PG 41, col. 397
σαν ’Ῑεσσαίοι, διὰ τὸ ἐξ Ἰησοῦ ὁρμᾶσθαι μαθηταὶ
ὄντες αὑτοῦ, ἢ διὰ τὸ τῆς ἐτυμολογίας τοῦ ὀνόματος
τοῦ Κυρίου. Ἰησοῦς γὰρ κατὰ τὴν Ἐσρσῖκὴν διά·
λεκτον θεραπευτὴς καλεῖται, ἦτοι ίατρὸς καὶ σωτήρ.
Ὅμως τούτῳ τῷ ὀνόματι, πρὶν τοῦ Χ ριστιανοὺς αὐτοὺς
καλεῖσθαι, τὴν ἐπωνυμίαν ἐκέκτηντο. Ἀπὸ ’Ἄντιο-
χείας δὲ, καθάπερ ἄνω ἐπεμνήσθημεν, ὡς, ἔχει ἡ τῆς
ἀληθείας ὑπόθεσις, ἧρξαντο οἱ μαθηταὶ καὶ πᾶσα ἡ
Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ Χριστιανοὶ καλεῖσθαι.
uti supra meminimus, adeoque ipsa rei veritas comprobat, cum discipuli ipsi, tum omnis Ecclesia Dei
Christianorum vocabulo comprehensa.
E'. Εὖροις δ’ ἂν, δι’ φιλολόγε (6), καὶ τούτου τὴν
ὑπόθεσιν, ἐντυχὼν τοῖς τοῦ Φίλωνος ὑπομνήμασιν,
ὲν τῇ περὶ ’Ῑεσσαίων αὐτοῦ ἐπιγραφομένῃ βίϐλῳ,
ὃς τούτων τὴν πολιτείαν καὶ τὰ ἐγκώμια διεξιὼν,
καὶ τὰ αὐτῶν μοναστήρια ἐν τῇ κατὰ την Μαρίαν
λίμνῃ ἱστορῶν περιοικίδι, οὐ περί τινων ἑτέρων ὁ
ἀνὴρ ἱστόρησεν, ἀλλὰ περὶ Χριστιανῶν. Οὗτος γὰρ
γενόμενος ὲν τῇ χώρα, Μαρεὼτην δὲ τὸν τόπον κα-
λοῦσι, καὶ καταχθεὶς παρ’ αὐτοῖς ὲν τοῖς κατὰ τὸν
χῶρον τοῦτον μοναστηρίοις ὠφέληται. Ἐν ἡμέραις
γὰρ τῶν Πάσχων ἐκεῖ γενόμενος, τάς τε αὐτῶν πο-
λιτείας ἐθεάσατο, καὶ ῶς τινες ἑϐδομάδα τὴν ἁγίαν
τῶν Πάσχων ὑπερτιθέμενοι διετέλουν, ἄλλοι δὲ διὰ
δύο ἐσθίοντες, ἄλλοι δὲ καὶ καθ’ ἑσπέραν. Ἶῐν δὲ τῷ
ἀνδρὶ πάντα ταῦτα πεπραγματευμένα είς τὴν περὶ
πίστεώς τε καὶ πολιτείας τῶν Χριστιανῶν ὑπόθεσιν.
Ὧς οὖν τότε ἐκαλοῦντο Ἐσσαῖοι, ἐπ’ ὀλίγῳ χρόνῳ
μετὰ τὴν ἀνάληψιν τοῦ Σωτῆρος, καὶ Μάρκου τῇ
⁴ἑῶν Αἰγυπτίων χώρᾳ κηρύξαντος, κατὰ τοὺς χρόνους
τινὲς ἐξεληλύθασι πάλιν, τῶν ἀποστόλων δῆθεν ἀκό-
λουθοι, λέγω δὲ οἱ ἐνταῦθα μοι δηλούμενοι Ναζω-
ραῖοι, ὄντες μὲν κατὰ τὸ γένος Ἰουδαῖοι, καὶ τῷ
καὶ θεραπευτὴς πνευμάτων.⁸ Quae omnia comiter
accipienda sunt, non ut ab ίᾴσασθαι ἀειίιιοῑιιιιιτοῦ
Ἰησοῦ vocabulum dixerint Patres, sed ut notione
ae'significatione Criecum nomen cum Hebraeo con-
venire demonstrent.
