PG 43, col. 501
νεται δὲ περὶ τὸ τέρμα τοῦ ὅρους τοῦ καλουμένου
Ταύρου. Et δέ τις,θελήσῃ κατὰ ἀντικρὺ τοῦ ἡλίου
τοῦτον ἀνακαλέσαι ¹, φαίνεται ὡς ὓελος κέγχρους
ἔχων ἔνδοθεν διαυγεῖς. ’Λλλη δέ τις βήρυλλος, ταῖς
κόραις τῶν ὀφθαλμῶν τοῦ δράκοντός ἐστι παραπλη-
σία. Ἐστι δὲ καὶ ἄλλη πάλιν ὁμοία κηρῷ. Ἐφάνη
δὲ αὕτη περὶ τὴν ἔξοδον τοῦ Εὐφράτου ποταμοῦ.
ΙΒ’.
AiOo; τὸ ὀνύχων. Οὗτος 6 λίθος ξανθὴν πάνυ ἔχει
τὴν χροιάν. Τέρπεσθαι δὲ τῷ λίθῳ τούτῳ φασὶ τὰς
νύμφας τῶν βασιλέων, ἦ καὶ πλουσίων ἀνδρῶν, αἵ-
τινες καὶ είς ὲκπτώματα (15) ἴδια ἀνατρέψασαι ἔχουσι
τὸν λίθον τοῦτον. Εἰσὶ δὲ καὶ ἄλλοι ὀνυχίται ὁμωνύ-
μως καλούμενοι, οἵτινες κηρῷ τῷ μελιχρόῳ εἰσὶ
παραπλήσιοι. Τινὲς δέ φασιν αὐτοὺς ἐξ ὓδατος ἀταί-
κτου πεπῆχοαι. ὀνυχίτας δὲ αὐτοὺς λέγουσι φυ-
σιολογικῶς, ἐπεὶ 6 ὄνυξ τῶν ἀστείων ἀνδρῶν μαρ-
μάρῳ ἐστὶ συνεδιαζόμενος ⁸, σὺν τῇ τοῦ αἵματος ἰδέα.
Ἀλλοι δέ που καὶ τὸν λίϐον τὸν μαρμάρινον ἀπὸ τοῦ
δοκιμίου, ψευδωνύμως ὁνυχίτην καλοῦσι διὰ τὸ καΘασ
ph τῆς λευκότητος ³.
ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΔΛΜΛΝΤΟΣ ΛΙΘυΥ,
Ὃν καὶ αἰντιξν ἐφόρεέ ό ᾀροχιερεὺς. τρζςενιαυτοῦ
εἰσερχόμενος εὶς τὰ”’Ᾰγὶα τῶιῗὰᾖηίων.
'0 λίθος 6 ἀδάμας ἐμφερής ἐστι κατὰ τὴν χροιὰν
τῷ ἀέρι. Τοῦτον δὲ ἐφόρει 6 ἀρχιερεὺς ὅτε εἰσήρχετο
είς τὰ ’Ἅγια τῶν ἁγίων. Τρὶς δὲ τοῦ ἐνιαυτοῦ εἰσήρ-
χετνγ τῇ ἑορτῇ τοῦ Πάσχα, τῆς Πεντηκοστῆς, καὶ τῆς
Σκηνοπηγίας. Ἷὶν δὲ κείμενος ἐπὶ τοῦ στήθους τοῦ
ἀρχιερέως ὅτε ἐνεδιδύσκετο τὸν ποδήρη, καὶ ἐπάνω
=05 ποδή ρους ἐπενεδύετο τὴν ἐπωμίδα. Κατέὸαινε δὲ
ἡ ἐπωμὶς ὀλίγον κατώτερον τοῦ στήθους. ’Ἦν γὰρ
σπιθαμῆς καὶ ἡμισείας τὸ μῆκος. Ἐκ δεξιῶν δὲ καὶ
ἐξ εὐωνύμων ὲπάνωθεν τῶν μαζῶν ⁸⁵, ἔνθα δύο ἀσπι-
δίσκοι ἦσαν συνεῤῥαμμένοι, ἀπῃὼρηντο δύο σμάρα-
γδοι. Εἰς μέσον δὲ τούτων ἦν ἡ δήλωσις, ὃς ἦν ὁ
δηλωῦεὶς ⁸ ἀδάμας, τὴν χροιὰν ἀερίζων. Ἐπάνω δὲ
τῶν ὤμων οἱ δηλωθέντες δώδεκα λίοοι. Τρὶς δὲ, ὡς
εἴρηται, τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐδηλοῦτο τῷ λαῷ διὰ τοῦ πετά-
λου. Καὶ εἰ ἐν ἁμαρτίᾳ εὑρέθησαν, καὶ μὴ ὲν ταῖς
ἐντολαῖς, ἃς ἐδεδώκει 6 Θεὸς, ἐτρέπετο, φασὶν, ἡ χροιὰ
τοῦ λίθου, καὶ ἐγένετο μέλας· καὶ ἐκ τούτου ἐγίνω-
¹ ἀνακλάσαι. ,⁸⁸συνδιαζομενος, vel ὁμοιαζόμενος.
⁸ In humeris. ⁷ Galcro addita.
