PG 42, col. 729
Υἱὸς Θεοῦ παρεγένετο είς τὸν κόσμον · καὶ, ‹
ἐπλεόνασεν ἠ ἁμαρτία, ὑπερεπερίσσευσεν ἠ χ
ρις ⁶ καὶ ὅθεν γέγονε θάνατος, ἐκεῖ προέλαϐεν ή ζα
ἶνα ζωὴ ἀντὶ θανάτου γένηται, ὲκκλείσασα τὸν ϐάν
τον τὸν ἐκ γυναικὸς, πάλιν ὀ διὰ γυναικὸς ἡμῖν ξι
γεγεννημένος. Καὶ ἐπειδὴ ἐκεῖ μὲν ἔτι οὖσα παρθ
νος ή Εὕα ὲν παρεκϐάσει παρακοῆς γέγονε, πά)
διὰ τῆς Παρθένου γέγονεν ή ὑπακοὴ τῆς χάριτι
εὐαγγελισθείσης τῆς ἀπόὺρανοῦ καθόδου ὲνσάρκ
παρουσίας καὶ ζωῆς αἰωνίου.Ἐκεῖ γάρ φησι πρ
τὸν ὅφινο Καὶ ἔχθραν θήσω ἀναμέσον σοῦ κ
ἀναμέσον αὐτῆς, καὶ ἀναμέσων· τοῦ σπέρματι
σοῦ, καὶ ἀναμέσων τοῦ σπέρματος αὐτῆς. Οὐδ
μοῦ δὲ σπέρμα εὑρίσκεται γυναικός· ἀλλ’ ἢ κατὰ
αἴνιγμα, ἐπὶ τῆς Εὔας λαμϐάνεται ἡ ἔχθρα πρὸς ·
ὑπἀὐτῆς γεννώμενα, τοῦ τε ὄφεως καὶ τοῦ ὲν 1
ὕφει γενομένου διαϐόλου καὶ φθόνου.
semen illius”. Atqui nusquam ejusmodi semen mulieris inveniri potest. Unde non aliter quam per
adumbrationem ac similitudinem ad Evam hostiles illa: inimicitiae referuntur, quas cum hujus stirpe
serpens ille, et qui in serpente inerat invidia flagrans diabolus, exercet.
16'. Ἀλλ’ οὖν γε κατὰ τδ τελειότατον οὐ δύναται
ὲν αὐτῇ τὸ πᾶν πληρωθῆναιο πληρωθήσεται δὲ ι
ἀληθῶς ὲν τῷ σπέρματι τῷ ἁγίῳ, τῷ ἐξαιρέτῳ, Ἰ
μονωτάτῳ, τῷ ἀπὸ Μαρίας μόνον εὑρεθέντι, καὶ οί
ἀπὸ συζυγίας ἀνδρός. Οὗτος γάρ ἦλθεν ἀνελεῖν τι
τε δύναμιν τοῦ δράκοντος καὶ σκολιοῦ ὄφεως φεύγο
τος, καὶ τὴν πᾶσαν οἰκουμένην κατειληφέναι λέγοι
τος. Διὰ τοῦτο παρεγένετο ὲκ γυναικὸς ὁ Μονογενὴ
είς ἀναίρεσιν μὲν τοῦ ὄφεως, τουτέστι τῆς κακοδιᾶ
σιαλίας,“καὶ φθορᾶς , καὶ ἀπάτης , πλάνης τε κ‹
ἀνομίας. Οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ἀνοίγων μήτραν μητρό
Πάντες γὰρ ὅσοι ἐγεννήθησαν πρωτότοκοι , ἵνα κι
σεμνότερον εἴπωμεν, οὐκ ἠδυνήθησαν τοῦτο πληροῦι
ἀλλ’ ἦ μόνος ὁ Μονογενὴς μήτραν ’παρθένον ἀνοίξας
ἐντούτῳ γὰρ μόνῳ τετελείωται, καὶ ὲν ἄλλῳ οὐδεν
