PG 45, col. 1135
sed quoniam mortis perpessio suapte natura ad
terram pertinere omnino videtur, Non est, inquit,
homo terrenus, qui e cælo descendit; sed nihilominus
homo, quamvis e crlo descenderit; neque enim in
Eeangeliis nomen hoc Dominus respuit. Quomodo
igitur in dictis suis sibi consentaneus est? Si non
terrenus homo, sed e ctœlo ad nos descendit, quo-
modo Eilius hominis qui e cœlo descendit nuncu-
patur? Illud enim omnino concedet, quemadmodum
in terra priores filiis patres esse intelligimus, ita
etiaæ in homine qui, ut ipse putat, e cœlo venit,
quandoquidem ilius hominis dicitur, non temcre
a patre nomen sumere; sed ejus patrem in cœlo
esse alium hominem, quem humano more priorem
esse lio intelligamus. Si enim verhis illis inni-
titur, Aemo ascendit in cælums, nisi qui descendit
dc ccælo Elius hominis ⁹, et idcirco illum a terreni
homainis cognatione sejungit, et e cælo ad nos ve-
nissc ilium hominem dicit; aliquem alium prorsus
dabit in cœlo hominem patrem illius hominis qui
ad nos descendit, ita ut in cœlesti vita nationes
hominum, et populi, et omnia quæcunque in hac
vita sunt, reperiri arbitremur. Si igitur qui e colo
venit, Silius hominis est; qui autem ex Maria de
semine David secundum carnem natus est, quam-
vis e cclo veneit, ilius hominis appellatur, falso
secundum ipsos Dei Filius dicitur, cum nec ter-
restris, neccœlestisille Flius cum divinitate com-
mune quidquam habeat. Sed in summam veluti
colligens quæ ab ipso dicta sunt, hisce verbis ser-
aoni fiued imponit: Si autem et e cælo Elus ho-
minis et er muliere Eiius Dei, quomodo non idem
Deas et homo censetur S Ego sane et eumdem Deum
ntque hominem credere, omnibus recvæ fidei asser-
torihus convenire aio, non tamen secundum Apol-
linaris senteatiam; ncque enim divinitas res terre-
na, neque humanitas cœleste aliqui d cxsistit, quem-
admodum ille opinatur; sed e ctælo quidem ⁵ virtus
Altissimi per Spiritum sanctum humanæ natlræ
obumbravit, hoc est, in ca efformata fuit; ex
immaculata vero Virgine carnis portio coaluit; et
hoc pacto, quod in ea natum est ilius Altissimi
vocatus est, divina quidem potentia humanæ na-
turæ cum Altissimo af finitatem, carne vero cumῷ
hotnine cognationem Deo conciliante.
VII. Med Deus quidem est, inquit Apollinaris,
per spiritus incarnationem, homo antem per carnem
o lDeo assumptam. Quid est rursus incarnatio spiri-
tus præterquam unio cum carnc nostra inita? Et
undenam assumptus est homo, nisi et primo ho-
mine cujus primam generationem e terra, non e
cælo factan fuisse a Moyse ejus genealogiam de-
seibente, didicimus? E terra enim Deus pulvere
accepto, hominem finrit; aliam autem hominis con-
Jo.n. m, t5. LLu. ι, ὄὺ, sqq.
(49) Iocum hunc usque ad illa verba, τοιοῦτον
πατέρα, Iaudat Euthvmius Zgabenus in Panopliæ
ut. 13, part. , pσg. Οθί.
terram pertinere omnino videtur, Non est, inquit,
homo terrenus, qui e cælo descendit; sed nihilominus
homo, quamvis e crlo descenderit; neque enim in
Eeangeliis nomen hoc Dominus respuit. Quomodo
igitur in dictis suis sibi consentaneus est? Si non
terrenus homo, sed e ctœlo ad nos descendit, quo-
modo Eilius hominis qui e cœlo descendit nuncu-
patur? Illud enim omnino concedet, quemadmodum
in terra priores filiis patres esse intelligimus, ita
etiaæ in homine qui, ut ipse putat, e cœlo venit,
quandoquidem ilius hominis dicitur, non temcre
a patre nomen sumere; sed ejus patrem in cœlo
esse alium hominem, quem humano more priorem
esse lio intelligamus. Si enim verhis illis inni-
titur, Aemo ascendit in cælums, nisi qui descendit
dc ccælo Elius hominis ⁹, et idcirco illum a terreni
homainis cognatione sejungit, et e cælo ad nos ve-
nissc ilium hominem dicit; aliquem alium prorsus
dabit in cœlo hominem patrem illius hominis qui
ad nos descendit, ita ut in cœlesti vita nationes
hominum, et populi, et omnia quæcunque in hac
vita sunt, reperiri arbitremur. Si igitur qui e colo
venit, Silius hominis est; qui autem ex Maria de
semine David secundum carnem natus est, quam-
vis e cclo veneit, ilius hominis appellatur, falso
secundum ipsos Dei Filius dicitur, cum nec ter-
restris, neccœlestisille Flius cum divinitate com-
mune quidquam habeat. Sed in summam veluti
colligens quæ ab ipso dicta sunt, hisce verbis ser-
aoni fiued imponit: Si autem et e cælo Elus ho-
minis et er muliere Eiius Dei, quomodo non idem
Deas et homo censetur S Ego sane et eumdem Deum
ntque hominem credere, omnibus recvæ fidei asser-
torihus convenire aio, non tamen secundum Apol-
linaris senteatiam; ncque enim divinitas res terre-
na, neque humanitas cœleste aliqui d cxsistit, quem-
admodum ille opinatur; sed e ctælo quidem ⁵ virtus
Altissimi per Spiritum sanctum humanæ natlræ
obumbravit, hoc est, in ca efformata fuit; ex
immaculata vero Virgine carnis portio coaluit; et
hoc pacto, quod in ea natum est ilius Altissimi
vocatus est, divina quidem potentia humanæ na-
turæ cum Altissimo af finitatem, carne vero cumῷ
hotnine cognationem Deo conciliante.
VII. Med Deus quidem est, inquit Apollinaris,
per spiritus incarnationem, homo antem per carnem
o lDeo assumptam. Quid est rursus incarnatio spiri-
tus præterquam unio cum carnc nostra inita? Et
undenam assumptus est homo, nisi et primo ho-
mine cujus primam generationem e terra, non e
cælo factan fuisse a Moyse ejus genealogiam de-
seibente, didicimus? E terra enim Deus pulvere
accepto, hominem finrit; aliam autem hominis con-
Jo.n. m, t5. LLu. ι, ὄὺ, sqq.
(49) Iocum hunc usque ad illa verba, τοιοῦτον
πατέρα, Iaudat Euthvmius Zgabenus in Panopliæ
ut. 13, part. , pσg. Οθί.