PG 46, col. 1014
καταῦλαπτόντων ὁ κατά Θεὸν προῃρημένος ζῇν περι- ’
πείροιτο. Τί οῦν ἐστιν ὲν τούτοις τὸ βλάπτον; Ἡ
σεμνὴ πολιτεία πᾶσι πρόκειται, καὶ ἀνδράσι καὶ ru-
ναιξὶν, ἴδιον τοῦ κατά φιλοσοφίαν βίου, ἡ εὐσχημο-
σύνη · αῦτη δὲ ὲν τῷ ἀμίκτῳ καὶ ἰδιάζοντι βίῳ τῆς
ζωῆς κατορθοῦται, ὡς ἀνεπίμικτον καὶ ἁσύγχυτον
εἶναι τὴν φύσιν, μήτε τῶν γυναικῶν ὲν ἀνδράσι,
μήτε τῶν ἀνδρῶν ὲν γυναιξὶ πρὸς τά παρατετηρη-
μένα τῆς εὐσχημοσύνης ὁρμώντων. Ἀλλ’ ἡ τῆς
πορίας ἀνάγκη ἀεὶ τὴν ὲν τούτοις ἀκρίϐειαν καὶ πρὸς
ἀδιαφορίαν τῶν παρατετηρημένων ἄγειο ἀμήχανον
γὰρ γυναικὶ τοσαύτην ὁδὸν διαδραμεῖν, εί μὴ τον
διασώζοντα ἔχοι, καὶ διά τὴν φυσικὴν ἀσθένειαν ἀνα-
γομένη ὑπὸ τὸ ὑποζύγιον, κάκεῖθεν καταγομένη, καὶ
ὲν ταῖς δυσχερείαις παρακρατουμένη. Ὅπερ δ’ ἂν
ὐποθώμεθα, εἴτε γνώριμον ἔχει τὸν τὴν θεραπείαν
ἀποπληροῦντα, εἴτε μισθωτὸν τὸν τὴν διακονίαν παρ-
εχόμενον, καθ’ ἑκάτερον μέρος οὐ διαφεύγει τὴν
μέμψιν τδ γινόμενονο οῦτε γὰρ τῷ ξένῳ ἑαυτὴν
-ττγοσαναπαύουσα, οὔτε τῷ ἰδίῳ, τὸν τῆς σωφροσύνης
φυλάττει νόμον. Τῶν δὲ κατά τοὺς ’Δνατολικοῦς τό·
πους πανδοχείων καὶ καταλυμάτων , καὶ πόλεων πολλὰ
τὴν ἀδειαν καὶ πρὸςτὺ κακον τὴν ἀδιαφορίαν ἐχόντων.
πῶς ἔσται δυνατὸν διά καπνοῦ παριόντα μὴ δριμυ-
χθῆναι τάς Mam; Ὅπου μολύνεται μὲν ἀκοὴ, μολύ-
νεται δὲ ὀφθαλμὸς. μολύνεται δὲ καρδία, δι’ ὀφθαλμῶν
καὶ ἀκοῆς δεχομένη τὰ ἅτοπα’ πῶς ἔσται δυνατὸν
ἀπαθῶς παρελθεῖν τοὺς ἐμπαθεῖς τόπους ; Τί δὲ καὶ
πλέον ἕξει ὁ ὲν τοῖς τόποις ἐκείνοις γενόμενος, rb;
μέχρι τοῦ νῦν σωματικῶς τοῦ Κυρίου ἐν ἐκείνοις τοῖς
τόποις διάγοντος, ἡμῶν δὲ ἀποφοιτῶντος · ἢ ὡς τοῦ
ἁγίου Πνεύματος παρά τοῖς Ἱεροσολυμίταις πλεονάο
ζοντος, πρὸς δὲ ἡμᾶς διαϐῆναι ἀδυνατοῦντοςς Καὶ μὴν
εί ἔστιν ὲκ τῶν φαινομένων, Θεοῦ παρουσίαν τεκμῆ-
ρασθαι, μᾶλλον ἄν τις ὲν τῷ ἔθνει τῶν Καππαδοκῶν
τὸν Θεὸν διαιτᾶσθαι νομίσειεν, ἥπερ ὲν τοῖς ἔξω τὸο -
ποις. Ὅσα γάρ ἐστιν ὲν τούτοιςκ θυσιαστήρια, δι’ ὧν
