PG 45, col. 1324
η σύνθετον εἶναι rb διὰ τῆς ἀλλοκότου ταύτης μίξεως
ἀναπλασσόμενον , ἀλλὰ καὶ ἐξ ἀνομοίων ἕχον τὴν
σύνθεσιν , καὶ κατὰ τὸν χρόνον οὑ συμφωνούντων ·
τοῦ γὰρ ἀκτίστως ὑφεστῶτος , rb διὰ κτίσεως τὴν
ὑπόστασιν ἔχον, μεταγενέστερον πάντως ἐστίν. Et
οὑν μεμίχθαι τὴν τοὺ Πνεύματος φύσιν πρὸς ἑκάτερα
λέγουσιν, ἄρα κα)⁸ τοῦ πρεσϐυτέρου πρὸς rb νεώτερον
μίξιν τινὰ ἐννοήσουσι ’ καὶ ἔσται κατ’ αὑτοὺς ἐαυτοῦ
τι πρεσϐύτερον , καὶ ἑαυτοῦ τι πάλιν μεταγενέστερον,
ὡς καὶ τῷ ἁκτίστῳ τὸ ἀρχαιότερον ἔχειν, καὶ τῷ
κτιστῷ rb νεώτερον. Ἐπεὶ οὖν τοῦτο φύσιν οὑκ ἔχει,
Ξινάγκη πάντως rb ἕτερον τούτων ἐπὶ τοῦ Πνεὺμα-
ro; ἀληθὲς εἶναι λέγειν, ὅπερ ἐστὶ rb ἄκτιστον.
ιη’. Καὶ γὰρ κάκεῖνο ὅσην ἔχει τὴν ἀτοπίαν σκοο
πήσωμεν. Πάντων τῶν ἐν τῇ κτίσει νοουμένων, κατ’
αὑτὸ τοῦτο rb διὰ κτίσεως ἐσχηκέναι τὸ εἶναι, τὴν
ὁμοτιμίαν ἐχόντων, τίςὴ αίτία ή τὸ Πνεῦμα τῶν
λοιπῶν ἀποκρίνουσα εἰς rb Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ συν-
ταχθῆναις Εὑρίσκεται γὰρ ἐκ τῆς ἀκολουθίας τοῦ
λόγου, οὑκ ὂν ἐκ τῆς κτίσεως rb τῇ ὰκτίστῳ συνθεωο
ροὺμενον φύσει· ἢ εί ἐντεῦθεν εῐη, μηδὲν πλέον τῆς
ὁμοφύλου ίσχύειν κτίσεως, μηδὲ δύνασθαι τῇ ὑπερ-
κειμένη συναρμόζεσθαι φύσει. Εἰ δὲ λέγοιεν καὶ
κτιστὸν εἶναι καὶ ὑπὲρ τὴν κτίσιν δύνασθαι, πάλιν
εὑρίσκεται αὑτὴ πρὸς ἑαυτὴν ἡ κτιστὴ στασιάζουσα
φύσις, καὶ μεριζομένη πρὸς rb κρατοῦν τε καὶ ὕπο-
χείριον, ὡς τὸ μὲν εὐεργετεῖν, rb δὲ εὑεργετείσθαι,
καὶ rb μὲν ἀγιάζειν, rb δὲ ἀγιάζεσθαι · καὶ πάντα
ὅσα πα ρὰ τοῦ ἁγίου Πνεύ ματος χορηγεῖσθαι τῇ κτίσει
πεπίστευται, ἐκείνῳ μὲν παρεῖναι πλουσίως πηγάο
ζοντα καὶ είς ἄλλους ὑπερχεόμενα, τὴν δὲ κτίσιν
ἐπιδεᾶ τῆς ἐκεῖθεν ἀναδιδομένης εὐεργεσίας καὶ 1&-
ριτος καθεστάναι, ’καὶ ἐκ μετουσίας δέχεσθαι τὴν τῶν
ἀγαθῶν κοινωνίαν τῶν ἐκ τοῦ ὁμογενοῦς προχεομέ-
νων. Ἀποκληρώσει γὰρ ὅμοιον καὶ προσωποληψίᾳ rb
τοιοῦτόν ἐστι, μηδεμιᾶς ἐν τῇ φύσει προτιμήσεως
οὑσης, μὴ τὰ αὑτὰ δύνασθαι τὰ κατ’ οὐδὲν ἀλλήλων
ἐν τῷ εἶναιτὴν διαφορὰν ἔχοντα. ’Ἀπερ οὑδὲνα οἷ-
μαι τῶν εὖ φρονούντων συνομολογεῖν · ἦ γὰρ οὑ παρ-
ἐχει τοῖς ἄλλοις, εἴπερ οὑ φυσικῶς ἔχεινῆ εἴπερ
διδόναι πεπίστευται, rb ἔχειν πάντως προωμολόγη-
ται. Τοῦτο δὲ μόνης τῆς θείας φύσεως ἴδιόν ἐστι καὶ
ἐξαίρετον, rb παρεκτικὸν ἀγαθῶν εἶναι, αὑτὸ δὲ μηδ-
ενὸς ἐπεισάκτου προσδέεσθαι.
