PG 44, col. 432
Α Προοίμιον πρὸς φίλον.
Ἐδεξάμην σου τὸ ἐπίταγμα μετά προθυμίας (θ’
ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, κατὰ τὸ ἴσον ἐμοί τε καὶ σοὶ
ν σπουδὴν χαριζόμενον, καὶ προσέσχον ταῖς τῶν
,λ μῶν ἐπιγραφαῖς. Τοῦτο γὰρ ἡμῖν ἐπέταξας διερευ-
σασθαι (2) τὴν ἐνθεωρουμένην ταύταις διάνοιαν,
ῖπᾶσι γενέσθαι δῆλον τὸ διὰ τούτων ἡμᾶς πρὸς
πετὴν όδηγῆσαι (5) δυνάμενον. Πάσῃ ¹,τοίνυν τῇ βί-
ῳ τῶν Ψαλμῶν μετὰ πλείονος τῆς προσοχῆς καθ-
ήσας, ἀναγκαῖον ᾠήθην μὴ ἀπὸ τῶν ἐπιγραφῶν ·
ιξασθαι τῆς ὑποθέσεως (4), ἀλλὰ περὶ πάσης ὁμοῦ
ς ψαλμῳδὶας μέθοδόν (5) ’τινα πρὸς τὴν τῶν νοη-
ιτων κατανόησιν τεχνικὴν προεκθέσθαι (6) ο δι’ ἦς
τοῦ ἀκολούθου καὶ ὁ περὶ τῶν ἐπιγραφῶν ἡμῖν
φηνισθήσεται λόγος. Χρὴ τοίνυν πρῶτον μὲν
ν σκοπὸν τῆς γραφῆς τάύτης πρὸς ὅ¹ τι βλέπει,
τανοῆσαι · εἶτα τὰς δι’ ἀκολούθου πρὸς τὸ προκεί- ’
νον τῶν νοημάτων κατασκευὰς συνιδεῖν, ἃς ὐπο-
ῖκνυσινῆ τε τάξις τῶν ψαλμῶν πρὸς τὴν τοῦ axo-
ὖ γνῶσιν εὖ διακειμένη (7), καὶ τὰ τμήματα
Ἐδεξάμην σου τὸ ἐπίταγμα μετά προθυμίας (θ’
ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, κατὰ τὸ ἴσον ἐμοί τε καὶ σοὶ
ν σπουδὴν χαριζόμενον, καὶ προσέσχον ταῖς τῶν
,λ μῶν ἐπιγραφαῖς. Τοῦτο γὰρ ἡμῖν ἐπέταξας διερευ-
σασθαι (2) τὴν ἐνθεωρουμένην ταύταις διάνοιαν,
ῖπᾶσι γενέσθαι δῆλον τὸ διὰ τούτων ἡμᾶς πρὸς
πετὴν όδηγῆσαι (5) δυνάμενον. Πάσῃ ¹,τοίνυν τῇ βί-
ῳ τῶν Ψαλμῶν μετὰ πλείονος τῆς προσοχῆς καθ-
ήσας, ἀναγκαῖον ᾠήθην μὴ ἀπὸ τῶν ἐπιγραφῶν ·
ιξασθαι τῆς ὑποθέσεως (4), ἀλλὰ περὶ πάσης ὁμοῦ
ς ψαλμῳδὶας μέθοδόν (5) ’τινα πρὸς τὴν τῶν νοη-
ιτων κατανόησιν τεχνικὴν προεκθέσθαι (6) ο δι’ ἦς
τοῦ ἀκολούθου καὶ ὁ περὶ τῶν ἐπιγραφῶν ἡμῖν
φηνισθήσεται λόγος. Χρὴ τοίνυν πρῶτον μὲν
ν σκοπὸν τῆς γραφῆς τάύτης πρὸς ὅ¹ τι βλέπει,
τανοῆσαι · εἶτα τὰς δι’ ἀκολούθου πρὸς τὸ προκεί- ’
νον τῶν νοημάτων κατασκευὰς συνιδεῖν, ἃς ὐπο-
ῖκνυσινῆ τε τάξις τῶν ψαλμῶν πρὸς τὴν τοῦ axo-
ὖ γνῶσιν εὖ διακειμένη (7), καὶ τὰ τμήματα