PG 46, col. 169
In inglese: On Infants' Early Deaths 1
ἀμοιϐὴν ἐπαγγέλλεται · τὺ δὲ μήτε ὲν ἀγαθῷ μήτε ὲν
κακῷ εὑρισκόμενον, ὲν οὐδενὶΙ πάντως ἐστίν ο ἄμεσος
γὰρ η τῆς τοιαύτης ἀντιθέσεως ἐναντιότης, ἡ τοῦ ἀγα-
εοῦ καὶ τοῦ κακοῦ, λέγω, ὧν οὐθέτερον ἔσται , τῷ μὴ
θατέρου aucupem-ct.“ οὖν,ὲν μηδενὶ suam εἷναί τις
εἴποι ὅλως. El δέ τις τὸ τοιοῦτον καὶ εἶναι λέγοι, καὶ
ἐν ἀγαθοῖς εἶναι, διδόντος, οὐκ ἀποδιδόντος τοῦ Θεοῦ
τά ἀγαθά τοῖς τοιούτοις, ποίαν λέγει τῆς ἀποκληρώ-
σεως ταύτης αίτίαν; Ποῦ τὸδίκαιον συναποδείξει
τῷ λόγῳ ; Πῶς δὲ ταῖς Εὑαγγελικαῖς φωναῖς σύ μφω-
νον δείξει τὸ νόημας Ἐκεῖ συναλλαγματικήν τινα τῆς
βασιλείας τὴν ἐμπορίαν τοῖς ἀξιουμένοις προσγίνεσθαι
λέγει. Ἐπειδὴ γάρ τὸ καὶ τὸ, φησι, πεποιήκατε, τὴν
βασιλείαν ἀντιλαϐεῖν ἐστε δίκαιοι. Ἐνταῦοα δὲ μηδε-
μιᾶς, μήτε πράξεως, μήτε προαιρέσεως ὑπούσης, τίνα
καιρὸν ἔχει καὶ τούτοις παρά τοῦ Θεοῦ γίνεσθαι λέ-
γειν τὸ ἐξ ἀμοιϐῆς ὲλπιζόμενον; εί δέ τις ἀϐασανίσ
, στως τὸν τοιοῦτον δέξεται λόγον, ὡς πάντως ἐν ἀγα-
θῶς ἐσομένου τοῦ παρελθόντος οὕτως ἐπὶ τὸν βίον, ο
ὲκ τούτου μακαριστότερον ἀναφανήσεται τῆς ζωῆς
τὸ μὴ μετέχειν ζωῆς, εἴπερ ἐκείνῳ μὲν ἀναμφίϐολος
ἡ τῶν ἀγαθῶν μετουσία, κᾶν βαρϐάρων τύχῃ γονέων,
καὶ μὴ νενομισμένῳ κυηθῇ γάμῳ · τῷ δὲ βεϐιωκότι
τὸν χωρητόν τε καὶ νόμιμον τῇ φύσει χρόνον, πάν-
τως ἢπλέον ἢ ἔλασσον ὁ τῆς κακίας μολυσμὸς τῇ
ζωῇ καταμίγνυται · ἢ, εί μέλλοι παντελῶς τῆς πρὸς
’ τὺ κακὸν κοινωνίας ἐκτὸς εἶναι, πολλῶν αὐτῷ eam
η ίίςρὼτων πρὸς αὐτὸ τοῦτο καὶ πόνων. Οὐ γὰρ ἀκμητὶ
κατορθοῦται τοῖς μετιοῦσιν ἀρετὴίν], οὐδὲ ἄπονός ἐστι
τοῖς ἀνθ ρώποις ἡ τῶν καθ’ήδονὴν ἀλλοτρίωσις, ὥστε ἐνὶ
τῶν ἀνιαρῶν ἐξ ἀμφοτέρων συνενεχθῆναι δεῖν πάντως
τὸν μετα σχόντα τοῦ χρονιωτέρου βίου,ἧ νῦν τῷ ὲπιπόνῳ
τῆς ἀρετῆς ἐναθλοῦντα, ἦ τότε διά τὴν ὲν κακίᾳ ζωὴν
τῇ ἀντιδόσει τῶν ἀλγεινῶν ὀδυνώμενον · ἐπὶ δὲ τῶν
τοιοῦτόν ἐστιν οὐδέν’ ἀλλ’ εὐθέως ἡ ἀγαθὴ
λῆξις τοὺς ὲν ἀωρίᾳ μεταστάντας ἐκδέχεται, εἴπερ
ἀληθεύει τῶν οὕτως ὑπειληφότων ό λόγος. Οὐκοῦν ὲκ
τοῦ ἀκολούθου καὶ τοῦ λόγου προτιμοτέρα δειχθήσε-
ται ἡ ἀλογία, καὶ ἡ ἀρετὴ οὐδενὸς ἀξία διά τούτων
·” ἀναφανήσεται. Ei γὰρ μηδεμία γέγονε ζημία πρὸς
, :‘qv τῶν ἀγαθῶν μετουσίαν τῷ μὴ μετασχόντι τῆς
ἀρετῆς , μάταιον ἂν εἴη τὸ περὶ ταύτην πονεῖν καὶ
ἀνόνητον, τῆς ἀλόγου καταστάσεως ὲν τῇ τοῦ Θεοῦ
κρίσει προτερευούσης.