Ἀλλά καὶ ἀπ’ αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως ἐστιν ἰδεῖν
Ἀπὸ Μαρίας γὰρ λαμϐάνεται ἡ λέξις, καὶ περ), τῆ
Ἐκκλησίας ἔσται μοι τοῦτο λέγειν · Ἕνεκεν τούτο
καταιείιρἝι ἅνθρωπος τὸν πατέρα αὑτοῦ κι
τὴν μητέρα αὐτοῦ , καὶ προσκολληθήσεται τ
ῖύναικὶ αὐτοῦ· καὶ ἔσονται ol δύο εἰς σάρκ
μίαν. '0 δὲ ἅγιος Ἀπόστολός φησι · Τὸ μυστήριο
τοῦτο μέγα ἐστίν · ἐγὼ δὲ λέγω εἰς Χριστὸν κί
τὴν Ἐκκλησίαν. Καὶ ὅρα μοι τὴν τῶν Γραφᾶ
ἁκρίῦειανο ὅτι ἐπὶ μὲν τῷ Ἀδὰμ ἔπλασεν λέγων
ἐπὶ δὲ τῇ Εὕα οὐκέτι πεπλάσθαι λέγων, ἀλλ’ οἱκο
δομεῑσθαι. "Elaris γὰρ, φησὶ, μίαν τῶν πλειψῶ
αὑτοῦ, καὶ ᾠκοδόμησεν αὐτῷ εὶς γυναῖκα· ἵν
δείξῃ τὸν μὲν Κύριον ἀπὸ Μαρίας ἀνακλάσαντα ὲαυ
τῷ σῶμα, ἀπ’ αὐτῆς δὲ τῆς πλευρᾶς οἱκώομηθῆνα
Ἐκκλησίαν, ὲν τῷ νυχθῆναι αὐτοῦ τὴν πλευράν, κα
2“ ἔξω. v, 20. ³ Gen. tu, I5. ³ Exod, χιιι
ἐπλεόνασεν ἠ ἁμαρτία, ὑπερεπερίσσευσεν ἠ χ
ρις ⁶ καὶ ὅθεν γέγονε θάνατος, ἐκεῖ προέλαϐεν ή ζα
ἶνα ζωὴ ἀντὶ θανάτου γένηται, ὲκκλείσασα τὸν ϐάν
τον τὸν ἐκ γυναικὸς, πάλιν ὀ διὰ γυναικὸς ἡμῖν ξι
γεγεννημένος. Καὶ ἐπειδὴ ἐκεῖ μὲν ἔτι οὖσα παρθ
νος ή Εὕα ὲν παρεκϐάσει παρακοῆς γέγονε, πά)
διὰ τῆς Παρθένου γέγονεν ή ὑπακοὴ τῆς χάριτι
εὐαγγελισθείσης τῆς ἀπόὺρανοῦ καθόδου ὲνσάρκ
παρουσίας καὶ ζωῆς αἰωνίου.Ἐκεῖ γάρ φησι πρ
τὸν ὅφινο Καὶ ἔχθραν θήσω ἀναμέσον σοῦ κ
ἀναμέσον αὐτῆς, καὶ ἀναμέσων· τοῦ σπέρματι
σοῦ, καὶ ἀναμέσων τοῦ σπέρματος αὐτῆς. Οὐδ
μοῦ δὲ σπέρμα εὑρίσκεται γυναικός· ἀλλ’ ἢ κατὰ
αἴνιγμα, ἐπὶ τῆς Εὔας λαμϐάνεται ἡ ἔχθρα πρὸς ·
ὑπἀὐτῆς γεννώμενα, τοῦ τε ὄφεως καὶ τοῦ ὲν 1
ὕφει γενομένου διαϐόλου καὶ φθόνου.
semen illius”. Atqui nusquam ejusmodi semen mulieris inveniri potest. Unde non aliter quam per
adumbrationem ac similitudinem ad Evam hostiles illa: inimicitiae referuntur, quas cum hujus stirpe
serpens ille, et qui in serpente inerat invidia flagrans diabolus, exercet.