(6) iEfipotc ῥ’ ar, -ὧ ⁸ςοιλολόγιε. Hinc illailacry-
mari Scripsit Philo Judaaus de Essaais, vel Essen'is
libros aliquot. Quorum unusinscribitur : Περὶ τοῦ,
πάντα σπουδαῖον εἶναι ἐλεύθερον alius, Περὶ βίου D
θεωρητικοῦ, ἢ Ἰκετῶν ἁρετῶνζ In iis duo Essenos
ruui genera constituit {unum τῶν πρακτικῶν, qui
in oppidis socialem vitam instituunt, nuptiarum ev:
portes; alterum sibi: θεωρητικῶν, qui contemplationi
totos sese tradiderant, ac procul ab urbano strepitu
in agris, ac‘praesertim ad Mareotide"). in σεμνείοις
et μόναστηρίοις degerent._Postrem_os istos Eusebius
Christianos fuisse'credidit lib. Hister. ιι, cap. 11,
eademque ljicronyini caeterorumque Patrum opinio
fuit, quam Epiphanius secutus est._Sed hoc unum
addit ex conjectura, Jessaeos illos ab Jessae Davidis
patre nominatos. Quod postremum minus verisimile
puto. Neque enim,_0pi_nor, usquam legitur, Jessaeo-
rum nomen Christianis attributum, et Essaaosillos, '
non Jessaeos a Philone appellatos esse constat. Sa—
ne si {esszei unquam Christiani vocati sunt, mul—
tum id ad receptam illam_ ac veterem opinionem
esseverandam faciet, qua: Essreorum nomine Chri-
ὄντες αὑτοῦ, ἢ διὰ τὸ τῆς ἐτυμολογίας τοῦ ὀνόματος
τοῦ Κυρίου. Ἰησοῦς γὰρ κατὰ τὴν Ἐσρσῖκὴν διά·
λεκτον θεραπευτὴς καλεῖται, ἦτοι ίατρὸς καὶ σωτήρ.
Ὅμως τούτῳ τῷ ὀνόματι, πρὶν τοῦ Χ ριστιανοὺς αὐτοὺς
καλεῖσθαι, τὴν ἐπωνυμίαν ἐκέκτηντο. Ἀπὸ ’Ἄντιο-
χείας δὲ, καθάπερ ἄνω ἐπεμνήσθημεν, ὡς, ἔχει ἡ τῆς
ἀληθείας ὑπόθεσις, ἧρξαντο οἱ μαθηταὶ καὶ πᾶσα ἡ
Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ Χριστιανοὶ καλεῖσθαι.
uti supra meminimus, adeoque ipsa rei veritas comprobat, cum discipuli ipsi, tum omnis Ecclesia Dei
Christianorum vocabulo comprehensa.