ιθθ. Ἔπειτα καὶ τοῦτο σκοπήσωμεν, τῷ ἁγίῳ Ba-
πτίσματι τί διὰ τούτου πραγματευόμενοι. 'Ap‘ οὐχὶ
rb ζωῆς μετέχειν οὑκέτι θανάτῳ ὑποκειμένης; Οὖδ-
ἐνα ἀντειπεῖν οἶμαι τῷ λόγῳ τόν γε καὶ ὀπωωῦνοέν
χριστιανοῖς ἀριθμούμενον. Τί οὖν ; Ἆρ’ ἐν τῷ ὕδατι
ή ζωοποιός ἐστι δύναμις τῷ συμπαραλαμϐανομένψ
πρὸς τὴν τοῦ βαπτίσματος χὰριν; Ἦ παντὶ δῆλον ὅτι
τοῦτο μὲν τῆς σωματικῆς ἕνεκεν διακονίας παρεί-
ἀναπλασσόμενον , ἀλλὰ καὶ ἐξ ἀνομοίων ἕχον τὴν
σύνθεσιν , καὶ κατὰ τὸν χρόνον οὑ συμφωνούντων ·
τοῦ γὰρ ἀκτίστως ὑφεστῶτος , rb διὰ κτίσεως τὴν
ὑπόστασιν ἔχον, μεταγενέστερον πάντως ἐστίν. Et
οὑν μεμίχθαι τὴν τοὺ Πνεύματος φύσιν πρὸς ἑκάτερα
λέγουσιν, ἄρα κα)⁸ τοῦ πρεσϐυτέρου πρὸς rb νεώτερον
μίξιν τινὰ ἐννοήσουσι ’ καὶ ἔσται κατ’ αὑτοὺς ἐαυτοῦ
τι πρεσϐύτερον , καὶ ἑαυτοῦ τι πάλιν μεταγενέστερον,
ὡς καὶ τῷ ἁκτίστῳ τὸ ἀρχαιότερον ἔχειν, καὶ τῷ
κτιστῷ rb νεώτερον. Ἐπεὶ οὖν τοῦτο φύσιν οὑκ ἔχει,
Ξινάγκη πάντως rb ἕτερον τούτων ἐπὶ τοῦ Πνεὺμα-
ro; ἀληθὲς εἶναι λέγειν, ὅπερ ἐστὶ rb ἄκτιστον.