τὸ ὄνομα τοῦ ΔΚυρίου δοξάζεται; οὐκ ἀν τις τοσάξε
πάσης σχεδὸν τῆς οἰκουμένης ἐξαριθμήσαιτο θυσιαο
στήρια. Ἔπειτα εί καὶ ἧν πλέων ἡ χάρις ὲν τοῖς
Ἰεροσόλυμα τόποις, οὐκ ἂν ὲπεχωρίαζε τοῖς ἐκεῖ
ζῶσιν ὴ ἁμαρτία. Νῦν μέν τοι οὐκ ἔστιν ἀκαθαρσίας
εἶδος, ὃ μὴ τολμάται παρ’ αὐτοῖς. Καὶ πονηρίαι, καὶ
μοιχεῖαι, κιιὶ⁵ κλοπαὶ, καὶ εἰδωλολατρεὴι. καὶ φσρο
μακεῖαι, καὶ φθόνοι, καὶ φόνοι, καὶ μάλιστὰ γε τὸ
τοιοῦτον ἐπιχωριάζει κακὸν, ὥστε μηδαμοῦ τοιαύτην
ἑτοιμότητα εἷναι πρὸς τὸ φονεύειν, ὅσον ἐν τοῖς τόποις
ἐκείνοις, θηρίων δίκην τῷ αἵματι τῶν ὁμοφύλων ἐπι-
τρεχόντων ἀλλήλων, ψυχροῦ κέρδους χάριν.
Ὅπου τοίνυν ταῦτα γίνεται, ποίαν ἀπόδειξιν ἔχεις
τοῦ πλείονα χάριν εἶναι ὲν τοῖς τόποις ὲκείνοις;
Ἀλλ’ οἶδα τὸ ἀντιλεγόμενον τῶν πολλῶν πρὸς τὰ παρ’
ἐμοῦ εἰρημένα. Λέγουσι γάρ ⁸ Διά τί ταῦτα καὶ ἐπὶ
πείροιτο. Τί οῦν ἐστιν ὲν τούτοις τὸ βλάπτον; Ἡ
σεμνὴ πολιτεία πᾶσι πρόκειται, καὶ ἀνδράσι καὶ ru-
ναιξὶν, ἴδιον τοῦ κατά φιλοσοφίαν βίου, ἡ εὐσχημο-
σύνη · αῦτη δὲ ὲν τῷ ἀμίκτῳ καὶ ἰδιάζοντι βίῳ τῆς
ζωῆς κατορθοῦται, ὡς ἀνεπίμικτον καὶ ἁσύγχυτον
εἶναι τὴν φύσιν, μήτε τῶν γυναικῶν ὲν ἀνδράσι,
μήτε τῶν ἀνδρῶν ὲν γυναιξὶ πρὸς τά παρατετηρη-
μένα τῆς εὐσχημοσύνης ὁρμώντων. Ἀλλ’ ἡ τῆς
πορίας ἀνάγκη ἀεὶ τὴν ὲν τούτοις ἀκρίϐειαν καὶ πρὸς
ἀδιαφορίαν τῶν παρατετηρημένων ἄγειο ἀμήχανον
γὰρ γυναικὶ τοσαύτην ὁδὸν διαδραμεῖν, εί μὴ τον
διασώζοντα ἔχοι, καὶ διά τὴν φυσικὴν ἀσθένειαν ἀνα-
γομένη ὑπὸ τὸ ὑποζύγιον, κάκεῖθεν καταγομένη, καὶ
ὲν ταῖς δυσχερείαις παρακρατουμένη. Ὅπερ δ’ ἂν
ὐποθώμεθα, εἴτε γνώριμον ἔχει τὸν τὴν θεραπείαν
ἀποπληροῦντα, εἴτε μισθωτὸν τὸν τὴν διακονίαν παρ-
εχόμενον, καθ’ ἑκάτερον μέρος οὐ διαφεύγει τὴν
μέμψιν τδ γινόμενονο οῦτε γὰρ τῷ ξένῳ ἑαυτὴν
-ττγοσαναπαύουσα, οὔτε τῷ ἰδίῳ, τὸν τῆς σωφροσύνης
φυλάττει νόμον. Τῶν δὲ κατά τοὺς ’Δνατολικοῦς τό·
πους πανδοχείων καὶ καταλυμάτων , καὶ πόλεων πολλὰ
τὴν ἀδειαν καὶ πρὸςτὺ κακον τὴν ἀδιαφορίαν ἐχόντων.