in praematuris autem nihil est ejusmodi. Sed protinus eos, qui immatura actate ex ltac vita translati Sunt,
»δὲ modo vera eorum qui ita suspicantur et credunt, opinio est, bona sors atque conditio excipit.
Ergo ex consequenti rationis carentia etiam ipsa ratione esse priestantior et optabilior ostendetur,
ἐι virtus nullius pretii per haec apparebit. Nam si nullum damnum ac detrimentum, quantmn ad
usum et participationem bonorum attinet, accidit ei qtti particeps virtutis non fuit, vanum et inutile
ejus studium fuerit. cum status et ordo rationis expers priores partes in judicio Dei obtineat.
Ταῦτα σὺ πάντα καὶ τὰ τοιαῦτα διανοούμενος,
ἰ is...th τὸν περὶ τούτου λόγον διεκελεύσω, ὡς ἂν
ἦ μεν διὰ τῆς ἀκολούθου ζητήσεως ἐπί τινος βεϐαίου
,ςήματος ἡ περὶ αὐτοῦ ίδρυνθείη διάνοια. Ἐγὼ δὲ
r4)»; τὸ δυσθεώρητον τοῦ προτεθέντος ἡμῖν σκέμμα-
τος βλέπων, ἁρμόζειν μὲν οἶμαι καὶ τὴν τοῦ Ἀπο-
ΡΑτειοι. Gn. XLVI.
κακῷ εὑρισκόμενον, ὲν οὐδενὶΙ πάντως ἐστίν ο ἄμεσος
γὰρ η τῆς τοιαύτης ἀντιθέσεως ἐναντιότης, ἡ τοῦ ἀγα-
εοῦ καὶ τοῦ κακοῦ, λέγω, ὧν οὐθέτερον ἔσται , τῷ μὴ
θατέρου aucupem-ct.“ οὖν,ὲν μηδενὶ suam εἷναί τις
εἴποι ὅλως. El δέ τις τὸ τοιοῦτον καὶ εἶναι λέγοι, καὶ
ἐν ἀγαθοῖς εἶναι, διδόντος, οὐκ ἀποδιδόντος τοῦ Θεοῦ
τά ἀγαθά τοῖς τοιούτοις, ποίαν λέγει τῆς ἀποκληρώ-
σεως ταύτης αίτίαν; Ποῦ τὸδίκαιον συναποδείξει
τῷ λόγῳ ; Πῶς δὲ ταῖς Εὑαγγελικαῖς φωναῖς σύ μφω-
νον δείξει τὸ νόημας Ἐκεῖ συναλλαγματικήν τινα τῆς
βασιλείας τὴν ἐμπορίαν τοῖς ἀξιουμένοις προσγίνεσθαι
λέγει. Ἐπειδὴ γάρ τὸ καὶ τὸ, φησι, πεποιήκατε, τὴν
βασιλείαν ἀντιλαϐεῖν ἐστε δίκαιοι. Ἐνταῦοα δὲ μηδε-
μιᾶς, μήτε πράξεως, μήτε προαιρέσεως ὑπούσης, τίνα
καιρὸν ἔχει καὶ τούτοις παρά τοῦ Θεοῦ γίνεσθαι λέ-
γειν τὸ ἐξ ἀμοιϐῆς ὲλπιζόμενον; εί δέ τις ἀϐασανίσ
, στως τὸν τοιοῦτον δέξεται λόγον, ὡς πάντως ἐν ἀγα-
θῶς ἐσομένου τοῦ παρελθόντος οὕτως ἐπὶ τὸν βίον, ο
ὲκ τούτου μακαριστότερον ἀναφανήσεται τῆς ζωῆς
τὸ μὴ μετέχειν ζωῆς, εἴπερ ἐκείνῳ μὲν ἀναμφίϐολος
ἡ τῶν ἀγαθῶν μετουσία, κᾶν βαρϐάρων τύχῃ γονέων,