(12) Σςρυσόπαᾳτος. Id est, aureis punctis consper-
Sus; malim. χρυσόπρασος, qua; genu-na colore p'orri
saecla-In refert, auri intervenientibus guttis, itnde
similitLer ευριπ-ο, ut chrysolithus'nom‘envac'cepit:
{'fg__0_l'rysulillno tamen, 'sed δετὶῐιόξυὶῖάιὶιῖἰήόιὲ
agetur, cognata. ” ’ ⁸ ⁹
Ἐ’κζτὼματα. Ex onyche enim pocula facta
Ταύρου. Et δέ τις,θελήσῃ κατὰ ἀντικρὺ τοῦ ἡλίου
τοῦτον ἀνακαλέσαι ¹, φαίνεται ὡς ὓελος κέγχρους
ἔχων ἔνδοθεν διαυγεῖς. ’Λλλη δέ τις βήρυλλος, ταῖς
κόραις τῶν ὀφθαλμῶν τοῦ δράκοντός ἐστι παραπλη-
σία. Ἐστι δὲ καὶ ἄλλη πάλιν ὁμοία κηρῷ. Ἐφάνη
δὲ αὕτη περὶ τὴν ἔξοδον τοῦ Εὐφράτου ποταμοῦ.
ΙΒ’.
AiOo; τὸ ὀνύχων. Οὗτος 6 λίθος ξανθὴν πάνυ ἔχει
τὴν χροιάν. Τέρπεσθαι δὲ τῷ λίθῳ τούτῳ φασὶ τὰς
νύμφας τῶν βασιλέων, ἦ καὶ πλουσίων ἀνδρῶν, αἵ-
τινες καὶ είς ὲκπτώματα (15) ἴδια ἀνατρέψασαι ἔχουσι
τὸν λίθον τοῦτον. Εἰσὶ δὲ καὶ ἄλλοι ὀνυχίται ὁμωνύ-
μως καλούμενοι, οἵτινες κηρῷ τῷ μελιχρόῳ εἰσὶ
παραπλήσιοι. Τινὲς δέ φασιν αὐτοὺς ἐξ ὓδατος ἀταί-
κτου πεπῆχοαι. ὀνυχίτας δὲ αὐτοὺς λέγουσι φυ-
σιολογικῶς, ἐπεὶ 6 ὄνυξ τῶν ἀστείων ἀνδρῶν μαρ-
μάρῳ ἐστὶ συνεδιαζόμενος ⁸, σὺν τῇ τοῦ αἵματος ἰδέα.
Ἀλλοι δέ που καὶ τὸν λίϐον τὸν μαρμάρινον ἀπὸ τοῦ
δοκιμίου, ψευδωνύμως ὁνυχίτην καλοῦσι διὰ τὸ καΘασ
ph τῆς λευκότητος ³.
ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΔΛΜΛΝΤΟΣ ΛΙΘυΥ,
Ὃν καὶ αἰντιξν ἐφόρεέ ό ᾀροχιερεὺς. τρζςενιαυτοῦ
εἰσερχόμενος εὶς τὰ”’Ᾰγὶα τῶιῗὰᾖηίων.
'0 λίθος 6 ἀδάμας ἐμφερής ἐστι κατὰ τὴν χροιὰν
τῷ ἀέρι. Τοῦτον δὲ ἐφόρει 6 ἀρχιερεὺς ὅτε εἰσήρχετο
είς τὰ ’Ἅγια τῶν ἁγίων. Τρὶς δὲ τοῦ ἐνιαυτοῦ εἰσήρ-
χετνγ τῇ ἑορτῇ τοῦ Πάσχα, τῆς Πεντηκοστῆς, καὶ τῆς
Σκηνοπηγίας. Ἷὶν δὲ κείμενος ἐπὶ τοῦ στήθους τοῦ
ἀρχιερέως ὅτε ἐνεδιδύσκετο τὸν ποδήρη, καὶ ἐπάνω
=05 ποδή ρους ἐπενεδύετο τὴν ἐπωμίδα. Κατέὸαινε δὲ
ἡ ἐπωμὶς ὀλίγον κατώτερον τοῦ στήθους. ’Ἦν γὰρ
σπιθαμῆς καὶ ἡμισείας τὸ μῆκος. Ἐκ δεξιῶν δὲ καὶ
ἐξ εὐωνύμων ὲπάνωθεν τῶν μαζῶν ⁸⁵, ἔνθα δύο ἀσπι-
δίσκοι ἦσαν συνεῤῥαμμένοι, ἀπῃὼρηντο δύο σμάρα-
γδοι. Εἰς μέσον δὲ τούτων ἦν ἡ δήλωσις, ὃς ἦν ὁ
δηλωῦεὶς ⁸ ἀδάμας, τὴν χροιὰν ἀερίζων. Ἐπάνω δὲ
τῶν ὤμων οἱ δηλωθέντες δώδεκα λίοοι. Τρὶς δὲ, ὡς
εἴρηται, τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐδηλοῦτο τῷ λαῷ διὰ τοῦ πετά-
λου. Καὶ εἰ ἐν ἁμαρτίᾳ εὑρέθησαν, καὶ μὴ ὲν ταῖς
ἐντολαῖς, ἃς ἐδεδώκει 6 Θεὸς, ἐτρέπετο, φασὶν, ἡ χροιὰ
τοῦ λίθου, καὶ ἐγένετο μέλας· καὶ ἐκ τούτου ἐγίνω-
¹ ἀνακλάσαι. ,⁸⁸συνδιαζομενος, vel ὁμοιαζόμενος.
⁸ In humeris. ⁷ Galcro addita.
(12) Σςρυσόπαᾳτος. Id est, aureis punctis consper-
Sus; malim. χρυσόπρασος, qua; genu-na colore p'orri
saecla-In refert, auri intervenientibus guttis, itnde
similitLer ευριπ-ο, ut chrysolithus'nom‘envac'cepit:
{'fg__0_l'rysulillno tamen, 'sed δετὶῐιόξυὶῖάιὶιῖἰήόιὲ
agetur, cognata. ” ’ ⁸ ⁹
Ἐ’κζτὼματα. Ex onyche enim pocula facta