πῶς ἔσται δυνατὸν διά καπνοῦ παριόντα μὴ δριμυ-
χθῆναι τάς Mam; Ὅπου μολύνεται μὲν ἀκοὴ, μολύ-
νεται δὲ ὀφθαλμὸς. μολύνεται δὲ καρδία, δι’ ὀφθαλμῶν
καὶ ἀκοῆς δεχομένη τὰ ἅτοπα’ πῶς ἔσται δυνατὸν
ἀπαθῶς παρελθεῖν τοὺς ἐμπαθεῖς τόπους ; Τί δὲ καὶ
πλέον ἕξει ὁ ὲν τοῖς τόποις ἐκείνοις γενόμενος, rb;
μέχρι τοῦ νῦν σωματικῶς τοῦ Κυρίου ἐν ἐκείνοις τοῖς
τόποις διάγοντος, ἡμῶν δὲ ἀποφοιτῶντος · ἢ ὡς τοῦ
ἁγίου Πνεύματος παρά τοῖς Ἱεροσολυμίταις πλεονάο
ζοντος, πρὸς δὲ ἡμᾶς διαϐῆναι ἀδυνατοῦντοςς Καὶ μὴν
εί ἔστιν ὲκ τῶν φαινομένων, Θεοῦ παρουσίαν τεκμῆ-
ρασθαι, μᾶλλον ἄν τις ὲν τῷ ἔθνει τῶν Καππαδοκῶν
τὸν Θεὸν διαιτᾶσθαι νομίσειεν, ἥπερ ὲν τοῖς ἔξω τὸο -
ποις. Ὅσα γάρ ἐστιν ὲν τούτοιςκ θυσιαστήρια, δι’ ὧν
τὸ ὄνομα τοῦ ΔΚυρίου δοξάζεται; οὐκ ἀν τις τοσάξε
πάσης σχεδὸν τῆς οἰκουμένης ἐξαριθμήσαιτο θυσιαο
στήρια. Ἔπειτα εί καὶ ἧν πλέων ἡ χάρις ὲν τοῖς
Ἰεροσόλυμα τόποις, οὐκ ἂν ὲπεχωρίαζε τοῖς ἐκεῖ
ζῶσιν ὴ ἁμαρτία. Νῦν μέν τοι οὐκ ἔστιν ἀκαθαρσίας
εἶδος, ὃ μὴ τολμάται παρ’ αὐτοῖς. Καὶ πονηρίαι, καὶ
μοιχεῖαι, κιιὶ⁵ κλοπαὶ, καὶ εἰδωλολατρεὴι. καὶ φσρο
μακεῖαι, καὶ φθόνοι, καὶ φόνοι, καὶ μάλιστὰ γε τὸ
τοιοῦτον ἐπιχωριάζει κακὸν, ὥστε μηδαμοῦ τοιαύτην
ἑτοιμότητα εἷναι πρὸς τὸ φονεύειν, ὅσον ἐν τοῖς τόποις
ἐκείνοις, θηρίων δίκην τῷ αἵματι τῶν ὁμοφύλων ἐπι-
τρεχόντων ἀλλήλων, ψυχροῦ κέρδους χάριν.
Ὅπου τοίνυν ταῦτα γίνεται, ποίαν ἀπόδειξιν ἔχεις
τοῦ πλείονα χάριν εἶναι ὲν τοῖς τόποις ὲκείνοις;
Ἀλλ’ οἶδα τὸ ἀντιλεγόμενον τῶν πολλῶν πρὸς τὰ παρ’
ἐμοῦ εἰρημένα. Λέγουσι γάρ ⁸ Διά τί ταῦτα καὶ ἐπὶ