καὶ μὴ νενομισμένῳ κυηθῇ γάμῳ · τῷ δὲ βεϐιωκότι
τὸν χωρητόν τε καὶ νόμιμον τῇ φύσει χρόνον, πάν-
τως ἢπλέον ἢ ἔλασσον ὁ τῆς κακίας μολυσμὸς τῇ
ζωῇ καταμίγνυται · ἢ, εί μέλλοι παντελῶς τῆς πρὸς
’ τὺ κακὸν κοινωνίας ἐκτὸς εἶναι, πολλῶν αὐτῷ eam
η ίίςρὼτων πρὸς αὐτὸ τοῦτο καὶ πόνων. Οὐ γὰρ ἀκμητὶ
κατορθοῦται τοῖς μετιοῦσιν ἀρετὴίν], οὐδὲ ἄπονός ἐστι
τοῖς ἀνθ ρώποις ἡ τῶν καθ’ήδονὴν ἀλλοτρίωσις, ὥστε ἐνὶ
τῶν ἀνιαρῶν ἐξ ἀμφοτέρων συνενεχθῆναι δεῖν πάντως
τὸν μετα σχόντα τοῦ χρονιωτέρου βίου,ἧ νῦν τῷ ὲπιπόνῳ
τῆς ἀρετῆς ἐναθλοῦντα, ἦ τότε διά τὴν ὲν κακίᾳ ζωὴν
τῇ ἀντιδόσει τῶν ἀλγεινῶν ὀδυνώμενον · ἐπὶ δὲ τῶν
τοιοῦτόν ἐστιν οὐδέν’ ἀλλ’ εὐθέως ἡ ἀγαθὴ
λῆξις τοὺς ὲν ἀωρίᾳ μεταστάντας ἐκδέχεται, εἴπερ
ἀληθεύει τῶν οὕτως ὑπειληφότων ό λόγος. Οὐκοῦν ὲκ
τοῦ ἀκολούθου καὶ τοῦ λόγου προτιμοτέρα δειχθήσε-
ται ἡ ἀλογία, καὶ ἡ ἀρετὴ οὐδενὸς ἀξία διά τούτων
·” ἀναφανήσεται. Ei γὰρ μηδεμία γέγονε ζημία πρὸς
, :‘qv τῶν ἀγαθῶν μετουσίαν τῷ μὴ μετασχόντι τῆς
ἀρετῆς , μάταιον ἂν εἴη τὸ περὶ ταύτην πονεῖν καὶ
ἀνόνητον, τῆς ἀλόγου καταστάσεως ὲν τῇ τοῦ Θεοῦ
κρίσει προτερευούσης.
in praematuris autem nihil est ejusmodi. Sed protinus eos, qui immatura actate ex ltac vita translati Sunt,
»δὲ modo vera eorum qui ita suspicantur et credunt, opinio est, bona sors atque conditio excipit.
Ergo ex consequenti rationis carentia etiam ipsa ratione esse priestantior et optabilior ostendetur,
ἐι virtus nullius pretii per haec apparebit. Nam si nullum damnum ac detrimentum, quantmn ad
usum et participationem bonorum attinet, accidit ei qtti particeps virtutis non fuit, vanum et inutile
ejus studium fuerit. cum status et ordo rationis expers priores partes in judicio Dei obtineat.
Ταῦτα σὺ πάντα καὶ τὰ τοιαῦτα διανοούμενος,
ἰ is...th τὸν περὶ τούτου λόγον διεκελεύσω, ὡς ἂν
ἦ μεν διὰ τῆς ἀκολούθου ζητήσεως ἐπί τινος βεϐαίου
,ςήματος ἡ περὶ αὐτοῦ ίδρυνθείη διάνοια. Ἐγὼ δὲ
r4)»; τὸ δυσθεώρητον τοῦ προτεθέντος ἡμῖν σκέμμα-
τος βλέπων, ἁρμόζειν μὲν οἶμαι καὶ τὴν τοῦ Ἀπο-
ΡΑτειοι. Gn. XLVI.