ἄσαρκος τὴν ἡμφιάσατο
σάρκα, καὶ 6 ἀσώματος ἐνεδύσατο σῶμα· εἷτα ὅτι
καὶ ὑπὲρ ἡμῶν κατεδέξατο πάθη, καὶ ὑψώθη ἐπὶ τοῦ
ξύλου, οὐχ ὑπὲρ ἀλλου τινὸς, ἢ ὑπὲρ ἡμετέρας προ-
νοίας. Σήμερον δὲ βλέπομεν τὸν γενναῖον ἀγωνιστήν
ὑπὲρ ἐκείνου καταλιθούμενον, ἵνα αἵματι ἀποτίσῃ
τὴν ὑπὲρ αἵματος χάριν.
Στέφανος οὖν, 6 τῆς πανηγύρεως ταύτης συναγω-
γεὺς, 6 καλέσας ἡμᾶς ἐπὶ τὴν ὁρωμένην εὐφροσύνην,
6 δημαγωγήσας ὼς μίαν τὴν πόλιν, ἀνὴρ ἀπαρχὴ τῶν
μαρτύρων,⁶διδάσκαλος τῶν ὑπὲρ Χριστοῦ πόνων,
κρηπὶς τῆς καλῆς ὁμολογίας. Πρὸ γάρ Στεφάνου οὐ·
δεὶς ὑπὲρ τοῦ Εύαγγελίου ἐξέχεεν αἷμα. Ἀλλ’ ὥσπερ
Κάῖν ,ἐκεῖνος ὀάδελφοκτόνος (καθώς με διδάσκει ἡ
τοῦ Μωῦσέως ἱστορία) τὴν ἀδελφοκτονίαν εἰργάσατο
(ἀναλαϐὼν γὰρ ἀντὶ τῆς φυσικῆς φιλίας ἔριδα, πρῶτος
φόνῳ τὴν γῆν ὲκαίνισεν)· οὕτως καὶ Στέφανος 6
τρισμακάριος πρῶτος τῷ οἰκείῳ αἵματι τὴν γῆν διά
τῶν εὐσεϐῶν ἀγωνισμάτων ἡγίασεν, ἀνὴρ τοῖς χρό-
νοις τῶν ἀποστόλων δεύτερος, τοῖς δὲ ἀνδραγαθήμασι
πρῶτος. Καί μοι μὴ ἀγανακτήσῃς, Πέτρε · μὴ ἀχθε-
σθῇς, Ἰάκωϐε· μὴ δυσχεράνῃς, Ἰωάννη, εί μὴ μόνον
συγκρίνω τῆ " ὑμετέρα φιλοσοφία τὸν ἄνδρα, ἀλλ’ εἴ
τι καὶ πλέον αύτῷ νέμειν ἐθέλω· μᾶλλον γάνυσθε,’
καὶ ἡδέως· ἄφθονοι γάρ ἐστε πατέρες, καὶ τοῖς κατ-
ορθώμασι τῶν υἱῶν ὲπαγάλλεσθε, καὶ ἡδέως νικᾶσθσ
παρά τῶν παίδων εἰς ἀρετήν. Ei γάρ τι καλὸν καὶ
μέγα παρά τοῦ Στεφάνου, τοῦτο πάντως ὑμέτερον,
παιδευτῶν ἐκείνου, καὶ μυσταγωγῶν. Ἡ γάρ τῶν
ἀθλητῶν εύδοκίμησις δόξα γίνεται τοῦ παιδοτρίϐου.
Διὸ, μικρὸν ὑμᾶς παραιτησάμενος, ἐρῶ μετά παρρη-
σίας ἀ μοι δίδωσινὴ ὑπόθεσις εἰς συνηγορίαν ,τοῦ
κατά Χριστὸν ἀριστέως.
ίῖρεσϐύτερος εῐ τῶν μαθητῶν, ἆγιε Πέτρε, καὶ πρὸ
πάντων τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν κατήγγειλας- Ἔτι δὲ
σού τὸν λόγον τὸν εύαγγελικὸν κηρύττοντος, καὶ πό-
λιν ὲκ πόλεως μετιόντος, καὶ χώραν ὲκ χώρας ἀμεί-
ντι καὶ πλέον αύτῷ.
verba", τολμηρὸν γὰρ ἐπιπλεῖστον περὶ πρωτείων
ἁμιλλᾶσθαι’ πατράσι, aliud sunt , quam modeste
eicusantis, ut ne int aliis magno Petro conferre
praesumat, vel eo majorem Stephanum omnino asa
serat. ld certe incautum ac temerarium.