16'. Ἀλλ’ οὖν γε κατὰ τδ τελειότατον οὐ δύναται
ὲν αὐτῇ τὸ πᾶν πληρωθῆναιο πληρωθήσεται δὲ ι
ἀληθῶς ὲν τῷ σπέρματι τῷ ἁγίῳ, τῷ ἐξαιρέτῳ, Ἰ
μονωτάτῳ, τῷ ἀπὸ Μαρίας μόνον εὑρεθέντι, καὶ οί
ἀπὸ συζυγίας ἀνδρός. Οὗτος γάρ ἦλθεν ἀνελεῖν τι
τε δύναμιν τοῦ δράκοντος καὶ σκολιοῦ ὄφεως φεύγο
τος, καὶ τὴν πᾶσαν οἰκουμένην κατειληφέναι λέγοι
τος. Διὰ τοῦτο παρεγένετο ὲκ γυναικὸς ὁ Μονογενὴ
είς ἀναίρεσιν μὲν τοῦ ὄφεως, τουτέστι τῆς κακοδιᾶ
σιαλίας,“καὶ φθορᾶς , καὶ ἀπάτης , πλάνης τε κ‹
ἀνομίας. Οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ἀνοίγων μήτραν μητρό
Πάντες γὰρ ὅσοι ἐγεννήθησαν πρωτότοκοι , ἵνα κι
σεμνότερον εἴπωμεν, οὐκ ἠδυνήθησαν τοῦτο πληροῦι
ἀλλ’ ἦ μόνος ὁ Μονογενὴς μήτραν ’παρθένον ἀνοίξας
ἐντούτῳ γὰρ μόνῳ τετελείωται, καὶ ὲν ἄλλῳ οὐδεν
Ἀλλά καὶ ἀπ’ αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως ἐστιν ἰδεῖν
Ἀπὸ Μαρίας γὰρ λαμϐάνεται ἡ λέξις, καὶ περ), τῆ
Ἐκκλησίας ἔσται μοι τοῦτο λέγειν · Ἕνεκεν τούτο
καταιείιρἝι ἅνθρωπος τὸν πατέρα αὑτοῦ κι
τὴν μητέρα αὐτοῦ , καὶ προσκολληθήσεται τ
ῖύναικὶ αὐτοῦ· καὶ ἔσονται ol δύο εἰς σάρκ
μίαν. '0 δὲ ἅγιος Ἀπόστολός φησι · Τὸ μυστήριο
τοῦτο μέγα ἐστίν · ἐγὼ δὲ λέγω εἰς Χριστὸν κί
τὴν Ἐκκλησίαν. Καὶ ὅρα μοι τὴν τῶν Γραφᾶ
ἁκρίῦειανο ὅτι ἐπὶ μὲν τῷ Ἀδὰμ ἔπλασεν λέγων
ἐπὶ δὲ τῇ Εὕα οὐκέτι πεπλάσθαι λέγων, ἀλλ’ οἱκο
δομεῑσθαι. "Elaris γὰρ, φησὶ, μίαν τῶν πλειψῶ
αὑτοῦ, καὶ ᾠκοδόμησεν αὐτῷ εὶς γυναῖκα· ἵν
δείξῃ τὸν μὲν Κύριον ἀπὸ Μαρίας ἀνακλάσαντα ὲαυ
τῷ σῶμα, ἀπ’ αὐτῆς δὲ τῆς πλευρᾶς οἱκώομηθῆνα
Ἐκκλησίαν, ὲν τῷ νυχθῆναι αὐτοῦ τὴν πλευράν, κα
2“ ἔξω. v, 20. ³ Gen. tu, I5. ³ Exod, χιιι