E'. Εὖροις δ’ ἂν, δι’ φιλολόγε (6), καὶ τούτου τὴν
ὑπόθεσιν, ἐντυχὼν τοῖς τοῦ Φίλωνος ὑπομνήμασιν,
ὲν τῇ περὶ ’Ῑεσσαίων αὐτοῦ ἐπιγραφομένῃ βίϐλῳ,
ὃς τούτων τὴν πολιτείαν καὶ τὰ ἐγκώμια διεξιὼν,
καὶ τὰ αὐτῶν μοναστήρια ἐν τῇ κατὰ την Μαρίαν
λίμνῃ ἱστορῶν περιοικίδι, οὐ περί τινων ἑτέρων ὁ
ἀνὴρ ἱστόρησεν, ἀλλὰ περὶ Χριστιανῶν. Οὗτος γὰρ
γενόμενος ὲν τῇ χώρα, Μαρεὼτην δὲ τὸν τόπον κα-
λοῦσι, καὶ καταχθεὶς παρ’ αὐτοῖς ὲν τοῖς κατὰ τὸν
χῶρον τοῦτον μοναστηρίοις ὠφέληται. Ἐν ἡμέραις
γὰρ τῶν Πάσχων ἐκεῖ γενόμενος, τάς τε αὐτῶν πο-
λιτείας ἐθεάσατο, καὶ ῶς τινες ἑϐδομάδα τὴν ἁγίαν
τῶν Πάσχων ὑπερτιθέμενοι διετέλουν, ἄλλοι δὲ διὰ
δύο ἐσθίοντες, ἄλλοι δὲ καὶ καθ’ ἑσπέραν. Ἶῐν δὲ τῷ
ἀνδρὶ πάντα ταῦτα πεπραγματευμένα είς τὴν περὶ
πίστεώς τε καὶ πολιτείας τῶν Χριστιανῶν ὑπόθεσιν.
Ὧς οὖν τότε ἐκαλοῦντο Ἐσσαῖοι, ἐπ’ ὀλίγῳ χρόνῳ
μετὰ τὴν ἀνάληψιν τοῦ Σωτῆρος, καὶ Μάρκου τῇ
⁴ἑῶν Αἰγυπτίων χώρᾳ κηρύξαντος, κατὰ τοὺς χρόνους
τινὲς ἐξεληλύθασι πάλιν, τῶν ἀποστόλων δῆθεν ἀκό-
λουθοι, λέγω δὲ οἱ ἐνταῦθα μοι δηλούμενοι Ναζω-
ραῖοι, ὄντες μὲν κατὰ τὸ γένος Ἰουδαῖοι, καὶ τῷ
καὶ θεραπευτὴς πνευμάτων.⁸ Quae omnia comiter
accipienda sunt, non ut ab ίᾴσασθαι ἀειίιιοῑιιιιιτοῦ
Ἰησοῦ vocabulum dixerint Patres, sed ut notione
ae'significatione Criecum nomen cum Hebraeo con-
venire demonstrent.
(6) iEfipotc ῥ’ ar, -ὧ ⁸ςοιλολόγιε. Hinc illailacry-
mari Scripsit Philo Judaaus de Essaais, vel Essen'is
libros aliquot. Quorum unusinscribitur : Περὶ τοῦ,
πάντα σπουδαῖον εἶναι ἐλεύθερον alius, Περὶ βίου D
θεωρητικοῦ, ἢ Ἰκετῶν ἁρετῶνζ In iis duo Essenos
ruui genera constituit {unum τῶν πρακτικῶν, qui
in oppidis socialem vitam instituunt, nuptiarum ev:
portes; alterum sibi: θεωρητικῶν, qui contemplationi
totos sese tradiderant, ac procul ab urbano strepitu
in agris, ac‘praesertim ad Mareotide"). in σεμνείοις
et μόναστηρίοις degerent._Postrem_os istos Eusebius
Christianos fuisse'credidit lib. Hister. ιι, cap. 11,
eademque ljicronyini caeterorumque Patrum opinio
fuit, quam Epiphanius secutus est._Sed hoc unum
addit ex conjectura, Jessaeos illos ab Jessae Davidis
patre nominatos. Quod postremum minus verisimile
puto. Neque enim,_0pi_nor, usquam legitur, Jessaeo-
rum nomen Christianis attributum, et Essaaosillos, '
non Jessaeos a Philone appellatos esse constat. Sa—
ne si {esszei unquam Christiani vocati sunt, mul—
tum id ad receptam illam_ ac veterem opinionem
esseverandam faciet, qua: Essreorum nomine Chri-