ιη’. Καὶ γὰρ κάκεῖνο ὅσην ἔχει τὴν ἀτοπίαν σκοο
πήσωμεν. Πάντων τῶν ἐν τῇ κτίσει νοουμένων, κατ’
αὑτὸ τοῦτο rb διὰ κτίσεως ἐσχηκέναι τὸ εἶναι, τὴν
ὁμοτιμίαν ἐχόντων, τίςὴ αίτία ή τὸ Πνεῦμα τῶν
λοιπῶν ἀποκρίνουσα εἰς rb Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ συν-
ταχθῆναις Εὑρίσκεται γὰρ ἐκ τῆς ἀκολουθίας τοῦ
λόγου, οὑκ ὂν ἐκ τῆς κτίσεως rb τῇ ὰκτίστῳ συνθεωο
ροὺμενον φύσει· ἢ εί ἐντεῦθεν εῐη, μηδὲν πλέον τῆς
ὁμοφύλου ίσχύειν κτίσεως, μηδὲ δύνασθαι τῇ ὑπερ-
κειμένη συναρμόζεσθαι φύσει. Εἰ δὲ λέγοιεν καὶ
κτιστὸν εἶναι καὶ ὑπὲρ τὴν κτίσιν δύνασθαι, πάλιν
εὑρίσκεται αὑτὴ πρὸς ἑαυτὴν ἡ κτιστὴ στασιάζουσα
φύσις, καὶ μεριζομένη πρὸς rb κρατοῦν τε καὶ ὕπο-
χείριον, ὡς τὸ μὲν εὐεργετεῖν, rb δὲ εὑεργετείσθαι,
καὶ rb μὲν ἀγιάζειν, rb δὲ ἀγιάζεσθαι · καὶ πάντα
ὅσα πα ρὰ τοῦ ἁγίου Πνεύ ματος χορηγεῖσθαι τῇ κτίσει
πεπίστευται, ἐκείνῳ μὲν παρεῖναι πλουσίως πηγάο
ζοντα καὶ είς ἄλλους ὑπερχεόμενα, τὴν δὲ κτίσιν
ἐπιδεᾶ τῆς ἐκεῖθεν ἀναδιδομένης εὐεργεσίας καὶ 1&-
ριτος καθεστάναι, ’καὶ ἐκ μετουσίας δέχεσθαι τὴν τῶν
ἀγαθῶν κοινωνίαν τῶν ἐκ τοῦ ὁμογενοῦς προχεομέ-
νων. Ἀποκληρώσει γὰρ ὅμοιον καὶ προσωποληψίᾳ rb
τοιοῦτόν ἐστι, μηδεμιᾶς ἐν τῇ φύσει προτιμήσεως
οὑσης, μὴ τὰ αὑτὰ δύνασθαι τὰ κατ’ οὐδὲν ἀλλήλων
ἐν τῷ εἶναιτὴν διαφορὰν ἔχοντα. ’Ἀπερ οὑδὲνα οἷ-
μαι τῶν εὖ φρονούντων συνομολογεῖν · ἦ γὰρ οὑ παρ-
ἐχει τοῖς ἄλλοις, εἴπερ οὑ φυσικῶς ἔχεινῆ εἴπερ
διδόναι πεπίστευται, rb ἔχειν πάντως προωμολόγη-
ται. Τοῦτο δὲ μόνης τῆς θείας φύσεως ἴδιόν ἐστι καὶ
ἐξαίρετον, rb παρεκτικὸν ἀγαθῶν εἶναι, αὑτὸ δὲ μηδ-
ενὸς ἐπεισάκτου προσδέεσθαι.
ιθθ. Ἔπειτα καὶ τοῦτο σκοπήσωμεν, τῷ ἁγίῳ Ba-
πτίσματι τί διὰ τούτου πραγματευόμενοι. 'Ap‘ οὐχὶ
rb ζωῆς μετέχειν οὑκέτι θανάτῳ ὑποκειμένης; Οὖδ-
ἐνα ἀντειπεῖν οἶμαι τῷ λόγῳ τόν γε καὶ ὀπωωῦνοέν
χριστιανοῖς ἀριθμούμενον. Τί οὖν ; Ἆρ’ ἐν τῷ ὕδατι
ή ζωοποιός ἐστι δύναμις τῷ συμπαραλαμϐανομένψ
πρὸς τὴν τοῦ βαπτίσματος χὰριν; Ἦ παντὶ δῆλον ὅτι
τοῦτο μὲν τῆς σωματικῆς ἕνεκεν διακονίας παρεί-